Dominica. X. poſt Trinitatis

am ducebantur ⁊ non ſolum perpetuaꝫ ſed etiam temporaneam qua occidendi erant a romanis. Ideo diciteuangeliū. videns Ieſus ciuitatē fleuit ſuꝑ illaꝫ. In qͦduo tangunt̉. Primo dominice paſſionis lachrymam.ibi. Uidens Ieſus ciuitatem. ſcd̓o iudaice deſtructōisperditionē. ibi. et quidem. Circa primum notandum.Ithriſtus ſaluator noſter nunꝙͣ legitur hic in terris riſiſſe. ſꝫ multis vicibꝰ inuenit̉ fleuiſſe. Et primo in ſua generatione. et hoc ꝓpter tria vt dicit Holk. ſuꝑ illud ſai. vij. Et primam vocem ſimilem omnibꝰ plorans emiſi. lectō. lxxix. Primo vt ſe verum hominem oſtenderetvt quia verus deus ⁊ homo ſciuit hereſes ſurgere qͥ eūnō verū corpus ſed fantaſticum dicerent aſſumpſiſſe.quoꝝ hereſim volens damnare ad inſtar veri hominisdignatus eſt flere. Et cōtra hunc erroreꝫ dicit magiſterli. iij. ſententiaꝝ. di. ij. c. iij. Ueriſſime ⁊ abſqꝫ omni ambiguitate dicit̉ ꝙ exquo hominē aſſumpſit ⁊ totum aſſumpſit ſimul ꝙ vniuit aīam ⁊ carnem nec caro priusfuit concepta ⁊ poſtmodū aſſumpta ⁊ in aſſumptione.cōcepta. Et beatus Effrem in quodaꝫ ſermone de trāſfiguratione ꝓbat chriſtum verum deum ⁊ verum hominem dicens. Si non erat deus Gabriel quem deumvocet. Et ſi non erat homo Maria quem in ventre geſtabat? Si non erat deus magi quē adorabant? Si nōerat homo Iohannes quē baptizabat. Si non erat deus peccata quis relaxabat. Si nō erat homo in deſertoquis ieiunabat aut eſuriebat. Si nō erat deus mare etventi cui obediebant. Si nō erat homo in naui qͥs dormiebat. Si nō erat deus mortuos quis ſuſcitabat. Sinō erat homo cibos quis faciebat. Si nō erat deus regnū celoꝝ quis latroni donabat. Si non erat homo incruce quis pendebat ⁊ flebat: Secundo ideo in ſua natiuitate flebat vt lachrymas magis autenticas reddēt.et principaliter penitentibꝰ cum ip̄e qui nihil malefecitflere voluit. Ideo dicit ſuper Can. Lachryme penitentie vinum ſunt angeloꝝ ⁊ in ipſis eſt odor vite. ſapor gratie. guſtus indulgentie. ⁊ ſuauitas innocētie. Tercō vtin ſe credituros in ſuū amorem accēderet. qꝛ iſte lachryme fuerunt ſignum ſue compaſſionis quam habuit ſuper miſeriaꝫ generis humani. Moraliter hic docemurexquo omnis xp̄i actio noſtra eſt inſtructio: vt dicit auguſtinus ſuꝑ Ioh̓. qꝛ chriſtus defleuit noſtram miſeriam in ſua natiuitate. ꝙ etiā nos eam defleamus: quiahomo natus de muliere breui viuens tꝑe repletur multis miſerijs Iob. xiiij. Et q̄ ſunt ille miſerie oſtendit Innocen. de vilita. huma. condi. Hic inqͥt ſollicitudo moleſtat. victus exterret. tremor cōcutit. dolor affligit. conturbat