Dn̄ica. VII. poſt Trinitaris

uitas. de qua dicit̉ Luce. xiiij. Beatus qui manducatpane̓ in regno tuo. vbi ẜm glo. beati ideo dicunt̉ manducare iſtu panē viuū qui de celo deſcendit. qꝛ viſa eiꝰgloria eius ſꝑ dulcedine reficiunt̉. vn̄ Aug. li. xij. d̓ ciui.dei. Ibi tota virtꝰ erit videre qd̓ amas. ⁊ ſumma felicitas amare qd̓ videas. ⁊ ibi beata viſio in ſuo fonte bibit̉vbi eternitatis viſio clariſſime apperit̉. ⁊ ibideꝫ li. xxij.in fine dicit. Ibi vacabimꝰ ⁊ videbimꝰ amabimꝰ ⁊ laudabimus ſine fine. ⁊ ille tres dotes ſunt de p̄mio eſſenRtiali. Relique v̓o dotes corꝑis vicꝫ claritas. impaſſibilitas. agilitas. ⁊ ſubtilitas. ſunt de p̄mio accidentali qͥbꝰbeatificat̉ hō in corꝑe poſt reſurrectōem generalē. Un̄dicit ꝓpheta Dauid pſal. xliiij. Ut inhabitat in terra noſtra .i. in gloria immortalitatis habita in corꝑe nr̄o mortali. Qd̓ verbū tractat etiā Bern̄. aſſignando quatuordotes corꝑis ẜm ꝓprietatē quatuor elementoꝝ quibꝰ humanū corpꝰ cōponit̉ quas aſſignat iſto mō. Tercia hꝫgroſſitatē ⁊ deſcēdit tanqͣꝫ graue deorſuꝫ. Sic hō deſcēdit ad mortalitatē cōtra quā ponit dotē immortalitatisAqua hꝫ humiditatē que eſt cā magne paſſibilitatis inhomīe cōtra quā ponit impaſſibilitatē. Aer hꝫ in corꝑeinclinatōem ad agilitatē ⁊ leuitatē lꝫ rōne terre ⁊ aq̄ habeat tarditatē ꝯtra quā ponit leuitatē ⁊ agilitatē. Ignisv̓o in corꝑe humano habet inclinatōem ad puritateꝫ ⁊tn̄ habet rōne alioꝝ elementoꝝ obſcuritatē. cōtra quaꝫbeatus Bern̄. quartā dotē vicꝫ claritatē ponit. hic inqͥtBern̄. Inhabitat gloria a terra nr̄a vt habeat terra noſtra immortalitatē ne iam denuo timeat. reſurgens em̄corpus nr̄m iam nō morit̉ mors illi vltra non dn̄abiturhabeat certe aqua omnimodā impaſſibilitatē ab hūoribus inordinatis aiunt phiſici ꝓcedere paſſionis cauſasSed iam deſiderat corpꝰ leuitatē etiā ẜm eam nimiruꝫquā habet ex aere portionē. Tanta futura credenda eſtcorꝑis leuitas ⁊ agilitas beatoꝝ vt poſſint ſi velint abſqꝫ oīmoda difficultate ſeu morā ip̄amqꝫ cogitationū noſtrarū ſequi ad oīa velocitatē. Quid vltra deeſt ad ꝑfectam corꝑis beatitudinē? ſola vtiqꝫ pulcritudo hanc ꝑfectiſſime habituri ſumus. iō non immerito attribuerepoſſumꝰ ei ꝑtem quā ab igne habemꝰ. Saluatorē .n. expectamus. vt ait apl̓s. vt reformabit corpus hūilitatisnr̄e cōfiguratū corꝑi claritatis ſue exhibes qd̓ pollicitꝰ ēQm̄ fulgebunt iuſti ſicut ſol. Sic .n. replebitur maieſtate oīs terra noſtra. Cum fuerit corpus īmortale impaſſibile agile ꝯfiguratū dei corꝑi claritatis ſue. hec Bern̄.Iſtas etiā quatuor dotes tangit Salomō Sap̄. iij. cuꝫdicit. Fulgebunt iuſti ⁊ tanqͣꝫ ſcintille in arundineto diLſcurrent. Cum .n. dixit. Fulgebunt. notat̉ claritas. cuꝫdicit̉. iuſti. tangit̉ impaſſibilitas. qꝛ dicit̉ Sap̄. j. Iuſticia aūt ꝑpetua eſt immortalis. Cū v̓o dicit ſcintille ī arūdineto. tangit ſubtilitatem. ⁊ cum dicit diſcurrent. tangit agilitatē. Ideo erunt tunc corꝑa clara impaſſibilia ⁊agilia. cuius rōem ponit Hol. ſuꝑ li. Sap̄. lec. xxxiij. ꝙaīa beata ꝑfectū habet dn̄ium ſuꝑ corpus ⁊ inquantuꝫforma ⁊ inquantū motrix. inquantū beata ⁊ deo cōiuncta. inquantū beata gloria anime redundat in corpus.cauſabit ī corꝑe impaſſibilitatē. Oē .n. corpus qd̓ patit̉paſſione ꝓprie dicta ꝑdit dn̄ium forme ſue ſuꝑ materiā.Aliter .n. paſſio talis nō foret via ad corruptōem formepatientis vel ſolutio ad ſeꝑatōem a materia. Et iō quiaaīa incorruptibiliter ⁊ ꝑfecte cōtinebit ſuū corpus nullo mō poterit victoria aīe ſuꝑ corpus diminui. Secꝰ tn̄fuit in ſtatu innocentie qn̄ anima ꝑfectū habuit dn̄iuꝫſuꝑ corpus. potuit tn̄ illud dn̄ium ꝑdere qͥa potuit ſe adeo auertere ꝑ peccatū. ideo habuit impaſſibilitateꝫ adtp̄s. Sꝫ qꝛ anima beata a deo nunꝙͣ poterit ꝑ peccatuꝫauerti. ideo nunꝙͣ pōt dn̄ium ſuū ſiue victoriā ſuꝑ corpus diminui. Et ideo nunqͣꝫ pōt ꝓprie loquendo pati. ⁊ideo corpus ſuum eſt impaſſibile. Item cum aīa ſit nōſolum forma corꝑis. ſed motor. vt patet. iij. de aīa d̓ motu animaliū. Ideo mouebit corpus ſuum ꝑ velocitatē.

⁊ quia habebit ꝑfectū dn̄ium ſuꝑ corpus. ideo aīa glorioſa inquantū beata mouebit oīno ſicut volet corpusmouere. ⁊ ideo erunt corꝑa ſatis agilia. Item cū animapoſſit velle rōnabiliter ꝙ corpus ſuum ſit in eodē loco īquo eſt aliud corpus ſine admonitōe illius corꝑis ⁊ anma pōt regere corpus ſicut volet. ſequit̉ ꝙ aīa pōt corpſuum ponere in loco vbi eſt aliud corpus. ⁊ iſta virtusvocat̉ ſubtilitas. Sic ergo corpus glorioſum erit claruꝫimpaſſibile agile ⁊ ſubtile. Sed cōtra hoc. d. a. videt̉ ꝙcorpus nō erit impaſſibile. qꝛ erat corpus mixtū ex quatuor elementis ⁊ ex quatuor humoribꝰ ⁊ ꝑ ꝯſequens cōtraria erunt ſibi approximata ⁊ agent ⁊ patient̉ adinuicem. ergo ⁊cͣ. Ad qd̓ dicit̉ ꝙ rectio corpoꝝ in futuro miraculoſa erit. Et comꝑando ſtatū glorioſum ad naturalem totū erit miraculoſum. Quicqͥd ergo tunc ſuꝑnaturaliter fiat ꝙ cōtraria approximata ſunt ⁊ nō agant fieri pōt diuina virtute ⁊ non alia. Item diceres corpꝰ nōerit clarum. qꝛ color ē extremitas ꝑſpicui in corꝑe terminato. lux aūt eſt extremitas corꝑis ꝑſpicui nō terminati. Sed ẜm Aug. xix. de ciui. dei dicit̉. Pulcritudo corporis cōtinentia eſſe ꝑtium cum quadā coloris ſuauitate. ergo erit corpus glorificū ⁊ non lucidū ſiue claꝝ. Adqd̓ dicit̉ ꝙ aīe pn̄t on̄dere corꝑa ſua clara ſicut volunt.corpus aūt clarū pōt apparere coloratū. ⁊ ideo erūt clara colorata qͣꝫtum ad apparentiā.