Dominica. V. poſt Trinitatis

Math̓. v. Cuius figura preceſſit in Ioſeph qui licꝫ fuit a fratribꝰ vēditus ⁊ in grauē ẜuitutē redactus. tamēfaciliter fuit eis cōcordatus ⁊ recōciliatus in ſignū puriſſime cōcordie ⁊ vere oſculatus ē eos Gen̄. xlv. Sedſignū falſe ꝯcordie inter deum ⁊ hominē eſt qn̄ aliquisnō ſollicite inueſtigat ꝯſcīam ſuam. ⁊ ſic ꝑ ertoneam cōſcientiam credit ſe placere deo cū in omnibꝰ vere diſpliceat. vel argumētū falſe ꝯcordie ē qn̄ mali aduerſuꝫ bonos cōcordes fiant ſicut Balaam ⁊ Balach ad maledicēdū ppl̓o dei facti ſunt ꝯcordes Numeri. xxij. Et Herodes .ſ. ⁊ Pylatus facti ſunt ꝯcordes ⁊ amici. vt xp̄mmorti ꝯdemnarēt Luc̄. xxiij. ⁊ hoc ē quoddā deforme īhac virgine cōcordia. igit̉ pulcrū eſt ſumendum ⁊ deforme relinquēdū ne imago anime tue ꝑ hoc deformetur.Scd̓a virgo a qua debes ſumere pulcritudinē eſt oratōque ſignificat̉ ꝑ puellam quā hoīes indie regionis miſerunt in montem vt cantaret dulciter coraꝫ fonte. ⁊ heccauſa cantus vt fons daret aquas largiſſime ⁊ totā regioneꝫ ariditatis tꝑe irrigaret. vt ſcribit Soli. li. de mirabilibꝰ mundi. qꝛ oratio mittit̉ in montē celi vt cantetcorā fonte chriſto vt aquas gratiaruꝫ nobis largiſſimelargiat̉. Sꝫ hec puella aut virgo habet aliqͥd ſpecioſitatis ⁊ aliquid deformitatis. dicit em̄ Alanus in ſpeculoſuo de arte p̄dicandi. c. de oratione. Quedā oratio eſt ꝑnicioſa qua petimus malū qualis fuit oratio ꝓditorisIude qua petijt ꝓditionē ſaluatoris. vnde in psͣ. xviij.Oratio eius fiat in pctm̄. Alia eſt oratio queſtuoſa quapetimus temꝑalia. qualis fuit oratio filioꝝ Zebedei: qͥpetierūt vt alter ſederet ad dexterā. alter v̓o ad ſiniſtrāxp̄i in regno ſuo. quē credebat tꝑalit̓ regnaturū Mat.xx. Tercia eſt infructuoſa qua quis obſtinatus petit ſalutem eternam. de qua dominus dicit. Non omnis qͥdicit mihi dn̄e dn̄ ē intrabit in regnū celoꝝ Math̓. vij.Quarta eſt f ructuoſa in qua ꝯtingentibꝰ nihil omittitur de qua dicit̉. Quecūqꝫ petieritis patrē in noīe meodabit vobis. Primas tres petitiones debemꝰ declinare tāꝙͣ deformes malas ⁊ infructuoſas quia deformātanimas. Quartā v̓o vnanimiter tenere debemus vt illa oratione vnus alterius ſtudeat ſalutem poſtulare. iuxta illud Iaco. v. Orate ꝓ inuicem vt ſaluemini. quiadicit beatus Aug. ſuꝑ beati īmaculati. Nihil certe delectabilius eſt in aure dn̄i ꝙͣ pura oratō dircta de cordefideli. Ad exornandā gͦ aīam tuam accipe de hac virgine quod eſt pulcriꝰ .ſ. fructuoſum ⁊ dimitte qd̓ difformius eſt .