Sermo.IIIII.

poſſunt ſibi ſubuenire tenent̉ ad hoc. Si v̓o non pn̄t ꝓpter pauꝑtatē non ſunt cogendi. vt dicit Inno. Sꝫ poſet eis ſacerdos ſubtrahere diuina officia ad tp̄s. vt dic̄glo. .i. q. j. ſuper. c. Sacerdos. Et hoc ideo vt neceſſitatēꝯꝑibꝰ manuū ſuaꝝ ſibi eo liberius poſſet acquirere. Exemplo beati pauli qui ſciuit artem ſcenofactoriā ⁊ operatus eſt eam. Actu. xviij. Et laborauit manibꝰ ſuis nequem grauaret. dicit enim. ij. ad Theſſal̓. iij. Non inquieti .i. vagabūdi inter vos fuimus neqꝫ gratis paneꝫmanducauimꝰ .ſ. petentes nobis miniſtrari ab aliquoin labore .ſ. corporali ⁊ fatigatione die ac nocte oꝑantesſad acquirendū victum nr̄m ne quem vr̄m grauaremus. Et dicit notanter dn̄s in euāgelio. Si offers muEnus tuum ad altare ⁊ non alienū. quia ſolūmodo oblationes illoꝝ ſunt recipiende qui de bonis a deo ꝯceſſisA bene acquiſitis offerunt ad altare vel oblatōem impēdunt vt pꝫ ex dictis beati Greg. xiiij. q. v. c. Elemoſyna⁊ in. c. ſcriptū eſt dicit̉. Scriptū eſt inquit victime impioꝝ abominabiles deo vota iuſtoꝝ placabilia. Neqꝫ .n.in omnipotentis dei iudicio quid ſed a quo det̉ inſpicitur. hinc eſt .n. qd̓ ſcriptū eſt. Reſpexit deus ad Abel ⁊ad munera eius. ad Cayn aūt ⁊ ad munera eius nō reſpexit. Et dicit notanter recordatus fueris. qꝛ frat̓ tuushabet aliquid aduerſum te. ⁊ hoc pōt intelligi deo dicēte vel diſſidente cuius oblatio nō recipit̉ niſi fratri recōciliet̉. Sicut ptꝫ ex cōcilio chartaginen̄. iiij. ⁊ habet̉ diſ.cix. c. Oblatōes. vbi dicit̉. Oblationes diſſidentiū fratrum neqꝫ in ſacrario neqꝫ in gazophylatio recipianturEt dicit glo. cum odium eoꝝ aꝑtum eſt ⁊ notoriū. oblationes eoꝝ non ſunt recipiende. ⁊ intelligit̉ de oblationibꝰ voluntarijs non de decimis ⁊ oblationibꝰ debitis⁊ primitijs. Et addit p̄dictū. c. oblatōes. ꝙ dona eoꝝ qͦopprimunt pauꝑes ſil̓r ſunt refutanda. ideo neceſſe eſtillis vt prius fratribꝰ ſuis reconcilient̉ vicꝫ qui odit odium remittendo. Et qui oppreſſit leſo ſatiſfaciendo. ⁊ iōdicit Chryſo. Si cogitatōe offendiſti cogitatōe recōcialia .i. redde amorē ꝓ odio qd̓ aduerſus ꝓximū tuum habuiſti. Si verbo offendiſti verbis reconcilia ſiue in faciem ſiue poſt terguꝫ. Si oꝑbꝰ offendiſti oꝑbꝰ recōcilia⁊ offeras deo munꝰ tuum aliter non recipiet. Quid em̄ꝓderit tua oblatio ſi aduerſuꝫ te erexerit ſe tui fratrꝭ coram deo accuſatio. nunquid illum ſpernet ⁊ ſe tibi placabilem reddet? quaſi diceret. nullo mō.¶ Dn̄ica ſeptima poſt trinitatis. Sermo primus.Vnc liberati a peccatoſerui facti eſtis deo. Ad Roma. vj. Quintilianus in li. ſuo declarationū ponit talem caſūquidā diues ⁊ quidā pauꝑ erant vicini hortulis ip̄orum cōiūctis. Diues .n. in horto ſuo habuit flores pauper apes. cum aūt inimici eſſent adinuicē diues cōqueſtus eſt flores ſuos diſcerpi ab aꝑibꝰ pauꝑis denūciāspauꝑi vt eas tranſferret. pauꝑe v̓o apes ſuas nō tranſferente. diues ille flores ſuos ſparſit veneno. apes veropauꝑis diſcerpentes flores oēs perierunt. Spūal̓r pauper ille xp̄c eſt qui adeo pauꝑ fuit ꝙ non habuit vbi caput ſuum poneret Math. viij. Luc. ix. vbi legit̉ ꝙ xp̄odixit quidā. Sequor te quocūqꝫ ieris. dixit aūt illi. vulpes foueas habent ⁊ volucres celi nidos. filius aūt hominis non habet vbi caput ſuū reclinet. ideo dicitur inpſal. lxxxvij. Pauper ſum ego ⁊ in laboribꝰ a iuuentutemea. Et alibi. lxxxv. Inops ⁊ pauꝑ ſum ego. Iſte qͥdeꝫpauper xp̄c habuit ab initio mūdi ⁊ adhuc hꝫ apes. videlicet homines quoꝝ aliqui ſunt hūiles ⁊ deuoti. Devnoquoqꝫ tali dicit ſapiens Ecc̄i. xj. Breuis in volatilibus apes .i. humiles inter ſuperbos. Aliqui aūt peccatores ⁊ immundi. Iuxta illud Eſa. vij. Sibilabit dominus api .i. immundū peccatorē ꝑ inſpiratōem ad ſe vo-

