Dn̄ica. VIII. poſt Trinitatis

ad cibum nō accedat. ſed omnes ad publicaꝫ ſanctammatrem eccleſiam miſſarū ſolennia ⁊ p̄dicationem audituri ꝯueniant. hec ille. Et ſicut hic dicit̉ de quibuſdāfalſis p̄dicatoribus cōtra veritatem latrantibꝰ. Sic etiam idem dicit̉ de falſis auditoribꝰ qui etiam contra veritatem iſtam latrant vt canes. ⁊ dimiſſis veris p̄dicatoribus qui veritatem p̄dicant ad falſos cōuertuntur.Sicut p̄dixit apl̓us. ij. Timo. iiij. Erit tempus cū ſanādoctrinam nō ſuſtinebūt. ſꝫ ad ſua deſideria coaceruabunt ſibi magiſtros prurientes auribus ⁊ a veritate qͥdam auditum auertent ⁊ ad fabulas cōuertunt̉. quaſidiceret. vadunt ad illos qui ea docent que libenter audiunt: quia veritas eis aſpera videtur vt dicit glo. Illiergo p̄dicatores vel auditores qui latrant rontra hancſancte eccleſie veritatem. vel quātācūqꝫ aliā ⁊ ꝓcurantvt veritas taceatur falſi ſunt ꝓphete a quibus hortaturdn̄s cauere cū dicit. attendite a falſis ꝓphetis. Quintūopus falſoꝝ ꝓphetarum eſt contentio. cōtendunt enimper lites quidam ſi ab hominibꝰ nihil ſuſcipiant vel niſi eos in hoſpicia ſuſcipiant. qd̓ tamen veri apoſtoli ⁊ p̄dicatores nō fecerunt. Iuxta illud. j. Coꝝ. xj. Si quisautē cōtentioſus videtur eſſe nos talem ꝯſuetudinemnon habemus. neqꝫ eccleſia dei ſcꝫ collecta de gentibusQuare autē nō ſunt cōtentioſi veri p̄dicatores. cauſa ēne videant̉ appetere aliquid terreni. cum dixit dn̄s adapoſtolos Math̓. x. Quīcūqꝫ nō receperit vos excutitepuluerē de pedibus veſtris. id eſt terrena de affectionibus vt oſtendatis appetitum terrenoꝝ nō eſſe in vr̄isaffectionibus. vt dicit glo. Sextum opus eſt dn̄oꝝ irritatio. nam falſi ꝓphete nō recipiunt ab his emolimenta quibus p̄dicant dn̄os terrenos eis fauorabiles ꝯtraeos interdum ꝓuocant aut irritant quod tamen nō fecerūt veri apoſtoli. Nam legitur de ſanctis Symone⁊ Iuda. Cum aūt rex iratus iuſſiſſet copioſum ignemaccendere vt pontifices qͥ apoſtolos recepiſſent aut eisreſtitiſſent ꝯcremaret. dixerunt apoſtoli. Obſecramusdn̄e ne efficiamur cauſa interitus ipſoꝝ qui ꝓ ſalute hominū huc miſſi ſumus vt viuificaremus mortuos viuentes ne occidere videamur. Septimū opus aut fructus eoꝝ eſt arrogantia ſiue ſuperbia. Nam de fructuquē debent de eccleſia facere arroganter ſe iactent dicētes. Nos illuminamus eccleſiam vniuerſam vel docētes ante temꝑa noſtra erant ceci. ⁊ extinximus flāmaꝫpeccatoꝝ in eccleſia dei. cū forte magis ꝓmouerint hypocriſim. qd̓ tamen veri ꝓphete nō fecerūt. quia dn̄s deEzechiele dixit. c. iij. Fili hoīs dedi faciem tuam vt adamantē. Adamas deſpecte forme eſt attamē attrahit ferrum ⁊ tn̄ nō inde mutatur nec extollit̉. Similiter verapoſtolus in p̄dicatione ſua attrahit duriſſimos peccatores quoꝝ cor indurabitur quaſi lapis Iob. xlj. Nontamen inde extollit̉. qꝛ dicit cū alijs bonis illud psͣ. cxiij. Non nobis dn̄e nō nobis. ſed noī tuo da gloriam.Octauū opus eſt glorie ꝓprie acquiſitio. Nam p̄ſeudoꝓphete querūt gl̓iam ꝓpriam nō xp̄i. Iuxta illud Ioh̓.vij. Qui a ſemetipſo loquit̉ gl̓iam ſuam querit. qui aūtquerit gloriam qui miſit illum. id eſt a quo dixit ſe miſſum verax eſt. Illi ergo qui querunt ea que ꝑtinent adgl̓iam mundi huius. quoꝝ vnus eſt regnantibꝰ aſſiſtere. Iuxta illud Boetius de conſol̓. Qui in ꝑſona extollit cupiunt aut ipſi regnāt aut regnantibꝰ adherere cupiūt ſeu conant̉. Alterū vero eſt velle vincere vbi nō ēp̄mium apud deum. Unde ſuꝑ illud Gal̓. v. nō efficiamur inanis glorie cupidi. dicit glo. Inanis gl̓ie ē vincere velle vbi nō eſt p̄mium qui em̄ talia querūt falſi ꝓphete ſunt. Nonū opus falſoꝝ ꝓphetarum eſt inimicorū oditio. Nam ſuꝑ illud Hiere. xxiij. A ꝓphetis Hieruſalem egreſſa eſt pollutio ſuꝑ omnē terram. dicit glo.Non ſufficit eis ꝓximos ledere ſꝫ quos ſemel oderintꝑ totū orbem conant̉ diffamare. Sed nō ſic veri apoſtoli qui diligebant inimicos ſuos iuxta mandatū dn̄i.

