Sermo.XLI.

quo recognoſcit. Moraliter ꝑ ſtrutionem obliuioſumintellige hunc qͥ obliuioſe audit verbū dei. De qͦ Iac̄.j. Si quis eſt auditor verbi dei: ⁊ nō factor. hic cōꝑabit̉viro ꝯſideranti vultum natiuitatis ſue in ſpeculo. conſiderauit ſe ⁊ abijt. ⁊ ſtatim qͣlis fuit obliuiſcit̉. per ouaaūt ſignificat̉ ſpes ſalutis. qꝛ ſicut ex ouis pulli ꝓcreant̉Sic ex ſpe ſalutis virtutis que ſunt pulli anime generant̉. Quia ſuꝑ illo psͣ .xxxvj. Spera in dn̄o dicit gloſa.Spes eſt introitus fidei. ſꝫ ꝯ ſtellas plyades ſignificāt̉pecatores. Iuxͣ illud Dan̄. Qui ad iuſticiā erudiūt multos quaſi ſtelle in ꝑpetuas eternitates. ꝑ arenā ītelligeſcꝫ inſtabilitatē cordis Math̓. vij. Qui edificat domuꝫſuā ſuꝑ arenā .i. mentē ſuā ſuꝑ inſtabilitatē. ⁊ tunc applica ſic. Cū venerit ergo tp̄us ſpei ſalutis vt dies dn̄icus ⁊ feſtiuus in quibꝰ debent hoīes q̄rere ſalutē ꝓpriāin eccl̓ijs verbū dei audiendo. eleuant oculos ſuos adp̄dicatores. Iuxͣ illd̓ ſapiētis Tuliij. Cū qͥs tibi loquit̉in faciē cerne loquētis .i. attente audiēdo. Sed qꝛ ſpemſuā fodiūt ī arenā .i. ī inſtabilitatē cordis. iō obliuiſcūt̉hoꝝ q̄ audierunt. nec pn̄t eā retinere. Sed tn̄ nō debēttales ab auditione ceſſare. ſicut qͥdam faciūt dicentes.qͥd nobis ꝓdeſt audire cū nō poſſumus tenere? Quibus dicendū eſt ꝙ auditio talis adhuc ꝓdeſt. qꝛ dicitEſa. lv. Uerbū qd̓ egredit̉ de ore meo non reuertet̉ adme vacuū. Nam ꝓpter ſpem quā tales hoīes hn̄t de ſalute ſua verus ſol iuſticie xp̄s deus ꝓducit pullos exinde opeꝝ virtuoſoꝝ q̄ fracta teſta corꝑis ſequūt̉ aīam qͣſi matrē ſuā. Sexti ⁊ vltimi qͥ ſequūt̉ p̄dicatores. Sicutaīalia pantherā ſunt deuoti deūqꝫ timentes. ⁊ hi ſil̓esſunt leporibꝰ. Eſt em̄ lepus ẜm Iſid̓. aīal velox ⁊ timidū melioris eſt auditus. potiſſime qn̄ aures ſūt erecte.eius aures ſunt longe ⁊ flexibiles. ⁊ eſt aīal ita fecundūꝙ vno fetu naſcēte. ſtatim altero nouo fetu vterus grauidatur. ita deuoti hoīes veloces ad verbi dei ⁊ optimiexiſtunt auditus. qꝛ audiūt cū attentione ⁊ cuſtoditiōeDe qͥbꝰ Luc̄. xj. Beati qͥ audiūt verbū dei ⁊ cuſtodiūtillud. Nam aures hn̄t erectas ꝯtra ſomnolentos qͥ aures declinant p̄dicatore p̄dicante. Contra qͦs dr̄ Prouerb̓. xxviij. Qui declinat aurē ſuaꝫ ne audiat legē. or̄oeius erit execrabilis. Habent etiam iſti deuoti longasaures ⁊ flexibiles. qͥ de longis ẜmonibꝰ nō attenuant̉nec de correctionibꝰ aggrauant̉. Sed oīa verba p̄dicatoꝝ exponūt ⁊ flectūt in bonū. ⁊ ſi ſe nouerint culpabiles. vitam meliorant. ſicut illi puplicani ⁊ peccatores qͥxp̄o appropinquauerūt vt verbū eius audirēt. Et hocfecerūt ex cordis