Sermo.LXII.

rami ſunt value cum tybijs. frondes ſunt digiti cumarticulis. hec ille. Iſte quidem arbores florent hic in voluptatibꝰ ⁊ carnalibꝰ comeſſationibꝰ ⁊ ebrietatibꝰ. Sꝫcum dominus dicet Lu. xiij. Succide arborem. vt qͥdterram occupet? tunc erunt pleni vermibꝰ ꝯſcientiamcorrodētium vel inferni tormētoꝝ. De pͥmo Yſa. xiiij.Operimentum tuum erunt v̓mes. qꝛ voluptuoſos ⁊ebrios cruciabunt pene infernales. ſic ꝙ tales nō valētad edificium celeſte quod ꝯſtruit̉ viuis ex lapidibꝰ. ſedapti ſunt ad tormentum gehēnale. Iuxta illud qd̓ dr̄in ſacra ſcriptura. Quanto em̄ quis in carne dulcior fuerit. tanto v̓mibꝰ eterne amaritudinis plenior erit ⁊ felicitati eterne ineptior apparebit. Et hoc figuratum ēde iudeis Exodi. xxxij. Qui vacabant comeſſationibꝰzluſibus coram ydolis ſuis. ⁊ ſic vna die p̄ſciſi ſunt deterra viginti tria milia homiuū. vt dr̄ Exodi vbi ſupͣ.Sed Numeri .xxv. dr̄. ꝙ ceciderunt trigintaquatuornulia. nec eſt ꝯͣ Exodum. qꝛ minor numerus includit̉in maiori. Et quod veꝝ eſt de maiori etiam veꝝ eſt deminori. Ex qua hyſtoria patet. ꝙ iſti qui ſucciſi ſunt deterra virentibꝰ corꝑibꝰ in voluptatibꝰ facti ſunt pleniremordentis ꝯſcientie v̓mibꝰ penalibꝰ. Et hanc hyſtoriam tangunt verba p̄aſſumpta. Sedet ppl̓us meusmanducare ⁊ bibere. In quibꝰ quidem verbis duo tārunt̉. Primo voluptas corꝑalis in manducatōne ibi.Sedet ppl̓us meus. Secūdo ludus inabilis in adoratione. ibi. Et ſurrexit ludere. Primo igit̉ tangit̉ voluptas corꝑalis in manducatōe cum dicit. Sedet ppl̓usRmeus manducare ⁊ bibere ⁊ ſurrexit ludere. Ubi ſciendum ẜm naturales. locuſta tota ſiue in maiori parte cōſiſtit in ventre ⁊ inſatiabilis eſt vnicum hn̄s inteſtinūquod fame ⁊ immūdicie plenum eſt ſemꝑ. ⁊ ꝙͣdiu viuit ſemꝑ eſurit. ⁊ os quadrangulatum gerit. Moralit̓ꝑ locuſtas intelligunt̉ homines voluptuoſi ⁊ guloſi qͦrum tota verſatio eſt circa ventrem. De quibus p̄dixitapl̓us ad Phil̓. iij. Multi ambulant .ſ. in via peruerſaquos ſepe dicebam vobis. nunc autem flens dico inimicos crucis xp̄i quoꝝ finis interitus. quoꝝ vent̓ deꝰeſt ⁊ gloria in cōfuſione ipſoꝝ. ⁊ ideo tales miſerabilesſunt ꝙdiu viuunt. Os etiam hn̄t quadrangulatum.qꝛ qͣtuor modis peccant in manducando aut bibēdo.Primo tempus p̄ueniendo. Naꝫ ſicut famuli dei ẜndoctrinam xp̄i Math̓ vj. Primo querūt regnum dei⁊ iuſticiam eius. Sic guloſi primo querunt regnumdei ſui .ſ. ventris cuius regnum eſt eſca ⁊ potus. Iuxtaillud apl̓i. Nonne eſca ⁊ potus eſt regnum dei .