Dominica. IX. poſt Trinitatis

domino peccauerunt. Et Sap̄. ij. Excecauit eos malicia eoꝝ. Ideo male iudicāt de ſanctis viris et eoꝝ temeraria iudicia contemnenda ſunt. Quarti inimici qͦs habemus apparenter. ſed tamen realiter ſunt amici corrigentes ⁊ correctores qui nos de noſtris exceſſibꝰ ⁊ erroribus arguunt. puniut ⁊ emendant. Ueritas em̄ errātibus eſt odioſa ꝙͣdiu in erroribꝰ ſuis ꝑſeuerant. Talisem̄ fuit Paulus contra Galathas. qͦuibꝰ dixit ad Galath̓. iiij. Inimicus factus ſum vobis verū dicens vobis. Et Terentius in andria dicit. Ueritas odiū paritEt Aug. in omel̓. que legitur in feſto beati Iohannisde decollatiōe. videtur dicere veritatē aliquos offendere ⁊ aliquos audire. Sed tanta eſt virtus veritatis ꝙnullus eam vere audire poteſt cū nullo modo in ſe habeat rationē mali. Nam cum quereret Eſdras ſcriba.ij. Eſdre. iij. ⁊ allegat̉ a Cypriano di. viij. c. Cōſuetudo.que virtus eſt maior. ℟ndit quidam mulieris alius regi alius vini alius v̓o veritatis. Et hanc vltimam reſponſionem Eſdras approbat dicens. Ueritas valet⁊ inualeſcit ineternū. ergo nō pōt odiri. Ad hoc reſpondet doctor Egidius in prologo libri ſententiaꝝ. ꝙ veritas nullo modo oditur in ſe ſꝫ in ſuis effectibꝰ inꝙͣtummalum nō ꝓdit vel corripit. ⁊ ſic correctores vident̉ inimici cum tamen ſunt amici. Iſti aūt inimici apparent̉ſunt accipiendi ꝑ beniuolentiam. Iuxta illud Mat. v.Diligite inimicos veſtros ⁊ benefacite his qͥ vos oderunt .i. malos mores veſtros. His habitis videre quispoteſt quos amicos quilibet debeat facere ſi non blandos adulatores. nō falſos ꝯſulatores ⁊cͣ. Sed pauperes⁊ nō quoſlibet pauꝑes debet ſibi quis facere amicos. ſꝫeos qui poſſunt euꝫ in eterna tabernacula recipere. nāſi ipſi debent nos in regnū celoꝝ recipere oportet eos eētales qͥ et illuc valeāt ꝑuenire vt ſint diſcreti boni ⁊ humiles quales ſunt pauꝑes ſpiritu. verum qꝛ non ſemꝑtales pauꝑes occurrūt ⁊ neceſſitas extrema alicuiꝰ pauperis interdū aliud requirit. Idcirco nō ſemꝑ ad conditionem pauperis reſpicienduꝫ eſt. ſꝫ potius ad neceſſitatem indigentis. Ideo dicit Hiero. in quadā epiſtola. Siue ille ſacerdos ſiue cognatus vel affinis nihil inillis conſideres niſi pauꝑtatem diſcretionis. omnibꝰ indigentibꝰ ſuppliciter tribuamus nō querentes cui ſedquare. Quiſquis em̄ in quacunqꝫ neceſſitate morituropoteſt ſuccurrere ſi nō fecerit occidit. hoc ē abſqꝫ dubioverumētiā ſi ſit pctōr. Sed di. ali. pauꝑes quos etiā debemus facere amicos debent eſſe tales qͥ poſſunt nob̓in beatā vitam introducere. ⁊ illi ſunt ſancti. ſicut declarat ſanctus Auguſt. de verbis domini omelia qua dic̄Qui ſunt qui habēt eterna tabernacula niſi ſancti dei.et qui ſunt qui ab ipſis recipiendi ſunt niſi qui eoꝝ indigentie ſubueniunt. et quid eis opus eſt hilariter ſubminiſtrant. Hec ille. Et qꝛ multi pauꝑes hic accipientes elemoſynam ꝓpter eoꝝ demerita nunꝙͣ veniunt adregnū celoꝝ. ⁊ plerunqꝫ etiā diuites eis dantes priꝰ moriunt̉ ꝙͣ accipientes. ⁊ quomodo poterūt ip̄i pauperesrecipere alios ad eterna tabernacl̓a que nec ipſimet habent. Ad hoc dicunt doc. ⁊ principaliter Cryẜ. ꝙ nonipſi pauꝑes habent reciꝑe elemoſynarios ſuos ad eterna tabernacula. ſed occaſione eoꝝ ꝓ bonis oꝑbꝰ in eisexercitatis iſti recipiēt̉. Et ait Cryẜ. Attendite inqͥt ꝙnō dixit dn̄s. vt ſuſcipiant in ſuis manſionibꝰ. nō enimip̄i ſunt qͥ ſuſcipiūt. vn̄ cū dixiſſet. Facite vobis amicosinde addidit. de māmona iniqͥtatis. on̄dens nō ſimpliciter eoꝝ amicicia patrocinabit̉ niſi oꝑa bona hos comitent̉. Et ẜm hoc id qd̓ dicit. recipiant vos. nō refert̉tur ad pauꝑes. ſed ad ſanctos angelos ⁊ electos dei qͥex hmōi oꝑbꝰ bonis fiūt amici largientiū elemoſynaspauperibus. Et huic etiam ſumme cōcordat Ambr. dicens. Facite vobis amicos de mammona iniqͥtatis. vtlargiendo pauꝑibus vt angeloꝝ ceterorūqꝫ ſanctorumamiciciā comparemꝰ ⁊ non ſolum gratiam angelorum

