Dominica. X. poſt Trinitatis

tem deſignatur concupiſcētia oculoꝝ. Ignis enim creſcit in infinitū ex appoſitione combuſtibiliū. Sicut dicitur. ij. de aīa. ⁊ Prouerb̓. xxx. Ignis nunꝙͣ dicit ſufficit. Et Areſto. j. politicoꝝ dicit. ꝙ concupiſcētia creſcitvſqꝫ in infinitum. cupidi ſcintillas ab oculis emittūt etquicquid viderint quantū ſatis habeant concupiſcantScintille ignee ſunt cōcupiſcentie affectiones ⁊ deſideria plura acquirendi. Hec cōcupiſcentia figurat̉ ꝑ catum qͥ habet oculos igneos ⁊ ſcintillantes. Cater greceideꝫ eſt qd̓ ꝓuidet latine. ⁊ inde dicit̉ catos. eo ꝙ videtde nocte ſicut de die. Nam ita venatur prudent predāſuam in tenebris ſicut in luce. Iſto mō moraliter prudētes huius ſeculi venant̉ de luce venant̉ de tenebris. decuria clericali. de curia laicali a dextris ⁊ a ſiniſtris. iuſte⁊ iniuſte. De tali quolibet verificatur illud Iob. xxviij.Omne precioſum videt oculus eius. Et Ecc̄i. x. Nonſatiat̉ oculus viſu nec auris auditu. Et Ecc̄s. iiij. Laborare non ceſſat ⁊ nō ſatiant̉ oculi eiꝰ diuitijs. Ecce qͣntam difformitatem inferunt pctā mortalia vt guloſosſimiles vrſis. ſuꝑbos leonibꝰ. iracundos abene animaliſeuo. ⁊ accidioſos aſino. luxurioſos draconibꝰ. inuidosvulpibꝰ. auaros catis faciant. quare merito vitanda extant. Sed quia iſta homo non cognoſcit cuꝫ in aīa ſuaexcecatus a malicia ſua exiſtat. Idd̓ difformitatē peccati feditatem vtiqꝫ fleret. de qua qͥdem feditate dicit dominus Baruch. iij. Quid eſt iſrael ꝙ in terra inimicorum es ⁊ coinqͥnata in terra aliena? Et Hiere. ij. Maculata es coram me iniqͥtate. Iſtam feditateꝫ cognoſcebat Dauid cū dixit. Iniquitatem meam ego cognoſcoIdeo flebat vt ablueret ſe dicens. Lauabo ꝑ ſingulasnoctes lectum meum .i. ſingula peccata. lectu meū .i. ſingulas ꝯſcientias meas. Tercio ſi cognoſceret iudicij eqͥtatem vtiqꝫ fleret. hoc iudiciū cognouit Dauid qui aitpsͣ. cxviij. Cognoui qꝛ equitas iudicia tua. Sed que eſtilla equitas. Hec inquit eſt que bona bonis ⁊ mala malis retribuit. Iuxta illud athanaſij in ſymbolo. Qui bona egerunt ibunt in vitā eternā qͥ v̓o mala in igne̓ eternum. Cognoſce ergo miſer homo iudicia miſericordiedei ſalubrit̉ in mūdo. ne poſtea cognoſcas inutiliter ininferno. quia dicit Bernardus. Cognoſcet̉ dn̄s iudicia faciens qͥ nunc ignorat̉ miſericordiam querens. Oſi peccator iudicium equum cognoſceret hic vtiqꝫ fleretne ineternum occaſionem flendi haberet. dicit̉ em̄ apocal̓. xviij. Flebunt ⁊ plangent ſuꝑ illam .ſ. culpaꝫ regesterre. quia cum illa fornicati ſunt ⁊ in delicijs vixerunt.cum videant fumū incendij eius longe ſtantes ꝓpter timorem dicentes. Ue ve ve ciuitas illa magna Babylon ⁊ ciuitas illa fortis. qm̄ vna hora venit iudiciū tuū.Babylon interpretat̉ cōfuſio ⁊ ſignificat peccatorē quieſt ciuitas ꝯfuſionis. qꝛ cōfundet̉ corā deo ⁊ angelis eiꝰ⁊ coram omnibꝰ ſanctis ⁊ corā omnibꝰ ſaluandis ⁊ tūcerit ſibi ve ꝓ peccatis cordis. ve ꝓ pctō oris ⁊ ve ꝓ peccato oꝑis. Et ſi hoc hic peccatū cognoſceres ſine dubioTfleres. Quarto ſi cognoſceret mortis calamitatē meritofleret. qꝛ dicit Bern̄. li. meditationū. ꝙ cū magno motu magniſqꝫ doloribꝰ ſeꝑatur anima. veniūt gͦ angelij aſſumere illā vt eam ꝑducant ante tribunal chriſti metuendi ⁊ tunc illa memorans oꝑa ſua mala ⁊ peſſima quedie noctuqꝫ fecerat per geſſit cōtremiſcit. ⁊ querit illa fugere. induciaſqꝫ petere dicens. date mihi ꝑ vnius hore ſpaciū. Tūc quaſi loquentia ſimul ei ſua opera dicēt.Tu nos egiſti. tua nos oꝑa ſumus nō te deſerimꝰ ſꝫ tecum erimus tecūqꝫ ꝑgemus ad iudiciū. Et dicit notanter Bern̄. ꝙ angeli veniunt ad eam aſſumere nō declarans an ſint boni vel mali. Ideo dicendū ꝙ ſi hō mortuus ſit bonus tunc boni angeli lucis aduenient ad eiꝰobitū ꝑducentes aīam eius ad iudicem xp̄m. Si v̓o eſtmalus tunc mali angeli .ſ. tenebrarū veniūt ⁊ ꝑducuntaīam eius ante iudicem diſtrictiſſimū. de quo Bernh̓.loquitur vbi ſupra. Demones terribili ⁊ horribili aſpe-

