Dominica. ℟. poſt Trinitatis.

actuali. Et qꝛ ad hunc modum dr̄ ⁊ ꝯcludit̉ ꝙ xp̄c intriduo mortis nō fuit verus homo. patet. quia homomortuus nō eſt homo verus. ſꝫ xp̄c tunc erat mortuusgͦ ⁊cͣ. Et ſi fuiſſet homo ſicut illi dicunt. opoteret ꝯcediꝙ fuiſſet homo cecus. ſurdus. mutus. ⁊ ſic de alijs. Sꝫad motiuum Hug. dicēdum. Licet homo poſt morteincipiat eſſe beatus ẜm animam. nihilominus tn̄ deſinit eſſe homo ẜm naturalem vitam. Sꝫ ad mgr̄m dr̄?ꝙ non ſequit̉ ꝙ xp̄c habet corpus ⁊ animam. gͦ eſt homo. Sꝫ requirit̉ vltra hoc ꝙ anima informans ſit corpori ꝯiuncta ꝙ non fuit in triduo mortis ⁊ anima fuita corꝑe ſeparata ꝑ mortem. ⁊ erat in lymbo. corpus v̓oſine anima iacuit in ſepulcro. Secundo querit̉ exqͦ xp̄Sab eterno erat diues in tribꝰ. Primo in bonis temporalibꝰ. Iuxta illud psͣ. Domini eſt terra ⁊ plenitudo eiꝰSecundo in bonis ſpūalibꝰ. vt ſapientia miſericordia⁊ gr̄a. ⁊ ſic de alijs. Tercio in bonis celeſtibus. ẜm illudps. Gloria ⁊ diuitie in domo eiꝰ. Quare tūc elegit paupertatē in hoc ſeculo? Ad hanc queſtionem rn̄det ſanctus Tho. ꝯͣ gentiles ꝙ hoc fecit duplici de cauſa. quiadominus voluit facere diuiſionem inter homines mūdanos ⁊ abundantes huius ſeculi vt relinquerēt mundanas diuitias que ſunt impedimēta ſuꝑnoꝝ ⁊ celeſtium bonoꝝ. ⁊ hoc facere nō potuit niſi mediante pauꝑtate. quia ſi diues fuiſſet in huius mūdi diuitijs nihilvel parum fuiſſet ſua p̄dicatō ꝯͣ diuitias. ⁊ vt magis retraheret a diuitijs ideo vitam pauꝑem elegit. Secundo vt ſic ſequeret̉ ꝙ non diuitijs ſiue potentia attraxiſſet homines ad ſe. Sꝫ ſola diuinitatis potentia ſapientia ⁊ clementia. ꝓpterea elegit inſcios ⁊ rudes apl̓os vtetiam ꝑ illos ꝯfunderet mundi potētiores ⁊ ſapientiores. Ideo dicit apl̓us. j. ad Chor̄. x. Infirma mūdi elegit vt fortia queqꝫ ꝯfunderet. Et. ij. Chor. viij. Factuseſt egenus qui cum eēt diues. vt ipſius inopia diuiteseſſemꝰ. Tercio querit̉ quis ꝑ villicum ſignificet̉? Rn̄det̉ ẜm glo. interl̓. Uillicus ille ſignificat quemlibet hominem cui dominus tradidit triplex bonum. Primūeſt bonum nature. ⁊ hoc eſt duplex. Quedam em̄ ſuntbona corꝑis. vt ſanitas fortitudo. agilitas pulcritudonobilitas ſiue libertas. Quedam autem ſunt anime vtrectitudo ingenij. velocitaſqꝫ memorie. bonitas. ptāstolerandi. exercitium ſpūale. naturalis diſpoſitio ad v̓tutes. ſiue virtus naturalis. Secūdum bonum eſt fortune. ⁊ ſunt bona exteriora que ſunt in poteſtate hominum. que pn̄t auferri vt ſunt diuitie. Tercium bonuꝫeſt gr̄e. vt ſunt virtutes. Et dicit Amb̓. in omel̓. Cumnon exercemus in diſpenſatōe