Fedius voyac aſſimaOnica. II. poſt Crinitatis. ccu

quarent. ⁊ ẜmones nequaꝙͣ negligerent. vn̄ in om̄ibꝰpeccatis que illi in taberna p̄cepta eccl̓ie ꝯtēnendo maledicendo. ludendo cōmittunt. Iſti qͥ deberent attendere ⁊ ꝓhibere ꝑticipes fiunt. ⁊ nō ſolum iſti. ſꝫ ⁊ illi qͥtalia gentacula faciunt. Quia dr̄ extra de ſen. excō. quāte. li. v. Agentes ⁊ ꝯſentientes par pena conſtringit. Etſubditur ibidem. Ille aūt ꝯſentit qui cū poſſit manifeſto facinori deſinit obuiare. Legit̉ de qͦdam hoſpite quiindifferenter om̄s bibulos recepit. ⁊ alios malos hoīesde eccleſia nō curantes. ⁊ apud ſe nō ſolum feriatis: ſedfeſtiuis etiam ⁊ diebus dn̄icis ludere ꝑmiſit. Et cū talisſepe monitus ceſſare noluiſſet. infirmari cepit tunc ſe fecit deportare ad medium domus vt bibulos ⁊ luſoresaudire poſſet ⁊ videre. In meridie em̄ venerūt demones in forma ethiopū. ⁊ vnus portauit aſſerem. ⁊ altertaſſeres. Et dixit vnus alteri. ꝓijciamus cuius ille erit.hoſpite demonſtrato. Et ſic fecerūt. pͥmus em̄ demonꝓiecit haſiardū. cui ſecūdus ait. ve quia perdidi. quiamulta cogitauerā facere de ipſo. Rn̄dit pͥmus. ⁊ ego ſimiliter faciam. ſꝫ rogo te adiuua me. Ductus eſt gͦ hoſpes ꝑ tectū cepit omnibꝰ andientibꝰ ⁊ videntibꝰ dicereheu deus quid erit de anima mea? Sicqꝫ de aere ſuperagrum cadere ꝑmiſerūt. ⁊ tandem miſerabiliter defunctus eſt. Et nota ꝙ nō illi qui tales in domos ſuas recipiunt bibulos vel luſores p̄cipue dn̄icis ⁊ feſtiuis diebus infra diuina officia ſoli puniunt̉. ſꝫ ꝓpter eoꝝ peccata que ſic cōmittunt interdum tota cōmunitas luit ⁊punit̉. Et hoc ꝓbatur Ioſue. vij. de Achā. qͥ ſolus peccauit. ⁊ quia nō ſtatin punitus fuit ira dei in totā multitudinē deſeuit. Ideo dicit Aug. xxiij. q. iiij. c. ſi ea. Sea de quibꝰ vehementer offenditur deus inſequi vl̓ vl̓ciſci differimus ad iraſcendū vtiqꝫ diuinitatis patientiā ꝓuocamus. Et. xlv. diſ. c. Si illud. Dicit HieronyUno peccante ira dei ſuꝑ omnē populū venit. Et ſubdit Hiero. Hoc inquit accidit qn̄ ſacerdotes qui populo p̄ſunt erga delinquentes beniuoli videri volunt⁊ verētes peccantiū linguas ne forte de eis male loquātur ſacerdotalis ſeueritatis īmemores. nolunt cōplereqd̓ ſcriptū eſt. Peccātē coram om̄ibꝰ argue vt ceteri metū habeant. hec ille. Sed quid vltra dica cū ſacerdotes⁊ p̄dicatores hoc pctm̄ vicꝫ ꝯtemptus p̄ceptoꝝ dei ⁊ eccleſie dei corrigūt in populo publice de ambone. dicentes eis vt diebꝰ ſaltem dn̄icis ⁊ p̄cipue beate virginis ⁊apl̓oꝝ feſtiuitatibus ante miſſaꝝ ſolennia ceruiſiaꝫ necvina initient vel ꝓpinent. nec ſic hoīes alliciant ad peccandū ⁊ p̄ceptum eccleſie frangēdū. nunqͥd ipſi ſcꝫ ſacerdotes amodo a peccatis eoꝝ excuſant̉: Ad hoc rn̄de ꝙ ſic. Sicut trahit̉ ex verbis dn̄i ſic loquētis per osEzech̓. c. iij. ad quēlibet p̄dicatorē. Si dicēte me ad impiū morte morieris nō annūciaueris ei neqꝫ locutus fueris ei vt auertat̉ a via ſua impia ⁊ viuat. ipſe impius īimpietate ſua moriet̉ ⁊ ſanguinē eius de manu tua reqͥram. vbi ꝑ ſanguinem intelligit peccatū. ⁊ ſe. Si aūt tuannūciaueris impio. ⁊ ille nō fuerit ꝯuerſus ab impietate ſua mala. ipſe qͥdem in iniquitate ſua moriet̉. tu autē aīam tuā liberaſti. Et ſi ſacerdotes curati vel eoꝝ p̄dicatores ſic corrigendo ſaluent aīas ſuas. dn̄i ciuitatūconſules ⁊ ꝓconſules eorūdem. Ad hoc dicunt doc. ꝙꝓhibendo ne talia fiant aīas ſuas ſaluant. ⁊ ſi a talibꝰnō deſiſtant ab eis emendā etiam ſatis grauem accipant vel pecunialē vl̓ corꝑalem. qꝛ ad hoc leges facte ſūquas ipſi defendere ⁊ exequi tenent̉. Qꝛ dicit Iſid̓. diſiiij. c. facte. Facte inquit ſunt leges vt eoꝝ metu hūanaęoerceat̉ audacia tuta q̄ fit inter improbos innocnetia.¶ Deeadem Sermo tercius.Ic peccatores recipit⁊manducat cū illis Luce. xv. Nota.

