Dn̄ica. II. poſt Trinitatis

ꝑpetue debēt puniri. Sexto qꝛ in infinitū erat rōnaliscū in iudicio p̄ponit finitū infinito. ſil̓r ꝯcupiſcibilis inappetendo ⁊ iraſcibilis in adherendo. vn̄ ⁊ merito pena erit infinita. Septimo qꝛ dānatus de peccato perpetrato nunꝙͣ hēbit verā penitentiā. ideo deꝰ nunqͣꝫ mutat illius punitionis ſnīam. Ad hoc etiam ꝓbandū talia ponit exēpla. videmus em̄ ꝙ emptio momentaneadat ius poſſidendi perpetuū. Et vulneratio momentanea mortē inducit perpetuā. Item caſus in foueā ē detentio perpetua. Itē crimen leſe maieſtatis eſt ſeruitusperpetua. Iō legit̉ in annulo ꝑte. ij. c. cxxiij. Pariſiusduo ſocij pariter viuentes turpiter cū vnus moreret̉ ⁊alter poſt mortē eius qͣdam die ſolus ad campos ibatſpaciando clamorē audiuit miſerabilē. Accedit ꝓpiusvidit caminū ignis ⁊ duos nigerrimos ethiopes quiquendā quē nō videbat ſꝫ horribiliter clamantē indeſinenter cruciabant. hic autē qui folles calcabat ſic inquiebat ſemꝑ ⁊ ſemꝑ. ve mihi vndiqꝫ. Cū ergo q̄reret qͥsibi cruciaret̉? Rn̄dit malleator. anima ſocij tui eſt. territus ille queſiuit. quāto tēꝑe illa pena durare deberet?Calcator ait. ſemꝑ ⁊ ſemper. turbatur ille. petit tn̄ vt admodicā horam ꝑmittant quieſcere: ſꝫ nō ꝑfecit. Tandoquerit. quare ſemꝑ puniri deberet?: rn̄dit calcator. iuſtodei iudicio ſemꝑ puniet̉ qui ſemꝑ peccare elegit. quo dicto illa viſio diſparuit. Ex his dictis patet ꝙ illud eſt erroneū ꝙ in quibuſdā apocriphis inuenit̉ de reuelatione facta cuidam ꝑſone. ꝙ anime dānatoꝝ ab hora nona in ſabbato vſqꝫ ad horam nonā in dn̄ica vel vlterineſcio qͣꝫdiu refrigeriū habent vel obtinent qd̓ nihil eſtSi em̄ pena nō ſemꝑ duraret nō eſſet ꝑpetua. quicqͥdem̄ perpetuū eſt: ꝯtinuū eſt ⁊ eternū. ⁊ ideo om̄es talesnarrationes pro fictione ſunt habende. ſicut ⁊ illa Sedulij in carmine paſchali ſint ⁊ ſpiritibꝰ ſub ſtige iacentibus celebres ferie: vt illa ſacra nocte qua dn̄s redijt aſtagnis achirontis ⁊cͣ. Decimo ⁊ vltimo hec dyabolicaZ cena dr̄ magna ꝓpter inuitatoꝝ innumeroſitate. licꝫ em̄multi ſunt vocati ad vitam ſcꝫ eternā. pauci tn̄ ſunt electi Math̓. xxij. Ideo plures damnant̉ ꝙͣ ſaluant̉. ⁊ hͦnō eſt mirū. qd̓ ꝓbat̉ ex multis. Primo. qꝛ vilium ē maior multitudo qͣꝫ p̄cioſoꝝ. vt ferri plumbi ꝙͣ auri ⁊ argēti. ⁊ lapidum cōmuniū qͣꝫ gēmaꝝ ⁊ quercuū ꝙͣ cedrorū vel palmaꝝ. Sic eſt maior numerus ſtultoꝝ ꝙͣ ſapientium. Iuxta illud Eccͣs .j. Stultoꝝ infinitus eſt numerus. Secundo cū in tanta multitudine hoīm pauei ſunt reges tꝑales quare nō miꝝ ſi pauci ſunt habituri regnum celoꝝ. Tercio cū pauci ad regnū celoꝝ venire curent quid mirū ſi