XXV.

SermoXXV.

fuiſſet. Tercium remediū eſt ꝙ homo ſemꝑ ſequat̉ rationis ductū cum apl̓o Phil̓. iiij. Scio ſatiari ⁊ eſurireſcio abundare ⁊ penuriam pati. Quod verbum pertractans Grego in li. moral̓. dicit. Qui acceptis alimentisnō ad iniurgitationem ventris vtitur. ſed ad reꝑationē virtutis nec plus carni tribuit ꝙͣ neceſſitas exigit ſcitſatiari. Qui alimentoꝝ inopiam ſine murmure toleratnec ꝓ neceſſitate victus agit aliquid. vn̄ anīa laqueumpeccati incurrat ſcit eſurire ⁊ ſit ire. Quem v̓o ſuꝑbia inabundantia nō eleuat vel in neceſſitate cupiditas nonirritat nouit abundare ⁊ penuriā pati. Sūt ⁊ alia remedia p̄ter illa tria ꝯͣ guloſitatē. Primum eſt elongatio abhis q̄ dant occaſionē excedēdi in cibo et potu. ſicut ē delectabilitas vel varietas aut nimietas ciboꝝ. licet em̄ illud Ecc̄i. xxj. quaſi a facie colubri fuge pct̄ā ⁊ ſi acceſſerꝭad ea ſuſcipient te. videat̉ generaliter dictū de oī peccato: ſpecialiter tn̄ pōt referri ad iſta peccata in quibꝰ tentat ſanitas vel voluptas. In illis em̄ in quibꝰ tētat aduerſitas melius pōt expectari ꝯflictus. Sed nō eſt ſecūrum accedere ad menſam vbi nimia varietas ⁊ ꝑ delicata appoſita ſunt homini qͥ vult curari ab hoc vicio.hoc inſinuat̉ Gen̄. iij. vbi legit̉ vidit mulier lignum qd̓eſſet bonū ad veſcendum ⁊ pulcrū oculis aſpectuqꝫ delectabile tulit de fructu illius ⁊ comedit. Ideo dicit gregorius. Non licet intueri qd̓ nō licet ꝯcupiſci. Et Eſa.xxviij. laquens de flore exultationis glorie dicit. Quodcuꝫ aſpexerit vidit ſtatim vt manu tenuerit deuorabitillud. quare nō eſt ſecurū videre delectabilia. Scd̓m remedium eſt frequenter ꝯſiderare qualis poſt mortē ſitcaro futura que modo ꝑ guloſitateꝫ impinguat̉. hoc remedium dicit Grego. Nihil ita valet ad domandumcarnis deſideria ſicut cogitare qͣlis ſit caro futura mortua. Tercium remedium eſt meditatio eterne vite ſiuecene. ad quam inuitati ſumus. Hoc remediuꝫ docuitnos dn̄s vbi ad cenā illā nos inuitatos eſſe docuit Luce. xiiij. ⁊cͣ. Aliter meditatur ad cenam delicatam inuitatus. qui ergo inuitatus eſt parum comedat in prandio ne cenam amittat magnam. Ad hanc cenā ꝑducatnos pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus.¶ De eadem dominica. Sermo. ij.Ortuus eſt diues et ſepultus eſt in inferno. eleuans aūt oculos ſuCos cum eſſet in tormentis vidit Abraā alone ⁊ Lazaruꝫ in ſinu eius. Ita ſcribit̉ Luce vbi ſupra.Plinius in ſpe. naturali dicit. Cecos catulos parit canis qui quāto longiori tempore nutriunt̉ lacte tāto tardius viſum accipiāt. Idem dicit Areſto. viij. animaliūCatuli inquit canis omnes ceci naſcunt̉ ⁊ ante nonuꝫdiem nihil vident. ⁊ ſi hoc tempore paſcunt̉ lacte pingui tunc aut nihil aut male videre poſſunt. Si aūt macro lacte nutriunt̉ tūc clare vident. ⁊ fortiores erūt. Etqn̄ eis parce dat̉ cibꝰ. vt dicit Plinius. Optimus eſt fetus qui nouiſſime cernere incipit. vel quem primo mater defett in cubile. Moraliter omnes homīes generaliter generant̉ ceci nō habentes oculos fidei ſed vt gentiles nati ſumus ⁊ in ira dei. Iuxta illud apl̓i ad Eph̓.ij. Eramus natura filij ire ſicut ⁊ ceteri. ſcilicet gentes.Sed cum ꝑ gratiam in baptiſmo renati ſumꝰ ⁊ ad etatem adultam iam ꝑuenimus adhuc in cecitate manemus ꝙ mala nobis imminentia nō videmus. Ideo dicit dominus Eſaie. xlij. Quis cecus niſi ſeruus meus?Et ratio huius cecitatis ē qꝛ nutrimur in lacte pinguideliciarū huius mūdi. quo impediunt̉ oculi multoruꝫne videāt gaudia electoꝝ aut penas damnatoꝝ. Quiaūt nutriuntur lacte macro tribulationum cognoſcūtſeipos ⁊ deū. ſicut factum eſt ad literā de his duobꝰ videuicet diuite auaro ⁊ Lazaro mendico. Nam diues in