triſticia ⁊ ſeruus diues ⁊ dominus ꝯiugatus etcōtinens. Deinde bonus ⁊ malus omnes nanqꝫ mundanis cruciatibꝰ affliguntur. Scd̓o fleuit dominus inlazari ſuſcitatione Ioh̓. xj. vbi dicit̉. Et lachrymatus ēIeſus. Et hic fletus fuit amoris. qꝛ Lazarum dilexit qͥK mortuns fuit. In hoc fletu chriſti docemur vt mortemaīe defleamus. qꝛ dicit Inno. vbi sͣ. c. xxv. Sciat ſe culpabiliter durum ⁊ dure culpabilem q̄ corꝑalem amiciſui mortem deplorat. ⁊ ſpūalem anime ſue mortē nō deflet. Et nota ꝙ aīa noſtra recte Lazaro mortuo comꝑatur. Primo qꝛ Lazarus languit. Ioh̓. xj. Erat qͥdā languēs Lazarus a bethania. ⁊ anima noſtra nunꝙͣ moritur quin langueat ꝑ tepiditatem ꝓpter defectum enimferuoris charitatis ſic fit pigra ⁊ accidioſa ad benefaciēdū. Iō dr̄ Apoc. iij. Quia tepidꝰ es .i. ocioſus: incipiā teeuomē ex ore meo .i. a me te eijce̓ ſic̄ qͦddā abominabile.Secundo quia ſicut Lazarꝰ poſt languorē mortuꝰ fuitita aīa poſt languorem tepiditatis incidit in mortē iniquitatis. Iuxta illud Iac̄. j. Concupiſcentia cum ꝯceperit .i. inuoluerit parit peccatū. id eſt inducit ad ꝯſenſum ꝑfectū. pctm̄ aūt cum conſummatū fuerit .ſ. in oꝑegenerat mortem .ſ. ſpūalem anime. Tercio ſicut Lazarꝰmortuus fuit ⁊ ſepultus. ſic anima ſepelitur cum ſe ni. cit AA16n 4Aq

mium terrenis cupiditatibus implicat. Quarto ſic̄ Lazaro fuit lapis ſuꝑpoſitus. ita anime mortue in peccatiſuꝑponit dyabolus lapidem obſtinationis dicēs vt dicit Aug. in li. de ꝯflic. vicioꝝ ⁊ virtutū. xiiij. Que ⁊ qͣntao pctōr cōmiſiſti ꝙͣ grauia crimina ꝙͣ innumeroſa delicta ⁊ pene in melius necdū vitam mutaſti necdū conuerſationem vtiliter correxiſti. ecce enim vt cernis mala ſemꝑ conſuetudine alligatus teneris conaris exurgere. ſed peccatorum oneribꝰ pregrauatus relaberis. ꝗdergo agendum eſt quoniā de preteritis certa damnatioimminet. ⁊ de preſentibꝰ emendatio nulla ſuccurrit niſivt admittant̉ reꝝ temporalium voluntates dū cōſequinequeunt futuri ſcl̓i oblationes. Ecce qualiter dyabolus ſuꝑponit aīe mortue in peccatis lapidem obſtinationis ⁊ deſperationis. ⁊ ſic fetet quadriduanus qꝛ peccauit cogitatione conſenſu oꝑe ⁊ ꝯſuetudine. Idcirco dꝫad conſuetudinē Ieſu qͥ interpretat̉ ſaluator ip̄e peccator facere qui vult aīam ſuam ſaluā facere a peccatꝭ ſuisSed quid fecit Ieſu: dicit ꝙ fremuit. triſtatus fuit. fleuit. damauit ⁊ gratias egit: vt patet Ioh̓. xj. Primo gͦdebet pctōr fremere ꝓpter peccati vilitatē: vt dicit̉ hieremie. ij. Ꝙuilis facta es nimis iterans vias tuas. Itafremuit Hugo in li. ſoli. de arra anime cōtra vilitatemculpe. Tamuilis ⁊ tam turpis facta