Dominica. I. poſt Trinitatis

quem ego dabo caro mea eſt ꝓ mundi vita. Ecce facitſolum mētionē de pane dans intelligere manducatōꝫſufficere ſub vna ſpē tm̄ ꝓ vita eternā capeſcenda. EtLu. xv. legit̉. Ꝙ pat̓ occidit filio ꝑdito ⁊ reinuento vitulum ſaginatum ꝑ quem xp̄c intelligit̉ ꝓpt̓ gr̄e pinguedinem vbi nulla fit mentio de bibitōne. Quod aūt eſtꝯͣ figuram dicit mgr̄ in. iiij. di. viij. c. j. ꝙ qͣtuor ſunt figure euchariſtiam figurantes .ſ. ſacrificium melchiſedech. agnus paſchalis. māna. ſanguis ⁊ aqua. q̄ de latere xp̄i fluxerūt. Quo ad ſacrificium melchiſedech dic̄huiꝰ ſacramēti ritum melchiſedech deſignauit vbi panem ⁊ vinum Abrahe obtulit. Gen̄. xiiij. Ubi innuit̉ꝙ ſolum ſacrificantes dn̄t ſub duplici ſpē euchariſtiaꝫꝑciꝑe. quia dicit Amb̓. ſuꝑ illud Math̓ xxvj. Accipite⁊ comedite xp̄c ſuis diſcipulis obtulit in cena. qd̓ melchiſedech repn̄tauit in fignra. Iō dicit Alexandex dehalis in ſcripto ſuo ſuꝑ Ioh̓. Ꝙ ſolus ſacerdos ꝯmunicat corꝑe ⁊ ſanguine. reliqui v̓o non cōſecrantes tm̄corꝑe. Sacerdotes aūt non ꝯſecrantes dn̄t ꝯmunicariſub vna tm̄ ſpecie ⁊ dꝫ humilit̓ qͥlibet petere. j. Reg. ij.dimitte me obſecro ad vnam ꝑtem ſacerdotalem vt comedam buccellaꝫ panis. Sic be. Hicro. ſacramētumeuchariſtie ſub ſpē panis tm̄ accepit. vt dic̄ Euſebius.Sic etiaꝫ ipſe Euſebiꝰ accepit in extremis. vt de eo ſcribit Cyrillus in epl̓a ad Aug. hoc mō ꝯmunicauit bea.Aug. de manibꝰ Honorij ep̄i. Sic etiam dr̄ de immolatōe agni paſchalis. Exo. xij. vbi nulla mētio fit de potatōe. Sic ⁊ de māna. Exo. xvj. Quod aūt eſt ꝯͣ naturāꝓbat̉. qꝛ reꝑiunt̉ aliqui homines qͥ ex natura non pn̄tbibere vinum vel etiam odorare. ⁊ ꝑ ꝯn̄s etiam nec ſb̓ſpēbꝰ vini ꝯmunicare. Iō dicit Alexan. de hal̓. in. iiijꝑte ſue ſumme. qꝛ xp̄c integre accipit̉ ſub vtraqꝫ ſpē ſuificit xp̄m ſumere ſb̓ ſpecie panis tm̄. Sꝫ d. a. tn̄ videt̉ ꝙfideles nō dn̄t ſumere corpus xp̄i ſine ſanguine. qꝛ dic̄Gelaſiꝰ papa de ꝯſe. di. ij. c. Comꝑimus. ꝙ qͥdam ſumpta tm̄º. corꝑis ſacri portione a calice ſacrati cruoris abſtinent qͥ ꝓcul dubio neſcio qͣ ſuꝑſtitōe docent̉ aſtringi aut integra ſacr̄a ꝑcipi. aut ab integris arceant̉. qꝛ diuiſio vniꝰ eiuſdemqꝫ myſterij ſine grādi ſacrilegio nonpōt ꝑuenire. Rn̄det̉ ꝙ ille canō loquit̉ de ꝯficiēte .ſ. ſacerdote. qͥ ſi ꝯficeret ⁊ ſanguinem nō ſumeret a ꝯmunion ꝑ integꝝ annum repelleret̉ ẜm rigorem iuris. Alit̓rn̄det̉ ẜm ſctm̄ Tho. ꝑte vl. q. lxxx. ar. xij. ꝙ circa vſumſacramenti duo pn̄t ꝯſiderari. vnum ex ꝑte ipſiꝰ ſacramenti. aliud ex ꝑte ſumētium. Ex ꝑte qͥdem ſacramētiꝯuenit ꝙ vtrūqꝫ ſumat̉ vicꝫ corpꝰ ⁊ ſanguis. qꝛ in vtroqꝫ ꝯſiſtit ꝑfectio ſacramēti ⁊ iō qꝛ ad ſacerdotem ꝑtinethoc ꝯſecrare ſacr̄m ⁊ ꝑficere. nullo mō dꝫ corpus xp̄i ſumere ſine ſanguine. Ex ꝑte aūt ſumētium reqͥrit̉ ſumme reuerentia ⁊ cautela ne aliqͥd accidat qd̓ v̓gat in iniuriam tanti myſterij qd̓ p̄cipue poſſet accidere in ſanguinis ſumptōe qui dum incaute ſum eret̉ defacili poſſet effudi. Et qꝛ creſcēte ml̓titudīe ppl̓i xp̄iani in qͣ ꝯtinent̉ ſenes ⁊ iuuenes qͦꝝ qͥdam nō ſunt tante diſcretōnis vt cautelam debitaꝫ circa vſum huiꝰ ſacramēti adhiberent. iō ꝓuide obſeruat̉ vt ppl̓o laicali ſanguis nōdet̉ ſumendus. ſꝫ ſolum a ſacerdote ſumat̉. Sꝫ d. a. nūquid ſalubre ſit qͦtidie celebrādum vel ꝯmunicādum?omiſſis gͦ argumentis