.XLIX.Sermo

dei ſapientiam .i. predicamus dei filium qui eſt virtus ⁊ſapientia patris quem nemo principum huiꝰ ſeculi comnouit. Si em̄ cognouiſſent nūqͣ dn̄m glorie crucifixiſſent Act. xiij. Qui inqͥt Paulus. habitant hieruſalemſcꝫ ꝙͣtum ad vulgum ⁊ principes ꝙͣtum vicꝫ ad maiores eius. hunc Ieſum ignorantes petierunt a Pylatovt interficerent eum. Ecce em̄ ꝙ inimici euꝫ nō cognouerunt ꝙͣtum ad ſonum huius ſcripture. Sed deuotiſui amici eū cogͦuerūt ⁊ ad ip̄m acceſſerunt. Similit̓ turhe deuoti populi ꝓpter eius ſalutiferā predicationeꝫ adipſum irruerūt. vt dicunt verba thematis. Sed cōtrahoc videlicet de cognitione. d. a. Uidet̉ ꝙ principes ſacerdotū cognouerūt xp̄m filiū dei eē. iuxta illud Mat.rri. ⁊ Mar. xij. Hic eſt heres. vbi dicit Hiero. ⁊ manifeſte ꝓbat dn̄s his verbis. Iudeoꝝ prīcipes nō ꝑ ignorantiam ſꝫ ꝑ inuidiā filiū dei crucifixiſſe. ℟ndet magiſter Nico. de lyra ſuꝑ Act. xiij. ꝙ principes qui fuerūtliterati ꝑ ſcripturas que predicte erāt de chriſto ⁊ ꝑ eiꝰoꝑa cognouerunt. Primo de Ieſu Nazareno ꝙ ipſeerat xp̄us in lege ⁊ ꝓphetis ꝓmiſſus. ẜm illud qd̓ agricole dixerunt. Hic eſt heres. Sed qꝛ incepit p̄dicare cōtra eoꝝ vicia publice. ceperūt ꝯtra eum inuidiā ⁊ odiuꝫ⁊ ſic in eis fuit ſubuerſa dicta noticia. qꝛ corruptio affectionis corrumpit iudicium rōnis. ⁊ in augmentū ſuemalicie deceperūt ſimplicē ppl̓m inducentes vt peterētmortem chriſti Math̓. xxvij. Ad dictū aūt apl̓i ad Corinth̓. dicit̉. ꝙ nō cognouerūt filiū dei tꝑe paſſionis ſic̄ante cognouerunt: qꝛ in eis obfuſcata fuit cognitio. ẜmillud psͣ. lvij. Suꝑcecidit ignis .ſ. iuuidie ⁊ odij ⁊ nō viderunt ſolem iuſticie. Ad dictū aūt Act̉. vbi sͣ. eodemmodo rn̄det̉. ꝙ principes ignorantes Ieſum vicꝫ tempore paſſionis eſſe xp̄m verū deū licet ante cognouerūtnec tn̄ talis ignorantia eos excuſabat. ſed magis aggraYuabat eo ꝙ ex malicia procedebat. Tercio hoc nomenconuenit chriſto .ſ. Ieſus: ratione patrate ꝓbitatis. naꝫꝓpter certas ꝓbitates quas aliqui faciūt nomen ſibi inde aſſumūt. ſicut legit̉ d̓ qͦdā romano noīe Lucio manlio. hunc quidam gallus ad ſingulare certamen ꝓuocauit. igitur cum eo congreſſus id̓m occidit ⁊ torqueꝫ aureum quē in collo geſtabat auferens ſibip̄i a quo factonomen torquati tam ſibi ſuiſqꝫ poſteris acqͥſiuit vt poſtea diceret̉ Manlius torquatus. Sic etiam ꝓpter auctam magnifice romanis rempublicā Octauianus auguſtus dicebat̉. Sic etiam chriſtus rōne patrate probitatis quā fecit ſanguine ꝓprio redimendo genus .