Dn̄ica. VII. poſt Trinitatis
ſeu auctoritate dn̄i bonoꝝ ⁊ hoc ꝑ publicam ꝯfirmationē littere vel ſigillo dn̄i roboratam al̓s eſt ꝯtractus illicitus. ⁊ hoc eſt ꝯtra illos qͥ nūc in ciuitatibꝰ ⁊ villis palliant vſuram mutuantes. x. marcas ꝓ vna. ⁊ deſuperſumant litteram a quodā ſeductore ſcriptā ſuo vel alioſigillo ſignatam ſub noīe cenſus redemptionis q̄ tn̄ eſtvſura ⁊ tenent̉ ad reſtitutionē quicqͥd vltra ſortem acqͥſiuerit. Secundus eſt panis egenoꝝ qui eſt panis elemoſyne pauperibꝰ miſericorditer erogandus. Iuxta illud Tob̓. iiij. Panem tuū cū egenis ⁊ eſuriētibꝰ comede ⁊ noli ex eo manducare cū peccatoribꝰ. Et dicit notāter panem tuū. quia elemoſyna eſt facienda de tuo pane ⁊ nō alieno. vt faciunt raptores qui rapiunt violenter res alioꝝ. ⁊ volunt deinde facere elemoſynā. Cōtraquos dicit Iſid̓. de ſum. bo. lib̓. iij. Non inquit ꝓbaturlargitas ſi alteri quis tribuat alteri extorquet. De rapinis em̄ alienis facere elemoſynā nō eſt officium miſerationis. ſꝫ emolimentū ſceleris. Cui concordat Greg. inregiſ. ⁊ allegatur .j. q. j. Non eſt putanda elemoſyna ſipauperibꝰ diſpenſet̉ quod ex illicitis. id eſt illicite acqͥſitis rebꝰ acquirit. Ideo dr̄ notanter cū egenis. ⁊ nō cumdiuitibꝰ. qd̓ eſt ꝯtra diuites qͥ inuitant alios diuites vtab eis reinuitent̉. qd̓ tn̄ ꝓhibuit dn̄s Luc̄. xiiij. Cū facis prandiū aut cenā noli vocare amicos tuos neqꝫ cognatos neqꝫ vicinos diuites ne forte ⁊ te reinuitent ipſifiatqꝫ tibi retributio. Sed cum facis cōuiuiū voca pauperes ⁊ debiles claudos ⁊ cecos. ⁊ beatus eris. quia nōhabent retribuere tibi. retribueturqꝫ tibi in retributione iuſtoꝝ. Et ideo dicit hiero. ad Demetriadē virginē.Da pauperibꝰ nō diuitibꝰ nō ꝓpinquis nō ad luxuriā⁊ ſuꝑfluitatē. ſed ad neceſſitatē. nec in eis aliquid ꝯſideres niſi paupertatē. laudēt te eſurientiū. viſcera nō eructuantiū opulēta ꝯuiuia. de illis aūt qͥ dāt diuitibꝰ ⁊ abſtrahūt pauꝑibꝰ. dicit Iſido. vbi sͣ. Magnū ſcelus eſtres paupeꝝ p̄ſtare diuitibꝰ ⁊ de ſumptibꝰ inopū acquirere fauores potētis. arentis terre aquā tollere ⁊ flumina que nō indigent irrigare. Item dicit. noli manducare cū peccatoribꝰ. qꝛ peccatoribꝰ nō eſt dandū ne in peccatis foueant̉. Iuxta illud Eccͣi. xij. Da bono ⁊ ne recipias peccatorē. Dicit tn̄ beatus Grego. in paſto. lib̓. iij.Qui indigenti peccatori nō qꝛ peccator. ſed qꝛ hō eſt retribuit. nō peccatorem ſꝫ iuſtum nutrit qꝛ nō culpam ſꝫnaturā diligit. Tercius eſt panis ſeruoꝝ ⁊ eſt panis penitentie. Nam penitentes ſunt dn̄o in labore