Dnica. VII. poſt Crinitatis

lij tria principaliter tangunt̉. primo dei miſerantis liberalitas ibi. miſereor ſuꝑ tur. ſecūdo menſe redundantisſatietas ibi. accipiens pa. tercio xp̄i augmentantis poteſtas ibi. ſuſtulerunt. Primo tangit̉ dei miſerantis liberalitas. Naꝫ dicit miſcreor ſuꝑ turbas. Un̄ reges ⁊ dn̄iterreni primo ⁊ principal̓r ſunt miſericordes ⁊ liberaleserga ſuos domeſticos. deinde ad alios ſubditos ⁊ tandem ſi ſunt mites miſericordes ſunt ad vniuerſos. Sicoīpotens deus miſerieors fuit in principio erga domeſticos. vicꝫ angelos principal̓r in duobꝰ. vno modo increatōe. qꝛ miſericorditer eos creauit. Sicut dicit magiſter li. ij. ſenten. di. ij. c. vj. ꝙ celum empyreū mox vt factum eſt angelis repletū eſt. Et ptꝫ qꝛ ex mera bonitate⁊ liberalitate eos creauit. qꝛ ip̄oꝝ nō indiguit. de hoc dicit mgr̄ li. ij. di. j. c. vij. Cuꝫ ergo querit̉. quare quō ⁊ adquid creata ſit rōnalis creatura? breuiſſime rn̄deri pōtꝓpter dei bonitatē. ⁊ ſue .ſ. creature vtilitatē. vtile nēpeeſt ſibi ſeruire deo ⁊ frui eo. factus ergo angelus ſiue homo ꝓpter deum dicit̉ eſſe .i. factus. nō qꝛ creator deus ⁊ſumme bonus alterutriuſqꝫ .i. homīs ⁊ angeli indiguerit officio. qꝛ bonoꝝ noſtroꝝ nō indiget ſed vt ſeruiret.ei ⁊ frueret̉ eo cui ſeruire regnare ē. Alio mō miſericorsfuit angelis in cōfirmatōe. qꝛ malis cadētibꝰ bonos cōfirmauit in gratia. qꝛ dicit mgr̄ ſenten. li. ij. di. v. Data ēgratia cooperans angelis qui ꝑſtiterunt ꝑ quam ꝯuerſi ſunt vt deum ꝑfecte diligerent. Et paulo ante dic̄ bonos angelos ſua gratia illumīauit. malos v̓o excecauit.ſ. ꝑmiſſiue non effectiue. ptꝫ ꝙ bonos in mīa illuminauit vt a bono qd̓ habebant ad maius bonū cōuerterentur qd̓ nō habebāt. malos aūt ex iuſticia excecauit. Iōdixit Exo. xxxiij. Miſerebor cui voluero. Ecce quō angelis in celo miſertus eſt. d̓ qua mīa dixit Dauid in psͣ.Dn̄e in celo mīa tua. Secundo omnipotens deus miſeKricors fuit erga ſubditos .ſ. iudeos. primo ī ſpāli electōequia ſibi elegit eos in populū peculiarē olim. Iuxta illd̓Eſa. xliij. Populū iſtū formaui mihi. laudē meā enarrabit. Alio modo in multiplici liberatōe. Nam patresiudeoꝝ adorauerunt ydola. occiderūt ꝓphetas ⁊ legemdei abiecerunt ꝓpter que iniqua mala fuerunt in captiuitate. lxx. annis in babylonia ⁊ poſtea miſericordit placatus eſt eis ⁊ reduxit eos in terrā ſuam. Et rō eſt. qꝛ p̄nituerunt de malis ſuis in cōtritione in cōfeſſione. ⁊ ſatiſfactione. que ſignificant̉ hic ꝑ tres dies cuꝫ dicit. Ecce iam triduo ſuſtinent me. Sed de peccato qd̓ cōmiſerunt in xp̄m eum crucifigendo ⁊ occidēdo nōdum penituerunt quare mīam ſuam hactenꝰ nō ſenſerunt. qͥaiam ꝑ mille ⁊ quadringentos annos ⁊ vltra fuerunt inira dei ⁊ vſqꝫ in finem mundi in ea erunt. ita vt Danielnominat illam deſolatōem ſine fine. c. ix. nec eis miſerebit̉. quia omnes adhuc manent in eodem peccato ex ſuperbia qua ſe p̄ferunt toti mundo. Et ideo dicit dominus per Amos. c. ij. Super tribus ſceleribꝰ iſrael. conuertam .