ſ. ventris?: q. d. ſic. ad Roma. xiiij. Sic vera lr̄a habet. Noneſt regnum dei eſca ⁊ potus. Sꝫ iuſticia ⁊ pax ⁊ gaudium in ſpūſancto. qui em̄ in hoc ẜuit pͥmo placet deo. ⁊ꝓbatus eſt hominibꝰ. q. d. econtra. Qui pͥmo ẜuit vētri diſplicꝫ deo. qꝛ de talibꝰ dr̄ Yſa. v. Ue qui mane adſectandum ebrietatem. Merito rep̄hendi quilibet xp̄ianus dꝫ qui ſpreto dei ẜuitio primū ẜuit ventri ſuo. qꝛquilibet prudens homo pͥmo deberet aīaꝫ ſuam deuotis or̄onibꝰ ⁊ ſanctis meditatōibꝰ paſcere. qꝛ melior eſtꝙͣ corpus. Sed illi qui qn̄qꝫ ꝑ multos dies vix dicuntvnum pater noſter. valde ꝑiculoſe ſtant. qꝛ eſt ſignumparuipenſionis. Iuxͣ illud Ariſto. ij. rheto. Obliuio eſtſignum paruipenſionis. Et tales deum non diligunt.nec ꝓpriam ſalutem querunt. Et quia dei obliuiſcunt̉.dum adhuc in temꝑe gr̄e viuunt obliuiſcet̉ eoꝝ deusdum abinde decedunt. Quia dicit Aug. vt in fine obliuiſcat̉ a deo qui dum viueret oblitus eſt eius. Secundo cibaria delicata ⁊ vina querēdo. Nam iudei qͥ in deyto carnes ꝯcupier̄t Numeri. xj. Idcirco iram dei meruerūt. ⁊ hoc ꝯmemorat psͣ. Adhuc eſce erāt in ore ip̄orum. ⁊ ira dei deſcendit ſuꝑ eos. Sꝫ incidit hic vna q̄ſtio exquo iudei habuerunt ſecum multitudinem animalium ⁊ pecudum quare deſiderabant carnes ⁊ qͣreno comedebant carnes animalium? Rn̄det Hay. ꝙ

non deſiderabant carnes pecudum. ſed auium quibꝰerant in egypto vſi ſeu ſatiati. Nam Nilus fluuius inlitoribus ſaltem ſuis ⁊ paluſtribꝰ locis hꝫ multa genera auium ⁊ talia qualia non habentur in circūitū alioꝝfluuioꝝ ⁊ illaꝝ carnes deſiderabant. Sic adhuc inueniunt̉ multi qͥ dum hn̄t carnes pecudum volunt etishr̄e carnes auium. Et cum tanta occupatione circa cibaria corꝑis verſant̉ vt cibarioꝝ anime penitus obliuiſcant̉. Et ſi ꝑ ſe circa talia nō occupant̉. tn̄ ancille ⁊ famule eoꝝ ad hoc angariant̉. ⁊ interdum diebꝰ dn̄icis ⁊feſtiuis negligunt ẜmones ac miſſas. cum tn̄ quilibetxp̄ianus tenet̉ ex p̄cepto eccl̓ie audire totam miſſam vtpatuit ſupͣ. ẜ. lix. N. ⁊ talis negligētia redundat in dominos ac dn̄as. Unde Hugo dic̄ in de clauſtro aīe detalibꝰ. Quidam ſuꝑſticioſius nimis in p̄parādis cibis.ſtudium adhibent ferrareoꝝ ⁊ ꝯdimentoꝝ genera excogitātes mō mollia. mō dura. mō frigida. mō calida.modo cocta. modo aſſa. mō pipere. modo ſale ꝯdita. ⁊in ꝯſuetudinem p̄gnantium mulieꝝ deſiderantes. Etcum tanta ſollicitudine preparant̉ vt deuoratis qͣtuorvel quinqꝫ. prima non impediunt nouiſſima. hec ille.Iſti colunt ventrem ſuum tanꝙͣ deum. Et licꝫ cibariaeis delicate ẜm poſſe famuloꝝ. vel interdum vxoꝝ preꝑant̉. tn̄ adhuc qͥdaꝫ viri in illis minime