Sermo..LXIX.

tu dei. legitur. ij. Macha. xv. de Nichanore. qui cū pugnaret contra iudeos. dixerunt ei. Deus potens eſt incelo qui iuſſit ſabbatum diem celebrare. reſpōdit iactās⁊ ego potens ſum in terra qui iubeo ſumi arma. Et ratio eſt quare tales ſic in iactantia ⁊ in ſuperbia intumeſcunt. quia multus ſanguis peccatoꝝ fluxit in cor ip̄orum propter quod ꝑ ſuperbiam eleuantur. Quia dicitHieronymus in libro de illuſt. viris. Quanto qͥs morti .ſ. ſpūali vicinior. tanto vana mundi huius altitudīeintumeſcit. ⁊ hoc ad preſens patet de phariſeo qͥ in multis fuit innoxius ⁊ ſe tamen vltra alios extulit cuꝫ dicit.Non ſum ſicut ceteri hominū. vt dicunt verba euāgelij prelibata. In quibꝰ duo facit. primo mala de ſe remouendo ibi. Non ſum ſicut ceteri hominū. ſecundo bona ſua predicādo ibi. Ieiuno bis in ſabbato. Circa hocnotandū. plura tangit euangeliſta vicia de iſto phariſeo. Primū eſt ip̄ius elatio. ⁊ hoc tangit ibi. Stans. Ethoc ẜm Theophilū. Elatum eius animū notat. debuiſſet .n. genuflexiſſe aūt alia ſigna deuotionis inclinandoſe oſtendiſſe. Iuxta illud Eſa. xl. Vultū in terrā dimiſſo adorabunt dominū. Et beatus Auguſtinus in librode cura ꝓ mortuis faciendo dicit. Orantes auteꝫ qͣꝫuisintentio cordis eoꝝ ⁊ voluntas inuiſibilis notat̉ ſic viſibiliter tamen de membris corporis ſui faciunt ꝙ ſupplicantibꝰ congruit vt cum genua figunt. manus extēdūtſolo ſe ꝓſternunt. non vt indicijs animus pandat̉ humanus. Sed quia ſe hinc magis excitant ad orandum⁊ gerendum ⁊ humilius ⁊ feruentius. hec Auguſt. Eſttamen notandū. ꝙ genuflexio in eccleſia non ſemꝑ eſtneceſſaria. ſed precipue cum nomen ieſu chriſti vel virginis Marie nominat̉. aut corpus xp̄i eleuatur. Iuxtaillud apoſtoli ad Phil̓. ij. In nomine ieſu om̄e genu flectatur celeſtium terreſtriū ⁊ infernoꝝ. Et extra de īmu.eccle. li. vj. c. Docet. dicit Grego. decimus in concilio lugdunenſi. precipue cum agantur miſſarum ſacra myſteria glorioſum illud nomen quandocunqꝫ recolitur flectant genua cordis ſui. quod vel capitis inclinatione teſtantur. Et dicit notanter. genua cordis ⁊ non corꝑis.quia ſufficit inclinatio capitis reuerentialis cum deuotione cordis. Et dicit̉ ſignanter ſuꝑius ꝙ non eſt neceſſaria in orōne genuflexio. quia dicit Augu. ad ſimpli. li.ij. Dauid ſedens ante dominuꝫ orauit. Helyas quoqꝫſedens orauit quando pluuiā orando impetrauit. Quibus exemplis admonemur non eſſe ſcriptum quō corpus conſtituatur ad orandū dum animus pn̄s domīoperagit intentōem ſuam. Et ſubdit. Nam ⁊ ſtātes oramus ſicut publicanus. ⁊ flexis genibus. ſicut in actibꝰapoſtoloꝝ legimus. ⁊ ſedentes ſicut Dauid ⁊ Helyas.niſi autem ⁊ iacentes oraremus non eſſet ſcriptū in psͣ.Lauabo per ſingulas noctes lectum meuꝫ. hec ille. Exhoc dicto Auguſtini in fine auctoritatis poſito ſoluiturquerentiū queſtio an orandum ſit in lecto. Inde Caſſianus li. ij. de inſtitutione monachoꝝ dicit. Finito pſalmo non ſtatim ad curuatōem genuū currūt apud egyptum probatiſſimi monachoꝝ. Sicut faciunt nōnullide refectione potius laſſi corporis cogitantes ꝙͣ orōniscōmoda requirentes. Sed in ſupplicatione ſtātes maiorem ꝑtem temꝑis expendunt poſt humi puncto breuiſſimo ꝓcidentes velut tātū diuinam clementiā exorantes ſumma felicitate cōſurgunt. Humi nanqꝫ diutius ꝓcumbentes non ſolum cogitatōibꝰ ſed etiaꝫ ſomnō impugnari aiūt. Ex quibꝰ auctoritatibꝰ ⁊ exemplispōt patere ꝙ ſiue ſtando ſiue ſedendo aut genua flectēdo oremus non peccamus dum humilitatē mentis ſeruemus. Sed iſte phariſeus qui ad orōnem ſtetit humilitate mentis non tenuit. ergo vicioſus fuit. Secunduꝫpeccatu ip̄ius ordinis eſt ꝑuerſio. Nam ordinē in oratione ꝑuertit. Nam primo gratias egit ꝙ tamē iuſtusin fine facere conſueuit. Nam ẜm ſapientē. Iuſtus inprincipio eſt accuſator ſui Prouer. xviij. Quia primo ac

