Dn̄ica. VI. poſt Trinitatis

cat. Canti. ij. Surge ꝓpera amica mea ⁊ veni. Surge inquit cōtemplatōis poſtpoſitōe. ꝓpera actōnis excitatione ⁊ veni ꝯtemplatōis denuo reſumptōe. Septima cōE paratio eſt inter ꝑfectos ⁊ ſimplices. Perfecti .n. tenent̉ad omnia cōſilia vt ptꝫ ad abdicatōꝫ temꝑaliū. Math.xix. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vende omnia que habes⁊ da pauꝑibus. Etiam tenent̉ ad ꝑfectam obedientiaꝫmaiori. etiam in his que diſpoſitioni p̄lati non ſubduntur. Iuxta illud Math. xvj. Si quis vult poſt me venire ⁊c̄. Etiam tenent̉ ad caſtitatē. Math. v. Audiſtis qꝛdictum eſt antiquis nō mechaberis. Ego aūt dico. quividerit mulierē ad ꝯcupiſcendā eam iam mechatus eſteam in corde ſuo. Item tenent̉ ad dilectiōem inimicoꝝnon ſolum in affectu ſed etiam in effectu. Math. v. Diligite inimicos veſtros. benefa. ⁊cͣ. Item tenent̉ ad ꝑfectam patientiā. Iuxta illud Math. v. Si quis te ꝑcuſſerit ad vnam maxilla p̄be ei alterā. ⁊ hoc intelligit̉ ẜmp̄paratōem animi. Item ad vitandū oēm ſollicitudinētemꝑaliū. Math. vj. Nolite ſolliciti eſſe. Et iterū. Nolite ſolliciti eſſe de craſtino. Itē tenent̉ ad illud. Qui habet duas tunicas det vnam nō habenti. Et plura aliaſunt in euangelio conſilia ſine quibꝰ ſimplices boni xp̄iāni ſaluant̉ ſed ꝑfecti ad ea tenent̉. ideo p̄cipue pōt diciad tales. Niſi abundauerit iuſticia plus ꝙͣ imꝑfectoꝝ.Sed diceres. qui ꝑfecti ad hec iam dicta reſtringunt̉?☞ Rn̄detur ꝑfecti ſunt in triplici differētia. Quidā .n. dicunt̉ perfecti ex ſtatu ⁊ voto ſpāli vocatione diuina. vtapl̓i fuerunt ad ꝑfectōem a dn̄o vocati. De quibꝰ hieronymꝰ dicit. Tu qui ꝑfectū te eē pollicitus es quid aliudqͣꝫ perfectam ſectatus es vitam quam tenere debes? hiſi ea que ꝑfectōis ſunt ſeruent ꝓmiſſiones xp̄i quas ꝑfectis pollicitus eſt ꝓculdubio ꝯſequentur. Alij ſunt quieiſdē modis vt dictum eſt ad ꝑfectōem aſtricti in eiꝰ obſeruatione negligentes vel etiam ficti exiſtunt. de quibꝰdicit̉ in collatōe piauionis. Sunt qui euangelicā perfectionē ſil̓ate potius qͣꝫ in veritate arriꝑe volunt et hūanis laudibꝰ ꝓuocati vniuerſis mundi diuitijs xp̄i p̄ferunt nuditatē facultatē vicꝫ mundi. ſolum ad faciē hominū renunciantes. nequaqͣꝫ mandatis euangelicis ſeſubmittunt ſed ſuas exercent ꝓ libito voluntates. ſinedubio talibꝰ dn̄s ꝑſtringit viam ad domū ſuam dicēs.Niſi abundauerit. Tercij ſunt qui ſancto ⁊ ſimplici ꝓpoſito ex deuotione ſtudent ſe cōſilijs euangelicis ꝙͣtūpoſſunt dei adiutorio cōformare. non reputantes ſe ꝑfectos ſed ꝑfectōem attingere in ſpū humilitatis cupientes. hi ꝓfecto ſi non oīa que ꝑfectionis ſunt impleāt credo hac ſententia dn̄i eos non ꝑcelli quinīmo ſtudio ſupererogatiōis eos in retributōe a dn̄o p̄miari. Ideo deillis qui ſibi ſtatum vendicauerūt ꝑfectōis nec in eo vtdebuiſſent tenuerunt. ptꝫ quō a regno celoꝝ iuxta verbum dn̄i excludunt̉. hi aūt qui in ſimplicitate vixeruntquō ad regnum celoꝝ ꝑducunt̉. patet in vitaſpa. vbi legitur. Quidā frater in heremo querens videre exitumanime iuſti ⁊ peccatoris diuīo nutu lupo duce venit an̄quandā ciuitatē vbi erat monaſteriū in quo erat quidāſolitarius habens magne ꝑfectionis nomen qui iacebat infirmus expectans horam mortis ſue. frater ille vidit multā p̄paratiōeꝫ fieri cereoꝝ ⁊ lampadum propterſolitariū illum qui tante reputatōis habebat̉ quaſi perip̄m dn̄s ſaluaret ciuitatē ⁊ eo moriente om̄es periturieſſent. facta aūt hora exitus ip̄ius vidit frater ille tartareum quendā inferni deſcendentē ꝓpter ſolitariū illumhabentē tridentē igneum. Et audiuit vocem dicenteꝫſibi quaſi a deo. Sicut anima iſta nō ꝑmiſit me in ſe qͥeſcere vna hora. Sic nec tu miſerearis eius euellens animā. Ponens ergo tartareus ille tridentē in corde ſolitarij ⁊ ꝑ multas horas torquens euꝫ abſtraxit aīam eius.Poſt hoc ingreſſus ille frater ciuitatē inuenit homineꝫꝑegrinum iacentē egrotum non habentē qui eius curāhaberet ⁊ manſit cum eo vno die. Et cum veniſſet ho-

