Dominica .I. poſt Trinitatis

ni ⁊ diuitie ſue ab alijs capte. Sic etiā patuit de iſto diuite qͥ hic epulabat̉ ſplendide ⁊ poſt mortem ſepultꝰ eſtin inferno. Et ideo hi ⁊ omnes diuites de diuitijs ſuisiactātes aut gloriātes ſunt peiores ꝙͣ ſemnarꝰ qꝛ ſemnariꝰ aliquā requiē habet in ſtabulo. ſed malꝰ diues nullam requiem habebit in inferno. qꝛ de talibꝰ dicit Hiere .xvj. Seruietis dijs alienis qui nō dabunt vobis requiem. Ideo dicit ſapiēs Ecc̄s. v. Eſt ⁊ alia infirmitaspeſſima quā vidi ſub ſole. diuitie ꝯſeruate in malū domini ſui. Secundo fatuus foret qͥ gloriaret̉ vel ſe iactaret ꝙ ſpinam portaret in pede. quia ſpine diuitie ſunt:Luc. viij. Pes affectio cordis. Fatuuꝫ ē igit̉ d̓ diuitijsgloriari. quia dicit Sen̄. in epl̓a. liij. Nemo alius ē deodignus ꝙ qui diuitias ꝯtempſerit quaꝝ poſſeſſionē tibi nō interdico ſed efficere volo vt illas intrepide poſſideas. Tercio fatuus foret qui de tali re gl̓iaret̉ ⁊ ſe iactaret. que res cum leticia ⁊ ſecuritate priuaret. Hoc autēfaciunt diuitie qꝛ auferunt ab homine tria. vicꝫ libertatem. hilaritatem ⁊ ſecuritatem. Unde Seneca in epl̓alxxvij. Terrena acquiſita libertatem veſtrā extorſerūt.dicit etiā Holk. vbi ſupra. ꝙ omnis diues ſuſpitioſuseſt. Si videt pauperē: eſtimat eum eſſe furem. Si diuitem putat eum eſſe predonem. ⁊ hi diuites de diuitijsſuis gloriantes ſepelient̉ in inferno ſi diſcedunt impenitentes. Alij ſunt diuites qui diuitias ſuas cum vſuris.fraudibꝰ alijſqꝫ iniurijs lucrant̉ ⁊ ꝯgregāt vt ꝑ iniquaꝫemptionē vel venditionē. vt qͥ vendunt res ſuas longe carius ꝓpter dilationē ꝙͣ ſi eis incontinenti ſoluerēt.vt extra de vſuris. Conſuluit. vel qui ꝓmpta pecuniaemunt ⁊ immediate ꝓpter dilationem vendunt foro cariori. vel qui cum iniquo ludo pecunias cumulant. autcum iniquis ponderibus vel menſuris. De iſtis omnibus dicit̉ Eſa. v. De qui ꝯiungitis domū ad domum.ſcꝫ ꝑ auariciam. Et in epl̓a Iude. Ue his qͥ in viā Cayn abierunt. Principiū cayn fuit auaricia. Unde ī viāCayn abierunt qui auariciā ſecuti fuerunt. Et Apoca.viij. Ue ve ve habitantibꝰ in terra: habitantes in terraIad modū talparū ſunt auari. Tercij diuites ſunt qͥ licꝫꝯabeant diuitias iuſte acquiſitas tn̄ eas in ſuꝑbia expedunt. nec aliquid pauꝑibus impertiunt̉. cum tamē dicit Chryſoſto. ſuꝑ Math̓. Nō ꝓpter hoc diuitias accepiſti vt in laſciuia ꝯſumas ſed vt in elemoſynas expendas. Et Baſilius dicit. Eſt panis famelici quem tu tenes. nudi tunica quam in conclaui ſeruas. Diſcalceaticalcei qui penes te marceſcūt. indigentis argētū quodpoſſides humatum. Ideo de vnoquoqꝫ taliū diuitumpoteſt dici verbum premiſſum. Mortuus