Sermo.XXXIIII.

tripliei peccato vel macula dep̄hendit̉. videlicet de impietate in retinendo ibi. Erat quidam diues. de vanitate in veſtiēdo. ibi. Qui induebat̉ purpura ⁊ byſſo. de guoſitate in comedēdo. ibi. ⁊ epulabat̉ qͦtidie ſplendide.G Ꝙtuꝫ ad primū rep̄hendit̉ iſte diues de impietate inretinēdo. cū dicit. Homo qͥdā erat diues. Ex qͦ pꝫ ſuaimpietas. ꝙ diues fuit ⁊ pauperi nihil dedit. ſꝫ diuitiasauare retinuit. Pro qͦ notādū ꝙ tria ſunt genera diuitiaꝝ. vt dicit Holk. lect. cvij. Temꝑales ꝑiculoſe. ſpūales virtuoſe. ⁊ eternales glorioſe. Prime diuitie ſunt tēporales ꝑiculoſe. ⁊ dicunt̉ ꝑiculoſe ꝓpter tria. qꝛ repelſunt veritatē a cognitiōe ſecuritatē ab eſtimatiōe. vnitatē ab effectione. Diuites em̄ nō pn̄t habere veraꝫ deicognitionem nec ſui nec ꝓximi. Primo quia nō habētcognitionem dei. quia fallacia diuitiarū verbum ſuffocat eis ⁊ ſine fructu efficiunt̉. Math̓. xiij. In cuius figūrā legit̉ Math̓. ij. ꝙ dn̄s regibꝰ prīcipibꝰ in ſomno pauperibꝰ v̓o paſtoribꝰ in vigilia ꝑfecte ſe oſtendit. in ſignūꝙ pauꝑes deo clariorem cognitioneꝫ de deo ꝙͣ diuitesconſequunt̉. Quod figuratum etiā fuit in Zacheo quifuit princeps publicanoꝝ ⁊ diues ⁊ tamen ſtatura puſillus erat ⁊ non poterat pͦ turba videre Ieſum donecarborem aſcendiſſet. Sic diuitijs conſtipati ⁊ familijsſunt parui in ſtatura virtutū ⁊ comprimunt̉ ſollicitudinibꝰ ⁊ preſſuris negocioꝝ ⁊ officioꝝ ꝙ nō vacat eis cogitare de Ieſu niſi valde raro ꝙ ſemel forte in anno circa quadrageſimā vel circa paſcha arborē aſcendunt penitentie ⁊ contemplationis deuote ⁊ inuitant illum indomū ſuam. cito tn̄ deſcendunt ⁊ deficiunt. Et iō diuitie ſunt in pluribꝰ excecantes oculos ſpūales vt cuilibꝫdici poſſet illud Apoca. iij. Dicis ꝙ locupletatus et diues ſum ⁊ nullius indigeo ⁊ neſcis qꝛ miſer es ⁊ miſerabilis ⁊ pauꝑ ⁊ cecus ⁊ nudus. Sic etiam iſte diues de qͦdicit pn̄tis thematis verbum fallacia diuitiarū ſuffocatus veram cognitionem dei nō habuit cum in hoc ſcl̓ovixit. Sed cum eſſet mortuus oculos cognitionis aperuit cū Abraam ⁊ Lazarū in ſinu eius vidit. Et ſimilisfuit hic diues talpe que eſt beſtiola parua odiens luceꝫ⁊ fugiens. radices ſub terra comedens ⁊ in ea ſemꝑ manens. de hac dicit Areſto. li. aīaliū. Omne aīal generāsſibi ſimile habet oculos preter talpam. nō ꝙ careat oculis ſed eos habet nō apparentes. Siquis aūt incideritcoriū ſubtiliter inueniet interius veſtigia latentiū oculorum. Et dicunt aliqui ꝙ illud coriū rumpitur pre anguſtia quando incipit mori ⁊ tunc incipit oculos aperire in moriendo q̄ eos clauſos habuit in viuendo. ſic ſtediues: ſicut ⁊ multi adhuc ſunt: fuit paruus in virtutibus qꝛ paucas vel nullas habuit quia in vicijs magnꝰfuit. Quia Ecc̄i. xj. Si fueris diues nō eris immunis apctō. chriſtum etiam veꝝ ſolē fugit ⁊ in terrenis cupidtatibꝰ ſemꝑ fuit ꝓpter quod deum nō cognouit. quia dicit psͣ. lvij. Suꝑcecidit ignis .