ſ. ꝑnicioſuꝫ queſtuo ſum ⁊ infructuoſum. quiabona intentio orōnis cor noſtrum ornat ⁊ ſerenat. ſicutteſtat̉ Aug. in ſer. dn̄i li. v. Quid tibi inquit opus ē ip̄aoratione ſi deus nouit quid nobis ſit neceſſariū niſi qͥaipſa orationis intentio cor noſtrū ſerenat atqꝫ purgatEt ad excipienda diuina munera q̄ nobis ſpūaliter infundunt̉ capacius efficit. Tercia ſpūalis virgo a qͣ debemus ſumere pulcritudinē ad decorandā aīam eſt dilectio vel fraternitatis amor. ⁊ hec habet etiam aliquidturpitudinis difformitatis vel falſitatis. ⁊ aliquid pulcritudinis vel veritatis. Argumentū vere dilectionis ꝓximi vel fratris eſt ꝯdolere cū amico vel inimico in quacūqꝫ aduerſitate vere ⁊ ex corde ꝯgaudere in om̄i ꝓſperitate. Argumentū aūt falſe dilectionis vel odij ad ꝓximū eſt. qn̄ aliquis cum grauitate mētis de ꝓximo cogitat. qn̄ ⁊ triſtis eū videt quando in amaritudine aīecum ipſo loquit̉ vel ipſo loquit̉. vel audit de ipſo loquiomne bonū ipſius vel quod ſibi vtile eſt. qn̄ pōt impedit qn̄ bonuꝫ qd̓ in ipſo eſt diminuit ⁊ ꝑuertit. Hec exꝑadiſo aīe. Et certe qui hanc falſam dilectionem habetaut odiū ad ꝓximū beſtialeꝫ habet animū. qꝛ dicit glo.ſuꝑ illo verbo psͣ. xlviij. Homo cū in honore eēt. ꝙ homo cū ad imagineꝫ dei eſt factus quando ſtudet vaniscomꝑatus eſt iumentis. ex eo ꝙ nō agit ẜm rōnem. Edicit mgr̄ Holk. ſuꝑ eodē verbo. ꝙ homo ſine charitate .ſ. vera viuens ⁊ ꝯtra rationem agens merito aſſimi-

latur beſtijs. qui ergo vult aīam a beſtialitate deformatam pulcram facere debet verā dilectionem ad ꝓximūhabere. ⁊ fraternitatis amator eſſe. Unde ſacra ſcriptura ponit tres modos fraternitatis. qꝛ xp̄s dicit Matxxiij. Omnes vos fratres eſtis. Primo aliqui dicunturvterini ab eiuſdē vteri egreſſione. Hoc modo fueruntfratres Ioſeph ⁊ beniamin Gen̄. xlv. Aliqui dicunturfratres collactanei ab eiuſdem lactis ſuſceptione: ſicutManahen ⁊ Herodes Act̉. xiij. Tercio aliqͥ dicunturfratres adoptiui ab eiuſdē hereditatis ꝑticipatōe ſicutMoyſes fuit filius adoptiuus filie pharaonis Exo. ij.Sic moraliter omnes ſumus fratres de eodeꝫ vtero eccleſie ſpūſſancti ſemīe ꝓcreati in quo vtero genuit nospater verbo veritatis. Etiam ſumꝰ fratres collactaneide eodem lacte manante ab vberibꝰ cōſolationis eccleſie. Ideo dicit dn̄s Eſa vlti. Gaudete cum dn̄o vniuerſi vt ſugatis ⁊ impleamini ab vberibꝰ ꝯſolationis eiusAd cuius lactis ſumptionem vel ſuctionem ⁊ ſpūalis.dulcedinis cōſolationē. inuitat nos apl̓us .j. Petri. ij.Quaſi modo geniti infantes ſine dolo lac ꝯcupiſcite vtcreſcatis in ſalutem. Tercio etiā ſumus fratres adoptiui ad hereditatē eandem .