Dn̄ica. VII. poſt Trinitatis

Ipſaqꝫ creatura liberabit̉ a ſeruitute corruptionis in libertatē filioꝝ dei. Aliqui libri ſic habent qm̄ ⁊ ip̄e creaturā .ſ. humanā liberabit a ſeruitute corruptōis in libertatē glorie filioꝝ dei. ad Roma. viij. Qd̓ tunc erit qn̄ natura humana ꝑfecte glorificabit̉ ⁊ erit ſanata ⁊ liberata.ab om̄i iniqͥtate infirmitatis peccati. Iob. v. In ſex tribulatōibꝰ liberabit te ⁊ in ſeptima nō tanget te malumIdeo de illis qui iam ſunt apud deū dici pōt cōuenienter illud verbū apl̓i p̄aſſumptū. liberati .ſ. eſtis a pecca-to ⁊ ſerui eſtis facti deo. qꝛ ſeruient ei in templo ſuo dieac nocte: Apoca. viij. Secundo liberat nos xp̄c. Sicutliberat prīceps milites ſuos in caſtris obſeſſos. ⁊ hoc figuratū eſt in hac hyſtoria. Narrat ſextus Iulius libroiij. c. vj. De quodā principe noīe Cleomio cuiꝰ populꝰin quadā ciuitate tenebat̉ obſeſſus volēs ſibi caute ⁊ populo conſulere quid eis vtilius expediret cum eis literas aliter non poſſet trāſmittere. ordinauit ꝙ vnus demilitibꝰ ſuis. de quo ſatis ꝯfiderat vt ad obſidionē actederet ⁊ cū aduerſarijs obſidionē faciētibꝰ quaſi eos adiuuans fortiter inſultū p̄beret. ordinauit etiā ꝙ nulla tela mitteret niſi illa ſibi traderet. Tradidit ergo ſibi telalanceas ⁊ ſagittas in quibꝰ artificial̓r ſculptū erat. Confortamini ⁊ eſtote fideles. ego v̓o leomio venio. obſidionē cito a vobis remoueo. Iſte ergo miles quaſi hoſtis ⁊inimicus ciuitatis ad obſidionē acceſſit. ⁊ ciuitatē obſidentibꝰ ⁊ expugnātibꝰ ſe īmiſcuit ⁊ tela mō p̄dicto ſcripta vltra muros iecit. quibꝰ acceptis ⁊ lectis illi qͥ ciuitatē defendebāt plurimū cōfortati hoſtibꝰ reſtiterunt ⁊ ciuitatē dn̄o ſuo ſeruauerūt. Moral̓r prīceps iſte eſt xp̄squi princeps eſt pacis Eſa. ix. Ciuitas v̓o eſt eccīa militans in qua ſumꝰ. milites ī ciuitate ſunt fideles in eccīaqꝛ militia eſt vita hoīs ſuꝑ terrā Iob. vij. Hec ciuitaseſt obſeſſa ꝑ circūitum a demōibꝰ ⁊ malis hoībꝰ. De demone dicit. b. Petrꝰ. j. Pe. v. Et habet̉. iij. q. j. c. Nullidubiū. ꝙ circuit tanꝙͣ leo rugiēs querēs quē deuoret. ⁊dicit glo. ꝑ circūitū innuit̉ ꝙ ſit aſtutus. Qui .n. vult capere caſtrū nō incedit ꝑ rectā viam. Sed circūit vt videat ex qua ꝑte facilius capi poſſit. Sꝫ ꝑ hoc ꝙ dic̄ querens quē deuoret. innuit̉ ꝙ ſit crudelis. Iuxta illd̓ Hiere. vj. Crudelis eſt ⁊ nō miſeret̉. De hoībꝰ v̓o malis d̓rī pſal. In circūitu impij ambulāt. Idcirco xp̄c pͥncepsnr̄ volens nos liberare ⁊ ꝯfortare mittit nobis militemcū lancea ſagittis telis. hoc eſt p̄latū vel p̄dicatorē verbidei cuius ſagitte ſunt acute. Iuxta illd̓ pſal. Sagitte potentis acute. Iſte accedit qͣi apparēter ſit aduerſariꝰ cuꝫtn̄ realis eſt amicus. Nā mittit