Dominica. V. poſt Trinitatis

quidē ignem venit mittere in terrā Luce. xij. Ignē inquit veni mittere in terrā ⁊ quid volo niſi vt ardeat. vbi dicit glo. Urit ſermo diuinus vt ꝯſciētias corrigat pctōris. ſed nō vrit vt ꝑdat. ſicut rubꝰ quēviderat Moyſes vrebat̉ ⁊ nō cōburebat̉ Exo. iij. Hocigne calefacti ſunt Cleophas ⁊ Almon ex verbis chriſticū ambularet cū eis ⁊ exponeret ip̄is ꝓph̓as ⁊ ſcpͥturas.Iō dixerūt. Nonne cor noſtrū ardens erat in nob̓ duꝫloqueret̉ nobis ī via. q. d. ſic Luc̄. xxiiij. Quarto verbūdei habet virtutē illuminatiuā. Iuxta illud ꝓuerb̓. vj.Mandatū dei lucerna. lex ⁊ lux. Et psͣ. Lucerna pedibus meis verbū tuū ⁊ lumen ſemitis meis. cxviij. Uerbum em̄ dei eſt lucerna lucēs pedibꝰ aīe. ⁊ hi ſunt intellectus ⁊ affectus. vt dicit glo. ſuꝑ Can. qꝛ his aīa graditur ⁊ aliqualiter attingit eterna. Naꝫ ſicut ſtella lucidamagos duxit ad inueniendū chriſtum. Sic verbuꝫ dei1ducit hoīem ad inueniendum regnū celoꝝ. Quīto verbum dei habet diſcipulatus chriſti virtutē cauſatiuamqꝛ facit hoīem diſcipulū chriſti. Iuxta illud Ioh̓. viij.Si ſermonem meū ſeruaueritis. vere diſcipuli mei eritis. Sꝫ circa hoc di. a. Exquo verbū habet virtutē mūdatiuā. inflamatiuā ⁊ illūinatiuaꝫ. vn̄ gͦ eſt hoc ꝙ multi accedentes ad audiendū illud nō mundant̉ inflamātur nec ſunt diſcipuli xp̄i. Rn̄det̉ ꝙ hoc nō ꝓuenit exdefectu v̓bi dei: ſꝫ ex defectu audientiū. ſicut videmꝰ inigne materiali qͥ ſꝑ calefacit quātū ī ſe eſt. Sed ſi calefactibile ē nimis elongatū vel aliquid interpoſitū vel forte calefactibile eſt indiſpoſituꝫ. tunc impedit̉ actio. ſic īꝓpoſito tribus modis accidit impedimentū ne auditoraccipiat virtutes verbi dei. Uno mō qn̄ ad ignē verbidei debite nō appropinquat .ſ. corꝑe. vel ſaltem corde ſeab eo elongat. ſicut ille qͥ in corde paſſionibꝰ vel cogitationibꝰ grauat̉ eſt inutilis verbi dei auditor. De primodicit̉ Ethi. j. Paſſionū ſectatores ſunt inutiles ph̓ie auditores. De ſcd̓o dicit Enſtratius ibideꝫ. Uinculo malarū cogitationū grauatus ⁊ a paſſionibꝰ detētus ⁊ adterrā aſpiciēs ad bonū aſpicere nō pōt neqꝫ in cognoſcēedo neqꝫ in agendo. Scd̓o qn̄ qͥs inter iſtū igneꝫ ⁊ interſe ponit magnū obſtaculū ꝑ pctm̄ mortale ⁊ iſte nō pōtꝑcipere verbi dei efficaciā ⁊ virtutē. qꝛ dicit Cryẜ. Cecitas ſpūalis eſt malicia. Sicut aūt cecus nō pōt inſpicere in ſplendorē luminis. ſic nec pōt hō intelligere malignus oꝑa pietatis. qꝛ dicit̉ Sap̄. j. In maliuolā aīaꝫ nōI introibit ſapīa. Tercio qn̄ ꝑ longā ꝯſuetudinē peccandi hō eſt ita ꝯgelatꝰ ꝙ ad ignē verbi dei liquefieri nonpoteſt. Eſt gͦ notandū ꝙ doctores ponūt triplicē differentiā inter hoīes. Quidā ſunt in