Dominica. IIII. poſt Trinitatis.

ciebat plebi cum familia ſua ad quem angelus hora nona introiuit ⁊ dixit ei. or̄ones tue ⁊ elyne tue aſcender̄tin ꝯſpectu dn̄i. Qui poſtea cum omni domo ſua a beato Petro baptizatus eſt vbi omnia pctā ſua fuerūt dimiſſa. Iō dic̄ Leo papa in qͦdaꝫ ẜmone. Efficaciſſimaeſt or̄o ꝓ peccatis cum elyna ⁊ ieiunijs. nihilqꝫ eius taꝫꝓprium ꝙͣ qd̓ impendit in ꝓximum. Ad idem Amb̓.ſuꝑLuc̄. de ẜmone dn̄i. ita plurima ſb̓ſidia habemꝰ qͥbus peccata nr̄a redimimꝰ. non qͥdem venalis eſt dominus. ſꝫ tu venalis es peccatis tuis venundatus. ⁊ iōredime te tuis oꝑbꝰ. Ad idē glo. ſuꝑ Eccͣi. iij. Sicut aqͣſuꝑfuſa extinguit ignē. ſic el̓yna ꝑ charitatem fuſa peccati flamam obruit. Eſt tn̄ notandum ꝙ elyna a peccatis purgat ⁊ exiccat. tn̄ nolentes a peccatis ceſſare ad vitam eternam nō iuuat. qꝛ dicit Grego. in moral̓. xviijDiuites ſiqͥdem iniqua fruſtra qͣſi p̄cium ꝓ ſuis iniqͥtatibꝰ tribuūt el̓ynas qͥ nequaꝙͣ aīas ſuas redimūt qͣsa vicijs nunꝙͣ ꝯpeſcunt. Et be. Aug. d̓ ci. d̓i. li. xxj. Tales el̓ynas que ad pctā delenda valent. nō dicēde ſuntfacere qui vitam nolunt a ſceleꝝ ꝯſuetudine reuocare.deus em̄ non attendit qͣntum ſꝫ quo animo det̉. Secūdus fructus eſt pctōꝝ futuroꝝ declinatio. qd̓ ſic ꝓbat̉.qꝛ dicit Iohannicius in de regi. ſanitatis. Fontes qlarge effluunt corruptionem in ſe nullam hn̄t. Cuiꝰ rōeſt. nam corruptio fontium ſiue a venis ſiue a fundo ꝓueniens ſurſum fert̉. de fonte autem qͥ effluit aque ſuperior ꝑs recedit. Per fontes moral̓r intelligunt̉ homines. Iuxͣ illud Eccs. xij. Conterat̉ ydria ſuꝑ fontem .i.caro hominis ꝑ mortem. Iſti inquaꝫ fontes qͥ large etfluunt ꝑ el̓ynaꝝ largitionem. pctōꝝ in ſe non hn̄t corruptōꝫ ⁊ pͥncipaliter luxurioſe feditatis. in qͣ multi corrumpunt̉ ⁊ putreſcūt. Iuxͣ illud Iohel̓. j. Computruerunt iumenta in ſtercore ſuo. qd̓ exponit Greg. Iumēta in ſtercore putreſcere eſt homines in fetore luxurie vitam finire. Ecce ab illa putrefactione p̄ſeruat miſcd̓ia.Sic̄ teſtat̉ Amb̓. ſuꝑ illd̓. j. Thimo iiij. Pietas ad omnia valet. Omnis ſumma diſcipline xp̄iane in miſcd̓ia⁊ pietate eſt. quam aliquis ſequens ſi lubricum carnispatiat̉ vapulabit .i. ꝑcutit̉ aut corripit̉. ſꝫ non ꝑibit. Sꝫhoc non eſt intelligendū de illo qui ꝓpter fidutiaꝫ quāhꝫ in el̓ynis qͣs facit peccat. Tale em̄ dr̄ Roma. ij. Anignoras qm̄ benignitas dei ad pnīaꝫ te expectat vel adducit ẜm duriciam autem tuam ⁊ cor impenitens theſaurizas .i. cumulas tibi iram .i. penam in die ire. .i. vltōnis ⁊ reuelatōis iuſti iudicij dei qui reddit vnicuiqꝫ iuxͣopera eius. Tercius fructus eſt meritoꝝ augmētatio.Quod ꝓbat̉ ſic. dicit ph̓us. vj. li. animalium. Ꝙ manus ⁊ brachia q̄ in ſedula fuerint actione ⁊ motu maiora ⁊ fortiora eē approbant̉ quēadmodū videmꝰ ī curſoribus qͥ maiores ceteris hn̄t pedes. Cauſa eſt. qꝛ ad eamembra que in exercitio fuerint ſedule actōis ſemꝑ cōcurrit ⁊ ꝯfluit ipſe ſanguis ex quo nimiꝝ influxū ſanguinis ⁊ humoris membra hmōi intumeſcūt. Per manus intelligunt̉ oꝑa miſcd̓ie. que ſi ſedulo officio freq̄ntent̉ ꝙͣtum ad meritum in dei oculis augmentant̉. Iōdicit de miſericordibꝰ apl̓us. ij. Chor̄. ix. Augebit incrementa frugum iuſticie vr̄e. Glo. ẜm lyraꝫ .i. mercedemNque ex hoc in patriaꝫ colligit̉. Quartus fructus eſt vniuerſoꝝ benedictio. Nam miſericordes benedicit deusDeut̓. xv. Omnino indigens ⁊ mendicus non erit int̓vos vt benedicat tibi deus. ⁊ benedicit etiaꝫ ei ppl̓us.Iuxͣ illud Prouer. xxij. Qui ꝓnus eſt ad miſcd̓iam benedicet̉. miſericordes etiam benedicunt pauꝑes. ſicutfactum eſt Iob. xxix. Benedictio paupeꝝ ſuꝑ me veniebat. Quare aūt hoc? qꝛ ipſe maxime cibaria ſua cōmunicauit pauꝑibꝰ. ſicut teſtat̉. xxxj. c. Si comedi buccellam meaꝫ ſolus. Et exponit̉ ſi ꝓ non. qꝛ ab infantiacreuit mecum miſeratio. ⁊ ab vtero matris egreſſa eſt.Quia dicit glo. ꝙ Iob ex completione ad miſcd̓iaꝫ ꝓnus erat. ⁊ inclinatio ꝑ continuum exercitium creue-

