Onica. XI. poſt Trinitatis

orōne donec aſpiciat altiſſimus .ſ. oculo mīe. Quartusgradus quem poſt humiliatōem debet homo aſcendere eſt cordis contritio cum ꝓpoſito ꝯftendi redit ad deūti peccator. Refert .n. ſextus Iulius. lib. iij. c. j. de marcoCathone talem belli cautelaꝫ. cum eſſet in hyſpania etvideret ſe quoddā oppidum ſic poſſe occupare ſi illd̓ exinopinato inuaderet ſimulauit ſe quadriduo fugere. etſubito in hoſtes cōuerſus biduo ꝑ vias difficiles montes ⁊ nemora reliquit. ⁊ hoſtes ſuos nihil tale metuentes oppreſſit. Moraliter quaſi ꝑ quattuor dies elongamus nos a deo peccādo. cogitatōe. locutōe. oꝑe ⁊ omiſſione. ſicut cōiter confitemur. reputant ergo ſe demōesſecuros ꝙ oppiduꝫ celeſte nobis interclauſerint quodtamen deſideramus acquirere. Quid ergo reſtat facerecerte nihil aliud niſi fuga p̄dictoꝝ quattuor dierum biduo recompenſare ⁊ ad deum redire. qͣꝫuis ante quattuor dies. vicꝫ ꝑ cogitatōem locutōem opus ⁊ omiſſionem receſſimus. poſſumꝰ tamen ſi volumus in duobdiebꝰ redire vicꝫ per cōtritōem ⁊ confeſſionē. Nam ſatiſfactōem condignā neceſſario non exigit. Sed ꝑ multiplices indulgentias ⁊ pietates oꝑa redimere poſſumꝰ3. ſi volumus. vt dicit Hol. ſuꝑ li. ſapientie. lec. lj. Quintus gradus quē oꝑtet aſcendere poſt cordis cōtritōemeſt elemoſynarū largitio. Nam nō ex noua. ſed ex antiqua conſuetudine pauꝑes ante templa ſedere aut ponconſueuerant vt intrantes diuites peccata ſua dandoeis elemoſynā redimant. Sicut habet̉ Actu. iij. d̓ Petro ⁊ Iohanne cum aſcenderūt ad horam orōnis nonāquidam qui erat claudus ex vtero matris ſue baiulabatur. quia ẜm glo. etiam erat cōtractus quem ponebantquotidie ad portam templi que dicit̉ ſpecioſa vt peteretelemoſynā ab introeuntibꝰ in templū. Is cum vidiſſetPetrum ⁊ Iohannē incipientes introire in templū rogabat eos vt elynam darent. Intuens eum petrus cuꝫiohanne ad eum vicꝫ Petrus dixit. Reſpice in nos. q.d. conſidera nos pauperes nihil tibi dare valentes. ⁊ ille intendens in eos ſperans ſe aliquid accepturū ab eisPetrus aūt quia nihil habuit eum tamē meliori elynaconſolari voluit. Ideo ait. Argentū ⁊ aurū non habeoquod aūt habeo hoc tibi do. In nomine ieſu xp̄i nazareni ſurge ⁊ ambula. quod eſt contra multos diuites ſatis habentes qui tamē cum intrant eccīas in nullo conſolant̉ pauꝑes ⁊ quō deus preces eoꝝ exaudit cum necpauꝑ claudus conſolatōem accipiat. certe nullo modo.Quia dicit ſapiens Prouer. xxj. Qui obturat aures ſuas ad clamore pauꝑis. ⁊ ip̄e clamabit .ſ. in orōne ⁊ nō exaudiet̉. Sextus gradus quē debes aſcendere poſt el̓ynarum largitiōem eſt ſenſuū exterioꝝ clauſio iuxta dn̄ivocem. Tu aūt cum oraueris intra in cubiculū tuuꝫ ⁊clauſo oſtio ora patrem tuū in abſcondito. ⁊ pater qͥ videt te in abſcondito reddet tibi. vt dicit Tho. in glo. cōtinua. per cubiculū cordis ſecretius mentis archanū intelligit̉. per oſtium aūt carnales ſenſus per quos cordisinteriora improbe ſe ingerunt ⁊ intrat mors ꝑ feneſtrasnoſtras. quibꝰ eſt reſiſtendū vt orō ſpūalis ad deum dirigatur. hec glo. In quo vult dn̄s ⁊ etiaꝫ glo. ꝙ oculosſuos ne videāt illicita debet diligenter cuſtodire qͥ vulta deo in orōne ſua exaudiri. Qd̓ eſt contra multos tā viros ꝙͣ ml̓ieres qui viſus ſuos hincinde diſꝑgunt ⁊ nūcillum iam illam impudice cernunt. ⁊ non credo ꝙ mentes pudicas habent cum oculos impudicos non cohibeant. Quia dicit bea. Aug. in de fide xp̄iana. ⁊ allegat̉xxxij. q. v. c. Nec ſolo. Nō dicatis vos habere animospudicos ſi habetis oculos impudicos. quia impudicꝰoculus impudici cordis eſt nuncius. Septimus gradꝰO eſt murmuris poſtpoſitio. ⁊ hoc murmur fit per verbainutilia atqꝫ riſus. contra que dicit Augu. in regula. Inoratorio nemo aliud agat niſi ad qd̓ factum eſt .ſ. orōnē.Quia iſti duo hoīes aſcenderunt in templū vt orarent⁊ non vt murmurarēt vel vane riderent. vt dicit beatꝰ