tela increpatōis rep̄hēſionis ⁊ obiurgatōis. in ciuitatē militantis eccīe. cui qͥlibet qͥdē dꝫ ꝯſentire. ⁊ eius increpatōes libenter audire.Iuxta illud Math. v. Eſto ꝯſentiēs aduerſario tuo cito dū es cū eo in via. videas ergo qͥd in telis ſuarū increpationū ſit ſcriptuꝫ ⁊ inuenies ꝙ eſt miſſus de principetuo xp̄o nō ad te finaliter expugnādū. Sꝫ de obſidiōeprudēter liberādū. Quia ip̄e p̄dicator pōt ſignari ꝑ hūcvirū pauꝑem. De quo d̓r Ecc̄s. ix. Parua ciuitas ⁊ pauci viri in ea. venitqꝫ rex magnꝰ ⁊ vallauit eaꝫ. extruxitqꝫmunitōes ꝑ gyrū. ⁊ facta eſt obſidio. inuētuſqꝫ eſt in eavir pauꝑ ⁊ ſapiēs ⁊ liberauit vrbē ꝑ ſapīam ſuā. Moraliter hec ciuitas ꝑua ſignificat in generali totū munduꝫqͥ reſpectu celi paruus eſt quaſi punctus. vel in ſpāli ſignificat etiā quālibet ciuitatē que ꝑua dr̄ reſpectu beatoꝝ hoīm. Quia dicit dauid in pſal. Uidi iniqͥtatē ⁊ ꝯͣdictōem in ciuitate. In ea etiā ſunt pauci .ſ. a virtute. qͥaheu oēs declinauerūt ſil̓ inutiles facti ſunt, nō eſt qui faciet bonū. nō ē vſqꝫ ad vnū .i. valde paucos. Cōtra hācvenit rex magnꝰ .i. dyabolus qͥ eſt rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbie. Iob. xlj. Et vallauit eam inſidijs ſuis. Quia dic̄ Iohannes papa. xvj. q. ij. c. Uiſis litteris. habet inqͥt millenocendi modos nec ignoramus aſtutiā eius. conat̉ naͣqꝫ a principio ruine ſue vnitatē eccleſie reſcindere. charitatem vulnerare. ſanctoꝝ operū dulcedinē felle inuidie

inficere. Et omnibꝰ modis humanū genꝰ euertere ⁊ ꝑturbare. dolet .n. ſatis ⁊ erubeſcit charitatē quaꝫ nequiuit in celo habere. hoīes ꝯſtātes ex luto a materia in tera tenere. hec ille. Ecce qual̓r vndiqꝫ vallat ciuitatē .i. cōgregatōem hominū. Extruxit etiam munitōes principaliter tres per gyrum .ſ. ſuperbiā auariciā ⁊ luxuriā. inquibꝰ quaſi totum mundū impugnat. quia omne qd̓in mundo aūt eſt concupiſcentia carnis. aut cōcupiſcētia oculoꝝ. aut ſuꝑbia vite. j. Ioh̓. ij. Ideo neceſſe eſt vtvir pauꝑ ⁊ ſapiens inueniatur .ſ. predicator qui debꝫ eēpauꝑ renunciando diuitijs. ⁊ ſapiēs in ſcientijs. vt ſuaſapientia liberet ciuitatē .i. aīam hominis a poteſtate demonis. Tercio liberat homines xp̄c ſicut liberat iudexiniuſta ꝑpeſſos. dyabolus .n. hominē ſeduxerat ⁊ induxerat ad peccandū. vt habet̉ Gen̄. iij. Et manifeſtiꝰ declarat magiſter li. ij. ſenten. diſt. xxj. Iō ſub virtute dyaboli fuit homo detentus. iuſte quidē quantū fuit ex ꝑtehominis. ſed iniuſte ex parte demonis. Sicut declaratAnſel. in li. Cur deus homo. c. vij. Homo inquit meruerat vt puniret̉. nec ab aliquo cōuenientius qͣꝫ ab illo cui conſenſerat vt peccaret. dyaboli v̓o meritū nullūerat vt puniret. immo tanto hoc dyabolus faciebat