ra ſui exitus vidit frater āgelos gabrielē michaelē. vnūa dextris. ⁊ alium a ſiniſtris infirmi. rogabantqꝫ aīaꝫ infirmi vt egrederet̉ ⁊ non exibat quaſi nolens derelinōre corpus ſuum. dixitqꝫ gabriel ad michaelē. Aſſume tibi animā iſtam iam eamus. Cui michael. iuſſi ſumus adn̄o vt ſine dolore eijciat̉. ideoqꝫ non poſſumꝰ cum violentia eam euellere. Exclamauit ergo voce magna Mchael dicens. Dn̄e quid vis de anima hac qꝛ non acqͥeſcit nobis vt egrediat̉? Cunqꝫ deſcendiſſent omnes angeli in circūitū anime illius cum canticis ⁊ hymnis venit vox dicens. Ecce mitto Dauid cum cythara et oēspſallentes vt audiens vocem ip̄oꝝ egrediat̉ anima iuſti huius. Cum aūt deſcendiſſent cum cytharis ⁊ cymbalis cantum angeloꝝ ꝯcinentes ſancta anima cū gaudio exiliens ſedit in manibꝰ ſancti michaelis. ⁊ aſſumpta eſt cum gaudio magno in celum. Ecce quō animaillius ſolitarij qui perfectiſſimꝰ in opinione hominū reputabatur. quia non abundauit iuſticia eius vt debuitideo a regno celoꝝ excluſa tartareis tortoribꝰ tradita fuit. Anima v̓o ſimplicis peregrini cui ꝓ ſtatu ſuo ſuffecit iuſticia ſua ad regnū celoꝝ cum magna deducta fuitleticia. Qd̓ ⁊ nobis p̄ſtare dignet̉.¶ De eadem dn̄ica. Sermo. iij.Udiſtis quia dictum eſtantiquis non occides. qui aūt occiderit reuserit iudicio. ego aūt dico vobis. omnis qͥ iraIcitur fratri ſuo reus erit iudicio Math. v. Olla cum in 43ſe eſt plena aqua ⁊ in ſe aliquid habeat non emittit. ſedin ſe claudit ⁊ cuſtodit. Si aūt ad ignem ponat̉ ⁊ feruere incipit quicquid intus latuit etiam minimū ſurſummittit ⁊ ſi q̄ feces in fundo lateant ſuꝑenatant. ⁊ ſimulpinguedo cum fecibꝰ exalant. Moraliter ꝑ ollam intellige hominē ꝓpter materiā. quia ſicut olla fit de terra ſic ⁊homo. Iuxta illud Ecc̄s. iij. Hoīes d̓ terra facti ſunt ⁊in terram ꝑiter reuertent̉. Ideo dicit apl̓s .j. Corinth.xv. Homo primus de terra terrenus. Per aquā auteꝫintellige dona ſpūſſancti. Iuxta illud Ioh̓ .vij. Qui credit in me flumina de ventre eius fluēt aque viue. quiade memoria credentis ꝓcedēt dona ſpūſſancti. Sed ꝑignem intelligit̉ inuidia ira. Iuxta illud pſal. lvij. Suꝑcecidit ignis ⁊ non viderunt ſolem. Modo ad ꝓpoſituꝫqn̄ homo ad inſtar olle eſt plenus aquis vicꝫ donorumſpūſſancti tūc nō emittit a cordis fundo quicqͥd ſit malum de ꝓximo ſuo. Sed ſtatiꝫ cū poſitus fuerit ad ignēire accendit̉. Quia ira eſt accenſio ſanguinis circa cor..j. de aīa. Tunc ſtatim quid ſcit mali vel infamie ꝓximitotum ore ꝓfertꝭ quantūcunqꝫ illud ſit nociuuꝫ ⁊ omēsfeces ⁊ blaſphemias ⁊ iniurias que temꝑe quietis tacebat in corde non ſolum ore ſed omnibꝰ membris ira durante pandit. Et ſicut etiam olla feruens cum fecibꝰ ſimul emittit pinguedinē. Sicqꝫ homo iracūdus ſimulcum veris falſa emittit ꝓdit ſiue ꝓmit. Ideo dixit Iobxl. De naribꝰ eius ꝓcedit fumus ſicut olle ſuccēſe. ⁊ qͥdper fumū qui ledit oculos hominū niſi verba turpia etblaſphemie que ꝓferunt irati deſignant̉ que ledunt taꝫꝓferentē qͣꝫ audientē qͣꝫ etiam illum cui ea ꝓfert. iō dn̄sin pn̄ti euangelio ꝓhibet iram cordis ⁊ oris cū dicit dominus. qui iraſcit̉ ⁊cͣ. In verbis ꝓpoſiti s breuiter per ordinem tria tangunt̉. primo imꝑfectio phariſeoꝝ ibi audiſtis quia dictum eſt antiquis. Secundo punitio iracūdoꝝ ibi. ego aūt dico. tercio ſatiſfactio iniuriatoꝝ ibiſi offers munus tuum. Circa primū dicit. audiſtis quia Bdictum eſt antiquis vicꝫ Exv. xx. Non occides. in quoquidem mandato ꝓhibitionis om̄e homicidiū ꝓhibet̉Ubi nota homīcidiū eſt duplex. corꝑale ⁊ ſpūale. Corporale cōmittit̉ tripliciter. voluntate ore ⁊ oꝑe. Volunrimo ad mortētate cōmittit̉ homīcidiū tribꝰ mod