Ariſ. lib̓ aīaliuꝫ ꝙ aquila eſt valde acuti viſus adeo ꝙſolem irreuerberatis oculis intuet̉ ⁊ mīmos piſciculosin mari ꝯtēplet̉. Illius eſt nature ꝙ pullos ſuos obiiciradijs ſolis. ⁊ ſolem ꝯſpicere cōpellit. ⁊ ſi alicuius oculus lachrymet̉ ip̄m tanqͣꝫ degenerē interficit vl̓ in nidoabijcit ⁊ cōtemnit. Et hunc pullū quē aquila abijcit herodius accipit ⁊ nutrit. qꝛ dicit Amb̓. in exam̄. eodeꝫ ſedulitatis officio quo ꝓprius fetus paſcit pari ſubminſtratione pullū ab aquila abiectum ſiue nō agnitū ſuſcipit ⁊ nutrit. Spūaliter ꝑ aquilam intellige deū patremqui eſt adeo acuti viſus ꝯtēplatus. Iuxta illud psͣ. cxuQuis ſicut deus noſter qui in altis habitat. humilia reſpicit in celo ⁊ in terra. Et apl̓s ad Heb̓. iiij. Om̄ia nudā ⁊ aperta ſunt oculis eius. Hic inꝙͣ aquila celeſtis deus pater oīpotens habuit vnū pullū vicꝫ genus hūanū qd̓ in Adam fuit degener factū. Nam ꝑ ſolem intelligitur patria celeſtis. huic obiecit deus pater Adaꝫnr̄m ꝓthoplaſtum vt eam intueret̉ quia in eādē de ſtatu bono erat. eſſet tranſfęrendus ſi in innocentia ꝑmaneret. vt dicit mgr̄ lib̓. ij. ſen. diſ. xx. c. ix. de ſtatuſeꝫ bono trāfferendus erat cū vniuerſa poſteritate ſua ad meliorē ⁊ digniorē ſtatū vbi celeſti ⁊ ęterno bono ſcꝫ in celis ſibi p̄parato frueret̉. Et ſunt v̓ba Hug. li. iij. ſum.c. xiij. Oculi aūt eius lachrymati ſunt. ꝑ oculos intelligitur interior aſpectus quo vidit mulierē ꝑ comeſtionēpomi p̄uaricaſſe mandatū dei cui cōpatiens p̄uaricatus eſt ⁊ ipſe. quia dicit magr̄ lib̓. ij. diſ. xxij. c. v. Poſtꝙͣmulter ſeducta manducauit. eiqꝫ dedit vt ſimul ederetnoluit eam ꝯtriſtare. Ecce cōpaſſio que capit̉ hic ꝓ lachrimātione quā credebat ſine ſuo ſolatio ꝯtabeſcere. ⁊a ſe aliena iam om̄ino interire. Ideo deus pater tanꝙͣdegenerē abiecit eū a nido paradiſi. Sil̓iter negauit etingreſſum celi cū om̄ibꝰ ſuis poſteris. Sed regia auisherodius .i. xp̄s altiſſimi regis