Dn̄ica. III. poſt Trinitatis

uiter p̄cipitat. Ideo dicit Bern̄. in lib̓. de ꝯtēptū mundi. Eya ꝙ duriſſimū iudiciū his qͥ p̄ſūt fiet. aſcēdet ſuꝑbia tua ſemꝑ ſequere regem tuū omne ſublime videatoculi feſtina multiplicare p̄bendas. deinde ad archid yaconū euola. deinde ad p̄laturam aſpira. qm̄ ſic itur adaſtra vt altiori gradu grauior caſus ſit. neqꝫ em̄ ſic paulatim decides. Sed tanꝙͣ fulgur impetu vehementi qͣſi alter ſathanas deijceres. Secunda vigilia eſt appetitus virtutū. ⁊ certe multum debent hoīes vigilare circa virtutes ⁊ appetere illas. quia virtutibꝰ nihil eſt vtilius hominibꝰ in hac vita. Sap̄. viij. Diuitie etiā corꝑales auferri poſſunt. ſꝫ nō ſpūales vicꝫ v̓tutes. Ideo ẜmph̓m. virtus bonū noſtrū ē. ꝓprie tn̄ bona fortune ſuntnobis bona aliena. Sed bonū ꝓprie nulla vis a nobisexcutit. Iuxta illu Sen̄. Non poteſt auferri ab hominibꝰ virtus. nec in vita nec in morte. Cui ꝯſonat Tullius. Omnia inquit alta caduca ſunt. Uirtus vna eſtaltiſſimis defixa radicibꝰ. iſta vigilia circa virtutes treshabet pͥncipales horas. Prima eſt pura oratio. de quadicit Caẜ. ſuꝑ illud psͣ. lxxxvij. Intret or̄o mea in conſpectu tuo. Uirtus magna hic pure orationis notaturquia ꝑſona quidem ad deuꝫ intrat ⁊ mandatū peragitquo caro nequit ꝑuenire. Eſt em̄ quaſi quedam auicula aquilinis pennis celum penetrans ⁊ vſqꝫ ad ſedemdei ꝑtingens. Et velut apis de fauo ſecreti cordis muuerata recedit de flore. tamen qui xp̄s fecunda reuertitur nec inde floris ſubſtantia minuit̉ de ipſa. Etiaꝫ dicit effrem in lib̓. de luctationibus ſeculi. Sancte ⁊ pure orationes ⁊ ꝯfabulationes ⁊ colloquia dei ſuꝑ ⁊ magna exultatione ad deū aſcendunt angeli ⁊ archangelieis occurrunt ⁊ ſuſcipientes eas vſqꝫ ad thronum glorie dei ſancti perducūt. Secunda huius vigilie appetitus vicꝫ virtus eſt lachrymaꝝ effuſio. De illis Rabanus ſuꝑ Math̓. Proprietates lachrymaꝝ ſunt quatuor. Sunt em̄ humide vt ſordidū cor abluant. calide vtfrigidum calefaciunt. Salſe vt fetidum condiant. amare vt delectationem cordis temperēt. vno ergo momēto deū pulſant. ſcelus rigant. aīam lauant. ignem inferni extinguūt. qd̓ nō faceret tota aqua marꝭ. Tercia hora ē elemoſynaꝝ largitio. quia dicit Leo papa in quodā ſer. Delitie noſtre ſunt opera pietatis illiſqꝫ cibis impleamur quibꝰ ad eternitatē inuitamur. Sentiant oēspauꝑes humanitatē in quibꝰ iuuandis nemo eſt quinō poſſit aliquam exequi beniuolentie portionē. Tercia vigilia eſt eternoꝝ deſiderium. in hac vigilauit ꝓpheta qn̄ dixit psͣ. xlj. Sicut deſiderat ceruꝰ ad fontesaquarum. ita deſiderat anima mea ad te deꝰ. Hec vigilia habet tres horas. Prima eſt obliuio tēꝑalium adquā hortatur xp̄s psͣ. xliiij. quālibet aīam. Audi filia etvide ⁊ inclina aurem tuam. ⁊ obliuiſ. populum t. ⁊ do.pa. tui. Et ponit rationem. Et .i. quia ꝯcupiuit rex decorem tuū. qm̄ ipſe eſt dn̄s deus tuus. Et hoc dicit cōtra illos qui hic pecuniā ⁊ temꝑalia colunt ꝓ deo. Secunda hora eſt cōtemplatio ceieſtium. in hac hora vigilauit Hiero. quando ſcripſit ſuꝑ psͣ. Si fieri poſſꝫ ꝙaliquis vno die tm̄ in regno celoꝝ eſſet ⁊ poſtea p̄cipitatus decideret recte quoqꝫ dicere poſſit. Melius ē dies vna in atrijs tuis ſuꝑ milia. In iſta etiam hora vigilauit Anẜ. in ꝓſologio ſic dicens. Quid ꝑ incerta vagaris o homuncio querendo bona creata? ama vnumbonū in quo ſunt omnia bona. Si delectat pulchritudo fulgebunt iuſti vt ſol. Si libertas aut fortitudo ſimiles erunt angelis dei in celo. Si longa ⁊ ſalubris vita.ibi ſanitas eterna. Si ſatietas aut ebrietas ſatiabunturde gloria domini ⁊ inebriant̉ ab vbertate domus dei.Si melodia. ibi canunt angeli. Si ſocietas ⁊ amicicie.ibi beatoꝝ ſocietas. ⁊ oīm vna voluntas. Si honores⁊ diuitie. quia gloria ⁊ diuitie in domo eius. Si ſecuritatis certitudo. ibi oīum tempoꝝ erit longitudo. O corhumanū cor indigens cor expertū erūnas. īmo obrutū

