Sermo.LXV.

patet de elephantibꝰ ſermone. xij. E. Eſt em̄ notanduꝫꝙ comꝑati debemꝰ qͥntuplicibꝰ. et primo captiuis eosliberando. Exēplū illius dedit nobis pͥmo Abraā. de qͦGen̄. xiiij. Qui cum audiſſet captū Loth fratrē ſuū numerauit expeditos vernaculos trecentos. xviij. ⁊ ꝑſecutus eſt inimicos ⁊ irruit ſuꝑ eos nocte ⁊ ꝑcuſſit ⁊ reduxit Loth. ⁊ ſubſtātiā eius. Scd̓o exemplū dedit nobisTobias qui oīa que habere poterat captiuis impertiehatur Tob̓ .j. Secūdo cōpati debemus tribulatis eosconſolando. qꝛ legit̉ Gen̄. xxxvij. ꝙ Ruben cōpatiebatur Ioſeph qui miſſus fuit a fratribꝰ in ciſternā ad quācum veniſſet ⁊ eum nō inueniſſet cōpatiendo dixit. puer nō cōparet ⁊ qͦ ego ibo. et ſcidit veſtimenta ſua. Tercio comꝑati debemus pctōribus vt reſurgant adiuuādo. Et ſic legitur. j. Reg. xv. ꝙ Samuel compaſſus eſtSaul cū mandatū dn̄i p̄teriſſet. Ubi dicit̉. Contriſtatus eſt Samuel cum audiſſet verbū dn̄i dicens. Penitet me Saul cōſtituiſſe regem. qꝛ dereliquit me ⁊ verbamea oꝑe nō impleuit. Quarto compati debemus infirmis eis miniſtrando. exemplo ſamaritani qͥ vulneratū⁊ ſemiuiuū relictū aſſumpſit in iumentum ſuum ⁊ duxit eū in domū ſuā ⁊ curam eius gerit. Luce. x. Quintocomꝑati debemus pauperibus eis neceſſaria erogādo.⁊ eſt compaſſio in tribus vt dicit Hugo de clauſtro aīeli. ij. Uera inquit compaſſio fit corde ore ⁊ oꝑe. Cordeqn̄ quis ſuꝑ miſeriam pauperis compūgit̉. Ore vt cūꝗͥs eū benigne cōſolet̉. Opere quando pauperi miſeret̉⁊ tribuit ⁊ ꝯmodat nec retributionē ſperat. ſed ſolo pieNtatis affectu trahitur ad munus. Quarto fleuit chriſtꝰpoſt cenā in monte oliuēti qn̄ orando ad patrē ſanguinem ſudauit Luce. xxiij. nec dubium qͥn etiā largas lachrymas emiſit. ⁊ hic fuit fletꝰ naturalis timoris. in iſtofletu nos docet vt nūc terrorem ⁊ horrorē inferni timēdi defleamus. Iuxta illud Iaco. iiij. Miſeri eſtote .i. ſtatuꝫ miſerie aſſumite recurrēdo nūc ad deū. Et lugete riſus veſter in luctū conuertet̉ ⁊ gaudiū in merorem. Sꝫvbi hoc fiat? certe in inferno. de quo dicit anſelmꝰ. Ibimiſerie ⁊ tenebre. ibi nullus ordo. oīs qͥ in eo eſt odit ſeet omnes alios. Ibi fletus ⁊ ſtridor dentiū. ibi tranſitꝰa frigore mō ad calorē nimiū aut maximū ad vtrūqꝫ intolerabile. Ibi omnes comburent̉ ⁊ vermibꝰ conſumētur. nec tamen ꝯſumētur. qꝛ vermis eoꝝ nō moriet̉ necignis eoꝝ extinguet̉. Quinto xp̄s fleuit in cruce quando aīam ſuā ſanctiſſimā patri cōmendauit. de quo adHebre. v. Cum clamore valido ⁊ lachrymis orauit etexauditus eſt ꝓ ſua reuerentia. ⁊ hic fuit fletus decorisin quo fletu chriſti docemur vt dilationem celeſtis gaudij defleamus. Sicut fecit