Dominica. IIII. poſt Trinitatis.

bus ꝑpaꝝ ſomno indulgent. quantomagis qui deumcognoſcere cupiunt ſomno corporis. niſi qͣntum nature ſit ſatis impediri nō dn̄t. non gͦ totaꝫ noctem dormiamꝰ. Sꝫ maximam ꝑtem eius lectioni ⁊ or̄oni deputemus. de ieiunio dicit Hiero. ſuꝑ psͣ. xviij. Tales milites qͥ ieiunio vacant diligit xp̄c. qꝛ in ieiunio victoria ē⁊ in victoria triumphus. Et Yſid̓. li. iij. de ſum. bo. Facilius ꝑ ieiunium oro penetrat celuꝫ. Tunc em̄ homoſpūalis effectus angelis ꝯiungit̉. ⁊ deo liberiꝰ copulat̉.Pro ꝯcluſione hꝰ ẜmonis hic orit̉ vna dubitatio. vtꝝhomo etiam adiutus gr̄a poſſit mereri vitam eternaꝫ.⁊ videt̉ ꝙ nō. ꝑ v̓bum apl̓i ꝓ themate allegatum. nonſunt ꝯdigne paſſiones ⁊c̄. Et qꝛ ſanctoꝝ paſſiōes ſuntmaxime meritorie. ⁊ ſi ille nō ſunt cōdigne. gͦ nulla oꝑhominis ſunt ꝯdigna ad vitam eternaꝫ. Et ad hoc dioHol. ſuꝑ li. Sap̄. lect. xxxv. ꝙ hominem adiutum gr̄amereri vitam eternam ex ꝯdigno pōt intelligi duplicit̓Uno mō ꝙ merita hominis tantum valeant naturaliter. puta ꝙ tanta ſit bonitas ⁊ valor in natura ⁊ ſubſtantia meriti. ꝙ ei debeat̉ vita eterna. Alio mō ꝙ tantum valeat legalit̓ ex inſtitutōe legis ſicut parua pecunia cupri natura ſui ſiue naturali valore non valet tantum qͣntum vnus panis. ſꝫ ex inſtituitōe pͥncipis tantum valet. Iſto mō oꝑa nr̄a ex ſuo naturali valore ⁊ bonitate nō merent̉ vitam eternam de ꝯdigno. ſꝫ de congruo tm̄. qꝛ ꝯgruum eſt ꝙ homini facienti bonum ẜmſuam finitam potentiam. deus retribuat p̄mium eterne vite ẜm potentiam ſuam infinitam. Nam Alexan.cuidam pauperi petenti denarium tribuit ſibi ciuitatēdi. ꝙ ſibi ꝯueniebat ſacere tale donum. licꝫ nō recipiēti ſicut in ꝓpoſito. Sꝫ ſcd̓o mō poſſumus dicere ꝙ oꝑanr̄a ſunt condigna vite eterne ex gr̄a. nō ex ſubſtantiaactꝰ. ſtatuit em̄ deꝰ ꝙ bene operans in gr̄a hēat vitameternam. ⁊ iō ꝑ legem ⁊ gr̄am pͥncipis nr̄i meremur decondigno vitam eternam. Iuxta illud Iere. xxxj. Eritmerces oꝑi tuo. ⁊ Ezech̓ .vij. Scd̓m vias eoruꝫ faciameis. Ex quibꝰ autoribꝰ ptꝫ ꝙ homo adiutus ꝑ grāꝫ deꝯdigno meret̉ vitam eternaꝫ. que incomꝑabil̓r maioreſt merito. qꝛ multo melior ⁊ maior eſt ibi gloria ꝙͣ hiclabor. vt dicit mgr̄ Petrus lombardus ſuꝑ verbo thematis. Iō dicunt doctores. ſicut punit deus malos citra ꝯdignum. ita bonos p̄miat vltra ꝯdignum. Ad dictum aūt apl̓i. non ſunt ꝯdigne paſſiones huiꝰ tꝑis .ſ.natural̓r. ſꝫ bene legit̉ vt dictum eſt.¶ De eadem. Sermo ſecundus.FGtote miſericordes ſic̄⁊ pater veſter miſericors eſt Lu. vj. Conſuetudo eſt hec inter mgr̄os ſcholarium qn̄ ipſimgr̄i ꝑ ſe legerunt aliquam lectōꝫ q̄ multum eſt ꝓ vtilitate ſcholarium. hanc non ſinunt ſtatim tranſire ſinefructu. Et qꝛ non pn̄t eſſe cum ſcholaribꝰ ſꝑ. iō ſtatuūteis locatos intelligentes qͥ lectiones eis a mgr̄is lectasruminent ⁊ reſumant. Et hi locati cum velint recederead tempus vel ad horam. deputant eis reſumptores.vt ſic ſcholares in lectionibꝰ eis lectis fiant ꝑfectiores.Spūaliter dominꝰ nr̄ Ih̓s xp̄c eſt ſummus mgr̄ qͥ dic̄Math̓. xxiij. Nolite vocari rabi. vnus eſt em̄ mgr̄ vr̄.omnes aūt vos fratres eſtis ⁊ poſt pauca. nec vocamini mgr̄i. qꝛ magiſter veſter vnus eſt xp̄c. Et Ioh̓. xiij.Uos vocatis me mgr̄ ⁊ domine ⁊ bene dicitꝭ. ſum etenim. Iſte mgr̄ olim habuit ⁊ adhuc hꝫ vnam ſcholaꝫin celo ī qua ſchola ſunt tres angelici ſpūs. Aliaꝫ hꝫ inmundo in qua ſunt homines ignari. qꝛ ẜm ph̓m ea.ſ. que ſcimus ſunt minima reſpectu eoꝝ q̄ ignoramus.Sed quia angeli in celo erant in ſcientia ꝑfecti. qꝛ vt dicit Greg. iiij. dyalo. Quid eſt qd̓ non vident. qui vidētomnia videntem. Ideo xp̄c verus mgr̄ dimiſſa ſchola

