Germo.XLIII.

lo a iudeis occiſo ⁊ in cruce immolato. facit pater celeſtis ꝯuiuium pctōri quem ꝑ pnīam recepit. Sextū eſttꝑis ꝓbationis aſſignatio. Nam aſſignat̉ omni nouiYcio annus vnꝰ ad ꝓbandum ordinis auſteritatē. Moral̓r annꝰ iſte nobis aſſignatus eſt annꝰ placabilis ⁊ gtioſus tota vita pn̄s in qua pōt qͥlibet eligere bonū vl̓malū. Naꝫ dr̄ Eccͣi. xv. Ante hoīem vita .ſ. gr̄e ⁊ mors.ſ. culpe bonū vicꝫ meritoꝝ qd̓ voluit̉ dabit̉ illi. In iſtoanno ꝓbant̉ omnes qͥ dn̄t recipi ad ordinem celeſtemIuxͣ illud Sap̄. iij. Tāꝙͣ auꝝ ī fornace ꝓbauit electosdn̄s. ⁊ quaſi holocauſti hoſtiaꝫ accepit illos. Septimūeſt voti ꝓfeſſionis emiſſio ⁊ ratificatio. qꝛ omnis qͥ recipit̉ ad ordinē celeſtem ꝓfitebit̉ regulam amoris dicēscum be. Aug. li. ſoli. c. xlij. Diligam te deū meum ex toto corde meo. totiſqꝫ medullis p̄cordioꝝ meoꝝ. hn̄s tein corde meo ⁊ in ore p̄ ocul̓ meis ſꝑ. ⁊ vbiqꝫ ita vt nullus in me adulterinis amoribꝰ pateat locus. poſt hancamoris ꝓfeſſionem dabit̉ vnicuiqꝫ locus et̓ne fruitōisvt edat ſuꝑ mēſaꝫ dei. Luc̄. xxij. Ego diſpono vobis .ſ.ẜm exigentiam meritoꝝ vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ mēſaꝫmeaꝫ in regno meo. qꝛ legit̉ Gen̄. xliij. Sederunt coraꝫIoſeph pͥmogenitꝰ iuxͣ pͥmogenita ſua ⁊ minimꝰ iuxtaetatem ſuam. Vltimo aſſignabitur ſibi locus in choroangeloꝝ. nam qͥlibet ẜm ꝙ magis vel minꝰ hꝫ meritūſortiet̉ apud ſummos angelos medios vel infimos locum vbi deum laudat ſine fine. dicens cū psͣ. Adlutormeus tibi pſallam. qꝛ deus ſuſceptor meus es. psͣ. lviij.¶ De eadem. Sermo quartus.Audiū eſt āgelis ſupervno pctōre pnīam agente Lu. xv. Ad exꝑientiam videmus ꝙ celum aliqn̄ p̄fert ſtellastriſtes vt galaxiam pallidam aut cometam peſti hoīsA quaſi ꝯdolens. Et etiaꝫ p̄fert ſtellas claras ⁊ lucidas letis quaſi ꝯgaudētes. Nam in aduentu peſtilentie celūtriſtia p̄fert ſigna vel ſtellas iam dictas. quibꝰ grandispeſtilētia dinoſcit̉ mundanis regionibꝰ p̄uentura. Iōdicit Hugo in didaſ. li. iiij. Celum ſꝑ in ſe p̄fert iudiciaatꝫ ſigna peſtilentie in mudanis vtpote ac ſi inſtar hominis peſti ꝯdoleat miſerieqꝫ humane. Spūalit̓ ꝑ celūintelligit̉ celum ſuꝑioꝝ ciuium. De quibꝰ in psͣ. xviij.Celi enarrant gloriam dei. illud inquaꝫ celum ciuiū celeſtiuꝫ p̄fert in ſe ſtellas .i. angelos ſanctos qͥ condolentpeſti nr̄e .i. peccatis. que ſunt peſtes anime nr̄e. ⁊ de ſerenitate nr̄e ꝯſcientie q̄ facit eos letos gaudēt ⁊ letant̉.Et hoc teſtat̉ be. Aug. li. ſoli. c. xxvj. Quotiens inqͥt bn̄agimus gaudent angeli. triſtant̉ demones. Quotiensem̄ a bono deuiamꝰ dyabolum letificamus. ⁊ angelosſuo gaudio defraudamꝰ. De hoc legit̉ in vitaſpa. li. ij. c.lvij. Ꝙ abbas Paulus qͦdaꝫ die vidit homines clarafacie ad eccl̓iam. ⁊ leto aīo ingredientes ⁊ angelos ipſorum cum ipſis gaudētes. vnum tn̄ vidit nigerrima facie ad modum ethiopis ⁊ demones hincinde gaudentes. ⁊ miſſo in naribꝰ freno eum trahentes. ⁊ angelumeius alonge ſeq̄ntem triſtem. cum aūt omnes exirēt deeccl̓ia vidit ⁊ illum clara facie egredi ⁊ demones alōgiabominātes eū. ſanctūqꝫ angelum eius hilarem ⁊ gaudentem. nam iſte ꝙͣuis fornicator fuerat tn̄ ad v̓ba p̄dicatoris qͥ ait. Lauamini ⁊ mundi eſtote. ꝯuerſus fuit. ⁊pnīam egerat. iō angelis gaudium fecerat. iuxͣ illud v̓bum allegatum. Gaudium erit angelis ſuꝑ ⁊cͣ. In quotria tangunt̉. Primo gaudētium ſtatꝰ ⁊ ꝯditio. ibi. angelis dei. Scd̓o qualitas gaudij ⁊ diſcretio. ibi. gaudiūTercio gaudēdi cauſa ⁊ rō. ibi. ſuꝑ vno pctōre. vt ſic dicat̉. angelis dei erit gaudium. Ubi nota Aug. de miraculis ſacre ſcpͥture di. Qui ꝑ pnīam pctā diluit angelice felicitatis ꝯſors ineternum erit. hinc eſt ꝙ ſuꝑ ꝯuerſionem pctōris velut de ſuo ꝯſorte angeli in celo gaude

re dicunt̉. Nam nos vt dicit Orige. angelis in celis orcaſionem gaudij p̄bemus cum ſuꝑ terram ambulātesꝯuerſatiōem habemꝰ in celis. Unde angeli ſunt qͣdruplices. cōſubſtantialis deitatis. intellectualis nobilitatis. ſacerdotalis dignitatis. ⁊ mentalis puritatis. Primus gͦ angelus eſt xp̄c qui ꝯſubſtātialis deitatis eſt cūpr̄e. ſicut canit̉ in ſymbolo Nyceno. Genitum non factum ꝯſubſtantialeꝫ patri .i. vnius ſubſtātie ſeu eēntie⁊ hoc eſt ꝯͣ arrianum qͥ ait. ꝙ nō ſit vna cum pr̄e natura. hic eſt angelus magni ꝯſilij Yſa. ix. Ipſe em̄ xp̄c media in trinitate ꝑſona velut angelus miſſus eſt de ſinupatris in vteꝝ mr̄is vt nobis ꝯſilia ꝑfectionis daret. ⁊doctrinam noui teſtamenti nunciaret. De quo p̄dixitMalach̓. iij. Statim veniet ad templum ſanctu ſuumdn̄ator quem vos queritis. ⁊ angelus teſtamēti quemvos vultis. Iſte angelus gaudet ſuꝑ ꝯuerſione pctōrtꝓpter duo. Primo qꝛ ꝓpt̓ pnīaꝫ ira ſua placat̉. On̄ peccat homo deus odit eum. Iuxͣ illud Eccͣi. xij. Altiſſimꝰodio hꝫ pctōres. cum aūt ꝑ pnīam ꝯuertit̉ miſeret̉ ei ⁊placat̉. iō ſubdit̉ Eccͣi. xij. Et miſertus eſt penitentibꝰ.habet em̄ dn̄s ſe ad modum hominis qͥ cum iratus eſtturbat̉. ⁊ cum placabit̉ letat̉. Ideo dicit Iere. xviij. Sipnīam egerit gens iſta a malo ſuo. ago ⁊ ego pnīaꝫ ſuꝑmalo qd̓ cogitaui vt fecerem eis. Scd̓o gaudet xp̄c depctōre penitente. qꝛ p̄cium ſanguinis ſui in eo nō fruſtrat̉. De hoc gaudio dr̄ Prouer. xxiij. Exultat gaudiopater iuſti. Pater noſter xp̄c eſt qͥ nos genuit ſanguineſuo ⁊ ꝑturiuit in dolore ⁊ pauꝑtate crucis. De hoc Augu. in qͦdam ẜmo. Multos filios deus fecit. vnicꝰ deifilius emit ſibi multos fratres ſanguine ſuo. ꝓbauit reprobatos. redemit venditos. honorauit iniuriatos. viuificauit occiſos. hec ille. gͦ ne ſua ēptio fruſtraret̉ in nobis aſſumamꝰ crucem pnīe. vt ipſe de nobis poſſit gaudere. qꝛ dicit Orige. ſuꝑ li. numeroꝝ. omel̓. xxiij. Putoꝙ ſuꝑ ſingulos fideles qͥ ꝯuertunt̉ ad deum ⁊ in fide ꝓficiunt feſtiuitas gaudioſa deo orit̉. letificat eum qͥ fuerat impudicus vt ſic fit caſtus. Qui erat iniuſtus qͥ iuſticiaꝫ colit agit feſtum. hec Orige. Eſt em̄ tantum gaudium xp̄o de ꝯuerſione pctōꝝ ꝙ ſi nō ſufficeret ſua paſſio. rurſus mori ⁊ pati ꝑatus eſſet. Ad hoc eſt exemplūqd̓ ſcribit Dyon̄. in epl̓a ad demophilum. Ꝙ cum quidam infidelis quēdam fidelem a fide ꝯuertiſſet. Carpꝰqͥdam vir magne ſanctitatis. adeo hoc moleſte ferebatvt vtrūqꝫ igne comburi deum rogaret. Cui circa noctꝭmedium apparuit xp̄c in aere cum multitudine angeloꝝ. In terra v̓o apparuit fornax cum ſerpentibꝰ incēſa ad quam trahebant̉ illi duo homines. Carpo gͦ petēti magno deſiderio vt mitterent̉ in fornacem ⁊ moleſteferebat dilatōꝫ. Ecce xp̄c miſertus deſcendebat a ſolioin terram ⁊ extēſis manibꝰ illos eripiens eleuataqꝫ manū dixit. Carpo iteꝝ ꝑcute me lancea paratus ſum rurſus pati ⁊ mori ꝓ hominibꝰ ſaluādis. Item ꝙ xp̄c gaudet de ꝯuerſione pctōris. ⁊ eius ſaluatiōe ptꝫ de duobꝰin parabolis hodierni euāgelij de oue ꝑdita ⁊ inuenta⁊ de dragma. Nam pͥma ꝑabola eſt iſta. Quis ex vob̓homo qͥ hꝫ centū oues. ⁊ ſi ꝑdiderit vnaꝫ ex illis. nōnedimittit nonagītanouē in deẜto ⁊ vadit ad illā q̄ ꝑieratdonec inueniet illā ⁊ cū inuenerit eā īponit ſuꝑ huerosſuos gaudēs ⁊ veniēs domū ꝯuocat amicos ⁊ vicinosdi. Congͣtulamī mihi. qꝛ inueni ouē meā q̄ ꝑierat. Iſtaꝑabola recte xp̄m r̄ſpicit qui eſt homo ex nobis. ⁊ caroex carne nr̄a. qꝛ ẜm psͣ. lxxxvj. Homo natus eſt in ea.ſcꝫ virgine Maria cuiꝰ centeſima ouis eſt humana natura. qꝛ numerus centenarius eſt numerꝰ ꝑfectus deſignans ꝑfectōnem humane nature. hanc ouem ꝑdiditqn̄ eum dyabolus pomi fractōe decepit. Sꝫ hoc intellige pͥncipalit̓ de Eua quam ſeduxit dyabolus vt crederet verum eſſe qd̓ dixit. Eritis ſic̄ dij Gen̄. iij. Sꝫ Adānon credidit. ſꝫ de pnīa ⁊ dei miſcd̓ia cogitauit. tn̄ vxori morem .i. voluntatem gerens eius ꝑſuaſioni ꝯſenſit

rr ij

B