ſ. eterne felicitatis gloriā adoptati. Iuxta illud. Uocati eſtis vt hereditatem eternāpoſſideatis. j. Pe. iij. Ideo merito debemꝰ in pace ⁊ fraternali dilectione eē vniti. Quarta virgo dicit̉ compaſꝫſio. iſta etiam habet aliquid pulcritudinis vel veritatisvel aliquid deformitatis vel falſitatis. Signū vere compaſſionis ad ꝓximū eſt ꝯdolere afflixionibꝰ ꝓximoruꝫtam corꝑalibꝰ ꝙͣ ſpūalibꝰ. ſicut Moyſes qͥ tantū ꝯpatiebat̉ ppl̓o iſrael peccanti ꝙ dicebat. dimitte eis hāc noxam. aut ſi non facis: dele me de libro in quo me ſcpͥſiſti Exo. xxxij. Sed argumentū falſe ꝯpaſſionis eſt cuꝫaliquis verba ꝯpaſſionis ꝓfert ⁊ vultum cōpaſſiōis exhibet ⁊ tn̄ de afflictione in corde gaudet. ⁊ afflictionemeius nō alleuiat vel affligētes eū cum pōt nō cōpeſcit.ſed potius ad affigendū eum verbo ſigno ⁊ facto aliosꝓuocat ⁊ ꝯfortat. et illud eſt quoddam difforme in cōpaſſione. Accipe ergo qd̓ pulcrum eſt et verum .ſ. verācompaſſionem .ſ. ad pulcrificandū tuam aīam ⁊ dimitte illud qd̓ eſt diſtortum. Ideo dicit Ioh̓. Caſſio. in lib.colla. Filij ꝓximuꝫ habete quaſi vnū de membris vr̄isSi videris in bonis actibꝰ ꝯuerſantem ꝓximū tuū cōgratulare ei ⁊ illius gaudiū ad tuū gaudiuꝫ ducito. Siqͥd aūt patit̉ aduerſum. compatere ei. ⁊ illius triſticiaꝫtuam triſticiam deputa. q. d. ſic ornat̉ aīa tua. Et beatꝰGrego. vj. moral̓. ad compaſſionē hortat̉ veram. cuꝫ dicit. Uiſitans ſpeciem ſuam nō peccabit vt quiſqꝫ in alro ꝯſiderans ex ſeip̄o colligat qualiter infirmitati alterius ꝯdeſcendat. Quinta virgo a qua capienda eſt pulcritudo eſt miſericordia. ⁊ hec ſil̓iter habet aliquid pulcritudinis ⁊ veritatis ⁊ aliquid difformitatis ⁊ falſitatis. Signum vere miſericordie eſt cū aliqͥs ſibi ſubtrahere poteſt. Inſuꝑ continuo laborans etiam ſuꝑ viresvt poſſit indigentibꝰ ſubuenire. Et vere miſericors ꝙͣdiu habet aliquidin digentibꝰ ſubminiſtrat qd̓ ſi nō faceret miſericordiam veram nō haberet. Iuxta illud cryſoſto. Ꝙͣdiu aliquid habueris om̄ibꝰ nō ſuffeceris nōdum opus miſericordie compleuiſti. Sed ſignum fallemiſericordie eſt cū neceſſitatem cuilibet ꝓ poſſe nō ſubleuat vel cum tribuit vt laudeꝫ humanā habeat. vel qͥpauca dant vt maiora accipiant. de qua dicit Cryẜ. ſuper Math̓. li. j. Omnia que nobis dat nō ſolū nobis. ſꝫ⁊ etiā alijs ꝑ nos dat deꝰ. vt ex eo qd̓ a deo accipimꝰ ꝑtem in petentibꝰ faciamus. Qui ergo de laboribꝰ indigentibꝰ nō dat prandiū nō ſuū ſed alienū māducat. deſecundo dicit Aug. ſuꝑ psͣ. Sūt pleriqꝫ quos ſi pleriqꝫrogant huc illucqꝫ circūſpiciunt niſiqꝫ teſtem viderintpecuniam nō tribuunt vel niſi ſolus teſtis fuerit in preſentia. non libenter dant ſed manu cōtracta. O chriſtiane ſi deum teſtem queris humanos oculos cur reqͥris: