Sermo.LII.

foramen diues ille Zacheus intrauit qn̄ omnia ſua bona pauꝑibꝰ erogauit. In hoc foramine illa maria meretrix in domo Simonis habitū meretricis depoſuit ⁊plorans ad veſtigia ſaluatoris veſtē ſibi innouauit. hecAug. Si ergo volumꝰ ab omni peccato in generali perpnīam innouari que ē arta via q̄ ducit ad vitā Math.vij. Neceſſe eſt vt prudentiā ſerpentis habeamꝰ. ad qd̓hortat̉ nos ſaluator Math. x. Eſtote prudentes ſic̄ ſere. pentes. Vel ꝑ pellem moraliter intellige motū carnaleꝫqui quotidie mouet carnem nr̄am ad luxuriam aut fornicatōeꝫ. de quo Iob. x. Pelle ⁊ carne veſtiſti me .i. motibus carnalibꝰ. ⁊ iſti motus carnalis fornicatōis ⁊ concupiſcentie ex peccato primoꝝ parentū ꝓceſſerūt. ſicutꝓbat magiſter li. ij. ſnīarū. di. xx. c. j. Et Hugo d̓ ſacr̄isli. i. c. vj. Si non peccaſſent primi parentes ſine oī peccato ⁊ macula in paradiſo carnali copula cōueniſſent ⁊eſſet ibi thorus immaculatus ⁊ cōmixtio ſine cōcupiſcētia atqꝫ genitalibꝰ membris ſicut ceteris imꝑarēt vt ibinullum motū illicitū ſentirent ⁊ ſicut alia membra corporis alijs .ſ. membris admonemꝰ vt manū ori ſine libidinis ardore. ita genitalibꝰ vterēt̉ membris ſine aliquopeccato carnis. hec .n. letalis egritudo mēbris hūanisex peccato inheſit. hec magiſter cum hugone. Idem teſtatur Aug. ſuꝑ Gen̄. ix. c. Si non peccaſſent .ſ. pͥmi parentes illis membris ſicut pedibꝰ imꝑarent nec cum ardore ſeminarent. vicꝫ viri nec cum dolore parerent. ſcꝫmulieres. Sed poſt peccatū motum illum .ſ. carnis meruerunt. quē .ſ. motu nuptie ordinant .ſ. ad finem debitum. Sed ꝯtinentia .ſ. virginalis vel vidualis cohibet.ſcꝫ ne dn̄etur. hec ille. Quicunqꝫ .n. hanc pellem carnalis motus deponere voluerit debet ꝑ artum foramē abſtinentie ire. qꝛ motus illicitus illius carnis frequenterex gula naſcitur ⁊ ſurgit. vt dicit Greg. xxxj. moral̓. Ueter mero eſtuans defacili ſpūmat in libidinē. Cuius rōeſt. quia ex ſuꝑflua crapula natura inflamat̉. ex cuiꝰ inflamatione frequenter inſurgunt deſideria mala q̄ tamen pōt homo extirpare ⁊ deponere ꝑ abſtinentaīm etieiuniū. qꝛ. Ambro. in p̄fatione dicit. Abſtinentia eſt inimica demonū. extirpatrix vicioꝝ .ſ. carnalium nouercacunctoꝝ maloꝝ. expers morboꝝ .ſ. tam corꝑaliū qͣꝫ ſpūalium qui ſunt motus illiciti carnis. Tercō inuocatio fitab accipitre. de quo dicit Grego. Qn̄ in ſenectute ſe ſentit alarū ⁊ pennarū pōdere ſe grauari expendit alas ſuas cōtra ſolem flante auſtro. ⁊ ſi repente aura in calorereſoluēte aperiunt̉ pori quibꝰ aꝑtis excutit alas. ⁊ ſic veteres exiliunt ⁊ noue creſcunt. ⁊ ſic nouitas pennarū efficit ip̄m ad volandū aptiorē. Moraliter ꝑ alas intelligit̉ crudelitas rapaciū. Iuxta illud Zach. v. Habebūtalas quaſi milui. qꝛ rapaces quaſi milui res alienas rapiunt. Iſte ale multū grauant hoīem hic in cōſcientia.⁊ ibi grauabunt eum in eterna pena. qꝛ dicit apl̓s .j. Corinth. vj. Nolite errare fratres neqꝫ rapaces regnū deipoſſidebunt. ⁊ ſi nō poſſidebunt dei regnū habebūt demonis infernū. Qd̓ aūt grauat̉ in ꝯſcientia dicit Aug.Lucrum in archa. damnū in ꝯſcientia. Tollit veſteꝫ .ſ.vſurarius vel raptor. ⁊ ꝑdit fidem. acquirit pecuniam.⁊ ꝑdit iuſticiaꝫ. Ideo dicere pōt cum pſal. Sicut onusgraue grauate ſunt ſuꝑ me .ſ. diuitie inique ꝑ rapinamoccultā vel aꝑtā acquiſite. Cum ergo ſentis te grauatūhis alis expende eas ad ſolē iuſticie vicꝫ xp̄m. Sic̄ Zacheus qui dixit ad ip̄m. Si quid aliquē defraudaui reddo quadruplū Luc. xix. O vtinā hoīes grauati rapacitatis crudelitate redderent ſimplū. Sed audeo certe dicere ꝙ inter centū vix vnus excutit alas iniquitatis grauiſſimas. qꝛ nonduꝫ forte flauit auſtri inſpiratio lenisſpūſſancti qui flauit in cor grauatū Zachei. ꝙ ꝓpter calore ſpūſſancti repente excuſſit alas crudelis rapacitatꝭ⁊ innouatus eſt cū accepit alas mīe ⁊ pietatis. cū dixit.Ecce dimidiū bonoꝝ meoꝝ dn̄e do pauꝑibꝰ Luce. xix.Et dicit notanter bonoꝝ meoꝝ cōtra illos qui de rapi-

