Sermo.XXXVI.

illuminatōibꝰ corꝑalibꝰ vt luceant in ea qꝛ claritas deiilluminabit eam ⁊ lucerna eius eſt agnus. Sunt ⁊ aliainfinita luminaria. nam quot ibi ſunt ſancti ⁊ iuſti. totſunt illuminoſi cerei qꝛ quilibet ſpūs lucet in cena domini. vt patuit ſupra. Octauum qd̓ magnificat cenam corporalem eſt appoſitoꝝ ſumma delicioſitas. Naꝫ in pradio dantur groſſa. in cena v̓o deliciora. ita celeſteꝫ cenāmagnificat appoſitoꝝ ſumma delicioſitas. qꝛ in illa cena vt dicit Hiero. cibus interit ille agnus beatiſſimusmundus delicatus Ieſus dei filius patris. ⁊ marie virginis de quo ſanctis ſpiritibꝰ miniſtrabit ad oēm ſufficientiam fercula nobiliſſima de ip̄ius candidiſſima humanitate ⁊ excellentiſſima ſua diuinitate. O qͣꝫbeati ſūtqui ad cenam agni vocati ſunt. Ibi .n. inebriabunt̉ abvbertate domus dei ⁊ torrente voluptatis eius potabūtur. ⁊ non ſolum xp̄c apponet ſummā delicioſitatē. Sꝫetiam maria mater eius ⁊ omnes ſancti angeli ⁊ ſancti.Nam de maria dicit Bonauen. ꝙ cum ſua iocūda atqꝫ delitioſa viſione mirabiliter omniū ſpirituū mentesletificat ⁊ miro atqꝫ ineffabili gaudio omnē beatā creaturam inebriat videre illius celeſtis regine claritatē. Etidem tractans illud Iob. j. Septem filij Iob cōuiuia faciebant quilibet in die ſuo. vult ꝙ. vij. ordines ſanctoꝝvicꝫ angeli patriarche ꝓphete apoſtoli martyres cōfeſſores virgines faciunt cōuiuia ⁊ apponunt delicioſa. Etdicit filij hi cōuiuia vnuſquiſqꝫ in die ſuo faciunt qn̄ ſeinuicem ſuis celeſtibꝰ gaudijs paſcunt in quo de meritis ſuis ſinguli iuxta ſibi datam gloriam fercula delicioſa ſibi ꝓpinant. Et ſubdit hoc ſpecialiter de angelis. prima inquit die primogenitus hoc eſt ille celeſtiū angelorum numerus qui non immerito nomine primogenitinuncupat̉ qui priores ſunt creatōe ⁊ cōuerſione ad deūa quo nunꝙͣ receſſerunt ꝑ peccatū. Sed ſemꝑ immobili charitate deo patri adheſerunt. ⁊ illam beatā hereditatē celeſtis regni oībus priores poſſiderūt. Iſti eniꝫ incōuiuio ſuo diuerſa fercula ⁊ delicioſa ꝓpinant. vnuſqͥſqꝫ ordo eo ꝙ excellentius acceꝑit in numero gaudia ſpiritualia amminiſtrat. Et ſubdit on̄dere hoc d̓ ſingulisordinibus iam inquit. O anima cogita quale ferculumtibi ꝓpinant. illi ſummi ſpūs ſeraphici ordinis. qꝛ adeovicini illi eterno patri ſunt. ꝙ inter ipſos ⁊ hūc nulli alijſpūs interſunt qui ip̄m immediatius cōtemplantur etſuis bonis eternis ꝑfectius ꝑfruant̉. quale putas propinant gaudiū de nature ſue nobilitate. quale de contemplationis claritate. quale de dilectiōis ſinceritate. hi ergo qui ſeraphin nominant̉ illud conuiuiū ordinant ardore diuine claritatis. Cherubin ſplendore eterne claritatis. Throni equitate diuine maieſtatis. dominatōesde dominandi ſuꝑ eos excellentiā. Principatus de p̄cipiendi inferioribꝰ magnificentia. Poteſtates de auctoritate malignos ſpūs coercendi. Uirtutes de poteſtatemiracula faciendi. Archangeli de dignitate ſuꝑiora nūciandi. angeli de dignitate minora diuine ſcientie ſecreta reuelandi. hec ille. Nonum quod magnificat cenaꝫcorꝑalem eſt cene diuturnitas. Nam a labore expediticenam ꝓtrahunt. Cibus .n. cito ſumptus nocet contranoctem. Ideo dicit̉ Heſter .j. ꝙ conuiuiū Aſueri durauit ſeptem diebus. Sicut cenam celeſtē magnificat diuturnitas. quia nunꝙͣ habebit finem. quia beati qui habitant in domo tua dn̄e in ſecula ſeculoꝝ laudāt te. Iōdicit Anſel. in ꝓſologion. Si delectat ſecuritas ⁊ certitudo. ibi omniū tempoꝝ eterna longitudo. Decimū etvltimū quod magnificat cenam corporalē eſt quietis etſaporis ſuauitas. Poſt cenam ergo eſt quieſcendū ideolecti eburnei ⁊ aurei erāt in orto Aſueri Heſter .j. Sicin illa cena celeſti erit quietis ſuauitas. quia dicit Aug.ad Ianuarium li. iij. Ineſt in illa requie non deſidioſaſegnities. Sed quedā ineffabilis tranquillitas agnitionis ocioſe. Sic ergo ab huius vite oꝑbus in fine reqͥeſcitur vt in alterius vite actione gaudeat̉. ⁊ hoc ad pri-