malicia indurati. aliſunt fragilitate hūana pctīs implicati. tercij ſūt bonisſpūalibꝰ ꝓfectibꝰ intenti. Primi nequaꝙͣ ad auditionēverbi dei ſunt idonei. qꝛ fiūt duriores. ſicut figuratū eſtin Exodo in pharaone. cuiꝰ legit̉ cor induratu fuiſſe. etiō qn̄ Moyſes ⁊ Aaron ei loquebant̉ verba dei ad literam ſꝑ deterior factus fuit ⁊ ppl̓m dei plus afflixit. id̓ode talibꝰ dixit dn̄s Math̓ .vij. Nolite ſanctū dare canibus nec margaritas ꝓijcē an̄ porcos. vbi dic̄ Cryſ. Canes ſignificant hoīes h̓ in impietatē corruētes ſpemqꝫcōuerſionis oīno in meliꝰ nō habentes. Porcos v̓o ī luto luxurie cōmorātes. quos ſuꝑ hmōi doctrina ꝓnunciat indignos fiunt qͥppe peiores dū veritatē audiuntvel impugnāt vel vilipendūt. Nā dic̄ Aug. ſuꝑ eodeꝫverbo. ꝑ canes impugnatores veritatis intelligunt̉. ⁊ ꝑporcos ꝯtemptores. ⁊ vtrūqꝫ aīal īmūdū eſt. Aīalis em̄hō nō ꝑcipit ea que dei ſunt. j. Coꝝ. ij. Et ponit exemplū Cryẜ. ſuꝑ Math̓. xxij. quēadmodū. inquit. Si aliquis agricole nō habenti voluntateꝫ pugnādi exponitbellicā diſciplinā. aut ecōtra viro bellatori nolenti colere terras agriculturā exponit. Si tota die audiat verbaexpoſitionis nihil intelligere aūt ꝯp̄hēdere pōt. qꝛ nechabet deſideriū diſcipline illiꝰ. Scd̓i autē pn̄t ⁊ debentdiligenter audire verbū .ſ. dei. nā eſt medicina ꝯtra mor

bum pctī. Iuxͣ illud Sap̄. xvj. Neqꝫ herba neqꝫ malagma ſanat eos. ſꝫ ſermo tuꝰ dn̄e qͥ ſanauit vniuerſa. Emalagma ē tercie declinatiōis ⁊ ē medicamētū. ⁊ ſic diqꝛ ſine igne marcet̉ .i. ꝯterit̉. qꝛ herbe vel ſpēs ex quibusfit nō decoquunt̉ ſꝫ terunt̉. vtile ē pctōribꝰ audire v̓būdei. qꝛ vt dicit Euſtratius ꝯmētator ſuꝑ. j. Ethi. Neqꝫem̄ prauis oīno eſt inutilis eſt auditio ſcie moralis. .ſi n.nō ꝯfeſtim eis ex ip̄a ꝓfectꝰ obuiant cognoſcēt tn̄ in qͣnto malo dep̄hēſi ſt̓ ⁊ ꝙͣ longe ſint a meliori. Tercū etianſunt boni ⁊ debent audire verbū dei vt ꝯſeruant̉ in honō ⁊ ad meliora dirigant̉. ſic̄ em̄ medicina corꝑalis vnomō ꝯſiderat̉ vt eſt curatiua egritudinis. Alio mō vt eſtp̄ſeruatiua ſanitatis. Sic verbū dei qd̓ eſt medicina aīevno mō curat pctōꝝ egritudines. alio mō hꝫ ꝯſeruarebonos ī bono ⁊ eos ad meliora dirigere. Iſti autē boniſunt in triplici ſtatu. Quidā .n. ſunt īcipiētes. qͥdā ꝓficientes. qͥdā ꝑfecti. Incipientibꝰ .n. ꝯuenit verbū dei vterudiant̉ ⁊ illis verbū ē vt lac vt dicit apl̓s ad Heb̓. v.Quibus lacte opus eſt nō ſolido cibo. Talibꝰ dic̄ apl̓sj. Pe. ij. Quaſi mō geniti infantes ſine dolo lac cōcupiſcite .i. ſimplicē doctrinā. Cuiꝰ ꝯtrariū faciūt quidā ſimplicē doctrinā ſpernētes ⁊ ſubtilia audire querētes qͥbꝰplerunqꝫ accidit ſic̄ infantibꝰ qͥbꝰ ſi miniſtret̉ cibꝰ groſſus ⁊ ſolidus ſtrangulant̉ potius ꝙͣ nutriant̉. Iteꝫ ꝓficientibꝰ cōuēnit audire verbuꝫ dei vt dirigant̉ in viaꝓfectus ſpūalis. vnde in psͣ. cxviij. in ꝑſona iuſti ꝓficientis dr̄. Utinā dirigant̉ vie mee ad cuſtodiēdas iuſtificatiōes tuas. ip̄is cōgruit etiā verbū dei audire. qꝛ hꝫvim dfenſatiuā ⁊ ꝯfortatiuā. qꝛ ꝓficientes indigens inbono ꝓpoſito defendi ⁊ ꝯfortari. Primo em̄ hꝫ virtutēdefenſatiuā. eſt em̄ gladiꝰ aīe ẜm apl̓m ad ephe. vj. Sumite ſcutū fidei ⁊ gladiū ſpūs .ſ. qd̓ ē verbū dei. ꝑ hoc eīquaſi ꝑ gladiū qͥs a ſe fugat hoſtē. Nā ſaluator cū tentaret̉ a dyabolo hmōi gladio vſus ē verba ſacre ſcripture obijciendo dicēs. Scriptū eſt em̄: nō in ſolo pane viuit hō ⁊cͣ. Math̓. iiij. Et ideo dicit Bern̄. Accipito gladiū ſpūs qd̓ eſt verbū dei ⁊ ī eo facile triumphabis. Secundo etiā habet virtutē ꝯfortatiuā ⁊ refectiuā. qꝛ reficit aīaꝫ. Unde Greg. Plus eſt pabulo verbo dei victuram in ꝑpetuū aīam reficere ꝙͣ ventrē moriture carnisterreno cibo ſatiare. Itē ꝑfectis cōgruit audire verbuꝫdei vt amplius ꝓficiāt. Nā verbū dei qͦ ad ꝑfectos triplicem habet virtutē. Prīmo habet vim ſurſum tractiuā. qꝛ mentē ab affectu terrenoꝝ ſurſuꝫ trahit ad amorem ſuꝑnoꝝ. vnde ſponſa Can̄. j. Cum dixiſſet. oleumeffuſuꝫ nomen tuum. nomen ſponſi vt oleum effuſumeſt verbū dei menti dulciter infuſuꝫ. ſubdit. Trahe mepoſt te ⁊cͣ. de hoc psͣ. xxviij. Uox domini p̄parantꝭ ceruos. Ceruus ſaltat ⁊ ad fontē aque ſitit ꝑ quē intelligūtdeuota aīa. que ſaltat eleuādo ſe a ſordibꝰ ⁊ vepribꝰ terrenoꝝ. ⁊ ſitit deſiderio celeſtiū gaudioꝝ. Et ſignant̓ dicit preparantis ceruos. quia vox domini. id eſt verbuꝫdei animam ſitibundam ad hunc ſaltum diſponit ⁊ p̄parat. Talis ceruus fuit apl̓s qui dicebat ad Philipp.j. Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. Et ſil̓r Aug. in libro me.Felix inquit aīa que terreno diſſoluto corꝑe libero celuꝫpetit. Quando videbo deum meū quē ſitit aīa mea qn̄videbo eum in terra viuentium. videri em̄ nō poteſt amortalibꝰ oculis. quid faciaꝫ miſer ego graui compedemortalitatis mee afflictus. quis dabit mihi pennas ſicut columbe ⁊ volabo ⁊ requieſcam nihil mihi dulce qͣꝫcum domino meo eſſe. Secundo verbum dei ꝙͣtuꝫ adprefectos habet vim penetratiuam. Quia penetrat metem vſqꝫ ad diuiſionem anime ⁊ ſpiritus. Iuxta illudHebr̄. iiij. Uiuꝰ eſt ſermo dei ⁊ penetrabilior oī gladioancipite ⁊ ꝑtingens vſqꝫ ad diuiſionē aīe ⁊ ſpūs. quiaAug. in li. de ſpū ⁊ aīa. declarat quomodo hec diuiſio fiat. In hac inqͥt diuiſione anime ⁊ qd̓ aīale in imo remanet. Spūs aūt ⁊ quod ſpirituale ē ad ſumma euolat abinfimis diuidit̉ ⁊ ad ſumma eleuatur. ab aīa ſcindit̉ vt

2. I.