penitentie ẜuientes. qͥbꝰ in pn̄ti dat̉ panis nō vt dn̄is ſꝫ vt ſeruis. Aſper ⁊ inſipidus mixtus cinere humiliationis etaqua deuotionis. quē panē manducauit Dauid qͥ aitin psͣ. Cinerem tanꝙͣ pane̓ manducabā ⁊ poculū meūcū fletu miſcebam. Et dicit Dauid notanter cinerē tanqͣꝫ panē manducabā. qꝛ ipſe peccauit ⁊ de eo recōciliarinō potuit niſi panē penitentie manducaret. Hūc panē manducauit latro poſt multa ſcelera. Petrus poſttrinā negationē. Manaſſes poſt ꝓph̓aꝝ occiſionem. filius ꝓdigus poſt ſubſtantie cū meretricibꝰ ꝯſumptionē. Iuxta illud Criẜ. in ẜmone. Per te o penitentia latronē ſubito xp̄s rapuit ad regnū. Per te Dauid poſtflagitioꝝ factus felix. item recipit ſpm̄ſanctum. Per teManaſſes receptabilis fuit. Per te Petrus apl̓us quiter negauit recepit indulgentiā. Per te filius ꝓdiguspaternū amplexū adipiſci meruit. Per te niniue ciuitas barbaroꝝ ſubito deū ſapuit. virtutem ſenſit. dulcedinem guſtauit. Ideo dicit Iſid̓. de ſum. bo. lib̓. v. Penitentia eſt medicamentū vulneris. ſpes ſalutis. ꝑ quāpeccatores ſaluant̉. ꝑ quā deus ad miſericordiā ꝓuocatur. q̄ nō tꝑe penſat̉. ſꝫ ꝓfunditate luctus ⁊ lachrymaꝝQuartus panis eſt infirmoꝝ ſcꝫ in retributione laborantiū. ⁊ dr̄ panis ꝯſolationis. Nam ſicut panis materialis reficit eſurientem. ſic panis ꝯſolatiōis in tribulatione exiſtentem. Ideo legit̉ ꝙ dn̄s in tribulatione exiſtenteꝫ nobis in exemplū ꝯſolatus eſt Gen̄. xxviij. vbi
legit̉ ꝙ fugiente Iacob a facie Eſau fratris ſui multuꝫturbatus timens furorem eius qui cū veniſſet in quendam locum vt in eo quieſceret ꝯſolatus eſt eū dn̄s. ⁊ vidit ſcalam cuius ſūmitas celum tangebat. ⁊ angelos vidit aſcendentes ⁊ deſcendentes. Sic etiā vnuſqͥſqꝫ noſtrum debꝫ hoīes in tribulatione poſitos ꝯſolari. quiaabſqꝫ ꝯſolatione hō interdū deficeret. ſicut Dauid quiait in psͣ. Percuſſus ſum vt fenū ⁊ aruit cor meū qꝛ oblitus ſum comedere panē meū. Quia ſicut fenum ardore ſolis exiccatur niſi bn̄ficio ſuꝑuenientis pluuie ſuſtētetur. Sic anima iuſti in aduerſitate poſita exiccatur ꝑtemptationis ardorem niſi ſuſtentet̉ ⁊ pane ꝯſolatiōis.nutriat̉. Quintus eſt panis filioꝝ ⁊ eſt panis doctrinevel ſapientie. Qui ſolum dei filijs eſt cōicandus qͥ doctrinam gratanter ſuſcipiant. Quia ſapīam ⁊ doctrināſtulti deſpiciūt Prouer .j. Et dicit notant̓ ſtulti plural̓rQuia plures ſapientibꝰ ſtulti. eo ꝙ ſtultoꝝ infinitus ēnumerus Eccͣi .j. Et. ij. ethi. dicit Ariſto. Praui hoīesſunt vt in pluribꝰ. boni vt in paucioribꝰ. Cui conſonatOuidius in. iij. de arte