Dauid qͥ ait. psͣ. cxix. Heumihi qꝛ incolatus neus ꝓlongatus eſt. Quare aūt debemus flere ⁊ ſuſpirare ꝓ celeſti patria? Rō ē qꝛ expectatnos tota trinitas cū angelis ⁊ oībꝰ ſanctis. ſicut confirmat beatus Bern̄. in li. medit̉. c. vij. Curramꝰ nō paſſibus curtis. ſꝫ affectibꝰ ⁊ deſiderijs ſuꝑnis. qꝛ nō ſolumangeli. ſꝫ et angeloꝝ dn̄s ⁊ creator nos expectat. Expectat nos deus pat̓ tanꝙͣ filios vt nos heredes inſtituatſuꝑ omnia bona ſua. Expectat nos dei filius tanꝙͣ fratres ⁊ coheredes vt fructū ſue natiuitatis ⁊ p̄ciū ſui ſāguinis deo patri ꝓ nobis offerat. Expectat nos ſpūſſāctus qui eſt bonitas ⁊ benignitas in quo ab eterno predeſtinati ſumus nec dubiū qn̄ predeſtinationem ſuamab eterno adimplere velit. gͦ oīs curia nos expectat ⁊ deſiderat. hec ille. Sed heu ml̓ti ſunt hoīes in hoc mūdoqͥ raro vel nunꝙͣ ꝓ celeſti gloria deſiderant vel ſuſpirātſed hic gaudia ſua habere deſiderāt. ⁊ vellēt ſi poſſent h̓in vanis leticijs ſemꝑ viuere ⁊ deo regnū ſuū vbi ſuntgaudia inexplicabilia ſine fine ſꝑ dimittere. ſꝫ nō ſic impij nō ſic erit. ſꝫ qn̄ minime putatis tūc mors vos inderecipiet. Ideo dic̄ Bern̄. ī medit̉. Dic mihi vbi ſt̓ amatores mūdi qͥ ante pauca tꝑa nobiſcū erāt: ex eis nihilremanſit niſi cineres ⁊ vermes. Attende diligent̓ quid

ſunt qͥd fuerūt. hoīes fuerūt ſicut ſicut ⁊ tu. comederūe⁊ biberunt ⁊ riſerunt duxerunt in bonis dies ſuos ⁊ inpuncto ad inferna deſcenderūt. Illuc corpus eoꝝ v̓mibus. illic aīe eoꝝ ignibꝰ cruciant̉. Et ſubdit poſt pauca.Quid ꝓfuit illis inanis gloria. breuis leticia. mūdi potētia. carnis voluptas. falſe diuitie. magna familia. magna ꝯcupiſcētia. vbi riſus. vbi iocus. vbi iactantia. vbiarrogātia. de tanta leticia triſticia. poſt tantā voluptatē tanta miſeria. de illa exultatiōe ceciderunt in magnāmiſeriā. in grandē ruinā. in magna tormēta. hec Ber.Ideo ſi mō cognoſcerēt illa. ip̄i mundani nō gauderēt.ſed potiꝰ flerēt. Sic dic̄ hic dn̄s. Si cognouiſſes ⁊ tu .ſ.fleres. Ꝙͣtū ad ſecundū tangit iudaice deſtructiōis ꝑditionē. cū dicit. Et qͥdeꝫ in hac die tua q̄ ad pacē tibi.Ubi nota dies iudeoꝝ et maloꝝ xp̄ianoꝝ ē triplex mudialis ꝓſperitatis. corꝑalis voluptatis ⁊ culpabilis vanitatis. de qͥbꝰ dicit dn̄s Hiere. xvij. Dies hoīs nō deſideraui. dies hoīs eſt in quo hō nō dei voluntateꝫ necſuam neceſſitatem. ſed ꝑuerſam exequit̉ vanitatē ac ꝑiculoſam proſperitatē. vt diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtiuis qui heuiā nō ſunt feſta dei ſed ꝑuerſoꝝ hoīm. Reqͥeſcūt em̄ aboꝑe corꝑali ⁊ licito. ⁊ laborant criminali illicito. ſicut ingula auaricia luxuria ⁊ chorea. ⁊ ceteris ludis ſecularibus