Dominica. IIII. poſt Trinitatis.

tulit. ꝙ Petrus reſupinus crucem aſcēdit deus tacet.⁊ clamat. quid pauper cōmedit? Eſuriui ⁊ non dediſtꝭmihi manducare ⁊cͣ. Ergo qui miſericors eſt miſericordia eſt dignus. hec ille. Ideo hortat̉ nos dn̄s ad miſericordiam cum dicit. Eſtote miſericordes ſicut pat̓ vr̄ .i.deus miſericors eſt. nō quātitate. ẜm glo. ſꝫ qͣlitate. vt ſicut ipſe miſericors eſt in diuinis donis ⁊ vniuerſaliter.Sic nos miſericordes eſſe debemꝰ in donis humanis⁊ particularit̓. qꝛ creatura morte finibilis ad infinitatēv̓tutum nō pōt ꝯtingere in hac vita. ſimꝰ gͦ miſericordes imitatione xequo nō poſſumus ꝑfectione. Et primo dꝫ eſſe qͥlibet miſericors ſibipiſi. qꝛ Aug. in li. encheridi. iiij. Qui vult ordinate el̓ynam dare a ſe dꝫ pͥmuminciꝑe ⁊ eā ſibi pͥmū dare. Eſt em̄ el̓yna opꝰ miſcd̓ie. Etinfra qͥ v̓o diligit iniqͥtatem ⁊ odit animam ſuam noneſt ei miſericors ſꝫ crudelis. Et idem Aug. de v̓bis dn̄iẜmo. vij. Quomodo miſericors eſt alteri qͥ ꝑuerſe viuēdo crudelis eſt ſibipſi. Ideo quilibet impendat ſibipſimiſcd̓iam. pctōꝝ ſuoꝝ ꝯtritionem ⁊ ꝯfeſſionem ꝑ q̄ ſaluet animam. Et tn̄ notādum qͥlibet homo dꝫ miſererianime ſue in qͣtuor. Primo infirmam curando. Qn̄qꝫem̄ anima infirmat̉ ex culpa. Naꝫ in ꝑſona pctōris dicit psͣ. vj. Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmus ſum. Sicutgͦ eſt opus miſcd̓ie infirmum corꝑalit̓ viſitare. ⁊ ad eiꝰſanitatem curam impendere. ita eſt opus vere miſcd̓ieanimam ſpūaliter ꝑ ꝯtritōem ⁊ pnīam ſanare ⁊ ſanitatem eiꝰ a celeſti medico implorare. ſic̄ fecit Dauid in psͣ.Sana aīam meaꝫ qꝛ peccaui tibi. Scd̓o dꝫ miſereri aīeſue ipſam nudam veſtiēdo. Eſt em̄ opus miſcd̓ie nudūveſtire. Eſa. lviij. Cum ꝑpendit homo aīam ſuam eſſenudam a v̓tutibꝰ dꝫ eaꝫ cum v̓tutibꝰ veſtire ⁊ ornare.Quia ſicut veſtes ornant corpus ⁊ cooperiūt turpitudinem eius. ſic v̓tutes ornant aīam. De his veſtimētꝭanime dr̄ Apoc̄. xvj. Beatus qͥ ẜuat veſtimēta ſua nenudus ambulet. ⁊ charitas q̄ eſt regina v̓tutum operitmultitudinē pctōꝝ .j. Pet̓. iiij. Tercio dꝫ miſereri anime ſue ip̄aꝫ eſuriētem reficiendo. Nōnunꝙͣ em̄ aīa patit̉ famem v̓bi dei. ⁊ tūc homo dꝫ ꝓcurare v̓bum dei legendo ſacram ſcripturaꝫ vel accedendo ad p̄dicatōes.vnde psͣ. cvj. Animaꝫ eſuriētem ſaciauit bonis. Quarto dꝫ miſereri anime ſue captam ꝯcupīaꝝ laqueis redimendo. vel ne capiat̉ tentatōibꝰ ꝯſeruādo. ſicut Zara.Thob̓. .iij. mundā ẜuaui aīam meam ab omni ꝯcupīaScd̓o dꝫ hō eē miſericors ꝓximo qͦ ad qͣtuor miſcd̓ias.Prima ꝯſiſtit in nō iudicando. ⁊ hoc tangit̉ cum d̓citNolite iudicare vt nō iudicabimī. vbi nota. dicit Robertꝰ ſuꝑ li. Sa. lec. clxxvj. Sic̄ impiū eſt pctā q̄ ꝯmiſimus ꝑtinacit̓ excuſare. ita v̓tuoſum eſt valde pctā ꝓximi nō faciliter iudicare. Sꝫ patient̓ aliqͣliter excuſare.