deſiderio. ⁊ hoc magnum fuit in eis ſignū. Nam ſicut deſideriū cibi corꝑalis ſignū eſt corꝑalis ſanitatis. ſic deſiderium verbi dei qd̓ eſt cibꝰ aīe euidens ſignū eſt ſpūalis ſanitatis. Nam cū homo eſt inpeccatis mortalibꝰ tūc obſtinatus eſt morbidus ⁊ motuus. Si aūt deuote verbū dei audierit: ſanus ē ⁊ viuꝰfieri pōt. Nam verbum dei habet tres vires que reſpiciūt ſtatum peccatoꝝ ꝯuertendoꝝ ⁊ ſanādoꝝ. Primoergo verbum dei habet vim ꝯtritiuam. qꝛ corda obſtinata in peccatis frangit ⁊ ꝯterit. Iuxͣ illd̓ Hiere. xxiij.Nonne verba meā qͣſi ignis ardens. ⁊ qͣſi malleus cōterens petram? N quāti indurati peccatores ex p̄dicatione verbi dei ſunt conuerſi. ſicut patet de publicanoMatheo Math̓. ix. ⁊ de Maria magdalena Luc̄. vij.⁊ de omnibus qui erant de cornelio gentili qui in ceſarea in p̄dicatione Petri ſunt conuerſi Act̉. x. Secundo verbum habet virtutē ſanitatiuā. qꝛ aīam in peccatis ſordidam ⁊ morbidam ſanat. Iuxͣ illud psͣ. cvj. Miſit verbum ſuū ⁊ ſanauit eos. ⁊ hoc ꝙͣtum ad defectusculpabiles citra mortales. qꝛ qui in peccatis mortalibꝰexiſtūt nō morbidi ſed mortui cenſent̉. Tercio hꝫ vimviuificatiuā. quia ſuſcitat ad vitam gratie. Sicut patꝫde peccatoribꝰ iſtis ⁊ publicanis qͥ mortui erant in peccatis. Sed ꝑ xp̄i verbum ad vitaꝫ gratie ſunt ſuſcitati.Io cuilibet peccatori dicit Verū. pi mortuus fuerꝭ in

peccatis viues. ſi voceꝫ dei viui audieris ⁊ alit ei qd̓dr̄ Ioh̓ .vj. Uenit hora qn̄ mortui ſcꝫ in peccatis quoaīam audient vocem filij dei. ⁊ qui audierint viuent.Sed notandum eſt licꝫ omnia animalia audientia vocem ⁊ odorem ſuauem ſentientes appropinquāt panthere. tn̄ ſoli dracones ab eo ſe elongant. ⁊ in antris ſeabſcondūt. Sic licꝫ multi veniūt p̄dicatore predicante.tn̄ dracones ſpūales ab auditione eius ſe elongant. Sꝫqui ſunt hi dracones? Primi ſunt apud ſe ſapientes etp̄dicatores ſimplices ſpernentes. Nam dicūt nō poſſum intereſſe p̄dicationi. nam intendo ſcripturarū lectioni. ⁊ hoc qd̓ ipſe p̄dicauit prius audiui ⁊ melius eonoui. ⁊ ſic ſe p̄ferunt in ſcientie magnitudine doctrinisp̄dicatoꝝ. Sicut draco eſt maximus ſerpentū cunctoꝝẜm Iſid̓. lib̓. xij. Sed dato ꝙ tales lectionibꝰ inſudent.melius ſciant ⁊ etiam prius audierint. adhuc vtile eisvt audiant. Quia dicit Ualerius in policrate. lib̓. viij.Plus prodeſt docentem audire ꝙ in libris ſtudere. qꝛvehementior fit impreſſio in mentibꝰ audientiū ex viſu doctoris ⁊ auditu qͣꝫ ex ſtudio ⁊ libro. Unde. vix em̄eſſe poterit quin ex ẜmone audito emendatior fias. Siattente audieris. et ſi forte eadē prius ſciuiſti. nō tamenaduertiſti vel cordi impreſſiſti. Iō dicit Criẜ. Frequenter eadem audire. etiam ſcientibus ꝓdeſt. Quod enimnouimus ſi audiuimus ſepius amplius cōpungimur⁊ ad hoc multum facere credendum eſt gratiaꝫ diuināque in principio ẜmonis ex conſuetudine impetraturquod vix eſſe poteſt. quin illa cōmunis oratio tantorūfidelium effectum aliquem oꝑetur in aliquo auditorū.