pauci ꝑueniunt. Quomō em̄ ꝑuenient ſi venire nolunt. Quarto quid miꝝ ſi pauciores aſcendunt in celum qͣꝫ deſcendūt in infernū cū facilius ſit deſcendere ꝙͣ aſcendere. ⁊ ſi pautiores intrantranguſtam portam celi. ꝙͣ ꝑ portaꝫ inferni latā Math̓.vij. Intrate ꝑ anguſtam portam. qꝛ lata eſt porta ⁊ ſpacioſa eſt via quę ducit ad ꝑditionem ⁊ multi ſunt qͥ intrant ꝑ eam. Sed anguſta porta eſt ⁊ arta que ducit advitam. ⁊ pauci ſunt qui intrant ꝑ eaꝫ. Iō legit̉ in annulo. vbi ſupͣ. duo ſtudentes ſe mutuo diligentes in peccatis viuebant qͣdam die dū tractarent ⁊ optarent hancvitam miſeram ſemꝑ duraturā in hoc ꝯuenerūt ꝙ quiprior moreret̉ infra menſeꝫ appareret. Mortuus ē igit̉alter eoꝝ ⁊ ſocio apparens damnatū ſe eſſe aſſerens veſtem pulcerrimā qua vtebatur ponderoſiſſimā ⁊ ardētiſſimam ſibi eſſe dixit. Tunc alter qualitatē penarū ⁊numeꝝ damnatoꝝ queſiuit. Ad pͥmā q̄ſtionem qualitatē penaꝝ dānatus manū excipiens eijcit tres guttasin faciem eius ⁊ ſtatim cecidit quaſi mortuus. ⁊ ille netimeas tl̓is ego ſum totus. ꝓpter ſecundā queſtionē denumero dānatoꝝ extraxit litteram de ſinu ſuo ⁊ deditei legere. ⁊ ſic legit om̄s pͥncipes inferni ⁊ rectores tenebraꝝ vniuerſis eccleſie p̄latis thartareā ſalutē. qm̄ optime que noſtra ſunt ſentitis nobiſcum ⁊ tot aīas mitti-

tis ad infernū ꝙ via ſpacioſa ⁊ lata vix eas capit. Sciatis vos dignā apud inferos retributioneꝫ habiturosCum ergo ille ſtupidus ⁊ tremens legiſſet poſt hoc religioneꝫ intrauit. Quapropter dr̄ hic de illo qui fecit cenam magnā ⁊ vocauit multos. Ꝙͣtum ad terciū ponitur ſathane ſollicitudo cū dr̄. miſit ſeruū ſuū hora cenedicere inuitatis vt venirent. quia parata ſunt om̄ia. ꝓhunc ẜuū poteſt vniuerſitas demonū deſignari. ſed ꝑhoram cene. ſpūalem finē cuiuſlibet peccatoris. Sed pgeneralē horam cene finem vltimi iudicij cōuenit deſignari. mittit ergo pͥnceps tenebraꝝ multitudinē ẜuoꝝſuoꝝ in hora mortis cuiuſlibet peccatoris vt adducantad cenam ſuā oēs inuitatos. ⁊ hͦ fit iuſto dei iudicio qͥad hoc dat ꝯſenſum. ſicut legit̉ in vitaſpatꝝ de quodaꝫ.qͥ vidit ꝙ aīa cuiuſdam hypocrite educta fuit a corꝑe. ⁊cū nollet exire facta eſt vox ad demones. extrahite eamvelit nolit. ⁊ ſicut nō dedit mihi requiē in peccatis quefecit aſſidue coraꝫ me ita nec vos detis ei requiē. O vtinam om̄s xp̄iani xp̄i precioſo ſanguine redempti ſe abhac erūnoſa cena excuſarent nec peccata digna huiꝰ cene perpetrarēt vt verificaret̉ illud de ipſis quod ſequit̉Primus dixit. villam emi ⁊ neceſſe habeo exire ⁊ videre eam. ꝑ villam intelligitur maſſa reproboꝝ. Iuxͣ illudLuc̄. xv. de filio ꝓdigo miſit