Dn̄ica. III. poſt Trinitatis

veſtra ⁊ cogitationes ſcrutabit̉. Sed quia multi ſunt qͥexhortationem iſtam ſapientis non curant legere nonaudiunt. nec ſeipſos nec ſubditos recte regūt ⁊ iudicātIdeo apponit cōminationem cum dicit. quoniā cū eſſetis miniſtri nō recte iudicaſtis neqꝫ cuſtodiſtis legemiuſticie: neqꝫ ẜm volun̄tatem dei iudicaſtis. ⁊ ambulaſtis horrende ⁊ cito apparebit vobis. quoniā iudiciumduriſſimū in his qui p̄ſunt fiet. Exiguo em̄. id eſt ei quipeccat ex ignorantia vel fragilitate ꝯceditur miſęricordia. id eſt minor pena. potentes aūt potenter tormentapatient̉. quia ad ſcientiā obligati ſunt. ⁊ quia eque audire vel diſcere noluerūt. ideo abundanter punient̉ cūpene ſubditoꝝ morerent̉. Secundi ſunt mulieres vane ſe ornātes. ⁊ he aſſimilant̉ tigridibus que vt inquit̉Iſid̓. in hyſtorijs naturalibus ſunt animalia velociſſima. tamen circa ſpecula adeo tarda efficiunt̉ ꝙ etiā capiunt̉. Ideo venatores cuꝫ receperint catulos tigridū⁊ ab eis ꝑſequunt̉: ponunt eis ſpecula magna in via inquibus ſe ſuꝑ pulcritudine ſua cōtemplant̉: venatoresfugiunt ⁊ catulos perdūt. ita quedam mulieres tā generoſe qͣꝫ ciuiſſe. licꝫ in alijs ſuis actiōibus ſint velocestamen circa ſalutem animaꝝ ſuarū ſunt pigre ⁊ tarde.Nam tarde ad eccleſiam veniunt. ſic quia magnā ꝑteꝫp̄dicationis negligunt vel amittūt. ⁊ hoc facit venatorinfernalis dyabolus aūt ꝓcurat. Nam ſpecula etiā corporalia aut monilia ponit eis in via. vt in illis ſe cōtemplent̉ pepula recte colligando ⁊ collocando. faciem coorando. faciem abluendo. ⁊ rugas ꝯtegendo. ⁊ ſic tempus ꝓrogatur. verbūqꝫ dei negligit̉. Cōtra quas dicitapl̓us Iacobus. c. j. Sit omnis homo velox ad audiēdum ſcꝫ verbuꝫ dei. qd̓ tales mulieres nō faciunt. ideoimpunite nō ꝑmanebūt. ideo legitur in annulo ꝑte. ij.cxix. c. de quadam muliere ſeculari que in ſpeculo ſe ornando multotiens ẜmones ⁊ eccleſiaꝫ neglexit. ideo invltima hora qua ab hac recedere debebat vita. cū multiadeſſent clara die cunctis cernentibus aries terribilisinter cornua ſua ſpecula gerēs. domū ingreſſus. ſuperlectum ad pedes ſe locauit vel ſtrauit. mulieri oſtendēsin quo illa que que geſſit ſcelera diuino iudicio cōpulſavidit nec auertere ſe in poteſtate ſua fuit. Et ſemper qn̄illud intuebatur miſerabiliter vlulabat. predictus v̓oaries nullo modo ab aliquo poterat remoueri. Sed tādem egreſſus diſparuit ⁊ mulier ſpūm exalauit. Et rectuꝫ fuit in hoc iudiciū dei. vt que antea in ſpeculū intuita eſt pulcritudinē vanitatꝭ ⁊ videret. in egreſſu ſuoiniquitatis deformitatē. ⁊ que prius in ſua