mū ⁊ ſecundū. Ꝙͣtum ad tercium ſubiungit̉ inuitatorum pluralitas cum dicitur. Et vocauit multos. Ubiꝰnota Hol. lect. cxliiij. ſuꝑ li. ſapien. c. xj. dicit de diuinisvocatōibꝰ. Et eſt ſciendū ꝙ tres ſunt in genere ⁊ tres īſpecie. In genere quidem logico vocat verbo vocat ſigno ⁊ vocat nuncio. ſicut volens aliquem ad ſe vocarevocatōem ſuam poteſt facere tribus modis. vicꝫ ꝑ verbum ſignum ⁊ nuncium. Primo vocat nos per verbūin filij ſui incarnatōe quando verbum caro factum eſt⁊ habitabit in nobis Ioh̓. j. Miſit verbum ſuū ait psͣ.cvj. Et ſanauit eos. Sed ad hanc vocatōem multi venire contempſerunt in quo ruſticitatē ſuaꝫ oſtenderūtNam magna foret ruſticitas ſi rex francie mitteret filium ſuuꝫ ad vocandū aliquem pauꝑem ⁊ ille venire cōtemeret. Sic maior fit iniuria ſi homo vilis ⁊ pauperverbo dei quod eſt filius patris inuitante venire ꝯtemnit. Quod aūt frequēter videmus vt merito dicat xp̄sIob. xix. Seruum meū vocaui ⁊ non reſpondit mihi.ore ꝓprio dep̄cabar illum. Os dei verbum eſt dei. Iuxtaillud Canti .j. Oſculetur me oſculo oris ſui. Secūdo vocat nos ſigno. ⁊ ſignum illud fuit corpus ſuū extenſumin cruce ⁊ exaltatū in monte ⁊ rubricatum ꝓprio ſanguine. Sicut volens reclamare falconem ſtat in loco apparenti cum clamatorio rubricato. ita xp̄c volens hominēreclamare qui a paradiſo euolauerat in infernū in mōtem caluarie aſcendit ſeu ꝓceſſit in lignum crucis aſcendit latus ſanguinolentū oſtendit voce magna clamauitvt ſic de ipſo facta ſigno hominē reuocaret. ⁊ tn̄ iſtis viſis ingratiſſimi homines ad deum venire contemnūt.Sicut conquerit̉ dominus Prouer .j. Uocaui ⁊ renuiſti .ſ. venire extendi manus meas in cruce ⁊ non erat qͥaſpiceret. Tercio vocat nos ꝑ nuncios .i. p̄dicatoꝝ officio cuiuſcunqꝫ fuerint conditōnis ſiue prelati ſiue ordinarij ſiue alij ab eccleſia ad p̄dicandū miſſi vel deputati. de iſto nuncio dicit in pn̄ti euangelio. miſit ſeruū ſuūhora cene dicere inuitatis vt venirent. quia parata ſuntomnia. Quem locum exponens Grego. dicit. Seruuꝫillum oēm p̄dicatorem deſignare debemus. Unde licꝫtales multi ſunt ẜm diuerſitatē ꝑſonarum tamen vnūdebent eſſe fidei ⁊ veritatis vnione. per hanc horaꝫ intellige finem ſeculi ⁊ vltimā etatem qn̄ xp̄s filius apparuit in carne. De illa dicit beatus Iohānes .j. canon̄. ij.Filioli mei vltima hora eſt. in hac hora miſit ſeruuꝫ ſuūhora cene dicere inuitatis vt venirent non greſſu pedūſed bonis operibꝰ ⁊ moribꝰ. Nametſi in alijs etatibꝰ homines ad cenam inuitabant̉ nullus tn̄ ad eam recipiebatur. Sed ad lymbū omnes deſcendebant. nunc aūtvocati ſunt ſi veniunt recipiunt̉. quia parata ſunt oīa.ſcꝫ que requirebant̉ ad ſalutem. vt dicit Chryſo. Totūrepletum eſt ⁊ adimpletū in ſcripturis. quia introitꝰ regni celeſtis eſt apertus ꝑ paſſionem xp̄i qui ante fuerat/clauſus. Sed in ſpecie vocat etiam xp̄c tripliciter. oſtenſionibꝰ exemploꝝ. ꝓmiſſionibꝰ premioꝝ. ꝑcuſſionibusflagelloꝝ. Primo vocat nos oſtenſione exēploꝝ. quotquot enim nos ꝑ viam potentie p̄ceſſerunt. vicꝫ quotmilia martyrū. quot milia confeſſoꝝ. quot milia virginum. tot ſunt milia vocantiū. De hac vocatione dic̄ dominus Ioh̓. x. Proprias oues vocat nominatim ⁊ adducit eas. hanc vocatōem animaduertens. beatꝰ Paulus dicit ad Phil̓. iij. Ea que retro ſunt obliuiſcens. ſcꝫlegalis ⁊ terrena que dimiſi. Ad ea v̓o que ſunt priora.id eſt. ad exempla martyrū ⁊cͣ. me extendens ad deſtinatum perſequor .i. ad premiū a deo mihi ordinatum fideliter conſequendum ad brauium ſuꝑne vocationis deiin chriſto ieſu .i. per xp̄m ieſum. Secundo vocat nos ꝓmiſſionibus premioꝝ. Math. xj. Uenite ad me omēsqui laboratis ⁊ onerati eſtis. ⁊ ego reficiā vos. ecce eternam ꝓmittit refectōem venientibꝰ ad ſe. ſicut diues vocat pauꝑem oſtendendo ſibi denarium. Sic nos vocatxp̄c tanqͣꝫ pauperes qui eſt diues in omnes oſtendēdo

pp ij

O