dyabolo fideliter ſeruiūt. Idcirco dyabolus velletꝙ talia feſta ſꝑ eſſent. ꝓpter qd̓ dicit̉ Trenoꝝ .j. Uiderunt eā hoſtes ⁊ deriſerūt ſabbata eius. Sic fecerūt iudei in die mala ſue mundialis ꝓſperitatis. de qͣ dn̄s dicit. Et quidē in hac die tua que ad pacē tibi. qꝛ tunc iudei habuerūt pacē tꝑalem q̄ ſepius cauſat vanitatē ꝓpter que multa mala eis euenerūt. ſicut p̄dixit eis xp̄s.Uenient dies in te ⁊ circumdabunt te inimici tui .ſ. tytus ⁊ veſpaſianus vallo. qꝛ dicit hyſtoria. ꝙ Tytꝰ ⁊ veſpaſianꝰ romani principes hirl̓em obſederūt ⁊ circa eāfecer̄t tres aggeres. ſuꝑ aggēs fecerūt valluꝫ .i. cathenaturā de vallis .i. de palis. Capiētes aūt eā deſtruxerūt ⁊impletū eſt illud verbū Eſa. xxix. Circūdabo quaſi ſperam in circūitu tuo ⁊ iaceam contra te aggereꝫ. ⁊ munimenta ponā in obſidionē tuā. Et infra. Et erit qͣſi puluis tenuis multitudo vallantiū te. Et nota non ſolū ciuitatē deſtruerūt .ſ. muros turres ⁊ loca munitoria. ſedetiam ppl̓m occiderūt. Nā dicit Egiſippus vicinꝰ illorum tꝑm li. v. ꝙ decies centū milia interfecti ſunt a pͥncipio obſidionis vſqꝫ ad finē. ⁊ in captiuitatē nonagintaſeptem milia. ⁊ triginta iudeos vno nūmiſmate vendiderūt. Ioſephus etiā dicit de iudaico bello qͥ fuit tēpore obſidionis hieruſalem vt ductꝰ a romanis romaniqꝫ in nocte ⁊ in die qͥngenti in fuga ꝯprehenſi tādiucrucifigebant̉ quouſqꝫ deficerent corꝑibꝰ cruces ⁊ cruciatibꝰ loca. Scribit̉ etiā in chronicis ꝙ aliqui auari aurum ⁊ gemmas glutiebant q̄ inſidiatores oīa ſcrutabātur. Quidā em̄ aſſyrius duoꝝ miliū hoīm viſcera ſcrutatus vt thezaurū inueniret. Sed q̄reret aliqͥs vn̄ totmala venerūt. Ad hoc dr̄ ꝙ Tytus ⁊ veſpaſianus venientes in terrā ſanctam latitabāt vſqꝫ in diē paſche qͦuſqꝫ omnes nobiles ⁊ diuites terre veniſſent in hierl̓emcauſa orandi. ⁊ tūc ſubito in eos irruerūt ⁊ vallauerunthieruſalē ⁊ eos occiderunt aliquos vendiderūt vt impleret̉ illud Eſa. xxviij. In fine venderis inimicis tuis⁊ ſeruos ⁊ ancillas noxrit qui emat. Refert etiam Ioſephus ꝙ Maria quedā locuples femina cū alijs trāsiordanē venit hieruſalē vt ibi merorē euaderet ſpoliatꝭdiuitijs vnū tm̄ ꝑuulū habebat. q̄ dixit. qͥd vis vt faciātibi ꝑuule cui te moritura trade̓. ſꝑabā ſi adoleuiſſes mepaſceres matrē aut defunctā ſepelires. Sed quid faciāmiſera mundi mihi ⁊ tibi nullum patet refugiū vbi tereſeruabo. aut vbi te condam ſepulcro ne ſis preda canibus auibꝰ aut feris. O ſuauia viſcera priuſꝙͣ penitusvos conſumat famis reddite matri quod ex ea recepiſtis. Quod enim nō habet patientiā amoris neceſſitasꝑſuadet doloris. auerſo aūt vultū gladium immerſit in

yy iij

Qa