Sermo.XXXVI.

.XXXVI.

rituſſancti miſſionis. ⁊ adhuc in omni tempore cōmunionis dat fructū ſuū largiendo fidelibus corpus ſuuꝫin edulium. quo fructu mens digne ſumentis ita fecūdatur vt virtutum et bonoꝝ operū ſemina pullulet adeffectū. Quem fructū guſtauit ſponſa Cant̓. ij. cū dixitFructus eius dulcis gutturi meo. plerūqꝫ em̄ virtutuꝫoꝑa que prius homini erāt inſipida ⁊ faſtidioſa ſumptacōiter fiunt ſapida ⁊ delicioſa. Unde Gen̄. xlix. diciturde Aſer qui figuram geſſit chriſti. pinguis eſt panis .ſ.xp̄i et p̄bebit delicias regibꝰ. Panis em̄ chriſti in hoc ſacramento pinguis dicit̉ ꝓpter omniū virtutū ⁊ donorum exuberantias ⁊ hic prebebit delicias regibꝰ .i. denotis hominibꝰ regnum anime debite regentibꝰ. talibꝰem̄ ſapit delicioſe fructus huius ſacramenti. Quintuꝫferculū eſt deuotionis ⁊ gratie augmentatio. Nūꝙͣ .n.hoc digne ſumit̉ quin aliqua ſpūalis gratia etiam ꝑceptibiliter inſtilletur. Quod figuratum eſt Numeri. xi.vbi dicit̉ ꝙ deſcendente manna deſcendebat pariter ⁊ros. quia ad ſumptionem euchariſtie accreſcit hominiros gratie. Iuxta illud ꝓuer. iij. Nubes rore cōcreſcūtNubes ſunt viri deuoti qͥ vt nubes volāt. hi rore gratiarū concreſcunt quotienſcūqꝫ huius ſacramenti māna accipiunt. Sextū eſt chriſti myſtica incorporatio. nōquidē cibꝰ ille ꝯuertit̉ in ſumente ſicut cibus naturalisſed potius ip̄m ſumintē in ſe ꝯuertit ꝓpter qd̓ dictū fuit Auguſt. libro ꝯfeſſionū. Non tu me mutabis in te ſicut cibum corꝑis tui. ſed tu mutaberis ī me. Et hec incorꝑatio ſit ꝑ amoris tranſformationem: amor em̄ ẜmDyoniſiū habet virtutū tranſformatiuaꝫ: tranſformatenim amantem in amatū. ⁊ hanc tranſformationē miſticam mentis in xp̄m innuit illa tranſformatio ſuꝑnaturalis que fit in hoc ſacramēto in qͦ .ſ. virtute verborūvna ſub̓a in aliā tranſuertit̉ realiter vicꝫ panis in corpꝰchriſti. ita mens deuota virtute huius ſacramenti peramorem ſic chriſto intime incorꝑatur vt fiat vnū corpꝰxp̄i ſpiritualiter ita vt viuat amodo vita chriſti ⁊ de ſpiritu chriſti. Quia dicit Aug. de ſpū chriſti nō viuit nificorpus chriſti. Tunc aūt quis viuit de ſpū chriſti qn̄ inſuis actionibꝰ mouet̉ ⁊ agit̉ ſpiritu chriſti ⁊ totam vitāſuam ꝯformat exemplis vite chriſti. Sicut apl̓us qͥ aitad Gal̓. ij. Uiuo aūt iam nō ego viuit aūt ī me chriſtꝰ.Ideo dixit Ioh̓. vj. Qui manducat meaꝫ carnē ⁊ bibitmeum ſanguinē in me manet ⁊ ego in eo. Septimū ferculū qd̓ dat̉ in hac cena ſacramentali eſt vite eterne acqͥſitio. Ioh̓. vj. Qui manducat meā carnē ⁊ bibit meuꝫſanguinē habet vitā eternā. nō dicit habebit ſed habetvitā eternā quaſi in pn̄ti ⁊ hoc ꝓpter certitudineꝫ. Sic̄alibi