ꝯſiderantes ꝯmunis fragilitatis ꝯditōꝫ. ſinceris familiaritatꝭ ꝯmunionē ⁊ vere pietatis exercitatōꝫ. Primoem̄ ꝯmunis fragilitas qͣ ꝯmunit̓ nos omnes erramusmonere nos dꝫ aliqualit̓ ad excuſandum ⁊ nō faciliteriudicādum. Nam in vitaſpa. dixit qͥdaꝫ ſenex li. iiij. c.cxxxviij. Non iudicas fornicatorem ſi caſtus es qm̄ ſimilit̓ legem p̄uariceris. Etem̄ qͥ dixit. ne forniceris. dixit etiam. nō iudices. ibidem. c. cxl. Uir qͥdam ſanctuscum quēdam audiuiſſet peccantē fleuit amare ⁊ dixit.Iſte hodie ⁊ ego craſtino. verū tn̄ qualit̓ qͥs peccat antete nō iudices eum. iudica magis teip̄m pctōrem eſſe ꝙͣillum. Iō etiam dixit Bern̄. ſuꝑ can̄. ẜ. xlj. Noli iudicare ꝓximum. Sꝫ magis excuſa intentōꝫ ſi opus nō poſſit .ſ. ꝙ illud fecerit ex ignorātia. vel ex ſurreptiōe. vel excaſu. Scd̓o admonere nos dꝫ ſincere familiaritatis cōmunio. vt ſaltem de amicis nō credamus facilit̓ mala.nec etiam de p̄latis vel etate confectis. Un̄ Hiero. inepl̓a ad ruſticum. Non eſt facile maluꝫ de ꝑfecta etatecredendum quam vita p̄terita defendit ⁊ honorat vocabulum dignitatis. Et ponit exemplum de amico inqͥt ſuo xenocrate. Cum qͥdam platōni dixiſſet. ꝙ dixe

rat de eo malum. Rn̄dit nō eſſe ſibi credibile ꝙ nec illequē tantū amabat eum nō diligebat. Cunqꝫ narransdictum ſuum ⁊ ſe ꝓbatuꝝ aſſereret. Nunꝙͣ xenocratētalia dixiſſe niſi expedire iudicaſſet. Tercio nos monere dꝫ ne facilit̓ iudicemꝰ peccata alioꝝ vere pietatis exercitatio. pium eſt em̄ alienos defectus ſine ieſione iuſticie qͣntum fieri pōt excuſare ⁊ famam ꝓximoꝝ qͣntumpoſſibile eſt illibatam ẜuare. qꝛ dicit Orige. ſuꝑ Leuit̓.xxxiij. Non vult te dn̄s ſi forte videris pctm̄ fratrꝭ tuiꝯtinue euolare ad publicum ⁊ ꝓclamare paſſim ⁊ diuugare aliena pctā qd̓ eſſet vtiqꝫ nō corrigentis. ſꝫ infamātis. Iō dixerunt beati apl̓i Symon ⁊ Iudas. Nos innocentes abſoluere. nocentes v̓o ꝓdere nō decet. ꝓpterqd̓ dixit qͥdam ſenex in vitaſpa. vbi ſupͣ. c. cxxxvj. dictꝰpaſtor: quem cum interrogauit frater di. Si video culpam fratris mei bonum eſt celare eā. qua inqͥt hora tegimus pctm̄ fratris nr̄i tegit etiam deus nr̄m. Et quahora ꝓdiderimꝰ culpam fratrum ꝓdit ⁊ deus nr̄aꝫ ſimiliter. Secunda miſcd̓ia ꝯſiſtit in nō ꝯdemnādo cumdicit. Nolite ꝯdemnare vt non ꝯdemnabimini. q. d.Si ex humana fragilitate ꝯtingat forte vos quemꝙͣ ſuſpicioſe iudicare nolite tn̄ ꝯdemnare .i. dignum aliquēdamnatione