Hiero. in epl̓a ad Hebre. omel̓. xiij. Riſu eccīa impletur. ⁊ quod miſerabile eſt in omni temꝑe orōnis nō qͥeſcunt multi a riſu. ſtat ſacerdos dei cunctoꝝ orationumofferens ⁊ tremens ⁊ tu rides nihil timens. in aulam qͥdam intraturus regiā ⁊ habitu ⁊ oculis ⁊ inceſſu ⁊ cunctis alijs te ornas ⁊ componis. huc aūt ingreſſurus vbieſt vera aula regia ⁊ celeſtis rides. Audi tamē quia angeli vbiqꝫ pn̄tes ſunt ⁊ maxime in domo dei aſtaant regi ⁊ omnia corporeis illis virtutibꝰ plena ſunt. Et tu qͥſdem ſcio quia non vides. hec Hiero. Octauus gradꝰ ⁊vltimus eſt deuota miſſarū auditio. quia dicit̉. non mminuit burſam eioys nec miſſa dietam. Refert .n. auctorapiarij. c. lxvij. ꝙ ſacerdos quidā de dacia nomine Iohannes. de villa que dicit̉ ſclaueas cum cōuitaneis ſuis terram ſanctā peregre adiuit. tranſito ergo mare ī vigilia paſche venerunt hieruſalē ⁊ ſummo mane recedere voluerunt. Quibꝰ ſacerdos dixit. Sanctiſſimꝰ diespaſche eſt ⁊ locus reſurrectionis dn̄ice. audiatis priusmiſſam. ⁊ euchariſtiam ſumite ⁊ poſtea recedemus. abeuntibꝰ omnibꝰ ⁊ recedentibꝰ ſacerdos manſit in vrbe⁊ dicta miſſa. factoqꝫ prandio ſolus incepit inſequi p̄cedentes. quem vt attigit quidam in equo ſedens. Quideſt ait ꝙ ſolus ꝓperans ꝑegrinaris? ⁊ ille factuꝫ narrās.hac inquit cauſa ſolus a ſocijs ſum relictus. Tunc ille.aſcende inquit retro me ⁊ videbimus ſi poteris aſſequip̄cedentes. Agit gratias preſbyter ⁊ aſcendit. ⁊ poſt horam ſic reſidens obdormiuit. Circa veſꝑam v̓o cū euigilaret ⁊ circumſpiceret vbi eſſet. dixit illi ductor ſuus.potes ne cognoſcere locum illumᶜ ⁊ ille pre timore maximo vix reſpondere valens. videt̉ mihi inquit domīeꝙ eccleſia hec que ante nos eſt eccīa mea eſt ⁊ domꝰ hecꝓxima qua manſi. Cui ductor. recte tibi videtur. xp̄mglorifica cuius ſacramenta veneratus es. ⁊ quoꝝ cauſain longinquas terras ſolitudinē non horruiſti. hoc dicens ſubito diſparuit. Sacerdos aūt intrans eccleſiamomnibꝰ magnalia dei enarrauit. Ecce qͣꝫbonum eſt audire miſſam cum deuotōe ſpecialiter diebꝰ dn̄icis que ēdies letiſſime xp̄i reſurrectōis.¶ De eadem dn̄ica. Sermo ſecundus.Hariſeꝯ ſtās hec apudſe orabat. deus gratias ago tibi. quia non ſuꝫſicut ceteri hominū raptores iniuſti adulterivelut etiam hic publicanus ieiuuo bis in ſabbato decimas do omniū que poſſideo Luce vbi ſupra. Phiſolo.gus. vj. li. animaliū dicit. In cunctis mortuis corporibus pectus altius ſubito eleuatur. Cuius rō eſt. quia īmorte totus ſanguis ad cordis tranſfluit regionē in auxilium ip̄i vite. qꝛ cor eſt primū viuens ⁊ vltimum moriens. multa aūt ſanguīs confluxio intumeſcere fac̄ canem ſiue pectus vt aſſerit conſtantinꝰ. Moral̓r hoc intelligendo dicit̉ ꝙ omnis peccator mortalis mortuus ēin anima cum deus deſerit eum qui eſt vita. Quia dicit̉Augu. in li. de vera innocen. Due vite ſunt vna corporis. alia anime. Sicut ergo anima eſt vita corporis. Sicvita anime deus. ⁊ quō ſi anima deſerit corpus morit.ſic anima moritur ſi deſerat eam deus. Sicut igitur inmortuis corporibꝰ pectus altius eleuatur. Sic ⁊ cor inmultis mortuis ſpiritualiter per ſuꝑbiam ⁊ iactantiamextollitur vt de ſe magna dicunt alios contemnendo ⁊non ſolum ꝯtemnunt homines. ſed ⁊ deum. De ꝯtemptū hominū legitur Iudi. ix. ꝙ Baal ex ſuꝑbia deſpexit Abimelech quando dixit. quis eſt abimelech ⁊ queeſt Sychem vt ſeruiamus ei: nunquid non eſt ip̄e filiHieroboal: vtinam inquit daret aliquis populū intuꝫſub manu mea vt auferam de medio abimelech. Idemetiam patet de Goliad qui contempſit Dauid qui conp̄m iniuit certamen ſingulare. j. Reg. xvij. Sꝫ ꝯte-