ꝯtentant̉. Sꝫꝙ ſint nimis ſalſa aut nimis frixa aut mollia aut duramurmurādo ꝯquerunt̉. ⁊ ſic nōnunꝙͣ ſcutella poſt capita vxoꝝ aut ancillaꝝ ira ꝑmoti iactari non verent̉.Tales perpendere dn̄t hoc dictum beati Hiero. quodſcribit Euſebiꝰ eius diſcipulus in epl̓a adDama. ep̄m.Ubi inqͥt ꝯuiuia vbi delicata fercula. vbi vr̄a p̄cioſa pocula melle mixta. ⁊ eſce aromatibꝰ p̄parate epulemini ⁊inebriamini. non em̄ poſt mortem facietis. Sꝫ cum diuite qui quotidie epulabat̉ ſplendide in tormentis gehennalibꝰ guttam aque minimam petentes poptabitis nec habere poteritꝭ. Et quia poſt fercula delicata vtfrequenter ſequit̉ luxuria. Ideo ſubdit Hiero. Agiteſolatia veſtra in luxuria. explete voluntates. ſeminatein corruptione. vt ⁊ de corruptione colligatis diuinamſnīam quam dabit ille iuſtus iudex in magno iudicijdie. Ite maledicti in ignem eternum qui preparatꝰ eſtdyabolo ⁊ angelis eiꝰ. hec Hiero. Unde legit̉ de quodam qui in illo modo impleuit voluntates ſuas in ferculis delicatis ⁊ in delitijs ebrietatis. Sꝫ de eccleſia ⁊ indulgentijs nihil curauit. infirmatꝰ ergo rogat̉ a filia deuota vt ſi deus annueret poſt mortē ei appareret. ⁊ ſtatum ſuum indicaret. Triginta ergo diebus nondumperactis apparuit ei cruſibulum in manu baiulando⁊ ignitus fuit ex toto. ⁊ filia ip̄m videns exterrita quiseſſet ⁊ quid cum cruſibulo vellet inquiſiuit. Cui ille. pr̄inquit tuus ego ſum. ⁊ in iſto cruſibulo habeo potummeum. De quo dicit psͣ. Ignis ſulphur ⁊ ſpūs ꝓcellarum pars calicis eoꝝ. Tunc illa magis tremula an poſſit in aliquo iuuari requiſiuit? Rn̄dit. nō potes me iuuare. immo nec omnes ſancti in celo exiſtentes. qꝛ ſententia euāgelij data eſt ſuꝑ me. vbi dominꝰ ait Math̓.xxij. Ligatis manibꝰ ⁊ pedibꝰ mittite eū in tenebras exteriores. quo dicto clamare cepit. ve. ve. ve. Ue in amaritudine. ve in multitudine. ve in penaꝝ et̓nitate. Iōdicit Greg. in moral̓. Qui nunc ſe male in voluptatibꝰdilatat illuꝫ poſtea pena in ſupplicijs anguſtat. Eſt tn̄circa hoc notandum. Si quis p̄parare iuſſit cibum ſuum ea intentione vt eum poſſit ſumere. qꝛ alit̓ non poſſit ex ꝯplexione ſue ſubtilitatis credo hunc nō peccare.Quia dicit Aug. ſuꝑ epl̓am Iohannis. Et ponit̉ diſt.xlj. c. Delitie. Delitie inquit que abſqꝫ deſiderio ꝑcipiunt̉ non afficiunt .i. nocent. ⁊ viles cibi appetent accepti impediunt ꝓfectum abſtinentie. Idem de v̓bis domini. ⁊ ponit̉ in eadem di. c. Non cogant̉. Non cogātur inquit diuites paupeꝝ cibis veſci vtat̉ ꝯſuetudineinfirmitatis ſue. Sed doleant aliter ſe ſuſtentari non

xx iij