rat. Sicut aliqui ex natura proni ſunt ad libertatem alqui ad caſtitatem ⁊cͣ. Quintus fructus eſt eternorum.gaudioꝝ poſſeſſio. quia miſericordia vnicuiqꝫ in regnocelorum locum aſſignat. Iuxta illud Eccͣi. xvj. Omnismiſericordia facit vnicuiqꝫ locum ẜm intellectum peregrinationis illius. ⁊ ẜm meritum operum ſuoꝝ. Ideodicit Orige. in li. de eccl̓iaꝝ ritu. Sola el̓yna que nutucharitatis xp̄i facta fuerit felicitatꝭ beatitudiniſqꝫ eterne gaudia obtinebit. Et Petrus rauenen̄. in quodamſermone. Manus inquit pauperꝭ eſt xp̄i gazophylatium. quia quicquid accipit pauper habet xp̄c acceptuꝫ.Da ergo pauperi terram ⁊ accipe celum. numum vt accipias regnum. ⁊ ꝓpter iſtos fructus p̄cipit dominusnos eſſe miſericordes. Sed eſt vna dubitatio. vtrumaliquis poſſit ad ſeipſum miſericors eſſe? Et videturꝙ ſic. quia dicit Auguſti. in encheridion. ſumens ꝓ ſeillud Eccͣi. xxx. Miſerere anime tue placens deo. Hicprimitus debetur ipſi homini miſericordia ⁊ el̓yna quamundant̉ eius interiora. nec tamen iſtas el̓ynas que fiunt de fructibus terre videt̉ deus reſpuere qui inquithoc oportuit facere. ⁊ illa non omittere Math̓. xxiiij.Sed in contrarium eſt illud Auguſtini qui dicit. x. deciuit. dei deſcribendo miſericordiam. Miſericordia em̄eſt aliene miſerie in noſtro corde compaſſio. Cui concordat Dama. dicens. ꝙ miſericordia eſt triſticia in alicuius malis. Et Yſido. libro. ij. ethimo. dicit ꝙ miſericors a compatiēdo aliene miſerie vocabulum ſortituseſt. Rn̄det̉ ꝙ nullus poteſt miſericordiam ad ſe habere. quia licet quilibet doleat de miſericordia ꝓpria naturaliter non tn̄ ſibi miſeret̉. nec compatitur ꝓprie loquēdo. cum comꝑati ſit cum alio pati. Iſte autem qui patitur in corpore ſi ſit in charitate. ⁊ patiēter ſuſtinet magnum ſibi meritum acquirit. non tamen ex opere miſericordie. Sed ex virtute patientie vt dictum eſt Sapientis dicentis. Nullus miſeret̉ ſuipſius ꝓprie loq̄ndo. Sꝫ inquantum eſt ſibi alienus. vt quando caro ſefecit alienam a ſpiritu recalcitrando ſibi ac per hoc anima cadit in miſeriam duplicem. videlicet culpe ⁊ pene.Unde recte ſapiens admonet ſpiritum vt miſereaturanime ſue ſubueniendo miſericordie ſue. ne incidat inculpam. vel ſi incidit ꝙ reſurgat ne gehenne penaꝫ incurrat. Unde Auguſtinus. x. de ciuita. dei. tractansverbum Sapiētis. Miſerere anime ſue. dicit. Quodlibet opus miſericordie ſi ꝓpter deum fiat ſacrificiumdeo eſt. Unde ſi homo mundo morit̉ vt deo viuat quoniaꝫ ⁊ hoc ad miſericordiam ꝑtinet ſacrificium eſt. Cūetiaꝫ corpus noſtrum temꝑantia caſtigamus. Si hocquēadmodum debemus ꝓpter deum faciamus vt exhibeamus membra noſtra arma iuſticie deo ſacrificiūeſt. hec Auguſt. de hac miſericordia improprie ſumptadicit ſapiēs etiam alibi. Benefac anime tue vir miſericors Prouer. xj. Per viꝝ intelligit̉ portio ſuꝑior animeque tunc bene facit anime quando miſeret̉ ſuꝑ miſeriaportionſs inferioris. videlicet partis ſenſitiue cohibendo eam ne trahatur ad culpam ⁊ conſequenter nec adpenam.¶ De eadem dominica. Sermo tercius.Stote miſericordes ſic̄pater veſter miſericors eſt. nolite iudicare ⁊non iudicabimini Luce. vj. vbi dicit Ariſt.lih̓ .j. meta. Humanum genus arte ⁊ ratione viuit. ⁊quia homines viuūt ex arte. Ideo quilibet pater diligens filium docet eum artem meliorem quaꝫ nouit. ⁊nullam ſubtilitatem in ea abſcondit. Et hoc ideo facitvt filiꝰ ꝑ artē hanc nutriatur. vel ipſe in docēdo ſapiēsvideat̉. qꝛ dic̄ idē Ariſt. vbi sͣ. Signū ſapiētis eſt poſſe