Dominica. XI. poſt Trinitatis

dicunt̉ beati. Eſt enim ibi quies imperturbabilis. aſpectus delectabilis. ⁊ opulētia inhauſibilis. vbicūqꝫ ſunthec tria in domo ibi ꝓculdubio poteſt eſſe gaudiū ⁊ leticia. Primo ergo in hac domo eſt quies imperturbabilis. Iuxta illud Eſa. xxxij. Sedebit populꝰ meus in pulcritudine pacis in tabernaculis fiducie ⁊ in requie opulenta. vnde ſancti in illa celeſti domo habebunt quietēimperturbabilē vnumquodqꝫ tunc habet quietem qn̄attingit finem ſuuꝫ vltimū. Sancti aūt qͥ in illa domoſunt attigerunt finem ſuum vltimū. ideo habebunt ibirequiem imperturbabilem. qꝛ ẜm psͣ. Poſuit fines tuos pacem. dicit de celeſti hieruſalem. et dicit notāter fines pluraliter. quia duplex eſt finis beatoꝝ. vnꝰ extrinſecus qui eſt beatitudo creata que nos in domo illa beatificat formaliter. Alius eſt intrinſecus que eſt beatitudo increata que nos beatificat effectiue .ſ. ipſe deꝰ. Prima beatitudo eſt tanꝙͣ finis quo quieſcit̉. Alia v̓o. ſcilicet increata eſt tanꝙͣ in quo quieſcit̉. Quia ergo in illaeſt tanta quies que a nemine turbari pōt cuꝫ ſit ibi paxſumma. Feſtinemus gͦ ingredi in illam requiem ẜm cōſiliū apl̓i ad Hebre. iiij. De hac quiete ⁊ pace dicit proſper de vita contemplatiua. Futura vita beate ſempit̓na ⁊ ſempiterne beata. vbi certa ſecuritas ⁊ ſecura trāqͥllitas. tranqͥlla iocūditas. felix eternitas vbi eſt amorperfectus. timor nullus. dies eternus. alacriter motus.⁊ vnus oīm ſpūs. Secundo in illa domo celeſti eſt aſpectus delectabilis. Quid em̄ delectabilius ꝙͣ aſpicere inillam faciem gaudioſam in quā deſiderant angeli ꝓſpicere. j. Petri. j. Sed ſi di. cur inquit cernere deſiderant.cuius faciē nunꝙͣ cernere ceſſant? ℟ndet̉ ꝙ cōtemplatio diuine preſentie ita angelos ⁊ ſanctos beatificat vteius ſemꝑ viſa gloria ſatientur. ⁊ eius dulcedinē qͣſi nouam inſatiabiliter eſuriant. Unde Aug. xij. de ciuitatedei. Ubi inquit tota virtus erit videre qd̓ amas ⁊ ſumma felicitas amare quod vides ⁊ ibi beata vita in ſuofonte bibit̉ vbi veritatis viſio clariſſime aꝑit̉. Tercio inilla domo celeſti eſt opulentia inexhauſibilis. Unde psͣGloria ⁊ diuitie in domo eius. Et alibi. Inebriabūturab vbertate domus tue. nec illa vbertas diuitiaꝝ diminuet̉ ex numeroſitate inhabitantiū. Unde Aug. ſuperpsͣ. xlix. Hereditas chriſti qui coheredes ſumus. nō diminuit̉ copia poſſeſſoꝝ nec fit anguſtior numeroſitatecohereduꝫ. ſed tanta eſt multis quanta paucis tāta ſingulis quanta omnibus. Idem de ciui. dei lib. xxij. Ibiquidē amabit̉ nec erit nec deſiderabitur quod nō aderit omne qd̓ ibi erit bonū. ⁊ ſummus deus ſummū bonum erit. ⁊ quod eſt omnino beatiſſimū ita ſemper fore certum erit. Ideo ꝯcludit beatus Bern̄. Feſtinemꝰinquit ad locū tutiorē vbi habitemꝰ ſine metu ꝙͣtuꝫ adprimū. vbi epulemur ſine faſtidio ꝙͣtū ad ſcd̓m. vbi habitemꝰ ſine defectu ꝙͣtum ad terciū.¶ Dn̄ica vndecima pꝰ trinitatis. Sermo pͥmus.AVo homines aſcende¶runt in templū vt orarēt Luc̄. xviij. Albertꝰin libro rerū dicit ꝙ in theſſalia ſunt duo flumina. vnius virtus ⁊ ꝓprietas eſt vt ex eo oues bibentes fiunt nigre. alterius aūt ꝓprietas eſt vt ex illo bibentes fiunt albe. que v̓o ex vtraqꝫ bibūt fiunt varie. Moraliter ẜm Hiero. Theſſalia int̓pretat̉ captiuitas ⁊ ſignificat eccleſiam militantē que in comꝑatione eccleſietriumphantis captiua eſt. Quia apl̓s loquēs de eccleſia triumphanti dicit ad Gal̓. iiij. Illa aūt que ſurſumeſt hieruſalem libera eſt que eſt mater noſtra. In iſta qͥdem eccleſia militante que ſignificatur per Theſſaliamſunt duo flumina. ꝑ primū ſignificat̉ ſuꝑbia. de quo intelligitur illud psͣ. Poſuit flumina in deſertuꝫ. q. d. deus ſuperbiam deſeruit vel ſuꝑbos ⁊ elatos legiſdocto-

