.XLV.Sermo.

in omni em̄ ꝯiugio nimia imparitas eſt vitanda. quiatalis ſiue ſit ẜm nobilitatem. ſiue etatē vt in plurimumeſt cauſa litꝭ. vel eſt cauſa ꝙ fidem ſibi nō ẜuant. Secūdo querunt libētius ſpecie decorem. qꝛ pulcritudo numerat̉ int̓ bona corꝑis de qͣ laudat rex Salomon ſponſam ſuam. Ꝙpulcra es amica mea ꝙͣ pulcra. Et iteꝝ.Tota pulcra es amica mea. Can̄. iiij. Tercio optant diuitijs opulentaꝫ. qꝛ ẜm ph̓m .j. retho. Honorabilitasgeneris pluralitas amicoꝝ ⁊ multitudo diuitiaꝝ interbona exteriora ꝯputant̉. Magis tn̄ vt dicit Egidiꝰ vbiſupͣ. Attendendum eſt in ꝯiuge honorabilitas generꝭ.⁊ pluralitas amicoꝝ ꝙͣ multitudo diuitiaꝝ. ꝓut tn̄ ordinat̉ ꝯiugium adeſſe pacificū querēda eſt multitudoamicoꝝ. Prout v̓o ordinat̉ ad ſufficientiam vite querenda eſt pluralitas diuitiaꝝ. Querunt̉ in ꝯiunge dotes ⁊ diuitie ad portandum onera ꝯiuge ⁊ ꝓpter ſufficientiam vite. Quarto cupiūt ꝯuerſatōne benignam. qꝛmulier ſenſata ⁊ tacita nō eſt immutatio erudite anime.i. viri eruditi. qꝛ ꝓ nulla re vellet eam dare. Quinto deſiderat ꝓlē fecūdam vt habeant heredes ne hereditasad alienos ⁊ exteros deuoluat̉. Moral̓r hoc intelligendo dicendum eſt. ꝙ quilibet homo dn̄s eſt oꝑm ſuoꝝ.ſicut teſtat̉ Ariſt. iij. Eth̓. Nos em̄ ſumꝰ dn̄i nr̄aꝝ oꝑetionum a pͥncipio vſqꝫ in finem. ⁊ qꝛ ſumꝰ domini debemꝰ ducere talem v̓ginem que hec qͥnqꝫ hēat iam p̄dicta. Et hec eſt miſcd̓ia q̄ eſt nobilis decora opulenta benigna ⁊ fecunda. Primo dico qꝛ eſt nobilis. qꝛ filia regꝭaltiſſimi domini ur̄i Ih̓u xp̄i eſt. de quo ⁊ canit̉. O ih̓uxp̄e pater miſcd̓iaꝝ ⁊ deus totius ꝯſolatōis nos peccatis ſolutos ⁊cͣ. Et apl̓us dicit de ipſo. ij. Chor̄. j. Patermiſcd̓iaꝝ ⁊ deus totius ꝯſolationis. Ecce nobilitas miſericordie. hanc gͦ aſſume in ſponſam ſpūalem ⁊ eris filius altiſſimi. Sicut em̄ gener alicuiꝰ patriſfamilias reputat̉ qui deſponſat ſibi filiam ſuam. Sic gener dei ⁊ filius eſt qui deſponſat ſibi filiam. Si aūt vis illam nobilem puellam in ſponſam ducere oportꝫ te miſerijs paupeꝝ miſericordem eſſe. qꝛ dicit Dama. li. viij. Indignꝰeſt miſcd̓ia clemētiaqꝫ diuina qui nō auxiliat̉ aut miſeret̉ ſuꝑ miſeria aliena. Secundo hec puella nobilis etiāeſt decora ſicut on̄ſum eſt be. Iohanni el̓ynario in viſione. Nam idem Iohannes patriarcha alexandrinꝰ qͣdaꝫ nocte in or̄one ꝑſiſtēs. vidit quādam puellam pulcerrimam ſibi aſſiſtentē ⁊ coronaꝫ oliuaꝝ in capite baiulante. quam videns ille nimiū ſtupefactꝰ que eſſet inquiſiuit. Et illa ego inqͥt ſum miſcd̓ia que filium dei decelo adduxi me ſponſam accipe ⁊ bene