illoꝝ ad libitum domini. ſꝫ ad ꝓprias illecebras cōmiſſis abutimur. criminoſivillici ſumus. ⁊ ſic apud xp̄m diffamamur. Sꝫ diceresqui ſunt illi diffamatores qui nos accuſant apud dn̄mAd hoc rn̄det̉ ꝙ triplex eſt diffamator. Primo qui qͥTdem diffamant ꝓprioꝝ vicioꝝ cōſcientiam. Quia dicitRober. hol. ſuꝑ li. Sap̄. lec. cix. Ꝙ ꝯſcientia hominiseſt accuſatrix ſue ꝓprie praue tranſgreſſionis. Et declarat hoc in ſimili. Sicut em̄ puero dat̉ dica in qua defectus ſui ſignant̉. vt poſtea verberet̉. ⁊ nullo mō licet ſibi abijcere dicam ſuam. ſꝫ ꝑ eam accuſabit̉. ita cuilibethomini allegat̉ ꝯſcientia in qua omnia peccata ſua narrant̉. vt ẜm ea in iudicio accuſant̉. Iuxta illud ad Ro.ij. Teſtimonium addente illis ꝯſcientia eoꝝ in die cuꝫiudicauerit deus occulta hominum. Secundo accuſataut diffamat maloꝝ factoꝝ euidentia. de hoc accuſatore loquit̉ be. Greg. x. moral̓. di. Omnis inquit iniqͥtasapud ſecreta dei iudicia habet voces ſuas. quilibet quieam ꝯmiſit pctōr accuſat̉ ⁊ diffamat̉. Et illoꝝ factoꝝ qͥſic accuſant vnum eſt clamdeſtinum homicidiū. NaꝫGen̄. iiij. Cum Cayn occidiſſet frēm ſuum Abel dixitad eum dn̄s. Quid feciſti. ecce vox ſanguinis fratrꝭ tuiclamat ad me de terra? Ad hoc etiaꝫ ꝓbandum refertApiarius. ca. lvj. Ꝙ anno domini. M. cclj. In villa

theutonie phorten ꝯtigit ꝙ quedam vetula iudeis familiaris puellam eis annoꝝ. vij. orbatam parentibꝰ vtdiderat occidendam. hanc igit̉ in oībꝰ membroꝝ iūcturis inciſionibꝰ vulnerauer̄t. ſanguinem expͥmentes ⁊ inlintheaminibꝰ recipientes. ⁊ eam defunctam in aquaꝫfluidam iuxta opidum ꝓiecerūt. Tercia die aūt qͣrta ꝑmanum erectam in celum. a piſcatoribꝰ eſt inuenta ⁊ inopidū deportata clamātibꝰ ppl̓is a iudeis tātuꝫ ſcelusꝑpetratum. Erat aūt in vicino marchio de Baden qͥmox audito tanto piaculo ꝑuenit ad corpus. ſtatimoerectum reſidens extendit manus ad pͥncipem qͣſi vindictam ſanguinis imploraret. poſt horam v̓o dimidiaiteꝝ ſe depoſuit defuncti more ſupinum adductis adhoc ſpectaculum impijs iudeis ſtatim eruperūt omīaviſcera corꝑis in teſtimonium nephande necis ſanguinem copioſum effuderūt. ⁊ quaſi vindictam clamauerunt. Sicqꝫ iudei cum vetula rotati ſunt. Aliud flagicium zodomiticum Gen̄. xix. Clamor zodomoꝝ ⁊ gomorreoꝝ multiplicatus eſt ⁊ pctm̄ eoꝝ aggrauatū eſtnimis. Tercium eſt fraudatio mercēnarioꝝ aut oꝑarioꝝ ꝙ multi iniuſti domini faciunt qͥ mercedem debitam certo temꝑe noͣ ꝑſoluūt. qui famulos ſuos furariꝯpellunt. qꝛ nunꝙͣ fidelis erit dn̄o famulus quem infidelem exꝑit̉ in retribuendo. de iſto clamore Iacobi. v.Ecce inquit