ſ. humanū ⁊ ſaluādo nomen Ieſus accepit: prius diuerſisnominibꝰ vocabat̉. Nam ſtatim effuſo modico ſanguine in circūciſione qui fuit quaſi pignus ⁊ arra ꝯplete redemptionis future impoſitum fuit ſibi illud nomē Ieſus ẜm ꝙ p̄dixit Eſa. lxij. Uocabit̉ tibi nomen nouuꝫqd̓ os dn̄i noīauit. ideo dixit euāgeliſta Luc. ij. Uocatum eſt nomen eius Ieſus quod vocatū eſt ab angelopͥuſꝙͣ in vtero cōciꝑet̉. Et ꝓpter illud nomē ppl̓i ad eūirruerūt vt ſaluarent̉. Sed qͣre ppl̓i ad ip̄m irruerūt. qꝛeſt nomē amoris ⁊ beniuolentie. de quāto em̄ qͥs ē amoroſior ⁊ beniuolentior populo ſuo tanto magis viſitat̉ab eo. Sic fuit de Ieſu erga populū paupere. quare eūdeſiderabant? Iuxta illud Eſa. xxvj. Nomē tuū ⁊ memoriale in deſiderio aīe. aīa mea deſiderabit te in nocteſcꝫ p̄ctī. qꝛ ẜm Bern̄. hoc nomen Ieſus eſt mel in ore.melos in aure. iubilus in corde. hoc bene ſenſerat beatIgnatiꝰ qͥ tormētis expoſitꝰ nomē iſtud ſꝑ ſonabat a qͦcū pagani q̄rerēt qͣre ita īceſſant̓ ill d̓ nomē inuocaret?fn̄dit ꝙ ſic ī corde ſcriptū hr̄et ꝙ illud tradere obliuiōinō valeret. Cū igit̉ occiſus fuiſſet cor de corꝑe extraxer̄t⁊ ſuꝑ vnaquaqꝫ ꝑticula hoc nomē Ieſuꝫ ſcriptū īuenerūt. Illud nomē btūs paulꝰ ita amauerat ⁊ ſibi impreſſerat vt cū caput eiꝰ a corꝑe decollatū eſſet manifeſte tervoce clara Ieſus ꝓclamaret. qꝛ etiā nomen xp̄i ſub iſtotermino Ih̓s vel xp̄s ī ſuis epl̓is qͥngentis vicibꝰ repli

cauit huiꝰ etiā noīs amorē ſibi apl̓i imp̄ſſerāt ꝙ ꝓ eo cōtumelias ⁊ obprobria pati ſe gaudebāt. Act̉. v. Ibantapl̓i gaudētes a ꝯſpectu ꝯſilij qm̄ digni habiti ſunt pronoīe Ieſu ꝯtumeliā pati. Ita etiā ppl̓s cōis hoc nomēIeſus diligebat vt etiā ad loca deſerta eū ſequunt̉. Sicrefert Luc̄. c. iiij. ꝙ Ieſus egreſſus ibat in deſertū locuꝫ⁊ turba reqͥrebat eū ⁊ irruerūt vſqꝫ ad ip̄m ⁊ detinuer̄tillū ne diſcēderet ab eis. Et in pn̄ti euangelio dr̄ ꝙ circaſtagnū genazereth nō reliquerūt eū. Tercio iō irruer̄tad ip̄m. qꝛ Ieſus ē nomē valorꝭ ⁊ oīpotētie. videmꝰ em̄ꝙ cū aliqͥs dn̄s ⁊ potēs ⁊ validus multos hꝫ ſeqͣces qꝛſecurius defendūt̉ ab eo ꝯͣ hoſtes. Sic xp̄s qꝛ validꝰ eſt⁊ oīpotens. iō a turbis frequentabat̉ vt eſſent cū eo ſecuri. qꝛ huic nomini nihil nociuū vel dyabolicū vel fantaſticū pōt reſiſtere. Si digne contra demones ꝑferat̉.vnde Marc. xvj. In noīe meo demonia eijciēt. Unde Fnarrat̉ ꝙ quidā gentilis ad fidē nr̄am cōuerſus fuiſſetdemones ſibi inuidētes eū mirabiliter infeſtauerūt ⁊ viſibiliter frequenter verberauerūt. Iſte ad doctrinā cuiuſdā ſancti viri in quatuor angulis lintheaminū ſuoꝝfecit nomē ſanctū Ieſus inſcribi. et extūc qͦtiēs camerāintrauerāt ſtantes a remotis dixerūt ha Ieſu. ſed ad locū nullatenꝰ appropinqͣre valebāt. Igit̉ ꝯuerſus hoc videns ſcripſit hoc nomē ad qͣndā lanceā appendit ⁊ qͦtiens ad eū moleſtandū venerūt lanceā cū noīe eis ꝯbiecit. ⁊ ſic ab eis extitit liberatꝰ. Ideo ⁊ iſte turbe ad Ieſūirruerūt vt ab eo a dyabolo liberarēt̉. vl̓ iō vt ſaluaret̉.qꝛ dicit̉ Ioh̓. ij. Quicunqꝫ inuocauerit nomē dn̄i ſaluꝰerit. Illius noīs viſa virtute ſanctus Dyoniſius ariopaita cōuerſus eſt ad fidē. Refert .n. mgr̄ in hyſto. ſuperAct̉. apl̓oꝝ quendā cecū corā Paulo ⁊ dyoniſio in athenis tranſire. dixit gͦ Dyoniſius Paulo. Si dixeris huicceco in noīe dei t̓ui vide. ⁊ viderit ego ſtatim credā. Sꝫne vteris magicis verbis. qꝛ forte verba ſunt q̄i hn̄t talē efficaciā. ego p̄ſcribā tibi formā verboꝝ. hāc inqͥt formā v̓boꝝ dicas. In noīe Ieſu xp̄i nati de virgine crucifixi mortui qͥ reſurrexit ⁊ aſcēdit in celum vide. Sꝫ vtoīs tollet̉ ſuſpicio Paulus p̄cepit Dyoniſio vt ip̄e eadēꝓferret v̓ba qͦ facto qͥ fuerat cecus vidit. ⁊ qꝛ iſte turbeerant ſpūalit̓ cece. iō vt a Ieſu illuminarent̉ ad ip̄m acceſſerūt ⁊ ab eo illuminarent̉ ſeu ſaluarent̉. qꝛ Act. iiij.dr̄. Nec em̄ eſt aliud nomē ſub celo datū hoībꝰ in qͦ oꝫnos ſaluos fieri. et tantū de primo. turbe irruerūt. Ꝙͣtū ad ſcd̓m ponit̉ in verbis thematis appropinquationis cā ⁊ rō vbi dr̄. vt audirent verbū dei. qꝛ hec fuit pͥncipalis cā ꝙ ad Ieſum irruerūt. Circa qd̓ notādū. verbum dei exemplo illoꝝ hoīm ē libenter audiendū. Primo qꝛ verbū dei hꝫ vim liquefactiuā. qꝛ mentē frigidaꝫ⁊ aridam in deuotionē reſoluit. Sepe .n. boni homīesfrigidi ſunt ⁊ indeuoti qͥ audiēdo verbū dei liqueſcūt.ſicut Can̄. v. dilecta xp̄i aīa inquit. Aīa mea liquefactaeſt vt dilectus locututus eſt. Sic ⁊ multi predicatoresloquentes verbum dei liquefiunt. ⁊ ibi reſoluunt̉ in lachrymas. Ideo dicit psͣ. cxlvij. Emittet verbū ſuū ⁊ li.ea. Scd̓o habet virtutē mundatiuaꝫ. qꝛ ſic̄ aqͣ corꝑalismūdat a ſordibꝰ. ſic aqͣ ſpūalis vicꝫ verbū dei hoīs aīaꝫmūdat a pctīs de hac aqua ſalutari dicit dn̄s ꝑ Ezech̓.xxxviij. Effundam ſuꝑ vos aquā mūdā .i. doctrinā veram nō falſitatis luto ꝑmixtā ⁊ mūdabimini ab oībꝰ inqͥnamētis vr̄is. Et hoc pꝫ de apl̓is electis qͥ ꝑ verbumxp̄i mūdati. teſtimoniū eis ferente xp̄o. Ioh̓. xv. Iamvos mūdi eſtis ꝓpt̓ ſermonē quē locutꝰ ſum vobis. Etſic̄ hic hoīes ꝑ verbū dei mundant̉. ſic ⁊ hic ⁊ ibi in futuro ſcl̓o beatificant̉. Mat. v. Beati mūdo corde qm̄ ipſideū videbūt. Tercio hꝫ virtutē inflamatiuam. accēditem̄ ad maiorē amorē dei. vt dicit Amb̓. iō ignitū dr̄ psͣ..cxviij. Ignitū eloquiū tuū vehement̓. et ſeruꝰ tuꝰ di. il.Qui aūt ſerui ſunt dyaboli illud nō diligūt. propter qd̓frigidi remanent nec inflamantur. De hac etiaꝫ virtute verbi dei dicit chriſtus Hiere. xxiij. Verba mea qͣſi