ſicut oratio ſancti ſtephani effectum oꝑabatur in beatoPaulo. etſi nō in omnibꝰ eum lapidantibꝰ. Unde dicit beatus Aug. lib̓. viij. confeſ. de beato Anthonio ꝙipſe audiens. vade ⁊ vende omnia que habes ⁊ da pauperibus. ⁊ veni ſequere me Math̓. xix. Ipſe reputansverbum illud ad ſe dictum. ꝯfeſtim ad deum cōuerſusfuit. licꝫ em̄ pluries euangelium legerit vel audierit. nōtamen cordi impreſſerat ſicut tunc. Nemo ergo vilipēdat ẜmones ſimplices ⁊ cōmunes. quia in ſimplicitateverboꝝ eſt edificatio animoꝝ. Unde euangelia ⁊ totaſacra ſcriptura in ſimplicitate verboꝝ ſunt fundata ꝓpter quod nonnulli ſacram ſcripturam vilipendentesappellant eam eſſe fabulam ꝓpter ſimplicem loquendimodum. Contra quos dicit Hugo in dydaſco. lib̓. iij.ꝙ tales nō intelligunt ꝙ deo iniuria faciunt. cuius verba pulcro vocabulo ſimplicia ſꝫ ſenſu prano inſipida p̄dicant. Non em̄ elegit xp̄us ph̓os ⁊ rhetores. ſed ſimplices piſcatores indoctos qui in ſimplicitate fidei totūmundū illuſtrauerūt. Ac vbi. id eſt quādo ab hac ſancta ſimplicitate receditur faciliter ad hyreſim quis ꝓlabitur. ꝓpter quod docet apoſtolus ad Heb̓. xiij. doctrinis varijs ⁊ peregrinis nolite abduci. Secundi qui ſignantur ꝑ dracones. ſunt potatores tabernis inherentes. Quia ſicut dicit Hieronymus fuꝑ Leuit̓. xiiij. ꝙdraco eſt aīal valde ſitibundū intantū ꝙͣ vix pōt in aqͣſatiari. ⁊ facit hoc ardor quo abundat. Nam aperit osvento. vt ſic extinguat ardorem ſitis. ita ⁊ illi potatoresſunt adeo ſitibundi ex bibitione frequenti. ꝙ nec vnadn̄ica in anno poſſunt ſermoni intereſſe. Sed vaduntad gentacula ad tabernas que ſunt eccleſie dyaboli etibi ſeruiūt ei die ac nocte. vt ſupra ſatis patet ſermone.xvj. F. Et talibus optat Dauid in psͣ. xxxj. In chamo⁊ freno maxillas eorum conſtringe qui nō approximātad te. Non appropinquantes ad deū. dicit glo. Sunthomines cibo ⁊ potu ſe replentes. quibꝰ optat Dauid.Magis ac magis maxillas conſtringi. ⁊ parcius potagia ⁊ victualia dari vt ſaltim cogantur ad deum. ⁊ p̄dicationes approximare. ſicut accedit famelicus ad dn̄mſuū. Et cette andeo dicere ⁊ ſic eſt in veritate. ſi talia gētacula preſertint in ciuitatibus ante diuina officia ꝓhiberent̉ dari. tales mane bibuli ad eccleſias appropin-

M.