res. Per ſecundum intelligitur humilitas. de qua intelligitur illud psͣ. In flumine pertranſibunt pede ibi letabuntur in ipſo. quaſi diceret. in humilitate tranſe.unt ab effectione ſua ⁊ poſt hanc vitam letabuntur inceleſti patria. Quid aūt ſunt oues niſi hoīes queſt̓ ẜmpsͣ. Ppl̓s dei ⁊ oues paſcue eius. Illi ergo hoīes quibibunt ex flumine ſuꝑbie nigri fiūt in peccatis. Iuxta illud Ecc̄i. xiij. Qui tetigerit picem inquinabit̉ ab ea. gloſa. eo ꝙ eſt magne adherētie. Et qͥ cōicauerit ſuꝑbo induet ſuꝑbiam. Nam vt dicit glo. Hoīes ſunt ꝓni adappetitum indebitum ꝓprie excellentie in qͦ cōſiſtit ſuꝑbia ꝓpter qd̓ defacili adheret homini. Illi v̓o qui bibutex flumine humilitatis erunt albi in puritate. et hec dicta manifeſta ſunt de phariſeo ⁊ publicano. phariſeuseſt qui de flumine ſuꝑbie ⁊ iactantie bibit. Sed publicanus bibens de flumine humilitatis meruit accipereſtolam puritatis vt iuſtificatus in domū ſuam deſcenderet. vt dicit pn̄s euangeliū. In quo tria principaliterponit. primo cōmunem amboꝝ actionē ibi. duo homines aſcenderūt. ſecundo diuerſam ipſorum conditionem. ibi. phariſeus autē. tercio finalem ꝯcluſionē. ibi. dico vobis. Ꝙtum ad primū ponit cōem amboꝝ actionem. cū dicit duo homines aſcēderūt in templuꝫ. Vbinota ad literā. verum eſt ꝙ duo hoīes quoꝝ vnus phariſeus alter extiterat publicanus in templo octo gradibus quia iacebant in mōte aſcendebāt. et quo ad huncſenſum plana eſt littera thematis allegata. Sed vt pn̄sthema ꝓpoſitum nobis cedat in doctrine exemplū. tū.moraliter reſtat exponendū. Unde iſti duo homīes ſt̓corpus ⁊ aīa .ſ. hō exterior ⁊ interior. quia dicit Areſto.j. politicoꝝ. ꝙ animal .ſ. homo ꝯſtat ex corꝑe ⁊ aīa. aīa ēregens. corpus v̓o rectū. quia ẜm ip̄m. qn̄cunqꝫ ex pluribꝰ rebꝰ cōſtituit̉ vnū. inter illa vnum erit regens. aliud v̓o rectum. Quilibet em̄ iſtoꝝ hoīm habꝫ pedes ſuos. corpus videlicet corporales. anima v̓o ſpirituales qͥſunt affectus ⁊ deſideria ⁊ quibꝰ aſcendere principalit̓neceſſe eſt ad deum exorādum. qꝛ dicit Aug. in epl̓a addeū. Qui ⁊ vbiqꝫ preſens vbiqꝫ totus eſt nō corꝑis pedibꝰ licet iret. ſed moribꝰ. Et Bern̄. ſuꝑ ca. ſer. lxxxv. dicit. ꝙ nō pedum paſſibꝰ ſed deſiderijs accedit̉ ad deuꝫ.Circa quod vlterius ē notandum quicunqꝫ vult ad tēplum aſcendere ad deum debet habere pedum diſpoſtionem ⁊ graduū rotationem. Pedes ergo anime quibus itur ad templum dei ꝑ tria diſponunt̉. Primo qͥdē ꝑ lotionē. qꝛ affectus ⁊ deſideria debent eſſe munda. Nam ſicut nullus intraret in templū dn̄i diebꝰ dominicis ⁊ feſtiuis ſordidis pedibꝰ corꝑalibꝰ. Sic nullusdebet intrare ad templū maculatis deſiderijs ⁊ affectibus. Et quia pedes anime quandoqꝫ tangūt terrā mediante ſenſualitate. vnde puluis terrenus eis adheret.Ideo indigent frequenti lotione. Quia dicit dominusIohannis. xiij. Qui lotus eſt nō indiget niſi vt pedeslauet. quaſi diceret. Qui ſine peccato mortali eſt non indiget capitis lotione. Cuius ratio eſt. quia caput mentis quod eſt ſuꝑior pars rationis in hominibꝰ ſanctis ⁊deuotis immediate ꝯiungitur deo. vt dicit Auguſtinꝰin libro de ſpiritu ⁊ anima. Ideo lotione non indigetNec tales indigent lotione manuū. qꝛ oꝑa eoꝝ que ſignificant̉ per manus ſunt mūda. Sed ſolum indigentlotione pedum. qꝛ impoſſibile eſt hoīem aliquando nōpeccare venialiter ⁊ nō habere aliquā inordinatione inſenſualitate ꝓpter continuam ꝯuerſationē in terris vnde ꝯtrahitur aliquis puluis vel macula ī affectu. iuxtaillud Origenis. Ego impoſſibile puto nō coinquinariextręma anime et intima eius. Quomodo ergo quisapud homines perfectus reputatur. Ideo dicit ſponſa Canticoꝝ. ij. Laui pedes meos. id eſt cogitatōes meas quibꝰ aliquando terram tangere ſolebam. quomodo ergo iterum coinquinabo eos. Sed diceres quibuslauantur pedes anime vt mūdent̉. Rn̄detur per du-