dando elemoſynam pauperibꝰ acquirimus. Sed veriamici de quo ꝓuerb̓. xij. Qui diligit cordis mundiciaꝓpter gratiam laboꝝ habebit amicum regem. Et iſte qͥdem amicus recipit nos in eterna tabernacula. Ꝙtuꝫad ſcd̓m ponit de quo amicos facere debeamus vt cuꝫdicit de māmona iniqͥtatis. Ubi nota ꝙ diuitie dicū̉māmona iniquitatis .i. ineqͣlitatis. multiplici ratione.Primo diuitie dicunt̉ inequalitatis. quia inequaliteracquirunt̉. Uno modo iuſto titulo. ⁊ tūc de eis poteſtfieri elemoſyna. Et iſta elemoſyna multos habet fructꝰPrimus eſt pctōꝝ extinctio. Iuxta illud Ecc̄i. iij. Ignēardentem extinguit aqua. Elemoſyna reſiſtit peccatis.Super quo dicit glo. Sicut aqua extinguit ignem: itaelemoſyna peccatum. Et Auguſtinus in ſermōe. Multa inquit ſunt genera elemoſynarū quas cum facimusadiuuamur vt dimittant̉ debita noſtra. Sed ea nihil ēmaius ꝙͣ ꝙ ex corde dimittimus. quod in nobis quiſqꝫpeccat. Ideo dicit Daniel ad Nabuchodonoſor regeꝫc. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. Scd̓us fructuseſt vie ad gratiam preꝑatio. Sicut de Cornelio Actuūx. Cui elemoſyne ſue quas quotidie faciebat ad penitēciam ⁊ gratiam viam p̄parabāt. Ideo dictuꝫ eſt ſibi abangelo. Orationes tue ⁊ elemoſyne tue aſcenderunt inmemoriam in cōſpectu dei. Et ratio illius fructus pōteſſe quia miſericors eſt pauꝑi deꝰ ⁊ miſericors eſt illi gͣt.am dando ſibi. Ideo dicit Ambro. libro de offi. Nihilita cōmendat chriſtianam animā quēadmodum miſericordia. immo nō ſolum acquirit homini gratiam. ſedetiam in homine cuſtodit eam. Iuxta illud Ecc̄i. xxiiij.Elemoſyna viri quaſi ſacculus cum eo. et gratiam hominis quaſi pupillam ꝯſeruabit. Tercio eſt bonorū tēporalium augmentatio. Prouerb. iij. Honora dominū de tua ſubſtantia. ⁊ de primitijs frugum tuaruꝫ dapauperibꝰ. ⁊ implebunt̉ horrea tua. Et Luce. vj. Dateinquit dominus ⁊ dabit̉ vobis. Quartus fructus ē interceſſorum multitudo. quia dicit Hieronymꝰ ad nepotianū. Qui oꝑa pietatis libenter exercet habet multos interceſſores. ⁊ impoſſibile eſt multoꝝ preces nō exaudiri dicit dominus hic: facite vobis amicos de māmona iniquitatis. dato enim ꝙ pauꝑes mali eēt ⁊ peccatores. adhuc elemoſyna eis data erit ad deum. iuxtaillud Ecc̄i. xxix. Conclude elemoſynam in ſynu pauperis. ⁊ ipſa orabit ꝓ te vt eruaris ab omni malo. Quintus fructus eſt paradiſi reſeratio. qꝛ elemoſyna eſt hoſtiaria paradiſi claudens hoſtium auaris. quia dicit apoſtolus .j. Corinth̓. vj. Auari regnum dei nō poſſidebūtEt aperit munificis. Mat. v. Beati miſericordes: qm̄ipſi miſericordiam conſequent̉. De illis fructibꝰ ⁊ alijselemoſynis loquit̉ Cryẜ. ſuꝑ Math̓. li. ix. Elemoſynaamica dei cōſiſtit ⁊ ſemꝑ ei ꝓpinqua eſt pro quibuſcunqꝫ voluerit defacili munus gratie impetrabit vinculapeccatoꝝ ipſa diſſoluit. fugat tenebras. extinguit igneꝫhuic cum multa fiducia celi aperiunt̉. et veluti reginaintrante nullus ianitoꝝ. nullus cuſtodum qui aſſiſtūtaudent dicere: que tu es. vel vnde venis. ſed omnes eaegregie ſuſcipiunt. Uirgo eſt habēs alas circūſci iptasper omnia. venuſtateqꝫ ſuccincta. veluꝫ habens candidum atqꝫ manſuetum. pennata eſt ⁊ lenis ſemꝑ ante ſelium regale conſiſtit. hec Cryſoſtomus. Secundo diuitie acquiruntur titulo iniuſto. Et hoc fit ml̓tis modis/Primo de rapina ⁊ de iſtis non eſt elemoſyna danda. ſꝫreſtitutio eſt facienda. extra de rapto. ſuꝑ eo. Et de hocſupra ſermone. xj. H. Sed de non reſtituentibus legit̉ꝙ quidam miles cuidam vidue vaccam vnam rapuli.Que cū fleret ⁊ inſtant̓ petēt vt ſibi eaꝫ reſtitueret. Rn̄dit ille. Et ſi ego illam non reciperem alius ſequens mereciperet ⁊ vaccam retinuit ⁊ receſſit. Poſt obitum voeius punitus eſt a diuerſis demonibus quorum vnusinter alios puniuit eum inceſſanter. Cui damnatꝰ. curme inquit tamaſſidue perſequeris atqꝫ punis? Reſpo

E