pulcritudine gloriabat̉ poſtea in peccatoꝝ enormitate puniret̉. vtverificaret̉ illud Sap̄. xj. per que quis peccat. per hec ⁊puniet̉. Quare regia hec dn̄a Maria magdalena. poſtꝙͣ fuit ꝯuerſa adeo velox fuit ad v̓bū dei audienduꝫ ꝙ̄ſemꝑ pͥma erat ſedens ad pedes chriſti. Nam ſi tardeextitiſſet ad pedes dn̄i venire p̄ multitudine audientiūnō potuiſſet. Ideo laudat eam ſcriptura Luc̄. x. Intrauit ieſus in quoddam caſtellum. ⁊ mulier quedā Martha noīe excepit illum in domū ſuam. ⁊ huic erat ſoronoīe Maria. que etiam ſedens ſecus pedes dn̄i audiGuit verbum illius. Tercij qui ſequūtur p̄dicatoreꝫ quieſt os ⁊ vox veri pantheri xp̄i ſunt curioſi noua cupiētes. ⁊ hi ſimilant̉ ceruis. De quibus ſcribit Pli. in ſpe.natu. ꝙ tante ſunt ſimplicitatis ꝙ omnē mirent̉ ⁊ ſtupeant nouitatē. Nam equo vel bubalo ad eos accedēte. ita in ipſum reſpiciūt ꝙ prius hoīem iuxta ſe venientem. ⁊ ſagittis impetere volentem nō attendūt. Sic achuc multi ſunt curioſi ſimplices hoīes qui oēm mirant̉nouitatē ẜmonū ⁊ nouis fabulis plus qͣꝫ in ſolidis ſcripturis delectant̉. Sicut p̄dixit apl̓s. ij. Timo. iiij. Eritin nouiſſimis em̄ tempus cū ſanam. doctrinam nō ſuſtinebūt. ſꝫ ad ſua deſideria coaceruabūt ſibi magiſtrosſcꝫ loquentes tm̄ placentia prurientes auribꝰ ⁊ a veritate quidem auditu auertūt ad fabulas conuertent̉. Sꝫ

cōtra hoc dicit Ariſ. ꝙ conſuetudo audiendi apologooid eſt fabulas magnū eſt impedimentuꝫ in cognitioneveritatis. Idcirco circa fabulas iouis aut grāmaticamnō debet p̄dicator in ſua p̄dicatione exponere populoNam hoc tanqͣꝫ graue nephandū ⁊ irreligioſum ꝓbibuit Grego. expreſſe. lxxxvj. diſ. c. Cum multa. vbi dicitur. In vno ſe ore cū laudibus iouis xp̄i laudes nō capiunt. Et dixi ꝙ iſti mirant̉ in nouitate ſermonū. cumtamen nihil ſit nouū ſub ſole. nec quiſquis valet dicerehoc. ecce recens eſt Eccͣs .j. Et ẜm ph̓m. Noſtrū ſcire ēantiquoꝝ reminiſci. Quarti qui ſequnt̉ p̄dicatores ſūt.doloſi detrahentes. ⁊ hi ſimiles ſunt hyenis. Sunt em̄hyene beſtie crudeles in affrica. eoꝝ doloſitas apparetin hoc ꝙ circūeunt domos ꝑ noctes ⁊ hūanas ꝓut poſſunt fingunt voces vt putent̉ eſſe hoīes. vt dicit Iſid̓.Intrant etiam domos vt deludant hoīes ⁊ capiunt canes ⁊ deuorāt eos. ⁊ cauant ſepulturas ⁊ carnes comedunt mortuoꝝ. vt refert Barth̓. in lib̓. xij. ꝓprietatum.Ita doloſi detractores fingūt ſe hoīes verbis manſuetis. ⁊ intrant domos dei cū alijs hoībus qui putant ipſos eſſe bonos. ſꝫ eos deludunt. ⁊ canes. id eſt p̄dicatores qui ſimiles ſunt canibus capiūt in ſermone ſuo. ſicut illi fuerunt qui inierūt