cat. Sed diues ille ſignificat dyabolum. Quia ẜm ſanctum Tho. glo. continua ſuper Math. Dyabolus preeſt diuitijs non ꝙ ip̄as poſſit dare niſi quando deus ꝑmittit. ſed quia per eas homines fallit. hic reuera diueshabet flores qui ſunt oblectamenta mundialia ⁊ carnalia. De quibꝰ Sap̄. ij. Non inquit p̄tereat nos flos cāpi nec aliquod ſit pratum qd̓ non ꝑtranſeat luxuria noſtra. Sicut ergo iſti vicꝫ diues ⁊ pauꝑ habuerunt hortulos cōiunctos. Sic xp̄c ⁊ dyabolus habent cōgregationes ſuas ſimul coniunctas. quia congregatio bonorum ⁊ maloꝝ eſt ſimul in hac vita. ⁊ hoc ideo ẜm beatūAug. xxiij. q. iij. c. Tolerandi. Nam ſi mali a bonis ſepararentur pax generalis eccīe ꝑturbaret̉ ⁊ cōcuteret̉.Sed heu diues ille iniquiſſimus .ſ. dyabolus aſꝑgit flores delectationū huius mundi veneno iniqͥtatis ⁊ peccati. Apes v̓o chriſti inſidentes ⁊ guſtantes periunt etmoriuntur in anima ⁊ tandem morerent̉ morte eternaniſi per chriſtum a peccato liberarent̉. Sicut liberauitromanos qui exhibuerunt membra ſua ſeruire immūdicie .i. peccatꝭ carnalibꝰ vt os gule renes luxurie ⁊ oculos impudicicie. de quibus aiunt verba prelibata. nūcliberati a peccato. In quibꝰ verbis duo preponit pͥmoliberatōꝫ xp̄i gratioſam ibi. nunc liberati a peccato. ſecundo ſeruitutē liberati ſtudioſam. ibi. ſerui auteꝫ factideo eſtis. De primo eſt notandū. Rubertus Hol. lec. Ncxxviij. ſuper lib. Sapien̄. dicit. Chriſtus liberat hoīestripliciter. liberat eniꝫ ſicut medicus egrotantes a morbis oppreſſos. Sicut princeps dimicātes in caſtris obſeſſos. Sicut iudex allegantes ſe iniuſta ꝑpeſſos. Primo ergo liberat nos ſicut medicus liberat egrotantes amorbis oppreſſos. Nam bonus medicus non ſtatiꝫ etſubito curat hominē in caſu niſi materia infirmitatꝭ ſitmagna ⁊ paulatim iuuat naturam per medicinam vtipſa ſic adiuta purget ſeipſam fortiorem vt purior conualeſcat. Et lꝫ infirmus ingemiſcat ⁊ ploret vt cito liberetur. medicus tamen prudēter expectat ⁊ patiēter operatur ⁊ eſt meliꝰ pro infirmo qͣꝫ ipſemet intelligat. Moraliter infirmitas a qua vult celeſtis medicus nos ſuapietate liberare. Iuxta illud pſal. xl. Dixi. domine miſerere mei ſana animā meam quia peccaui tibi. Iſtam infirmitatem ⁊ concupiſcentiā originalē que in corꝑe noſtro manet ſemꝑ inclinans eſt ad peccatū que languormodo vocatur ẜm Auguſti. que in hac vita minui poteſt extingui non poteſt. Medicus noſter chriſtus noluit curare ſubito. ſed per medium ⁊ moram temporis.⁊ ideo reliquit nob̓ electuaria vnctionis cibaria collatiua ſanitatis. ⁊ hec ſuut ſacramenta eccleſie quaſi quoddam apothecarium. videlicꝫ baptiſmus ⁊ euchariſtiapenitentia ⁊ ſacra vnctio ⁊cͣ. per que liberamur a peccatis. quia ⁊ ip̄i romani de quibus in preſenti epiſtola loquitur beatus Paulus. Liberati ſunt a peccato ꝑ baptiſmatis aquam. Et lꝫ hic ad tempus liberamur a peccatis. tamen ꝑfecte non curamur ab eis. ſed in reſurrectione aut corpoꝝ mortuoꝝ generali curabimur ceſſante omni infirmitate ⁊ ad peccandū ꝓnitate. De qͣ Gen̄.viij. Senſus ⁊ cogitatio hoīs ꝓni ſunt ad malū ab adoleſcētia ſua. Et. xx. q. iij. c. Procliuis. dicit̉. Procliuis ēcurſus hoīs ad voluptatē ⁊ natura voluptatum mutatrix eſt. Et. xij. q. j. c. Omnis dicit̉ ſic. Oīs etas ab adoleſcentia ſua in malum ꝓna eſt. ideo in preſenti cōtinueinfirmi ſumus dicente ꝓpheta. Miſerere mei dn̄e quoniā infirmus ſum ſa. me dn̄e ⁊cͣ. Dilatōem v̓o iſtius ſanitatis quodāmodo moleſte ferunt aliqui. qꝛ eſt contraaffectōem cōmodi. vn̄ dicit apl̓s ad Roma. vij. Infelix enim ego homo quis me liberabit de corpore mortishuius? Et reſpondet gratia dei ꝑ ieſum xp̄m dn̄m noſtrum. Glo. dicit. qui in pn̄ti liberat a lege ſeruitutis inquantū eſt culpa. In futuro inquantū eſt pena. ip̄e aūtapoſtolus cōſolat̉ ſe ⁊ alios homines ꝙ in breui ꝯſeq̄ntur ſanitatē ꝑfectā. lꝫ nūc ingemiſcant expectātes dicēs