filius vnigenitus ⁊ coeternus. veniēs in hunc mundū vidit pullū hūani generis tam miſerabiliter ꝓpter p̄uaricationē ſuā abiectūꝓpter infinitā mīam ſuam ip̄m reaſſumpſit vt dicuntverba thematis p̄libati. hic peccatores recipit. in quibꝰeuangeliſta duo tangit. primo peccatoꝝ benignā receptione ibi. hic peccatores reci. ſecūdo ipſoꝝ gratā recōtrem debeat. Primo neceſſe eſt vt porrigatur deuotaſupplicatio abbati. Secūdo ſit recipiendi ſtudioſa examinatio. Tercio mouet̉ impedimentoꝝ interrogatio.Quarto fit veſtimentoꝝ mutatio. Quinto ꝯuiuioꝝ celebratio. Sexto tꝑis ꝓbationis aſſignatio. Septimo fitvoti ꝓmiſſionis emiſſio ⁊ ratificatio. Spūaliter abbatia in qua eſt vnio fratrū ⁊ omīa eis cōmunia nulluſqꝫdefectus eſt beatitudo celeſtis ciuitatis. in qua omnesſunt vnanimes. Iuxta illud psͣ. cxxxij. Ecce qͣꝫbonū etqͣꝫiocundū habitare fratres in vnū. In iſta celeſti abbatia ſunt eis omnia cōmunia. quia beatus Ioh̓es baptiſta apparens beato Aug. vt idem Aug. ſcribit in epl̓aad Cirillum. ſibiqꝫ ſic ait. Quilibet ſanctoꝝ ita alteriusgaudet gloria ſicut ſua. quādo etiaꝫ vellet quiſqꝫ maiorvt quiſqꝫ minor eſſet equalis ⁊ pene maior. qꝛ eius gl̓iaſua eſſet. ita minor maioris gl̓ia gaudet ſicuti eaꝫ haberet. īmo potius de ſua ſi phas eſſet imꝑtiretur. Ecce ꝙceleſtibus fratribus om̄ia ſunt cōmunia. ibiqꝫ nullus ēdefectus qd̓ patet ex verbis gl̓ioſi Hiero. qui poſt obitum venit ad beatū Aug. vt ipſe ſcribit in epl̓a vbi ſupEt dixit ei vnū. Auguſtine noueris ꝙ nemo nr̄m fraudat̉ ſuis deſiderijs. qꝛ nihil p̄ter deū aliquis nr̄m obtalqm̄ ſemꝑ vt deus volumus habemus deū nr̄a deſideria ſciꝑ veriſſime ſunt adimpleta. Iō btūs Bern̄. inſuis meditatiōibꝰ loquens de hac celeſti abbatia dic ſicO ciuitas celeſtis manſio ſecura. patria totū ꝯtinēs qd̓qꝫ delectat populos ſine murmure ꝙͣgl̓ioſa dicta ſuntde te ciuitas dei. Sicut letantiū oīm habitatio eſt in te.

75

N5

Im