es ꝙ ſponſi huiusamplexibꝰ digna nō es amplius. meretrix facta es. et p̄nimijs fornicationibꝰ tuis laxata ſunt vbera tua. genetue macide languentes ⁊ ſtupentes oculi tui labia pallore obducta. exiccata cutis. virtus infecta ⁊ ip̄is quoqꝫamatoribꝰ tuis odioſa. Scd̓o debet ſe cōturbare ꝓpterpene acerbitatem. qꝛ acerbas penas aīa ſuſtinebit. q̄ ſehic ꝓ pctō turbare noluit. De his penis loquit̉ Bern̄.in ſermone in ſpūali negociatione. O gehennalis regiogehenna fugienda ⁊ horrenda terra miſerie ⁊ tenebraꝝlo cus letifer terra obliuionis. vbi eſt ignis ardens. frigus vrgēs. vermis immortalis. fetor intolerabilis. mallei ꝑcutientes. tenebre palpabiles. cōfuſio peccatoꝝ. innodatio vinculoꝝ. horribiles facies demonuꝫ. Terciodebet flere ꝓpter damni multiplicitateꝫ. multiplex .n.damnū infert pctm̄ aīe ꝓpter qd̓ merito deberet flere.qꝛ dicit Pe. Damian̄. Lachrymarū quippe nitor aīamab omnilabe purgat ⁊ purificat. ⁊ ad ferendū virtutuꝫgramina miſericorditer aruū fecundat. Sed ſunt nonulli qͥ faciunt deflere damna tꝑis nō peccati. de quibꝰdr̄ de pe. di. j. §. iterū opponit̉. in fi. Sciat ſe culpabilit̓durum qͥ deflet damna tꝑis vel mortē amici ⁊ doloreꝫpctī nō oſtendit in lachrymis. Non itaqꝫ eſt vt qͥs ſe excuſet fontē habere lachrymaꝝ qͥ on̄dit nūqͣ lachrymisdolorē amore tꝑaliuꝫ. Quarto debemus clamare ꝓpterauditoꝝ pietatē. qꝛ dicit psͣ. Clamabit ad me ⁊ ego exaudiā eū. Et iſte clamor debet primo ⁊ principaliter coram confeſſore fieri vt hō culpabilem ſe reddat ⁊ peccata foris mortua ꝓducat ne dyabolus corā ſummo iudice clamādo eū accuſet. Ideo dicit Orige. ſuꝑ leuit̓. Pronuncians pctm pctī remiſſionē meret̉. p̄uentꝰ em̄ dyabolus ⁊ accuſator vltra nos accuſare non poterit. Et ſiipſi noſtri accuſatores ſumꝰ nobis ꝓficit ad ſalutē. Siv̓o expectamus vt a dyabolo accuſemur. accuſatio illaaccedit nobis ad penam. habebit nos ſocios gehenne.quos ꝯuicit ſocios criminū habuiſſe. hec Orige. Quinto grās deo debꝫ agere ꝓpter gratie remiſſibilitateꝫ. nāculpa remittit̉ cū hō pure ꝯfitet̉. et hec remiſſio principaliter ꝓcedit a deo ꝓpter quā ſibi grās reddere debemus. qꝛ dicit btūs Aug. ꝯͣ Iulianū. ⁊ habet̉ de ꝯſe. diſ.iiij. c. Nemo tollit pctā niſi ſolus deꝰ qͥ eſt agnꝰ tollenspctā mūdi. Tollit aūt dimittēdo que facta ſunt ⁊ adiuuat ne fiant. iuxta illud apl̓i. Grās agite. hec eſt em̄ voluntas dei in xp̄o Ieſu in oībꝰ vobis. j. Theſſal̓. v. Letcio fleuit dn̄s ſuꝑ ciuitatē hierl̓em vt in euāgelio hodierno. ⁊ hic fuit fletus cōpaſſionis. qꝛ futurā iudeoꝝ miſeriā deflebat. in qͦ docemur vt miſeris cōpatiamur. vt

2

I