amandi. Pluraqꝫ ſunt ſemꝑ deteriora bonis. Et hi mali ſunt nec filij dei imitatione ſꝫſoli boni. Ideo nō eſt bonū ſumere panē filioꝝ ⁊ darecanibꝰ ad manducandū Math̓. xv. Doctrina ergo dicit̉ panis. qꝛ ꝑ illam vita ſpiritualis ſuſtentat̉. Ideo deqͦlibet bono hoīe dr̄ Eccͣi. xv. Cibauit illum pane vite⁊ intellectus. Sextus panis eſt amicoꝝ. ⁊ hic eſt panisſacramenti ad quē nullus accedere debet niſi ſit amicꝰdei. qꝛ ſolum amici ad hunc panē inuitant̉ ad comedēdū Can̄. v. Comedite amici mei ⁊ inebriamini chariſſimi. Sed nota ꝙ iſte panis ſancte euchariſtie ꝯgrue ponitur poſt pane filioꝝ ſancte doctrine. qꝛ doctrina ſancta optime diſponit ad panem ſancte euchariſtie. ſicutfiguratū eſt Ruth. ij. vbi legitur ꝙ Ruth pauperculaꝯſilio Neomi ſocrus ſue iuit ad agrum colligere ſpicaspoſt tergum metentiū quā videns Boōꝫ ꝯfortans eādixit. Ne vadas ad colligendū ad alium agrū nec recedas ab hoc loco. Sed iunge te puellis meis ⁊ vbi meſſuerūt ſequere. Spiritualiter Booꝫ interp̄tatur fortitudo ⁊ ſignificat xp̄m qui eſt fortitudo certantiuꝫ. PerRuth que interpretat̉ defectio ſubaudi aīam peccatricem q̄ quotidie patitur defectum gratie dr̄. Socrus vero que eſt ꝯſcientie infeſtatio. infeſtat ip̄m vt vadat adagrum xp̄i. id eſt ſacre ſcripture ⁊ colligit ſpicas. id ē documenta. Tandem Booꝫ. id eſt xp̄us dn̄s agri preferens anime inſpirationes vt illa audiens ſuſcipiat. Etſuſcepta opere cōpleat ⁊ cū venerit hora cibum ſumendi ſcꝫ corpus xp̄i poſſit ſumere cū alijs qui ſeruiūt deo.ſicut Booꝫ p̄cepit vt comederet ⁊ biberet cū ſeruis ſuis. id eſt meſſoribꝰ. Septimus panis ⁊ vltimus eſt beatoꝝ. ⁊ eſt panis ſuauitatis eterne. de quo dr̄ Luc̄. xiiij.Beatus qͥ manducat panē in regno celoꝝ. Hunc panem xp̄us nobis diſpoſuit ꝑ ſuam incarnationē. p̄dicationē. ⁊ miraculoꝝ oꝑationē. paſſionem. reſurrectionem. ⁊ aſcenſionē. Sicut dixit Luc̄. xxij. Ego diſponovobis ſicut diſpoſuit mihi pater meꝰ regnū. vt edatis⁊ bibatis ſuꝑ menſam meā in regno meo. ad quod regnum nos ꝑducat ⁊cͣ.¶ De eadem dn̄ica. Sermo. iiij.Oſtulerunt quod ſuperauerat de fragmētis .vij. ſportas Mar. vbisͣ. ẜm naturales ⁊ Greg. Septē ſunt ſtelle infirmam̄to ſil̓ ꝯiuncte q̄ ab aſtronomis plyades ⁊ a vulgaribꝰ ſeptiſtelliū ſiue vergilie vocitant̉. qͥ tꝑe hyemalioriunt̉ ⁊ quāto aurora eſt ſerenior tāto melius ab alijsdiſcernunt̉ vna vero inter. vij. latere videt̉ inter illas.Moraliter ꝑ firmamētū eccleſia ſancta figurat̉ ꝓpt̓ duoPrimo ſicut firmamentū inter dn̄os polos rotat̉ quo
AT
4O