eſt diues etſepultus eſt in inferno. quia diuitie deprimunt omnestales. Ideo ſapientie. vij. comꝑantur luto cum diciturTanꝙͣ lutum eſtimabit̉ argentum in conſpectu illius:EEt merito comꝑatur luto argentū. Primo qꝛ dic̄ Holkot lect. xcj. ꝙ eſt deturpatiuū cuiuſcūqꝫ quod tāgit ꝓpter ſuam feditatem. Unde qͥ cadit in lutū totaliter incorpore deturpat̉. Iſto modo qui cadit in amorē argenti vel pecunie neceſſario maculabit̉. Probat̉ etiā in alioſi ꝑtrahat̉ argentū ſuꝑ albiſſimū pergamenū relinqͥturab argento vna linea nigra in ꝑgameno ⁊ tamen argētum eſt album ⁊ etiam ꝑgamenū. Eodē modo licet aīaſit innocens ⁊ mūda ⁊ argentū ſit res in ſuo genere bona: qꝛ oīs creatura dei eſt bona bene ea vtentibꝰ. tamenſi fortiter imprimat̉ anime ꝑ amorem relinquit lineā nigram peccati cuius vlterius punctus eſt caſus ad infernū. Iob. xxj. Tenent tympanū ⁊cͣ. ⁊ ducūt in bonis dies ſuos ⁊ in puncto ad inferna deſcendūt. De iſto lutodicit̉ Abachuc. ij. Ue qͥ ꝯgregat nō ſua vſqꝫ quo ⁊ aggͣuat ꝯtra denſum lutum. Secūdo lutū eſt tenax ⁊ retentiuū. vnde homo nō ambulat in ꝓfundo luti niſi cummagno labore ⁊ frequenter infigit̉ ⁊ ſtat immobilis niſi ſibi caueat. Ita eſt de ambulāte in amore pecunie. retinet̉ em̄ mente et infigit̉ ne homo poſſit ꝓficere meri-

to ſpūalis vite. In cuius figura rex Pharao egypti oppreſſit filios iſrahel. ſeruitute luti ⁊ lateris. ne eſſent liberi in regno ſuo Exo. v. Ita dyabolus exiſtens in mundo nitit oppͥmere ſeruitutem argenti ⁊ diuitiaruꝫ. ſciēsꝙ nemo poſſit duobꝰ dn̄is feruire Mat. vj. ⁊ Luc̄. xvj.Non poteſtis deo ſeruire ⁊ mammone. ⁊ qͥ ſeruiūt mamone infigunt̉ in luto ꝙ nō pn̄t ꝓficere. ideo orat psͣ.lxviij. Erip̄e me de luto vt nō infigar. Recitat Areſtoin poetria ſua ꝙ poete arabici vocarunt dona comper ẜdes. quia ſicut compeditꝰ nō pōt incedere ſicut vellet ꝫpoſſet ẜm motiuam virtutē corꝑis ſui. ſed reſtringit̉ etretrahit̉ ad ambulandum ẜm menſuram quā compedes ſibi limitant ⁊ concedūt. itaqꝫ reſpiciētes dona qntumcunqꝫ ſunt diſcreti ⁊ fortes in iuſticia. Sentiunt tn̄ſe cōſtrictos ⁊ retentos ⁊ quaſi quodāmodo compeditos ne liberi exerceant qd̓ iuſticia eis ſuadet. Tercio ſicut de luto decocto fiunt lateres durabiles ꝯtra ignemſic amatores luti .i. pecunie. fiūt apti vt ponant̉ in igneinfernali imꝑpetuū. Ideo dicit̉ hic. mortuus eſt diues⁊ ſepultus eſt in inferno. Legit̉ etiam de alio diuite pecuniarū nimiuꝫ amatore qͥ tꝑe famis ne audiret vocesqueruloſas pauperū ad quandā ſuā hereditatē iuxta p̄dium ſe tranſtulit. ibi p̄ nimia fame pauꝑ ppl̓s clamās⁊ eū ſequēs ꝓpter ſuſtentationē. quoꝝ voces