iniuſtius quanto nō ad hoc amore iuſticie trahebat̉. Sꝫinſtinctu malicie impellebat̉. Ideo ẜm eum iuſtuꝫ fuitex parte hominis ꝙ ipſe a dyabolo puniret̉. Sed nō fuit iuſtuꝫ ex parte dyaboli vt ip̄e hominē puniret. Ab iniuſta punitione iſta ⁊ ſeruitute liberauit nos xp̄c morteſua. quia ip̄e ſolus hoc facere potuit. Iuxta illud Iaco.iiij. Unus eſt enim legiſlator ⁊ iudex qui poteſt perdere ⁊ liberare. vnde liberauit nos eodem modo ſicut Codrus rex atheniē. de quo tamē inſerui in ꝑte prima huius operis vt patet regiſtrum intuenti. tn̄ adhuc hic neceſſe illud inſerere dignūduxi vt eo frequentius habeatur in mēoria liberatio generis humani. ⁊ paſſio recordetur ieſu xp̄i. Refert. n. Augu. libro. xiiij. de ciui. dei. ⁊Ualerius libro. v. c. iiij. Nam cū regio ſua ⁊ ciuitas ingenti hoſtium bello debilitata eſſet. humani auxilij diffidentia ad oraculū appollinis confugit ac ꝑ legatos ſciſcitatus eſt quō tamgraue bellum diſcuti poſſit? Reſpondit appollo ita illi finem fore ſi ip̄e hoſtium manuoccubuiſſet. Quod cum ad hoſtiū perueniſſet. ordinauerunt ꝙ nullo modo regeꝫ athenien̄. occiderēt. vidēsCodrus ꝙ ciuitas ſua nullo modo pacem habere poſſet niſi ip̄e manu hoſtili occumberet. depoſuit regia inſignia ⁊ habitum pauꝑem induit ⁊ caſtra hoſtiū ingreſſus eſt vbi quendā ad pugnam incitans interfectus occubuit ſicqꝫ patriam liberauit. ꝓpter qd̓ a ſuis inter deos computatus eſt. Applicatio plane patet ꝙ xp̄c ē rexeccleſie militantis. Aduerſarij ſunt dyaboli. Ciuitas ēeccleſia ſancta ex bonis ⁊ malis hominibꝰ congregata.ꝓphetatum enim fuit ⁊ a deo ordinatuꝫ ꝙ eccleſia .i. electi de genere humano non potuit habere paceꝫ niſi rexeoꝝ interficeret̉. xp̄c enim filius dei videns hoc cum informa dei eſſet exinaniuit ſemetip̄m formā ſerui accipiens in ſimilitudinē hominū factus vt homo humiliauit ſe ⁊ obediens factus eſt vſqꝫ ad mortem. mortē autēcrucis. ad Phil̓. ij. Et ſic nos a ſeruitute dyaboli liberauit vt dicat apl̓s ad Gal̓. iiij. Ita ꝙ non ſumus ancillefilij ſed liberi qua libertate nos liberauit. Sed. d. q. Cuchriſtus nos per potentiā liberare potuit curſe ad liberandum nos tantū humiliare voluit? Ad hoc reſpondet magiſter ſentē. libro. iij. di. xx. c. j. Aſſumens ꝓ ſe dictum Auguſtini. Ideo potentia vincere noluit. qꝛ dyabolus vicio peruerſitatis ſue amator eſt potentie ⁊ deſertor. oppugnatorqꝫ iuſticie in quo homīes magis euꝫimitant̉ qua neglecta vel etiam peroſa .i. odioſa iufticiapotentie magis ſtudent eiuſqꝫ vel adeptione letant velcupiditate inflament̉. Ideo placuit deo vt non potētiaſed iuſticia ⁊ humilitate vincens hoīem erueret in quoeū imitari diſceret EEt in fiue dicit. Iuſticia ergo huilita