illum ad villam vt paſceret porcos .i. ſatiauit eū impioꝝ ꝯuenticulis vt ſpūs nutriret īmundos. hanc villam quidā ere peccatoꝝ emerūt qn̄ cū nuptijs fuerūt vt manaſſes qͥ plateas hieruſalem ſanguine ꝓph̓aꝝ purpurauit. iiij. Reg. xxj. Matheus qͥ in thelonio ſedit Math̓. ix. Zacheus qui princeps peccatoꝝ ⁊ publicanoꝝ extitit Luc̄. xix. Petrus qͥxp̄m negauit. Saulus qͥ eccl̓iaꝫ dei ꝑſecutus fuit Act̉.ix. ⁊ xxij. Maria magdalena que ſepteꝫ peccatis plenafuit mortalibꝰ Luc̄. vij. ⁊ .viij. Et multi alij pctōres. Sꝫipſi exierunt qn̄ penituerūt ⁊ ꝑ ꝯfeſſionem ⁊ cū lachrymis peccata deleuerūt petentes dn̄m vt a cena inferniexcuſati haberent̉. ſic ⁊ tu hō fac. Secūdus dixit. Iugaboū emi quinqꝫ eoqꝫ ꝓbare ea. Moral̓r ꝑ boues intelligitur omne opus bonū. Iuxͣ illud Deut. xv. Nō operaberis in pͥmogenito bouis .i. nō exercebis in publicopͥmordia boni oꝑis. Ille ergo iuga bon̄ emit quinqꝫ qͥom̄e opus bonū in qͥnqꝫ virtutibꝰ intellectualibꝰ .ſ. ſapientia. ſcīa. intellectu. arte. ⁊ prudentia. q̄ enumerant̉.vj. ethi. ꝑficit. Iuxͣ illud metriſte. Quicqͥd agas prudēter agas ⁊ reſpice finem. Nam idē optat Moyſes hōibus omnibꝰ Deut̓. xxxij. Utinam ſaperent ⁊ intelligrent ac nouiſſimi ꝓuiderent. q. d. vtinaꝫ ſaperent q̄ deiſunt. Et ꝓuiderent que inferni ſunt ſcꝫ penas iam dictas ꝓfecto deū timerent. ſuperna appeterēt. munduꝫꝯtemuerent. infernū horrerent ⁊ ſic de peccatis ſuis exirent. ſicut factum eſt de multis quoꝝ quolibet pōt dicere verba p̄dicta. Iuga boū quinqꝫ emi .i. opera meabona in quinqꝫ predictis virtutibꝰ perfeci. ⁊ neceſſe habeo exire ſcꝫ a peccatis ⁊ a maloꝝ ꝯſortijs ⁊ ꝓbare ea .ſ.ꝑ opera bona an ſint digna vita eterna. Tercius dixit.vxorem duxi ideo nō poſſum venire ſcꝫ ad cenam dyaboli. Moral̓r ꝑ vxorem intelligitur vno mō ſancta eccleſia. Iuxͣ illud Apoc̄. xxj. Ueni oſtendam tibi ſponſam vxorem agni .i. eccleſiam ſponſam xp̄i. Et iſta eccleſia eſt uihil aliud niſi oīm fidelium in gratia gratum faciente exiſtentiū ꝯgregatio cuius tp̄s ẜm ꝙ eſt hō: ē caput. Eph̓. v. Uir eſt caput mulieris. Sic̄ ⁊ xp̄s eſt caput eccleſie. Et qui hanc vxorem ducit ⁊ finaliter cū eaꝑſeuerat ad cena inferni venire recuſat. qꝛ nullus qͥ eſtin ꝯgregatione fideliū ⁊ in ea finaliter ꝑmanet dānabtur in eternū. Nam pctōres nō ſunt in eccl̓ia fideliū: ſꝫmalignantiū. Scd̓o ꝑ vxorē intelligit̉ ſapīa ſctōꝝ. Iuxillud psͣ. cxxvij. Uxor tua ſicut vitis abūdans. q. d. Sapiētia ſctōꝝ interne gr̄e humore ditat̉. Et qͥ hanc vxorē ducit verſutias atqꝫ fallacias dyaboli apprehendit qͥhus apprehenſis ad cenā eius venire ꝯtēnit. qꝛ ſapīam

Nola

No.