audiens:dixit. Nō durabo cū canibꝰ iſtis ⁊ ſic fecit locare menſam ſuam retro in aliam cameram vbi tales voces pauperū audire nō poſſet. ⁊ ſtatim qͥdā armatus pulſauitin porta dicens. Nūcius dei ſuꝫ ⁊ volo loqͥ cū dn̄o tuoSed cū ſeruitor de mādato dn̄i ſui eū aſſeruit ibi nō eē:rn̄dit iuuenis. Nam in illam camerā iō ſe tranſtulit neclamorē paupeꝝ audiret. ⁊ nūc ex ꝑte dei ego eū cito vtcompareat corā deo reddere rōnē de tꝑalibꝰ omnibꝰ ſibi cōmiſſis. qͥ diues mox ad mortē infirmatus a charisſuis ad pnīam ⁊ ꝯfeſſionē exhortat̉ attētiꝰ. qͦs ille audire renuit: ſꝫ dixit. Ego ad iudiciuꝫ citatus cōparui ⁊ adeternā mortē iā iudicatus ſum ſine oī ſpe ſalutis. qꝛ ſitnō exercui miſericordiā ⁊ ꝯpaſſionē ad pauꝑes. ſic eadēdiſcretione ſine miſericordia ſnīatus ſum. ⁊ ſic infeliceꝫaīam expirauit. ⁊ res. corpus ⁊ aīam amiſit. Ꝙtuꝫ adſecūdū deſcribit̉ pena iſtius dānati diuitis a ſuꝑiori inviſione electoꝝ. cū dicit. Eleuās aūt oculos cū eēt ī tormentis. Pro qͦ nota magiſter li. iiij. ſnīarū. di. vlt̓. dicit.Tradunt ſancti ꝙ boni malos ⁊ mali bonos vidēt vſqꝫ ad diem iudicij. poſt iudiciū v̓o boni videbūt malosſꝫ nō mali bonos. Et allegat ibidē beatū Greg. ſuꝑ Lucam omel̓. iiij. Infideles inqͥt in imo poſiti ante diē iudicij fideles ſuꝑ ſe poſitos in reqͥe contemplant̉. quorūgaudia poſt ꝯtēplari nō pn̄t. Sed hoc lucidius explanat ſctūs Tho. pͥma ſcd̓e. q. vj. arti. iij. dicens. Damnati nō cognoſcūt qualis ſit gl̓ia beatoꝝ. ſꝫ ſolūmodo cogͦſcunt eos eē in gloria qͣdā ineſtimabili. et hoc ante dieꝫiudicij. ⁊ ex hoc turbabūt̉. tū ꝓpter inuidiā. tū qꝛ gl̓iamamiſerūt. Sꝫ ptꝰ diē iudicij pͥuabūt̉ illa viſiōe. ⁊ ex hocpena eoꝝ augebit̉. qꝛ memoriā habebūt gr̄e btōꝝ. quaviderūt in iudicio vel ante. Et vlterius affligentur exhoc ꝙ videbunt ſe indignos reputari videre gloriā ſanctoꝝ quā ſancti merentur habere. Ex his verbis ſanctiTho. clare lucet ꝙ iſte diues qꝛ gloriaꝫ electoꝝ ꝯtēplatex hoc pena ſua ſibi ⁊ alioꝝ damnatoꝝ augmentat. qꝛdicit psͣ. cxj. Peccator videbit ⁊ iraſcet̉ dentibꝰ ſuis fre.⁊ tabeſcet. Qd̓ v̓bū tractat Bonauent̓. ꝑte. j. q. iij. Danati tunc dentibꝰ ſuis fremēt ⁊ tabeſcēt. qn̄ vigebit odium in eis ⁊ inuidia vehement̓ triſtabunt̉. ⁊ tabeſcēt ingloria electoꝝ dei. ⁊ qꝛ nec ipſi ad beatitudineꝫ poſſuntpertingere nec alios poſſunt a ſtatu beatitudinis amouere. ideo in ſeip̄is tabeſcant ⁊ ꝯfundantur. Et dicit nōtanter eleuans oculos ⁊ vidit. Ubi nota Holk. ſuperli. Sap̄. ſuꝑ illo verbo videamus ſi ſermones eius veriſunt. lect.xxvj. dicit. ꝙ hūane ꝯditiōis ⁊ cognitiōis ꝯſideratio que in ſenſibꝰ exterioribꝰ ꝑ oculum deſiguat ad