merces oꝑarioꝝ vr̄oꝝ qui meſſuerunt regiones vr̄as que fraudata eſt a vobis. ⁊ clamor eoꝝ inaures domini ſabaoth introiuit. Quarto accuſat opp̄ſſoꝝ egenoꝝ anguſtia qͥ clamant ad deum ꝓvltione.Et hoc figuratū eſt Exo. iij. vbi Pharao filios iſrl̓ opp̄ſſit. ⁊ clamorē ipſoꝝ audiuit dn̄s. qꝛ dr̄ ibidem ꝙ clamor filioꝝ iſrl̓ aſcēdit ab oꝑbꝰ ad dn̄m. ſꝫ int̓ om̄es opp̄ſſiones clamātes ad deum maxīe vident̉ clamare opp̄ſſiones ⁊ extorte exactōes facte ꝯͣ viduas ⁊ pupillos q̄ſunt ꝑſone indigentes auxilio. Iō figuraliter dr̄ Exo.xxiij. Uidue ⁊ pupillo n̄ nocebitis. ſi leſeritꝭ eos clamabūt ad me ⁊ ego exaudiam clamorē ipſoꝝ. ⁊ indignabitfuror meus. ꝑcutiāqꝫ vos gladio ⁊ erūt vxores vr̄e vidue. ⁊ pueri vr̄i pupilli. Ecce iſta ſunt que pctōres diffamant apud deū. Sꝫ tn̄ eſt notādum q̄daꝫ diffamant̉eo ꝙ diſſipāt bona ſuꝑiꝰ enumerata. Et pͥmo bona nature vt ſanitatē fortitudinē agilitatem qͥ ea ꝯſumūt intorneamētis haſtiludijs luctatōibꝰ ⁊ hmōi qͥ ſunt martyres dyaboli. ⁊ plus ſe fatigāt in his q̄ ꝓmouēt eos adinfernū ꝙͣ ad dei ẜuitium. qͣre tales in inferno et̓nalit̓cruciant̉. Sicut ꝓbat venerabilis Tho. brabā. in apia UP.rio. c. lxxvj. ꝙ anno dn̄i. M.ccxlij. iuxͣ nuſſiaꝫ ſuꝑ rhenū nobile opidum multi nobiles ⁊ duces comites ⁊ barones milites ꝯgregati ſt̓. qͥdaꝫ aūt frat̓ noīe Eberhardus de ordine p̄dicatoꝝ rogauit eos vt deſiſterēt ⁊ cōpaterent̉ xp̄ianitati q̄ tunc tēꝑis in vngaria a tartarisinfeſtabat̉. Quidā aūt comes de xp̄o dictū ſb̓ſannauitfr̄em ⁊ ꝯgregatis turmis militū ferale illud torneamētu inchoauit. mane aūt vt plurimi referebāt qͥ viderūtqͣli gleba ingēs ⁊ lata ſuꝑ aera videbat̉. ⁊ circa glebā acſupͣ coruini generis volucres croticādo diutiꝰ volitare⁊ dicit doctor ille nec credo aliud ꝙͣ demōes hos fuiſſenec mora cū torneamētū fieret milites ac ſatellites in tāta ſtrage plurimi ī mortē. nōnulli ī veſaniā pleriqꝫ et inlāguores ꝑpetuos cecider̄t. vt nullꝰ ambigēt ludū hucnō tm̄ hoīm. ſꝫ veriſſime vltiōe d̓ina demonū extitiſſe.oēs fere ad. ccc. ⁊. xlvij. ꝯputati ſt̓. int̓ qͦs etiā pͥmꝰ mortuꝰ ē comes d̓ caſtro illo. ſꝫ eadē nocte q̇ die hec fctāſt īſpēbꝰ militū armatoꝝ iuxͣ villā brabātie q̄ yſcka maiordr̄ ꝯgregatōes a demōibꝰ p̄ſb̓ro ville teſte fuiſſe. ⁊ hoccredo ī ſignū leticie tāti mali. hec apiar̄. Et notādū ꝙ n̄ſolū illi qͥ ꝯſumūt ſanites ſuas ⁊ fortitudīes in haſtiludijs ⁊ torneamētꝭ diffamāt̉. ſꝫ etiā illi qͥ ſanitatē ⁊ fortitudinem conſumunt in potationibus. cōmeſſationibus ⁊ ebrietatibus. Quibus maledictionem imprecatur ꝓpheta Yſa. v. De qui mane ꝯſurgitis ad ſectan-