ſ. ꝯcupīe terre ⁊ non viderunt ſolem. Sic qͥ nō vidit viuens vidit moriens. qꝛ dicit Gre. in omel̓. Oculos quos culpa claudit pena aperit. Et idem dicit in moralibꝰ et ponit̉ diſt. xxxviij. c. qͥaęa. Quicūqꝫ ſtultus eſt in culpa ſapiēs erit in pena. Secundo nō habent cognitione ſuip̄ius ꝓpter duo impedimenta que cōiter diuites impediūt ne ſeipſos cognſcant. Primū eſt vera dicentiū raritas. nā pauci ſunt qͥdiuitibꝰ dicunt veritatem. qꝛ ẜm Saluſtium in tugurtino. Ueritas apud diuites ⁊ magnates odiū parit. iōdicit Sene. Monſtrabo tibi qͥd omnibꝰ poſſidentibꝰdeſit .ſ. qd̓ verū dicāt. Nemo em̄ audet dicere qͥd facishoc contra deum eſt ⁊ ꝯͣ ꝓpriam ſalutē. Secundum eſtadulantiū falſitas. tot em̄ ſunt adulatores diuitū de familijs de amicis de vicinis de extraneiſqꝫ ꝙ ꝓprios defectus nō pn̄t aduertere. Nam dicit Sapiēs Ecc̄i. xiij.Diuiti decepto multi recuꝑatores. Locutus eſt ſuꝑbiā⁊ multi iuſtificauerunt illum. Et infra. Diues inqͣt locutus eſt ⁊ om̄s tacuerūt ⁊ verbū illius vſqꝫ ad nubes

ꝑducent ⁊ hec duo impediuerunt hunc diuitem ꝙ ꝓpriam nō cognouit ſalutē. Cū aūt apparuerit veritasdn̄i adijciens penas ⁊ ſublatis adulatoribꝰ decipientibus animas ſe cognouit ſed tarde fuit. Nā Lu. xvj. dicit̉. ꝙ cum eſſet in tormentis eleuās oculos vidit abraham ⁊ Lazarum alonge ⁊ bene alonge: qꝛ longe eſt dominus ab impijs Prouerb̓. xv. Et pͣsͣ. cxviij. Longe apeccatoribus ſalus. ⁊ qꝛ vidit eos alōge: ideo clamauit.Pater Abraam miſerere mei. clamauit em̄ p̄ dolore. iuxta illud Eſa. lxv. Clamabitis p̄ dolore cordis ⁊ p̄ contritione ſpūs vlulabitis. Sed ꝙ clamans petijt ſibi miſereri ſtulta fuit petitio. quia iam fuit extra ſtatum merendi ⁊ miſericordie. ⁊ hoc innuit cū dicit. Inter nos ⁊vos chaos magnū firmatū eſt. vt hi qͥ volūt hinc trāſire ad vos non pn̄t neqꝫ inde huc tranſmeare. Et chaos hoc magnū ponit̉ ꝓ impoſſibilitate merēdi quo addamnatos. ⁊ ꝓ impoſſibilitate ꝯpatiendi quo ad beatos qui beati in gr̄a ꝯfirmati nō pn̄t compati damnatis. qꝛ de dei iuſticia nō gaudent. Nec daminati mereripn̄t beatis conſociari. qꝛ ſunt obſtinati ⁊ extra ſtatū merendi ⁊ hoc eſt obſtaculū impediens ne poſſint ad inuicem ꝑuenire. Simile ponit magiſter in. iiij. di. vlt. c. iiij.dicens. Quod eſt chaos inter bonos ⁊ malos niſi hinciuſticia inde iniquitas q̄ nullo mō ſociari valent. Adeoem̄ ſancti dei addicti ſunt iuſticie vt nulla compaſſionead reprobos tranſire valeant. ideo hortat̉ ſapīēs quemlibet qui vult vt ibi miſericordiaꝫ habeat. ꝙ hic aīe ſuemiſericordiā faciat. cū dicit. Miſerere an me tue placēsdeo Ecc̄i. xxx. Tercio hic diuites nō habent cognitōnēpauꝑis ꝓximi. Nolunt em̄ cognoſcere defectus ip̄oꝝin platea degentium ⁊ clamantium vt cōgrue ꝯueniateis illud Hiere. Tren̄. iiij. Denigrata eſt facies eoꝝ ſuper carbones. ⁊ nō ſunt cogniti in plateis. Quia vidi inpluribꝰ cariſtie necnon alijs anni tꝑibus incedere pauperes in ſolis ardoribꝰ ⁊ iacere in platearū pulueribꝰ vtfacies eoruꝫ quaſi denigrata videret̉. Pauci tn̄ diuiteshoc attendere voluerunt vt eoꝝ inopiaꝫ prebendo hoſpitia releuaſſent. ⁊ fortaſſis illis contingit ⁊ qͥbuſdamadhuc cōtingit. ſicut accidit huic diuiti ad cuius ianuāpauꝑ Lazarus mendicus vlceribꝰ plenus iacebat cupiens ſaturari de micis q̄ cadebant de menſa eiꝰ ⁊ nemoilli dabat. Sed ⁊ canes mitiores hoc diuite veniebant⁊ lingebant vlcera eius. Sed qͥd ſeqͥtur attende. Factūeſt inqͥt vt moreret̉ mendicus ⁊ portatus eſt ab angelisin ſinn abra. mortuus eſt aūt ⁊ diues ⁊ ſepultus eſt ininferno. Sed vide mirabile. diues qͥ hic Lazarū cognoſcere nolebat ip̄m ibi in requie cognoſcebat. Et cui micam panis denegabat. aque guttaꝫ ab ipſo poſtulabatdicens. Pater abraam mitte Lazarū vt intingat extremum digiti ſui in aquā vt refrigeret linguam meaꝫ. qꝛcrucior in hac .ſ. lingua. flamea. ideo dicit beatus Gre.in omel̓. ſuꝑ illud Luc̄. xvj. Diues iſte qͥ Lazaro pauperi menſe ſue minima dare noluit in inferno ad querenda minima ꝑuenit. Secundo iſte diuitie tꝑales ſunt ꝑiculoſe. qꝛ repellunt ſecuritatem ab eſtimatione. Cū em̄ʸdiues ꝑ diuitias ſuas eſtimat ſecuritatē inuenire: ſtatīincipit timorē habere. ſemꝑ em̄ ſunt in timore ꝑdendipecunias terras ⁊ theſaurū. Et cū ſunt ſine ſecuritate.ſunt ⁊ ꝑ ꝯſequēs ſine intrinſeca iocūditate. Un̄ Augꝰ.li. vj. ꝯfeſſ. narrat ꝙ tranſiens ꝑ quendam vicum viditpauꝑem iacentē ⁊ iocūdantē ⁊ ingemuit loquēs ad ſocios ſuos. oībꝰ inqͥt conatibꝰ qͥbꝰ laboramus nihil vellemus niſi ad ſecurā leticiā ꝑuenire quos nos iſte mēdicus p̄ceſſit. ⁊ ſubdit. Iſte letabat̉ ⁊ ego anxius erā. Iſteſecurus ego trepidus. Refert etiā in anulo ꝑte. ij. c. lxxxviij. ꝙ apud montē peſſulanū fuit quidā pauꝑ noīerubinꝰ qͥ morabat̉ ſub gradu cuiuſdā diuitis viri ſꝫ auari. iſte pauꝑ habebat figellā quā poſt laborē in coī ſtrato tetigit. ⁊ aliqn̄ qͣtuor ⁊ aliqn̄. v. denarios lucratus ē.de quibꝰ ſolaciū magnū fecit. Ecōtra v̓o dn̄s ſuꝰ auarꝰ

o o