tibi erit. Intelligens gͦ ꝑ oliuam miſcd̓iam deſignari. Ab illo die ſic factus eſt miſericors vt elemon .i. elynariꝰ vocaret̉. pauperes aūt ſuos dn̄os ſꝑ appellabat̉. Et inde hoſpitalarijhn̄t vt pauꝑes ſuos dominos vocēt. Omnes gͦ famūlos ſuos ꝯuocauit eiſqꝫ dixit. Euntes ꝑ totam ciuitatēꝯſcribite mihi vſqꝫ ad vnum omnes dn̄os meos. Illisv̓o non intelligētibꝰ ait. Quos vos egenos ⁊ mēdicosvocatis. illos ego dn̄s ⁊ auxiliatores p̄dico. iſti em̄ auxiliarij nobis celeſte regnum dare poterint. qꝛ ipſoꝝ ē regnum celoꝝ Math̓. v. Ideo laudat miſcd̓iaꝫ quā puellam pulcram vocat. Eccͣi .xxxv. Specioſa miſcd̓ia intꝑe tribulatōis. Tercio hec puella miſcd̓ia eſt opulēta.⁊ qͥcunqꝫ eam in ſponſam duxerit fit diues. Naꝫ qͥ miſericorditer tribuit pauꝑibꝰ multiplicabit̉ in opbꝰ. qd̓ꝓbat Greg. in dyal̓. Terrene inqͥt ſb̓e ꝑ qd̓ pauꝑibꝰ diſtribuunt̉ multiplicant̉. qꝛ Eph̓. ij. dicit apl̓us. Deꝰ diues in miſcd̓ia. q. d. qͥ miſericors fuerit diuitias a deo recipit. Ad qd̓ ꝓbandum legit̉ in vitaſpa. li. iiij. c. cclxix.Senex qͥdam cū alio fratre ꝯmunē hēbat vitam. Erataūt ſenex ille miſericors. ꝯtigit aūt vt veniret fames. venerunt qͥdam ad oſtium eius vt acciꝑent elynam. Senex ille omnibꝰ venientibꝰ mīſtrabat panem. vidēs ātfrat̓ qd̓ fiebat dixit ſeni. da mihi ꝑtem meaꝫ de panibꝰ.⁊ qd̓ vis de ꝑte tua fac. Senex aūt diuiſit panes ⁊ facie

bat more ſolito de ꝑte ſua el̓ynam. vidēs aūt diues ꝓpoſitum voluntatis eius benedixit panes. Frater autemille ꝯſumpſit partem ſuam. ⁊ dixit ſeni. modicum ē qd̓adhuc habeo ſuſcipe me ad ꝯmunē vitam. Et ille. quōvis inquit ſic facio. Et iteꝝ ceperūt ſimul viuere. factaaūt iteꝝ victualium abundantia veniebant iteꝝ indigentes vt acciꝑent. ꝯtigit vna die vt intraret frat̓ ille ⁊videret qꝛ defecerāt panes. venit pauper poſtulans panem vel agapem. Senex aūt dixit fratri. da ei ꝑtem. dixit aut. non habeo. pater ille ait. intra ⁊ quere. Ingreſſus gͦ vidit repoſitōeꝫ plenam panibꝰ ⁊ videns timuit⁊ tollens dedit pauꝑibꝰ ⁊ glorificauit deum. Ideo dicitSap̄. Alij diuidunt ꝓpria ⁊ ditiores ſunt. Alij rapiuntnon ſua ⁊ ſemꝑ in egeſtate ſuꝑſunt. Prouer. xj. Quodvtiqꝫ patuit in illo ſene ⁊ in multis alijs miſericordibꝰ.Quapropter hec ſpecioſa puella dicere pōt ad quemlibet miſericordē. illud qd̓ dixit Iacob ad Laban Gen̄.xxx. Modicum habuiſti anteꝙͣ venirem ad te. ⁊ nuncdiues effectus es. benedixitqꝫ tibi deus ad introitummeuꝫ. Cui miſericors habet rn̄dere. inueni gratiam inꝯſpectu tuo. ⁊ exꝑimēto didici ꝙ benedixerit mihi deus ꝓpt̓ te. Quarto hec puella