dicitur Math̓. v. Beati pauperes ſpū qm̄ ipſorūeſt reg. celoꝝ. nō ait erit. ſꝫ eſt ꝓpter certitudinē. quia tales ita certi ſunt de regno celoꝝ ac ſi iam haberētꝭ. Uelaliter dicit habet. qꝛ iſti in pn̄ti inchoant vitam eternāꝑfecti em̄ homines virtute huius ſacramēti qn̄qꝫ tātodulcore diuine ſuauitatis ꝑfundunt̉ ꝙ ab oībꝰ naturalibꝰ deſiderijs abſtrahant̉. Qd̓ innuit̉ in tranſmutatione ſuꝑnaturali que fit in hoc ſacr̄o in quo facta ꝯuerſione remanet ſola apparentia prioris ſub̓e ſine eius realiſubſiſtentia. ſicut in ꝓpoſito mens deuota ꝑ internumdulcorem huius ſacramenti plerūqꝫ ita in deū rapit̉ ettranſformat̉ amore vt extrinſecus ſolū habeat apparētiā hoīs. ſed intrinſecus habet exiſtentiaꝫ diuinitatis.hoc eſt lꝫ ꝓpter neceſſitatem corꝑalis indigētie appareat ducere vitam humanā. in ſpiritu tamen ⁊ mente ducit vitam ſpūalem celibem ⁊ diuinā vt vere dicere valeat cū apl̓o. Noſtra ꝯuerſatio eſt in celis ad Philip. iijExemplū de ſancta monica ſancti Aug. matre. de qualegit̉ ꝙ quadā die poſt ſumptionem huius ſacramentiad cubitū vnū a terra eleuata in ſpū rapta clamauit. volemus ad celū volemus ad celū xp̄ifideles. q̄ poſtea reuerſa ad ſe interrogata ab Aug. ⁊ ab alijs qͥ aderant qͥdnam ei acciderit tacuit. Sed demū qͣſi cōpulſa reſpon-

dit. cor meū ⁊ caro mea exultauerūt in deū viuuꝫ. Tercio iſta cena dicit̉ magna ꝓpter eius durabilitatem. Siem̄ ꝯuiuiū aſueri grande ⁊ magnum fuit dictum quodſolum ſeptē diebꝰ durauit Heſter .j. Quāto magis heccena magna dr̄ que iaꝫ mille annis ⁊ quadringentis etlxxxvij. annis durauit ⁊ vſqꝫ ad conſummationem nōceſſabit. iuxta illud Math̓. vlti. Ecce ego vobiſcū ſumomnibꝰ diebꝰ ſeculi. Ad iſtaꝫ magnā cenā vocauit xp̄smultos. qꝛ totā multitudinē fideliū. Et primo quidemvocauit ꝑ ſeruū ſuum Salomonē. Prouer. ix. Ueniteinquit comedite panē ⁊ bibite vinuꝫ qd̓ miſcui vobis.deinde vocādo ꝑ ſeip̄m. Venite ad me om̄s qͥ laboratꝭ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos Math̓. xj. Sed ab haccena excuſant ſe aliqͥ ⁊ nolunt venire .ſ. gentiles. heretici. ⁊ iudei. qꝛ dicit Ambr. Tria ſunt genera hoīm qͥ a cena dn̄i excludunt̉. gentiles. iudei ⁊ heretici. In gentilibus eſt amor tꝑaliū. gͦ quilibet ipſoꝝ dicit. villam emi. ⁊delector in tꝑalibꝰ. Math̓. vj. hec oīa .ſ. tꝑalia gentes inquirunt. In iudeis eſt iuguꝫ legis moſaice q̄ in qͥnqꝫ libris ꝯtinet̉. retinēs eos ne ad fidē xp̄i ꝯuertant̉. iō quilibet eoꝝ dicit. Iuga boū emi quinqꝫ. hoc eſt librū quinqꝫ libroꝝ Moyſi. In hereticis v̓o eſt intellectus literalis. et quilibꝫ dicit. vxorē duxi .i. literalē intellectuꝫ accepi. quē ſemꝑ volo tenere. ideo de talibꝰ horrendaꝫ dn̄sſubiungit ſnīam dicens. Dico vobis ꝙ nemo virorumiſtoꝝ qͥ vocati ſunt vicꝫ ad cenā ſancte euchariſtie ⁊ nōvenerunt. guſtabunt cenā vicꝫ glorie. Secūdo cena eſtbeatitudo celeſtis gl̓ie quā ꝑauit nobis xp̄s vt ea fruamur in celis ꝓ ſtatu gl̓ie. De qua Luc̄. xxij. Ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pat meus regnū: vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſam meā in regno meo. De hac cena eſt illud Apoca. xix. Beati qͥ ad cenā agni vocati ſt̓.Eſt autem notandū ꝙ multa ſunt q̄ magnificāt cenaꝫcorꝑalem ex quibꝰ cognoſcimus cene celeſtis magnituˢ edinē. Primū qd̓ magnificat cenā corꝑaleꝫ vt dicit mgr̄li. vj. ꝓprietatū. eſt tꝑis cōgruitas vt nec nimis tempeſtiue nec nimis mane nec nimis tarde fiat cena. Sic cenam celeſtem magnificat tꝑis cōgruitas vt hoc tp̄s cōgruū fuit tp̄s gratie in quo deus ad hanc cenā electosinuitauit. Math̓. iij. Pnīam agite appropinqͣbit em̄regnū celoꝝ. qꝛ an̄ hoc tp̄s talis inuitatio gaudioſa fuitinaudita niſi a beato Iohanne qͥ modico tꝑe elapſo: ethoc verbū eructauit. Math̓. iij. Penitētiā .n. inqͥt agite appropinquabit em̄ regnū dei. Et tp̄s gratie fuit valde cōgruū tp̄s huius cene. quo videlicet temꝑe chriſtꝰeā nobis fecit. Quia ⁊ aſuerus qͥ interpretat̉ beatus. etſignificat xp̄m fecit tercio anno regni ſui grande ꝯuiuium principibꝰ ⁊ pueris ſuis Heſter .j. et qͥd ꝑ annū terciū niſi terciū tēpus. videlicet gratie in quo xp̄s carneꝫaſſumens de virgine mediante ſua paſſione nobis eternam refectionē p̄ꝑauit ⁊ mittens tunc nūcios ſuos omnes ad eaꝫ inuitauit. vel tꝑis cōgruitas in hoc attenditur. quia ſicut poſt cenaꝫ nullum eodem die reſtat ꝯuiuium: vt dicit Greg. Sic in die eternitatis nullū reſtatprandiū .ſ. fidei cum fides tunc euacuabit̉. Sed cena illa eterne beatitudinis durabit. qꝛ dicit Eſa. lj. Leticiaſempiterna ſuꝑ capita eoꝝ. gaudiū ⁊ leticiā obtinebūt.⁊ fugiet dolor ⁊ gemitus. Secunduꝫ quod magnificatcenam corꝑalem eſt loci oportunitas. ꝙͣtum ad ſpacioſitatem amenitatē ⁊ ſecuritatē. Ideo legit̉ Heſter vbisͣ. ꝙ aſuerus ꝓ ſuo ꝯuiuio habuit hortū ſpacioſuꝫ amenum et ſecurū. in quo vt dicit ſchola. hyſto. Erat vitis/cuius ſtipites argentei erant. palmites v̓o aurei ⁊ botriex gemmis ⁊ auro inſertis. Et dicit idem Pe. manducator in ſcho. hyſt. ꝙ ꝯuiuium aſueri fuit etiam in quadam domo mirabili habenti columnas argenteas ⁊ teſtudinem ad ſimilitudinem celi gēmis lucentibus adornatā q̄ oīa declarant loci amenitateꝫ. Et ſicut habet̉ex euāgelio Luce .xxij. chriſtus cenā ſuā vltimā in locoſpacioſo bene ornato cū diſcipulis ſuis celebrauit. Naꝫ