conſiliū vt Ieſum caperentin ẜmone Math̓. xxij. Et dū in aliquo eos ceperint deuorant eos. fame ipſoꝝ bone ⁊ doctrine ſalutari detrahendo. Sicut refert Uincen. in ſpe. hyſto. li. xx. c. cxix.Dum ſcꝫ Amandus traiectis vrbis ep̄us in vaſconia.verbum dn̄i p̄dicauit. quidam lubricus ioculator ⁊ leno verbis dei detrahere cepit qui ſtatim a demone correptus ꝓprijs dentibus ſe diſcerpens ⁊ ꝙ iniuriam viro dei fecerat ꝯfitens. ꝓtinus expirauit. ita refert Thomas in lib̓. apum. c. lxxv. de vno magiſtro qui detraxitẜmonibus xp̄i ⁊ Moyſi dicens. Magiſter Symon detornato pariſiꝰ in theologia regebat. ⁊ erat excellēs illein temꝑe ſuo. Sed ꝯtra decentiā talis officij ſupra modū incōtinens ⁊ ſuperbus. hic cum ſuꝑ doctores omēsciuitatis auditores haberet. ⁊ in ſchola coram omnibꝰde humilitate altiſſime doctrine xp̄i queſtionē. p̄habita diſputatiōe terminaret. In fine tamen datus in reprobū ſenſum in execranda contra xp̄m verba blaſphemie ꝓrupit. Tres ſunt inquit qui mundū ſertis ſuis ⁊dogmatibus ſubiugauerūt. Moyſes Ieſus ⁊ machometus. Moyſes pͥmo iudaicū populū ſubinfatuauit.Secundo Ieſus a ſuo noīe xp̄ianos. Tercio gentilempopulū machometus. de Moyſe ⁊ xp̄o falſum dixit. qꝛniſi veriſſima docuerūt. ideo in hac hora cum hec dixiſſet euerſis oculis ꝓ humana voce mugitū fecit ⁊ emiſit⁊ epilenſia ſtatim eliſus in terram. tercio eiuſdem morbi vindictam accepit. plaga inſanabili percuſſit. ergoeum omnipotens in omni ſcientia vſqꝫ ad pͥma litterarū elementa priuauit. ⁊ grauiori quidem in anima cuꝫplaga hac percuſſus eſt. cum vſqꝫ in diem mortis ſue q̄ſi mutis comꝑatus eſt iumentis inſipientibus. ⁊ in luxurie permanſit feditate. Et vide ſupra admirationismiraculum alendam fornicariam ſuaꝫ cōcubinā noīare poterat ⁊ ſciebat Boetium in de trinitate qui iuxtaeum ad ſpectaculum ponebat̉ quem olim cordetenusſcierat poſt inditam plagam. nec noīare poterat nec valebat. Quinti qui ſequunt̉ predicatores ſunt obliuioſi. Iaudientes. ⁊ hi ſimiles ſunt ſtrutiōibus. Nam ſtrutioeſt animal graue ẜm corpus licꝫ pennas habet vt auistamen in aere nō elenatur. ⁊ eſt valde obliuioſum. Nādicit Greg. ſuꝑ Iob. xxix. Quando venit tēpus vt pariat ad ſtellas que vocant̉ plyades oculos eleuat qͥb̓ꝰviſis. fodit arenam ⁊ ibi ponit oua ⁊ ſabulo ea cooperit. cum autem reliquerit ea ſtatim obliuiſcit̉ ea vbi poſuerit. ⁊ nūqͣ ad ea redit. ſꝫ calefacta arena feruore ſolisabſcondita oua decoquit. ⁊ ex illis pullos ꝓducit. cumaūt fracta teſta pulliculus ꝓductus fuerit. tūc eū materrecolligit atqꝫ nutrit ⁊ quē in ouo ꝯtēpſit. egreſſum de