miſericordia eſt benigna E⁊ manſueta. Non em̄ contriſtat ſponſum ſuum. quiadicit psͣ. cxj. Iocundus homo qui miſeret̉ ⁊ cōmodat.Et apl̓us ad Roma. xij. Qui inquit miſeret̉ .i. miſeriāalterius releuat in hilaritate. ſupple hoc facit. Ideo Eccleſiaſt. xxxv. dicit̉. In omni dato hilarem fac vultumtuum. Et rationem ponit apl̓us. ij. Chor̄. ix. Hilaremdatorem diligit deus. Unde legit̉ in vitā beati Iohānis elemoſynarij. ꝙ ad eum venit quidam epiſcopusnomine Troylus ⁊ emeret ibi vaſa aurea ⁊ argentea.quem vocans ep̄us Iohannes. duxit eum ad hoſpitale dicens. Quid dabis dominis meis qui dedit cuilibet vnum aureum in ſumma. xxx. talenta auri. Et exhac donatiōe turbatus. quia auarus erat incidit in febres. Quod videns Iohannes ep̄us reddidit ei pecuniam ⁊ ſtatim ſanatus eſt Troylus. Cunqꝫ idem obdormiuiſſet nocte audiuit angelos dicentes. Ecce palatium quod edificauit Troylus pecuniam dando pauperibꝰ. ⁊ cum nimium in eo delectaret̉. venit illius angelus dicens. Eijciatur Troylus. quia palatium noneſt ſuum. ſed epiſcopi Iohannis. Euigilans egit penitentiam coram epiſcopo. ⁊ poſtea pius effectus multavt palatium recuperaret pauperibus erogauit. Ideomiſericordia exhibenda eſt cum mentis iocunditate.nec poſtea eſt dolendum de datione. Ideo dicit beatꝰAuguſtinus ſuper psͣ. Non debet differri elemoſynacum aſſit facultas tribuēdi. Quia nec deus penſat qͣntitatem muneris. ſed deuotionem cordis. Nec ꝑ irampauper eſt exaſperandus. ſed planda placandus locutione. Quod ergo poteſt tribuat munus abſcondituꝫQui v̓o non poteſt ſermo dei bonus eſt ſuper datumoptimum. Quinto iſta puella regia videlicet miſericordia eſt multum fecunda. quia multos fructus ſpirituales de ſe gignit. Primus fructus eſt peccatorum p̄teritorum excitatō. qd̓ ꝓbatur ſic. diaſcorides dicit. Ꝙͣuisvenenoſa ſit aranea tamē de eius viſceribus egrediturtela que medicine vſibus mire eſt vtilis ⁊ neceſſaria.Tela enim alba ⁊ munda puluerulentis ſordibus nōadmixta ſanguinem reſtringit a vulnere defluentem.⁊ exiccat ⁊ ſuperpoſita vulneri ꝓhibet fieri ſaniem ⁊ ſanat plagam recentem. ⁊ ꝓhibet inflaturam ſanitatemvulneris retardantem. Quid enim eſt aranea venenoſa niſi peccator venenis peccatorum plenus. ſecus ſi viſceribus pietatis egreditur tela elemoſyne hec reſtringit ⁊ exiccat ſanguinem peccatorum. De quibus petiuit liberari Dauid psͣ. l. Libera me de ſanguinibus deus deus ſalutis mee. Et ſic ſanat vulnera peccatorum.Quod patet de Cornelio Actuum decimo. Qui eratgentilis ⁊ peccator. ⁊ tamen multas elemoſynas fa-