Sermo.LVI.

malos. Iuxta illud psͣ. Qui dat eſcam om̄i carni. Et h̓n panē pōt intelligi omnis cibꝰ. quia dicit Nico. de lyra ſuꝑ illud Eccͣi. xxix. Initiū vite hoīs panis ⁊ aquafrequēter inquit in ſcriptura noīe panis intelligit̉ om̄iscibꝰ. vn̄. iiij. Reg. vj. Appone eis panē̓. ſequit̉. ⁊ appoſita eſt eis ciboꝝ preparatio. Et nota ꝙ iſte panis debꝫſumi cum oratione. anteqͣꝫ cibꝰ ſumat̉ oratio deuota p̄mittatur. Exemplo xp̄i de quo hic dicit̉. ꝙ pͥus gratiasagēs bn̄dixit panē. deinde iuſſit apponi turbe Marē.viij. ⁊ Ioh̓. vj. Sicut legitur in vitaſpa. lib̓. ij. c. cxcvij.ꝙ abbas Zenon egreſſus nocte cellam ſuā vt ambularet heremū. ⁊ ſic tribꝰ diebus ⁊ tribꝰ noctibꝰ orauit ⁊ cecidit fatigatus vſqꝫ ad mortem. ⁊ aſtitit puer ante eū ⁊hūit pane in manu eius ⁊ dixit ei. exurge ⁊ comede. ⁊ ille exurgens prius orauit. cui infans bene feciſti qꝛ oraſti modo ſurge ⁊ comede. ⁊ ille nō quieuit niſi ſecundo⁊ tercio oraſſet ⁊ puer eum laudauit quia oraſſet tūc comedit ⁊ diſparuit infans. Ex hoc apparet ꝙ laudabileſit apud deum p̄mittere ante cibum orationem. Secūdo panis ille debet ſumi cum laboratione. Iuxta illudGen̄. iij. In ſudore vultus tui veſceris pane tuo. Et dicit notanter in ſudore tuo. qd̓ eſt ꝯtra ocioſos qͥ voluntbene comedere ⁊ bibere ⁊ nō laborare. Non ſic fecit fortis illa mulier. de qua Prouerb̓. xxxj. dicit̉. ꝙ panē ocioſa non comedit. Unde legitur in vitaſpa. lib̓. ij. c. cxcix.de quibuſdam fratribꝰ qui etiam ſine labore manducabant panē ſuū. quos reprehendit abbas Lucius. Naꝫcum illi ad eum veniſſent dixit eis ſenex. Quid ſoletismanibꝰ veſtris oꝑari? illi dixerūt. nihil oꝑamur. Sedẜm apoſtolū ſine intermiſſione oramus. Quibꝰ ſenex.nō manducatis. Et illi ꝓfeſſi ſunt māducare. Et ſenexqn̄ comeditis quis ꝓ vobis orat? Et illi tacuerunt. Etiterū. nunquid nō dormitis? ⁊ cū ſe dormire dixiſſent.ait. quādo dormitis. quis orat ꝓ vobisᶜ ⁊ non inuenerūt quid rn̄derent. Et dixit eis. Indulgete mihi ꝙ nōfacitis ſicut dixiſtis. ego autē dico vobis quādo manibus meis operor ſine intermiſſione oro. Sedeo em̄ mane vſqꝫ ad horam conſtitutā ⁊ funiculos operor ⁊ laboro. ⁊ iterum oro dicens. Miſerere mei deus ⁊cͣ. Completoqꝫ opere ⁊ cū emero ex eo numos decem duos dopauperibꝰ. ⁊ reliquū comedo. quādo autē comedo autdormio tunc illi ſine ceſſatione ꝓ peccatis meis implētorationē. Ecce quō ille ante cibum laborabat ⁊ de labore ſuo etiā pauperibꝰ erogabat ⁊ miniſtrabat. ita ⁊ apoſtoli xp̄i ꝓ cibo laborauerūt. Sicut teſtat̉ apoſtolus. ij.Teſſal̓. iij. Ipſi autē ſcitis quēadmodū oportꝫ nos imitari qm̄ nō quieti. id eſt vagabundi ⁊ ocioſi fuimus inter vos neqꝫ gratis panem manducauimus ab aliquoSꝫ in labore ſcꝫ corporali ⁊ fatigatione nocte ac die operantes. ſcꝫ ad acquirendū cibū noſtrū ne quē veſtrumgrauaremus. Ideo dr̄. j. q. iij. c. ſacerdos. Laborabantapoſtoli ne que grauarent vicꝫ in expenſis. Qd̓ eſt mōcontra illos qͥ currūt hincinde ad ciuitates nō laborātes. ſꝫ dicunt ſe voluntarios pauperes. Et fortaſſis ſubſpecie pauꝑtatis querūt opes. Tales ſunt ad labores ꝑſubtractionem ſubuentionis cōpellendi ⁊ de cōmunitatibꝰ eijciendi. Quia dicit Ariſto. lib̓. xviij. aīalium. ꝙapes ſemꝑ ſunt ꝓ victu ſuo ī labore. ⁊ eijciūt illas apesque ſunt ocioſe ⁊ nolunt ꝓ cibo laborare. Et dicit Pli.in hyſto. natu. lib̓. xj. ꝙ ocioſas nō ſolam expellunt: ſedjetiam occidunt. Et ſi hec bruta faciunt vt a ſe ocioſascijciūt. quāto magis p̄ſidentes ciuitatibꝰ dn̄i vel ciuesdebent habere reſpectū ad quoſdam ocioſos hoīes vteos de vita ſua requirāt de quo viuant cū ꝓ cibo nō laborant. Nam p̄ſumit̉ ꝙ de furtis vel de ludis illicitisaūt alijs iniuſtis ſe nutriant. Quia dicit ſapiens. Multam maliciā docuit ocioſitas Eccͣi. xxxiij. Et ſi inuenerint eos qui ſunt tales. bonū eſt vt eos de congregatione bonoꝝ expellāt. Et ſi ſunt digni morte de medio tollantur ⁊ occidant̉. cū ſcriptū ſit Exod̓. xxij. Maleficos