ſ. eis miſerando. ſuper quartū non cōuertamquia vendiderunt iuſtum ꝓ argento. Tercio deus omnipotens xp̄c dominus noſter miſeretur generaliter oībus xp̄ianis in multis. Primo in peccatoꝝ preſeruatione. quia in multis peccatis in que cadere potuiſſet homo eum miſericordia dei cuſtodiuit. Ideo dixit beatusAugu. libro. ij. confeſſionū. quare tue deputo miſericordie ꝙ peccata mea tanqͣꝫ glaciem ſoluiſti? gratie tue deputo quecunqꝫ non feci mala. Et dicit Bern̄. vide ſupͣſermone. xlvj. vbi dicit. Quis non videat ⁊cͣ Secūdoin peccatoꝝ diſſimulatōe. Iuxta illud Sapien̄. xj. Miſereris omniū. quia omnia potes ⁊ diſſimulas hominūpeccata ꝓpter penitentiā quod intelligit̉ dupliciter. Diſſimulas .i. non punis pena eterna ⁊ cōmutas eaꝫ in penam temꝑalem ꝓpter pnīam veram ſuperuenientē. qͥaquando homo peccat mortaliter poſſet eum ſtatim punire pena eterna ex ſua iuſticia. Sed tamen diſſimulathanc penam ex ſua infinita miſericordia. penitentiā ex-

pectando. Alio modo diſſil̓as .i. differs peccata .ſ. punire ꝓpter penitentiā .i. vt des homini penitendi tempusEt ſubdit̉ cauſa. diligis .n. omnia que ſunt .ſ. cōſeruando ea in eſſe ⁊ nihil eoꝝ odis que feciſti. Diligit .n. deusnaturā quam fecit. Ideo dicit Bern̄. Miſeratio tua domine ſuꝑ me que non poterit explicari ſermone ꝙͣbenigna qͣꝫliberalis ꝙͣgratuita fuit. Ego peccabā ⁊ tu diſſil̓abas. nō cōtinebam a ſceleribꝰ ⁊ tu a v̓beribꝰ abſtinebasꝓlongaui ego multo tꝑe iniquitatē meam ⁊ tu dn̄e pietatem tuam. Tercio in eoꝝ ſuſceptione. quia penitētesmiſericorditer ſuſcipit cum dicit. miſereor ſuꝑ turbaꝫ .ſ.penitentiā. quia triduo ſuſtinēt me vbi dicit glo. triduoſuſtinēt dn̄m qui cōtriti ꝯfeſſi ſatiſfacienteſqꝫ ꝓ ſuo poſſe dei bonitatē expectant quoꝝ miſeret̉ ⁊ paſcit eos. vij.panibꝰ .i. ſeptem donis ſpūſſancti ne deficiant in via dedonis ſufficienter dixi ſupra ſermone. xxv. M. ⁊ ſermone. iij. R. ⁊cͣ. Ꝙͣtum ad ſecundū ponitur menſe redūdantis ſatietas cum dicit. accipiens ſeptem panes gratias agēs fregit ac dedit diſcipulis. Pro quo nota ſicutdn̄s ſeptē panibꝰ magnā turbā refecit. ſic ⁊ nos quotdie ſeptem panibꝰ reficit. Primus panis eſt verbū dei īquo vita hoīs exiſtit. Iuxta illud Deutero. viij. Dominus deus afflixit te penuria. dedit tibi