¶ De eadem dn̄ica. Sermo tercius.Muis arbor que nō facit fructum excidetur ⁊ in ignem mittetuMath̓. vbi ſupͣ. Dicunt naturales ꝙ quelibꝫ arbor adſuā fructificationē indiget triplici fomēto exteriori. Primo indiget terra cuius humore nutriat̉. ⁊ ſi in vna terra nō ꝓficit in alia conualeſcit. ideo videmus ꝙ prudētes hortulani tranſferūt de loco ad locum arbores paruas ⁊ herbas euellendo eas radicitꝰ de terra in qͣ ſteterūt pͥus. ⁊ ꝑ talē trāſplātationē arbores fiūt fructuoſeque prius fuerūt inepte. Secundo indigent ſole cuiusvirtute humor qͥ in medulla eſt digeret̉ ⁊ preparet ip̄mhumorem decoquendo vt ſic diſpoſitio ad fructificandū emittat̉. Tercio indigent temꝑe. quia nō omni tꝑearbores plantate ſolent eque fructificare. Nā dicit. Cōſtantius ꝙ arbores que plantāt̉ in recti plenilunio minus cōualeſcunt. ⁊ ſi cōualuerint fructū faciunt vermiculoſum. ⁊ fructus tunc plantate arboris citius putreſcunt. Similiter arbores indigent hyeme ad humoresreſtringendos vt melius in vere ſint parate ⁊ vnite adfructus ꝓducendos. ꝙ ſi ſpergent̉ dicti hūores ꝑ meaAus terre ſuam amitterent virtutē. Indigent etiam vere in quo arbores pullulant ⁊ diſſoluitur cōglutinatiofrigoris virtute ſolari que erat in humoribꝰ arboris vnde fructificare debet. Indigent inſuꝑ eſtate ad fructuūmaturationē. repletionē. ⁊ collectionem. Moraliter hōiſto modo vt fructificet indiget tribus. Primo indigetterra humilitatis cuius humore fructificat opere virtutis ⁊ pietatis. Nam ſine humilitate nō valent virtutesalie. Ideo dicit Aug. Humilitas virtutū oīm ē caputq̄ velut fouet ⁊ ſuſtinet bonoꝝ oīm totū corpus. Quapropter xp̄us verus hortolanus quē Maria magdalena hortolanū eſtimauit Ioh̓. xx. Tranſtulit ml̓tos homines de terra alta elationis ad terrā valloſam hūiliationis. vt Paulū Auguſtinū. ⁊ ſic de alijs. Et qui pͥusinfructuoſi extiterūt poſtmodū fructū multiplicem ꝓduxerūt. Secūdo indiget ſole charitatis. qꝛ dicit Gre.Nihil habet viriditatis ramus boni oꝑis. niſi maneatin radice charitatis. Tercio indiget temꝑe. id eſt diſcretione que in omni oꝑe eſt apponenda. Quia dicit̉ .j. q.j. c. Preſentium. Diſcretio mater eſt oīm virtutū. Et ſicut arbor quo ad tempus tria requirit. Sic ⁊ homo adbene oꝑandū tribus neceſſario indiget. vicꝫ hyeme tribulatōis ⁊ anguſtie. Nam multotiēs deus īmittit hyemē tribulationis ⁊ anguſtie. ⁊ ſic tranſfert eos ꝑ ꝯtritionē ⁊ ꝯfeſſionē in hortū eccleſie ⁊ facit eos fructiferos ⁊fertiles qͥ pͥus fuerūt infecundi ⁊ ſteriles. vt dicit Hol.lec. xlix. Itē indiget vere diuine gr̄e. qꝛ dicit dn̄s Ioh̓.xv. Sine me .i. gratia mea. nihil poteſtis facere. Itē indiget eſtate .i. vita p̄ſenti. qꝛ in futuro nullus pōt beneoꝑari. qꝛ ẜm psͣ. ciij. Exibit hō ad opus ſuū .i. ad oꝑationē bonoꝝ .ſ. opeꝝ vſqꝫ ad veſperā ſcꝫ mortis. ⁊ deinceps nō. Itē dicit dn̄s in v̓bis allegatis. ꝙ oīs arbor i.hō qͥ nō fac̄ fructū bonū .ſ. in pn̄ti vita excidet̉ ⁊ in ignemittet̉. In qͥbꝰ v̓bis pͥncipal̓r tria inſinuat. pͥmo hoīsocioſitatē ibi. oīs arbor. ſcd̓o mortis ineuitabilitate ibi.excidet̉. tercio ignis ītolerabilitatē ibi. ⁊ in ignē. Ꝙͣtu.ad pͥmū ponit hoīs ocioſitatē cū dicit. oīs arbor q̄ nonEfert fructu. vbi nota. Hol. ſuꝑ li. ſap̄. lec. xlvj. dicit ꝙ inſcriptura hō arbori comꝑat̉. Iuxͣ illud Math̓. viij. Uideo hoīes vt arbores. habent em̄ quandam ſimilitudinem viuendo. creſcendo. fructū ferendo. ⁊ ſimiliter decidendo. Primo em̄ habent ſimilitudinē in viuendo.arbor em̄ nō viuit niſi ꝑ calorem terreſtrē. Sic nec moraliter viuit homo vita gratie niſi ꝑ humilitatē ſuam ⁊charitatem. humilitas oritur de terra. id eſt de ꝯſideratione ꝙ terreni ſumus ⁊ in terram reuerſuri ⁊ in breui

O.