erūnis quantū gauderes. ſi in his omnibꝰ abūdares.interroga intima tua. Si caꝑe poſſent quantū gaudiūſuum de tanta beatitudine foret. hec ille. Ecce qualiterceleſtia cōtemplatus eſt. Et hec ſi quilibet homo ꝯtemplaret̉ p̄ſentia nō tantū q̄reret aūt amaret. Tercia hora eſt ingreſſus in regnū. in hac vigilauit Dauid cū dixit. Letatus ſum in his que dicta ſunt mihi in domumdn̄i ibimus psͣ. cxxj.¶ De eadem dn̄ica Sermo. ij.rant appropinquantes ad Ieſum publicani ⁊ peccatores vt audirent illum Luc̄. xv. Tria ſunt ꝓpter q̄ vnaqueqꝫ res alteri appropinquat. Primū ē inclinatio naturalis. Secundū neceſſitas corꝑalis. Et tercium vtilitas ſpecialis. ꝓpter pͥmū lapis appropinquat ad fundūquia dicit Ariſ. in de celo ⁊ mundo. Omne leue ſurſuꝫ.⁊ omne graue deorſum. ꝓpter ſecundū neceſſitas vrgesfamelicos facit appropinqͣre ad cibum ⁊ facit infirmosad medicū ꝓperare. De primo legitur Iob̓. vj. de multitudine maxima que neceſſitate cōpulſa venit ad xp̄mquos ille vſqꝫ ad ſatietatē pauit. De ſecūdo Math̓. viijlegit̉ ꝙ Centurio acceſſit ad medicū xp̄m petens pueriſui ſanitatē. ꝓpter terciū mercator audiēs foꝝ in aliquaciuitate ad ip̄m vt aliquid lucret̉ appropinquat. Moraliter ꝓpter hec tria debꝫ quilibet peccator ad ieſum appropinquare. Primo ꝓpter inclinationem naturalem.Nam quilibet homo cū peccat a deo ſe elongat. Sicutteſtatur magiſter lib̓. ij. ſentē. diſ. xxxv. c. vj. Ab eo ſe inquit elongat ꝑ peccatū nō loci diſtantia quia vbiqꝫ totus ⁊ p̄ſens eſt omnibꝰ ⁊ omīa in ipſo ſunt. vt ait Aug.in lib̓. de. lxxxiij. queſtionibꝰ. ⁊ ipſe locus nō eſt locus tamen dei abuſionē dr̄ templū dei. nō ꝙ in eo cōtincat̉. ſꝫꝙ epn̄s ſit ⁊ inhabitans. ꝑ illud aūt anima munda intelligitur. ꝑ peccatū igitur nō ſolum ẜm locum aliquislonge fit a deo. Sed in eo longe fit a deo ꝙ ab eius ſimilitudine recedit ⁊ tanto longius quanto ſit diſſimilior.Et ꝓpter hunc receſſum a deo ait Ariſ. de pomo ⁊ morte. Beata anima que nō eſt infecta prauis operibꝰ huius mūdi. licet tn̄ homo ꝑ pctm̄ ſe a deo elongauerit tn̄natura ip̄m inclinat vt ad ſuū creatorem reuertat̉ auertendo ſe a bono cōmutabili ad bonū incōmutabile. qꝛdicit Boe. de cōſo. lib̓. iij. ꝓſa. ij. Eſt em̄ mentibꝰ hoīmveri boni. ſcꝫ beatitudinis que xp̄s eſt naturaliter inſerta cupiditas: ſed ad falſa ſcꝫ ad bona deuius error abducit. Secūdo debet homo appropinquare ad Ieſumꝓpter neceſſitatem corꝑalem. vnde Amb̓. in lib̓. de virginitate. Omnis anima accedit ad xp̄m. qꝛ ipſe oīa nobis eſt. Si vulnus curare deſideras medicus eſt. Si febribus eſtuas fons eſt. Si iniquitate grauaris iuſticiaeſt. Si auxilio indiges virtus eſt. Si mortē times vitaeſt. Si celum deſideras via eſt. Si tenebras fugis lux ēSi cibum queris alimentū eſt. Tercio debent homīesad xp̄m appropinquare ꝓpter vtilitatem ſpecialem. qꝛipſe mercator eſt. venale habens regnū celoꝝ. Sicut teſtatur Aug. in ꝑſona xp̄i. Uenale inquit habeo. inquitqͥd: celū. Quo erit̉? rn̄dit labore requies. gl̓ia ignominia. ꝓpter hec iam dicta hoīes appropīquāt ad xp̄m qͥſe elongauerūt ꝑ peccatū. vt dicit euangeliū. Erant appropinquātes ⁊c̄. In quo pͥncipaliter tria tangit. pͥmopctōꝝ ad xp̄m neceſſitatē appropinquationē. ibi. Erātappropinquātes. ſecūdo eoꝝ ab ipſo benignā receptione. ibi. hic peccatores reci. tercio exemploꝝ debitā allezationē. ibi. qͥs ex vob̓. Circa pͥmū eſt notandū ꝙ Phrylologꝰ dic̄ de pāthera. vn̄ v̓ſus. Eſt aīal pāther qͦ nō eſtpulchrior alter .ſ. pāther. Qui niger ex albo cōſpergit̉ orbicl̓ato. hꝰ natura ē cū comederit ⁊ ſaturatꝰ fuerit ſe re-