delicijs excecatus fuit nec eſt mala ſibi futura cōtēplatus. Ideo finaliter in inferno eſt ſepultus. ſed pauꝑ ꝑſuam miſeriam in requiē eſt tranſlatus. Quia dicit̉ inhodierno euāgelio. Factum eſt vt moreret̉ mendicus ⁊portatus eſt ab angelis in ſinū abrahe. Sed de diuitedicunt verba prelibata. mortuus eſt diues ⁊cͣ. In quibus verbis deſcribit̉ pena damnati diuitis dupliciterab inferiori in profunditate tormentoꝝ. a ſuꝑiori in viſione electoꝝ. Ꝙͣtum ad primū deſcribitur pena ipſiꝰab inferiori in ꝓfunditate tormentorum cū dicit euangeliſta. Mortuus eſt diues ⁊ ſepultꝰ eſt in inferno. Circa quod notandū. Mors eſt triplex. Prima eſt corꝑa-lis et fit quando a corꝑe anima ꝓpter defectū caloris naturalis ⁊ humidi radicalis ſeꝑatur. Iuxta illud Areſt.in de morte ⁊ vita. Mors eſt corruptio in omnibus. ſcilicet animalibꝰ. ꝓpter calidi defectu. ⁊ hec mors eſt communis ſingulis viuentibus. ẜm illud. ij. Regum. xiiij.Omnes morimur ⁊ ſicut aqua in terrā dilabimur hecmors eſt ſemꝑ cogitanda. Quia dicit Bern̄. in quodāſermone. vbi nō cogitantem de morte reprehendit dicens. Miſer homo quare nō omni hora ad mortem tediſponis. cogita te iā mortuū cū ſis de neceſſitate moriturus. diſtingue qualiter oculi vertent̉ in capite. venerumpūt̉ in corpore. ⁊ cor ſcinditur dolore. Hec bern̄.Hanc mortem iſte diues non cogitauit. quia ſi eaꝫ cogitaſſet in ſuꝑbia ⁊ guloſitate nō peccaſſet. qꝛ dicit Plato in fedrone mortis. Meditatio eſt quaſi frenum hominū affectus refrenās. ne affluant ⁊ diſcurrant ꝑ latitudines ambitionū ⁊ libidinum. Scd̓a autē mors ē ſpiritualis. ⁊ nihil aliud eſt niſi receſſio dei ab hoīe. Tuncem̄ anima morit̉ cum deus qui eſt vita eius ab ea recedit. Sicut em̄ recedente luce occupant nos tenebre. ſicrecedente aīa a deo ꝑ peccatū morte ſpūali tanꝙͣ noctꝭtenebris occupat̉ ſiue in tenebris ſepelit̉. Sicut ille epiſcopus eccleſie ſardis. de quo Apoca. iij. Scio oꝑa tua.qꝛ nomē habes ꝙ viuas ſed mortuus es. Et hec morsſpūalis cauſat̉ ꝑ quodlibet peccatum mortale: dicenteSalomone Sap̄. xvj. Homo ꝑ maliciā occidit animāſuam. Et de pe. di. j. c. Omnis. ⁊ di. i.ij. ꝑ totū. Per peccatum mortale aīa occidit̉. Et. xxvj. q. ij. Qui ſine. Auguſt. Hec em̄ mors eſt timenda exemplo Dauid qͥ aitin Psͣ. Illumina oculos meos ne vnꝙͣ obdormiam inmorte. quaſi diceret ẜm glo. Illumīa oculos meos dāsmihi intellectū verum ne torꝑeam ⁊ delectationē ī peccato habeaꝫ. Tercia mors eſt eternalis ſeu gehennalis.de qͣ psͣ. xlviij. Quaſi ꝯuēs in inferno poſiti ſūt ⁊ morsdepaſcet eos. de hac etiā de pe. diſt. vlti. De iſtis tribusmortibꝰ dicit Linconienſis dicto xxv. Eſt itaqꝫ triplexmors .ſ. diuiſio anime ⁊ corporis ⁊ diuiſio volūtatis hominis a voluntate dei ⁊ immanitas gehennalis peneque detinet damnatos hoīes velut ſemꝑ morientes etnunꝙͣ tamē penitus extinctos. ſꝫ perpetuo a dn̄i iocunditate ſeꝑatos his tribꝰ mortibꝰ eſt iſte diues mortuusqui eſt in inferno iam ſepultus. Et dicit notanter mortuus eſt diues. vbi nota. quidaꝫ diuites de diuitijs gloriant̉ ⁊ iactant ſe. ſꝫ fatui ſunt. ſicut ꝓbat Holk. lectione. vj. Fatuus inquit eſt ſemnariꝰ qui ſe iactaret de aure quod portat cū inde nihil lucret̉ niſi dorſum excoriatū ⁊ corpus fatigatū. et cum tota die portauit onus ſuum in fine diei ducit̉ ad ſtabulum ⁊ onus ſuū ducit̉ adthalamū ⁊ ab eo elongat̉. Sic malus diues eſt qͣſi equꝰſemnarius qͥ portans theſaurū dn̄i ſui qui eſt mundꝰ.vel qui nihil inde lucrat̉ niſi remorſum ꝯſcientie ⁊ fatigationē corꝑis et anime. ⁊ in fine vite ſue ducit̉ ad ſtabulum inferni ⁊ theſauri ſui aut diuitie reponunt̉ ī thalamo mūdi. ſic̄ pꝫ de Balthazar rege Dan̄. v. qͥ in diuitijs ſuis gloriabat̉ faciēs magnū ꝯuiuiū optimatibꝰ ſuis ⁊ p̄cepit vt afferrerēt vaſa aurea ⁊ argentea. q̄ aſportauerat auus eius de hieruſalem vt biberēt ex eis. ⁊ eadē nocte interfectꝰ ē balthaſar ⁊ miſſus ē ī ſtabulū infer

2X

B.