nis volunt pauꝑibus tribuere ⁊ credunt ſe ſatiſfeciſſe.Cōtra quos dicit bea. Aug. in li. de vita xp̄iana. Quidam ꝑ hoc ſe iuſtificari exiſtimāt ꝙ de ſubſtātia pauꝑerū exiguā faciunt el̓ynam. Nam de eo ꝙ plurimis abſtulerunt vni modicū quid largiunt̉ vt vn̄ plures eſuriunt vnus cibat̉ ⁊ multoꝝ ſpolijs vix pauci teguntur.nō vtiqꝫ talē el̓ ynam requirit deus nec vult vni pietatēde elterius crudelitate p̄ſtari. Et ſubdit. illā elynaꝫ deꝰcomprobat que de iuſtis laboribꝰ miniſtrat̉. Sicut ſcriptum eſt Prouer. iij. Honora dn̄m d̓ tuis laboribꝰ. Illam autē abominat̉ ⁊ reprobat q̄ de lachrymis p̄ſtaturalienis. Quid .n. ꝓdeſt ſi vnus bn̄dicat ⁊ plurimi maledicūt. Aut quid tibi ꝯfert el̓yna que de alterius p̄ſtaturſubſtantia. q. d. nihil. Ideo excutiende ſunt ille ale crudelitatis rapacitatis ⁊ qd̓ inique ablatū eſt reddi debetdamnificatis. Et ſic aīa innouat̉. Alio modo moraliterꝑ alas quas debemus ad inſtar accipitrꝭ excutere intelligūt̉ cogitatōes hypocrite. Iuxta illud Iob. xxxix. Cūtp̄s fuerit alas erigit. qꝛ hypocrita cum alas inueneritcogitatōes in publicū erigit vel demonſtrat. Nā multociens cōtingit ꝙ hypocrite ꝑ geſta ſe hūiles oſtēdunt⁊ per hoc aliud ſe cogitant habere .ſ. laudē vel fauoremhūanū. Cōtra quos dicit. b. Hiero. in ſermōe. Perfacile eſt veſtē habere ꝯtentaꝫ ſalutare ſubmiſſius. manꝰoſculari p̄lati inclinato capite ⁊ deiectis oculis hūilitatē⁊ manſuetudinē polliceri. leta voce ſermones infringere. crebrius ſuſpirare ⁊ ad oē verbū ſe miſerū peccatoreꝫvocare. Sed aliam docuit xp̄c humilitatē qui cum malediceret̉ nō maledixit cum pateret̉ nō cōminabat̉. Auferant̉ figmenta verboꝝ ceſſant ſil̓ati geſta virū hūileꝫpatientia ꝓbat ⁊ iniurie. Idcirco cogitatōes illas hypocritas debet hypocrita expandere tanꝙͣ alas ad radiosſolis .ſ. diuinitatis cui aꝑte ſunt oēs cogitatiōes. Iuxtaillud pſal. xciij. Dn̄s ſcit cogitatōes hoīm .i. hypocritaꝝqm̄ vane ſunt. ⁊ ſic debet excutere eas a corde ſuo vt poſſit innouari ⁊ in nouitate mentis ambulare. vt ſuadetapl̓s in verbis allegatis. in nouitate vite ambulemus.¶ De eadem dn̄ica. Sermo. ij.Iſi abundauerit iuſticiaveſtra plus qͣꝫ ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ non intrabitis in regnū celoꝝ Matth. v. Dicit Pli. inſpe. natu ⁊ Auicen̄. ꝙ Symia eſt beſtia lineamētis hominis ꝓpinqua. Nam extra habet quaſi eaſdē manꝰ etpedes ⁊ pōt duobꝰ pedibꝰ ambulare ſicut homo. ⁊ in lineamentis intrinſecus etiā eſt homini ſimilis ⁊ tn̄ noneſt homo. Et eſt indomita qꝛ ip̄am oportet ꝑ vincula vl̓trunci alicuius alligatiōeꝫ domare. ⁊ delectat̉ in immūdis vermibꝰ .ſ. pediculis quos deuorat. Et ẜm Ambro.in hexameron eſt leonis medicina. Nam cum leo infirmat̉ ex induſtria nature querit ſymiā cuius ſanguīe potatus cōualeſcit. apparet homo ⁊ non eſt homo. Moraliter huic animali ſimiles erant ſcribe ⁊ phariſei qui exterius quaſi legis obſeruatores ⁊ boni homines apparebant. intus tn̄ pleni vermibꝰ malaꝝ intentionū. Iuxta illud qd̓ ait xp̄s Math. xxiij. Oīa oꝑa eoꝝ faciūt vtvideant̉ ab hoībus. Nam de ip̄is dicit Nic. de lyra. ꝙtꝑe ieiunij vitulas habuerūt ꝑ capita vt appareret eosdolorē capitis ex ieiunio acqͥſiuiſſe per qd̓ notat̉ eorummala intentio que om̄e eoꝝ opus damnabat. ẜm illudMath. vj. Si oculus tuus .i. intentio tua nequā fuerit.i. non eſt bona. totū corpus tuū tenebroſum erit .i. oīaopera tua nullius ſunt p̄mij ⁊ meriti vel ſalutis. Ideodicit Greg. v. moral̓. Si in oꝑe bono intentio recta nontenet̉ hocip̄m opus qd̓ bonū credit̉ amittit̉. Et patꝫ ꝙrecte erant ſymīe. quia ſicut ſymia habꝫ pedes vt hō nōtamen eſt homo. Sic licꝫ ip̄e habebant pedes .i. intentiones non tn̄ erant humane. quia prudens homo oīa

tt