deferre. Nam qui hodie eſt pctōr craserit cōfeſſor. eo ꝙ facile eſt in oculis domini ſubito honeſtare pauꝑem Eccͣi. xj. Quod tn̄ multi non aduertunt ſꝫ faciliter nunc illum. nunc alium condemnant.Ideo in vitaſpat. legit̉. ij. li. c. xxvj. Solebat dicere abbas Ioh̓. paruam ſarcinam dimiſimus .i. noſmetipſosrep̄hēdere ⁊ grauē portare negligimꝰ .i. ſi noſmetipſosiuſtificemus ⁊ alios condemnemus. Ibidem etiam legit̉ dum patres de multoꝝ vita ⁊ rebꝰ plurimis loquerent̉ abbas qui pͥus tacebat. poſtea v̓o egreſſus tollēsſaccum impleuit eum arena ⁊ portauit eum in dorſoſuo. ⁊ iteꝝ in alio panno paruo miſit alteram arenam ⁊portabat ante ſe. videntes autem ceteri patres requiſierunt ab eo quid hoc eſſet. dixit. Iſte ſaccus qui habetmultam arenam pctā mea ſunt ꝙͣplurima. ⁊ ecce dimiſi ea poſt dorſum meum nolens ea videre vt ꝓ ipſis doleam vel plangam ⁊ pauca hec delicta fratris mei anteoculos poſui ⁊ crucior in ipſis fratrem ꝯdemnans. Sꝫnō oportet ſic iudicare. ſꝫ magis mea ante me ducere ⁊de ipſis cogitare ⁊ rogare deum vt indulgeat mihi. qd̓audientes patres dixerunt. in veritate hec eſt via ſalutis. Tercia miſcd̓ia ꝯſiſtit in remittendo cum dicit. Dimittite .ſ. iniurias vobis illatas a ꝓximis ⁊ dimittet̉ vobis pctm̄. Iuxͣ illud Eccͣi. xviij. Relinque ꝓximo nocenti te. ⁊ tunc te dep̄canti tibi peccata tua ſoluentur.Quarta miſcd̓ia ꝯſiſtit in largiendo quam tangit cumᶠdicit. Date .ſ. temporalia ⁊ dabit̉ vobis .ſ. bonum nature. fortune ⁊ glorie. de hoc refert Uincen. in ſpe. hyſto.li. xxiiij. c. v. Ꝙ vir dei Iudocus qui rex erat britōumdum eſſet in quodam loco nomine Brachiceum marmaro diſcipulo ſuo venit pauper ⁊ petiuit elynam quip̄cepit ſeruo vt vnicum quem habebat panem in duas ꝑtes diuideret ⁊ pauperi daret. Quo facto nō multo poſt venit alter ſimiliter el̓enam petēs. cui alium panis qͣdrantē dari iuſſit. terciꝰ v̓o venit ⁊ ei terciū darip̄cepit diſcipulo moleſte ferēte ⁊ dicēte. nō vis ſaltemvt nobis medietas panis ſeruet̉. Qui rn̄dit Noli inquit fili ſollicitus eſſe de cibo. Sed memento quod dicit̉ datę ⁊ dabit̉ vobis. pauper inde vix receſſerat venitquartus egenus cui reſiduum panis dari iuſſit. iteruꝫdiſcipulo murmurante confortauit eum in fide. vixqꝫſermonem compleuit. Ecce quatuor nauicule ẜm numerum pauperum mittunt̉ ei cibo ⁊ potū plene. Ecce ꝯ.vnum ⁊ primum p̄mium hominum miſericordiam vtdelicet augmentum temporalium. ⁊ hec eſt mēſura bona. quia qui dat pauperi nō indigebit. Prouer. xxviij.Ideo ad miſericordiam hortat̉ vnumquemqꝫ Petrusrauanen̄. in ſermo. Da pauperi micā vt accipias torta.