manna in cibuꝫvt oſtenderet ꝙ non in ſolo pane viuit homo. ſed in orverbo qd̓ ꝓcedit ex de dei. Ubi nota verbū dei egredit̉de ip̄ius ore dupl̓r. vno mō immediate qn̄ deus loquit̉ꝑ inſtinctū ad cor hoīs inſpirando ei quid facere debeat. De quo inſtinctu vide ſupra quatuor ſigna in ẜmo.viij. P. Et de illo dicit̉ Ozee. ij. de aīa cōuerſa. ducā eaꝫin ſolitudinē ⁊ ibi loquar ad cor eius. hoc mō loquit̉ ſepe deus peccatoribꝰ et hoībꝰ mundanis ad pnīam easinſtigando. ideo deberet dicere peccator cum pſal. Audiam quid loquat̉ in me dn̄s deus. Alio mō loquit̉ deꝰper aliū hoīem .ſ. p̄latum vl̓ p̄dicatorē. Qui dicit̉ os deHiere. xv. Si ſeꝑaueris p̄cioſum a vili quaſi os meuꝫeris. Precioſa eſt anima. Prouer. vj. Mulier viri p̄cioſam rapuit aīam. Precioſe etiaꝫ ſunt virtutes. quia ẜmBern̄. Uere diuitie non ſunt opes. ſed virtutes quasſecum conſcientia portat vt imꝑpetuum diues fiat. vilevxor eſt corpus. quia anime pondus eſt ⁊ pena vt dicitSeneca. Uilia etiam ſunt bona temꝑalia etiam que p̄cioſa vident̉. Aurum .n. ⁊ argentū terra ſunt rubea ⁊ alba que ſolus error hominū facit precioſa vt dicit Bern̄.in ſermone de aduentū. Precioſum v̓o predicator ſuapredieatione a vili ſeꝑat qui p̄cioſitatē virtutū oſtendit⁊ temporaliū vilitateꝫ ⁊ animā a temporaliuꝫ amore ſeiungit ⁊ ad amorē virtutū inducit. ⁊ talis quaſi os dei ēEt de hoc ore procedit panis verbi dei quod ſanat hominē. Iuxta illud pſal. Miſit verbum ſuum ⁊ ſanauiteos. Iſte eſt primus panis ẜm Bern̄. Secundus pa­ 2nis ẜm ip̄m eſt obediētia quia nihil ꝓdeſt verba dei audire niſi quis velit eis obedire ⁊ ẜm ea vitam ſuam dirigere .ſ. per obedientiā. quia vt dicit Bern̄. in ſermone d̓paſcha. Obedientia dirigit greſſus noſtros ⁊ ſancte cōuerſationis gratiā ꝓmeretur. ip̄a eſt que vitam ordinare nouit. ipſa eſt q̄ penitentiā docet ⁊ donat. Et iō huncpanem cōmendare dignatus eſt nobis xp̄c. Iohā. iiij.Meus cibus eſt vt faciam voluntatē eius qui miſit meTercius panis eſt meditatio ſancta que ẜm Bern̄. dicitur panis vite ⁊ intellectus ⁊ hic bene ꝯcomitat̉ duosp̄cedentes. Nam poſtqͣꝫ verba dei cōmēdata ſunt cordi. ⁊ eis homo ſtatuit obedire. neceſſe ē homini ꝯtinuemeditari qual̓r vitam ſuam emendet ⁊ in beneplacituꝫdei diſponat vt de beato viro dicit̉ in pſal. In lege dn̄imeditabit̉ die ac nocte. Et hec ſancta meditatio vtilis ēhomini. quia dicit Bern̄. in libro de conſideratiōe ſancta meditatio primū quidem mentem d̓ qua oritur purificat. deinde regit affectus. dirigit actus. corrigit excelſus. componit mores. vitam honeſtat ⁊ ordinat. Quartus ẜm Bern̄. panis eſt orantiū lachryme. de quo pſai.