ctu eam terrebunt. ⁊ ingenti furore eam ꝑſequent̉ ⁊ cōprehendent eam terribiliter volentes eā retinere ⁊ poſſidere niſi ſit qui eripiat. Tunc anima inueniens ocl̓osos clauſum alioſqꝫ corꝑis ſenſus ꝑ quos egredi ſolebat⁊ delectari in his exterioribꝰ reuertet̉ ad eum. vt vidēsſe ſolam ⁊ nudam ingenti horrore ꝯcuſſam deficiet in ſe⁊ ſub ſe cadet. Et qꝛ amore mundi ⁊ carnis voluptate:dei amorem dereliquerat. ideo derelinquat̉ a deo in miſera hora tante infelicitatis atqꝫ de omnibꝰ tradet̉ in inferno crucianda. hec Bern̄. Et hoc quo ad ſenſuꝫ ſpirtualem on̄dit dn̄s in preſenti euangelio. ⁊ ponit principaliter tria. que facient demones anime miſere in morte. Primum eſt ipſius circūdatio. nam circūdant tammalos ꝙͣ bonos in morte. Ꝙ aūt bonos circūdent patet de chriſto qͥ eſt caput oīm electoꝝ ad queꝫ venit dyabolus. vt ip̄e teſtat̉ Iohannis. xij. Uenit princeps huius mundi ⁊ in me nō habet quicꝙͣ. Uenit etiā ad ſanctuꝫ Martinuꝫ qͥ vt venit ait ad ip̄m. Quid hic aſtascruenta beſtia nihil in me funeſte reꝑies. Uenerunt etiam ad beatum Euſebiū. vt ſcribit Cyrillus in epiſtolaad Auguſtinū. ꝙ ante aīe beate exituꝫ beatus Euſebiꝰtamterribiles actus cepit ꝑagere ꝙ circumſtantes monachi ꝑterriti velut amentes in terra iacebant. Nā qn̄qꝫ tranſuerſis oculis manibꝰ ſimul iunctis facie terribili voceqꝫ dira quaſi ſe mouens clamabat. nō faciam nōqꝫ faciam mentiris mentiris. poſt hoc in terrā rediensfaciem firmabat in terram quantum poterat clamansadiuuate me fratres ne peream. Quod monachi vidētes lachrymantes ⁊ trementes euꝫ interrogauerūt. qͥdhabes pater? Ad quos. nō videtis demonū agmina qͥme debellare cupiunt. At illi. qͥd te facturum volebantcum dicebas non faciam. et ille. conant̉ nanqꝫ vt diuininominis blaſphemus inueniar. ideo hoc me non facturum acclamabam. At illi. quare faciem pater abſcondebas in terram? et ille ne eorum aſpectum cernerem quitam turpis terribilis ⁊ horribilis eſt ꝙ om̄s pene que inmūdo ſunt reſpectu eius nihil ſunt. Ideo dicit hic dominus. Uenient dies in te. id eſt contra te ⁊ circumdabunt te inimici tui ſcilicet demones. ⁊ illi ſunt dies mortis in quibꝰ venient immittere ſuggeſtiōes dyabolicasvt homo nomen dei maledicat vel vt de dei miſericordia deſperet. aut de fide que eſt fundamentū bonorumoperuꝫ dubitet. Ideo neceſſe foret vt moriens aliquoshomines deuotos ⁊ fideles preſentes haberet vt coraꝫipſo quilibet ſymbolum diceret. Secundum eſt moriētis coanguſtia. iuxta illud euangelicū. ⁊ coanguſtabūt &te vndiqꝫ. ideo dicere pōt tunc homo. vt ſcribit Iſido.in libro ſyno. Anima mea in anguſtijs eſt. ſpūs meuseſtuat. ⁊ cor meū fluctuat. anguſtia anime poſſidet meet afflligit me. circumdatus ſum etenim malis. circumuētus erumnis. circūcluſus aduerſis. obſitus miſerijs.opertus infelicitate. oppreſſus anguſtijs vbicunqꝫ fugero mala mea inſequunt̉. vbicunqꝫ me cōuertero maloꝝ vmbra comitat̉. velut vmbra corꝑis. ſic mala meafugere nō poſſum. Ecce quātū tūc homo peccator coanguſtat̉ qui nunc ꝓ peccatis ſuis non lachrymatur vt decere etiam poſſet illud quod dixit Suſanna Dan̄. xiij.Anguſtie ſunt mihi vndiqꝫ ⁊ quid eligam ignoro. Notanter dicit. anguſtie ſunt mihi vndiqꝫ. habet em̄ tuncpeccator anguſtias a corporis dolore ab vxoris ⁊ filiorūdimiſſione. diuitiarum amiſſione. mortis horrore. ⁊ penarum exꝑtione. ⁊ principaliter a peccatoꝝ recordatione. qꝛ demones omnia peccata ſibi ad memoriam reuocant vt ipſum in deſperationem trahant aut inducantEt hoc probat Cyrillus ad Auguſtinum in epiſtola dequodam viro qui fuit a morte per beatum Euſebiummeritis beati Hieronymi ſuſcitatus. Ad quem venitpredictus Cyrillus eum de varijs interrogans inter ceter cetera. Queſo quid ergate pridie exeunte aīa ꝑactueſt breuit̓ innoteſce. ad qd̓ ille. veniēte inqͥt hora mot-