ne patiaris viuere ſuꝑ terram. Itē dicit veſceris pane.⁊ nō panibꝰ. qd̓ eſt ꝯtra guloſos qui querunt multa cibaria ⁊ in neceſſarijs nō cōtentant̉. Cum tamen dicitBoetius in de conſol̓. ph̓ie lib̓. ij. ꝓſa. v. Paucis enimminimiſqꝫ natura ꝯtenta eſt. cuius ſatietatem ſi vrgerevelis aūt in iocundū qd̓ inſuderis fiet aut noxiū. Etiāeſt ꝯͣ illos qͥ a mane vſqꝫ in veſperū plus diebꝰ dn̄icis ⁊feſtiuis ꝙͣ ceteris ſunt in tabernis ludis ⁊ malicijs blaſphemijſqꝫ inſiſtentes ⁊ diuerſis potibꝰ ſe ingurgitāteshoꝝ deus venter eſt Ad Phil̓. iij. ſꝫ vtinam iſte abuſiones peſſime maledicteqꝫ a ciuitatibꝰ penitus delerent̉Et quia timendū ⁊ vere ſic eſt ꝙ in veritate deus ꝓptermaliciā talium in totuꝫ iraſcitur cōmunitatis ppl̓m. vtIoſue. vij. vbi legit̉ ꝙ acham tulit de anathemate Iericho vicꝫ pallium coccineū ⁊ ducentos ſiclos argenti⁊ regulā aureā. ꝓprie ein iunckfrau haub. iō iratus dn̄sꝯtra filios iſrael. ⁊ cum mitteret Ioſue viroꝝ tria miliapugnatoꝝ ꝯtra hay ſtatim terga vertentes ꝑcuſſi ſunta viris vrbis hay ⁊ corruerūt ex eis. xxxvj. hoīes ⁊ reliquos ꝑſecuti ſunt. Ioſue auteꝫ videns ſcidit veſtimenta ſua ⁊ om̄s miſerūt puluerē ſuꝑ caput. Et dn̄s ad Ioſue. peccauit inquit iſrael ⁊ p̄uaricatus eſt pactū meuꝫ.tulerūtqꝫ de anathemate ⁊ furati ſunt. miſit aūt Ioſueſortes ꝑ tribꝰ. ⁊ cecidit ſors ſuꝑ acham qͥ dixit. Ego peccaui. Et lapidauit eū om̄is ppl̓s. Et infra. c. xij. dic̄ Ioſue cuidam ꝑti filioꝝ iſrael. hodie dereliquiſtis dn̄m etcras in vniuerſum iſrael eiꝰ ira deſcendet. ⁊ poſt paucaNonne inquit acham filius Zare p̄terijt mandatumdn̄i? Et ſuꝑ oēm iſrael ira eius incubuit. Deus em̄ interdū ꝑmittit multos hoīes ꝑ tranſgreſſionem vniusvel duoꝝ que mandata eius tā manifeſte tranſgrediūtur. Ideo dicit beatus Aug. xxxiij. q. iiij. c. ſi ea. de qͥbꝰdeus vehementer offendit̉ inſequi vel vlciſci differturad iraſcendū vtiqꝫ diuinitatis patientiaꝫ ꝓuocamus.Item dicit ſignanter de pane tuo nō alieno qd̓ eſt ꝯtraluſores. fures. raptores. ⁊ p̄cipue vſurarios maledictosqͥ ſe affirmant manifeſte nō poſſe nutrire niſi ꝑ vſuraꝫqͥ concedunt quinqꝫ marcas ⁊ dimidiā recipiūt annuatim. Sed etiam multa alia collibia ⁊ munera accipiuntex mutuo pacto debita vel exacta que ẜm Ray. faciūtvſuram. qꝛ ẜm ip̄m vſura eſt lucrū ex mutuo pacto debitum vel exactum. Ideo dicit ſanctus Tho. ſcd̓a ſcd̓eq. lxxviij. Sicut ſi aliquis ꝑ pecuniā mutuatā vel ꝓ qͣcūqꝫ alia re que vſu conſumit̉ accipit pecuniaꝫ ex pactoexp̄ſſo vel tacito peccat ꝯtra iuſticiam. Ita etiam quicūqꝫ ex pacto expreſſo vel tacito accipit quoddā aliud qd̓cūqꝫ eius percium pecunia eſtimari poteſt ſimile peccatū incurrit ſcꝫ vſure. Et ſubdit. Sed tn̄ ſi accipit aliquid nō quaſi exigens nec quaſi ex aliqua obligationetacita vel expreſſa. Sed ſicut gratuitū donū nō peccat.Ad hoc etiam dicit Ray. Non puto vſuram ſi gratisoblatū accipiat̉. xiiij. q. iiij. c. vſura. ⁊ diſ. xviij. c. de eulogijs. Et ſubdit Tho. vbi sͣ. Quia vt anteqͣꝫ pecuniammutuaſſet licite poterat aliquod donū gratis reciperenec peioris ꝯditionis efficit̉ ꝑ hͦ ꝙ pecuniā mutuauitSed .d. q. Ego accipio de pecunia mea cenſum licitū ⁊nō vſurā. qꝛ licitū eſt ꝓ. x. marcꝭ vnā emere annuatim.Ad hanc dicunt iuriſte ⁊ in hoc cōmuniter cōcordantcatholici ꝯtractatores ꝙ ad cenſum reemptionis quatuor requirunt̉. Primo vt vendat̉ ſuꝑ certa re ſcꝫ ſuꝑdomo agro vel huiuſmodi bona que ibi obligantur ⁊non ꝑſona que eſt libera. Secundo requiritur ꝙ cenſus haberi poſſit in bonis. quia ſi quis vellet venderein bonis certis decem marcas ⁊ vix haberi quinqꝫ poſſint ꝯtractus ē illicitus. Tercio ꝙ ibi ſit iuſtū p̄ciuꝫ qd̓ſit ẜm cōmunē eſtimationē ⁊ terre ꝯſuetudinē. vel coiter in illis terris. x. vel. xj. marcas ꝓ vna. ⁊ ſi ꝓ minorip̄cio emerent̉ nō eſt licitus ꝯtractus. Quarto requirit̉iuris ſolēnitas in venditione ⁊ emptione tali ẜuanda⁊ ꝯſuetudo loci laudabilis vt fiat publice cum de creto

v v

Lij.ꝰ

A