¶ De eadem dn̄ica. Sermo. iij.Uot pāes habetis. quidixerunt. vij. Mar. viij. Iſido. li. xij. dicit. ꝙnatura leonis ap homines eſt magna mirifica ⁊ miſericors. Et eius mīa pōt ꝑgendi aſſiduis exemplis. Nam leones ante ſe ꝓſtratis ꝑcunt. hoīem nō niſi magna fame interimūt ⁊ occidunt. Et vt dicit Soli.in li. de mira. md̓i. Leo predā quā rapit ſolus comedereerubeſcit. Et iō a remotis ſequētibꝰ alijs beſtijs de ipſaliberalitatis gratia aliquid relinquit. Spūaliter ꝑ leonēintelligit̉ xp̄c. de quo dicit̉ illud Apoca. v. Uicit leo detribū iuda radix dauid. Nam leo grece dicit̉ rex latineeo ꝙ ſit rex oīm animaliū. vt dicit Iſido. lib. xij. Et xp̄cdicit̉ ideo leo. qꝛ eſt rex magnus ſuꝑ oēm terrā. vt inqͥtpſal. Et recte ſequit̉ naturā leonis xp̄c qꝛ circa hoīem ēmiſericors. Sicut de multis exemplis ſancti euangeliſꝑpendi pōt. Nā hūiliatis ante ſe peꝑcit. vt maria magdalena que ante pedes eius iacens grām ⁊ mīam inuenit Luce. vij. Et adultera benignā eius vocē audiuit. nec ego te iam cōdemnabo. vade amplius noli peccare Ioh̓. viij. Ideo dicit Ambro. De benignitate nonſufficio admirari eo ꝙ pōt tantū ꝑcere hoī peccatori. etſicut leo niſi in magna fama hoīem non perimit ⁊ occidit. ita xp̄s inuitus hoīem perimit ſeu interimit mortigehenne. Quia dicit Haymo ſuꝑ Apocal̓. Semꝑ deꝰparatus eſt miſereri hoīs tam in morte qͣꝫ in vita. Sednon ſꝑ eque idoneus aut dignus eſt ſuſciꝑe dei gratiaꝫpeccator tam in morte qͣꝫ in vita. ideo quantū in ſe ē ondit ſuam mīam ſuꝑ turbam humanā. cum dicit. miſereor ſuꝑ turbam. Et ſicut leo nō ſolus cōmedit predaꝫquā cepit. Sic xp̄s de panibꝰ quos ab oībus hoībꝰ habuit ſolus cum diſcipulis comedere noluit. ſed nobis īexemplū turbis famelicis ſe ſequentibꝰ diſtribuit. vt dicit euangeliū. Ideo queſiuit a diſcipulis verbū allegatum. quot panes habetis. in quo principal̓r duo tāgutur. primo xp̄i ſollicita queſtio ibi. quot panes habetis.ſecundo diſcipuloꝝ reſpōſio ibi. qui rn̄derunt ſeptem.Pro quo notandū ꝙ ſicut xp̄c ſeptē panibꝰ turbam re. N.fecit famelicā. ſic adhuc quotidie paſcit turbā humanaſeptē panibꝰ. Primꝰ panis eſt vniuerſoꝝ. ⁊ hic panis equotidianꝰ ꝓ quo petimꝰ Math. vj. Pane nr̄m quotidianū da nob̓ hodie. Iſto pane reficit xp̄ctā bonos qͣꝫ