celi venit in ſcholaꝫ mūdi in qua dignatus eſt regimēacceptare. ignaros īformare. Naꝫ valde vtiles lectōeslegit. iuxͣ illud Yſa. xlviij. Ego deꝰ tuus docēs te vtiliainter ceteras legit vnam valde neceſſariam. vicꝫ de miſericordia que ẜm Amb̓. eſt ſumma lectō. Et in hoc qn̄dixit in v̓bis allegatis. Eſtote miſericordes ⁊cͣ. Et iteꝝdate ⁊ dabit̉ vobis. Et Lu. xj. Quod inquit ſuꝑeſt date elemoſynam ⁊ omnia munda ſunt vobis. Sed quiade hoc mundo xp̄c magiſter veritatis tranſiturus eratꝓpter quod ſtatuit eis. vicꝫ hominibꝰ intelligentes locatos. vicꝫ ſanctos apl̓os qui erant loco ſui. ⁊ hanc lectionem ſepius reſumebat. Nam beatus Petrus quiprincipaliter fuit loco magiſtri ſui xp̄i. hanc lectionemreſumpſit. quando dixit. jͣ. Pet̓. iij. Eſtote compatientes. fraternitatis amatores ⁊ miſericordes. Et. ij. Pet̓.j. Miniſtrate in pietate fraternitatis amorem. hāc beatus Paulus p̄ciſe reſumpſit etiaꝫ cum ait ad Eph̓. iiij.Eſtote inuicē benigni ⁊ miſericordes. Et. ij. Chor̄. viij.Ueſtra abundantia illoꝝ ſuppleat inopiam. Contiugit em̄ interdum ꝙ ſcholares ſint negligētes. nec lectiones aduertentes. ⁊ tunc aliqui inter locatos apponūteis minas. Sicut ſanctus Iacobꝰ minor in ſua lectione ꝯminabat̉ negligētibꝰ cum dixit. Iudicium ſine miſericordia fiet illi qui non fecerit miſericordiam Iac̄. ij.Sed quia illi apoſtoli nō potuerunt ſemꝑ eſſe cum hominibꝰ. ⁊ hanc lectionem eis reſumere legēdo. ideo decreuerūt poſt ſe reſumptores ſanctos doctores ⁊ p̄dicatores relinquere quoruꝫ vnus fuit .ſ. Hieronymusqui ait ſuꝑ psͣ. xxxiij. Da pauperi ⁊ gratias age domīoqui dedit tibi vnde dares fratribꝰ. Alius eſt Auguſtinus in quodam ſermone. De tuo ieiunio fames pauperis ſatiet̉. aut ſi ieiunare non potes paſcas pauperesquoꝝ ſaturitate venia tibi concedat̉. Tercius eſt Leopapa. in ẜmone. Sentiant omnes pauperes noſtramhumanitatem. in quibꝰ iuuandis nemo eſt qui nō poſit aliquam exequi beniuolentie portionem. Ecce quomodo ſancti doctores reſumunt lectionem xp̄i ⁊ locatorum apoſtolorum. Et beati ſunt homines qui hancbene ſtuduerint. Quia cum magiſter ſummus Xp̄c infine aduenerit. audient ab eo letam vocem. Uenite benedicti patris mei poſſidete paratum vobis regnum.ante conſtitutionem mundi. Quare? quia lectionemmeam bn̄ ſtuduiſtꝭ ⁊ impleuiſtꝭ. Eſuriui em̄ ⁊ dediſtismihi manducare. Sitiui ⁊ dediſtis mihi bibere ⁊cͣ. Ueautem illis qui per tot annos hanc leuem lectiōem demiſericordia audierunt. nec eam didicerūt. nec ẜm eaꝫfecerunt. Nam a magiſtro eternis ſupplicijs flagellātur cum dicit eis. Diſcedite a me maledicti in ignemeternum qui paratus eſt ſathane ⁊ angelis eius. Eſuriui ⁊ nō dediſtꝭ mihi māducare ⁊cͣ. Math̓. xxv. Ne gͦhoc duꝝ v̓bum audiamus ⁊ flagellis eternis ſubijciamus. dimiſſi ſunt nobis in ſchola huius mundi ſubreſumptores ſeduli predicatores. qui quaſi in omnibꝰpredicationibus ſuis reſumunt. Hanc lectionem demiſericordia ⁊ principaliter in hac quarta domīca cumdicunt in verbo preaſſumpto. Eſtote miſericordes. Etduo facit. Primo mandando miſericordiam. ibi. Eſtote miſericordes. Secundo donando formam. ibi. ſicutpater veſter miſericors eſt. De primo eſt notandum ꝙ Odomini terreni libentius ducunt in ſponſaꝫ virginemgenere nobilem. ſpecie decoram. diuitijs opulentam.conuerſatione benignam ⁊ prole fecundam. Et primequidem querunt ſponſam nobilem. Exquo enim ipſiſunt nobiles. Ideo ducēdo tales vitant imparitates.Dicit enim Egidius romanus in de regi. princi. partej. li. ij. c. xij. Ꝙ coniugium ordinatur ad debitam ſocietatem ⁊ pacificum eſſe ⁊ ſufficientiam vite. Prout ordinatur ad debitam ſocietatem querenda eſt nobilitas ſui generis. Nam reges ⁊ principes decet haberenobiles vt in eis ſit pax ⁊ digna. ſeu laudabilis ſocietas