cuſat ſe eoram deo mala feciſſe. Sed iſte ſe excuſat. Nōinquit ſum ſicut ceteri hominum raptores adulteri ⁊cͣ.Cum tamen fuit raptor ſpūalis. quia gloriam que ſoliꝰdei eſt ſibi rapuit. de qua dominꝰ Eſa. xlviij. Gloriammeam alteri non dabo. Iniuſtus erat. quia humilitatēnon habebat ſine qua nullus pōt eſſe iuſtus ⁊ virtuoſus. quia dicit Caſſianus libro collationū. Nullo modo poterit in anima noſtra virtutū ſtructura conſurgere niſi prius iactatum fuerit vere humilitatis fundamētum. ſine qua nec purgatio peccatoꝝ nec emēdatio morum nec conſummatio virtutū poterit apprehēdi. Iteadulter erat quia contempto deo qui ſpōſus eſt animecum mundo amiciciā fecerat cuius fauorem querebat.⁊ de talibꝰ dicit apoſtolus Iaco. iiij. Adulteri neſcitis.quia amicus huius mundi inimicus dei conſtituitur.Item iuſtus in medio debet petere ꝙ deus ſui miſereatur dicens cum Dauid pſal. l. Miſerere mei deus ẜmmagnam mīam tuam. aut cum publicano. Deus ꝓpitius eſto mihi peccatori. Sed vltimo cuꝫ ſperat ſibi a deopeccata dimiſſa debꝫ gratias ei referre. Et circa hāc gratiarūactionē tria ſunt notanda vt dicit Hol. ſuꝑ li. Sapientie lec. cxcv. Primo quare deo gratiarūactio ē agēda. Secundo de quibꝰ materia eſt ſumenda. Tercio qͣliter gratiarūactio eſt explenda. Primo ergo grās agere eſt multū cōmendabilis actus. quia eſt bonoꝝ operatio. ꝑceptoꝝ augmentatio diuinitatis ꝓteſtatio. Prīoergo deo regratiari eſt bonoꝝ operatio que ad nihil aliud vacat niſi ad deum laudandū ⁊ de collatis beneficijs ei regratiandū. Et ideo illud artificium bene ē addiſcendū quo nos ad ꝑpetuum oportet viuere. Trāſituri ad curiam regis addiſcant domi conditōnes curietempeſtiue. Eo modo nos cōuenit in pn̄ti gratiarūactiones addiſcere vt ſciamus qualiter in patria debeamꝰnos habere. De qua Eſa. lj. Gaudiū ⁊ leticia inueniat̉in ea gratiarūactio ⁊ vox laudis. Secūdo gratiarūactōdeuota eſt bonoꝝ a deo perceptoꝝ augmentatio. Sicenim deuꝫ maxime prouocamus ad dandū maiora ſi d̓receptis gratias referimus. Agricula .n. nimirum illaꝫterram colit diligentius ⁊ ſeminat que vberius fructuꝫreddit. ⁊ quanto ager eſt fecundior tanto meliori ſemīeſeminat̉. Moraliter homo eſt ſicut ager dei. Iuxta illd̓j. Corinth. iij. Dei agricultura eſtis ip̄e v̓o eſt ſicut agricola. Iohan. xv. Pater meus agricola eſt. Quanto ergo perſona maiorē fructum per gratiarūactionē rependit. tanto ei libentius doua ſua tribuit. Sicut figuratūeſt Gen̄. xliiij. vbi legitur ꝙ filij Iacob iuſſu patris deſcenderunt in egyptum vt emerent frumenta temꝑe famis portantes ſecum p̄cium frumenti. Ideo Ioſeph p̄cepit diſpenſatori domus dicens. Imple ſaccos eorumquanto poſſunt capere ⁊ pone ſinguloꝝ pecuniā in ſacci ſummitate. Spualiter per Ioſeph qui interp̄tat̉ augmentatio. ſiue augmentū intellige xp̄m qui auget donum vltra p̄catum. Iuxta illud Ambroſij. Uberior eſtgratia ꝙͣ precatio. Semꝑ .n. dn̄s plus tribuit ꝙͣ p̄catur.Ad hunc ergo ſic accedunt filij Iacob vicꝫ ſupplantatores vicioꝝ portantes ſecum p̄cium frumenti .i. gratiarūactionē plus reportant qͣꝫ petebant. Et ideo optimꝰmodus amplius impetrādi eſt gratias agere de perceptis. Et per oppoſitum qui non agit gratias de perceptis meretur puniri ⁊ priuari iam habitis Apoſtolo teſte ad Roma .j. De philoſophis. qui cum cognouiſſentdn̄m. non ſicut dominū glorificauerūt nec gratias egerunt. Sed euanuerunt in cogitationibꝰ ſuis ⁊ obſcuratum eſt inſipiens coreorum. Tercio gratiarūactio ē q̄dam diuine maieſtatis ꝓteſtatio. In hoc enim ꝙ deo d̓ſuis beneficijs regratiamur ip̄m dominū noſtrum capitaneum ꝓteſtamur. In cuius figura adeps in ſpūalibus deo ſoli offerri debuit. Leui. iij. Omnis adep̄s domini erit iure ꝑpetuo. vnde ⁊ chriſtus volens de ſepteꝫpanibus facere feſtum qd̓ non fuit opus humanū ſed

z3 ij

cſ