dicit Bonauen. in pͥncipali. ij.q. ij. Si aliqͥs videat ſe eſſe in ſtatu pͥmitiue eccl̓ie laudandū eſt qͦtidie celebrare ⁊ ꝯmunicare. Si aūt in ſtatu finalis eccl̓ie vtpute frigidus ⁊ tardus ꝯſulēdum eſtvt raro. Si autem medio mō ſe habet dꝫ ſe habere medio modo. ⁊ aliqn̄ debet ceſſare vt diſcat reuereri. ⁊ aliquando accedere vt inflamet̉ in amore. quia tali hoſpiti debet̉ honor ⁊ amor. Et ſubdit. Omnes rōnes q̄ vident̉ ſonare ad quotidianam ꝯmunionem intelligunt̉ſalua preparatione que in pauciſſimis eſt vt ſemꝑ. vnde credo ꝙ maiorē efficaciam recipit homo in vna miſfa vel ꝯmunione cum bona preparatione ꝙͣ in multis

dabit gloriaꝫ deo. ⁊ qui manducat cum reuerentia ⁊ qͥex reuerentia dimittit.¶ Dnica j. poſt feſtum ſancte trinitatis. Semo qnoOmo quidā erat diuesqui induebat̉ purpura ⁊ byſſo ⁊ epulabat̉ qͥtidie ſplendide. Ita ſcribit̉ Lu. xvj. NarraFulgentius ⁊ Homerus in ſcrutillario poetaꝝ ꝙ ſtatus diuitiaꝝ depingebat̉ vt mulier vaga coronaꝫ hn̄sin capite oculis velata ſceptꝝ regale tenēs in manu pauonem hn̄s veſtimētis varijs induta. ſedens in curruquem trahebant qͣtuor leones. Moral̓r ꝑ pͥmū .ſ. mulierem vagam diuitiaꝝ fortune inſtabilitas deſignat̉.qꝛ ſicut mulier inconſtans multos hꝫ amatores. quostn̄ non diu amat. Sic diuitie nūc vni cito alteri ꝯiungunt̉. ⁊ tn̄ in fine vtrūqꝫ derelinquunt. Iō dicit Ariſt.viij. Ethi. Quantomaior fortuna tantominꝰ ſecura. ⁊Egeſippus dicit. poete fortunā in cauda ſerpentis locauerunt tanꝙͣ ꝑ hoc intendentes demonſtrare ꝙ fortuna in fine venenoſo acumine ledit. quos pͥus in vitatamdulciter delectabat̉. Per ſecūdum .ſ. coronaꝫ in capite. dat̉ intelligi ꝙ diuites volūt honorari. Iuxͣ illudPh̓i. iiij. ethic. Potentatꝰ ⁊ diuitie ꝓpter honorem delectabilia ſunt hn̄tes etiam ipſa honorari volūt ꝓpt̓ ip̄aPer tercium v̓o ꝙ erat oculis velata innuit̉ ꝙ omnisdiues auarus cecus eſt non p̄uidens mala q̄ ſibi imminēt. Et hec cecitas figurata eſt in cecitate ceci nati Io.ix. qꝛ dominꝰ volens illuminare eum liniuit oculos eiꝰluto inſinuans eſſe cauſam cecitatis illius lutum iſtoꝝtemꝑalium. De hac cecitate legit̉ Thob̓. ij. ꝙ Thobias fuit excecatus ſtercoribꝰ hirudinum calidis q̄ ſuperoculos eius ceciderunt. Hirundo em̄ garrula ⁊ depicta felicitatem deſignat huiꝰ mundi que eſt q̄dam pulcritudo depicta ⁊ tumultuoſa que calida ſtercora ꝓijcit ſuꝑ oculos cordis .i. temporalia iſta vt deum non vdeant. qꝛ dicit glo. ſuꝑ illo verbo psͣ. v. Mane aſtabotibi ⁊ videbo. deum non videt qͥ tꝑalibꝰ adheret. Perquartum v̓o ꝙ ſceptrum tenet in manu. figurat̉ ꝙ diuitijs obediunt omnia ſicut ⁊ regi ſceptꝝ tenenti. Iuiillud Eccͣs. x. Pecunie obediunt omnia. Per quintuꝫꝙ pauonem hꝫ in manu qui dum caudaꝫ eleuat anteriora ornat ⁊ poſteriora deturpat ſiguificat̉ ꝙ diuitesꝙͣdiu viuūt omnia bona ſunt bene ornata. ſꝫ reſpiciendo caudam vicꝫ mortis nudus ⁊ ſpoliatꝰ turpit ad infernum vadit. Iuxͣ illud. j. Thimo. vj. Nihil intulimꝰin hūc mūdum. Haud dubium qꝛ nec auferre qͥd poſumꝰ. Per ſextum ꝙ varijs veſtimētꝭ erat induta ſignificat̉ ad lrām ꝙ diuites varia hn̄t veſtimēta. ⁊ de nuditate paupeꝝ nulla eſt eis cura. ꝓpt̓ qd̓ dicit eis Iacobꝰapl̓us. c. v. Agite nūc diuites plorate ⁊ vlulātes in miſerijs vr̄is. diuitie vr̄e putrefacte ſunt ⁊ veſtimēta vraa tineis comeſta ſunt. Per ſeptimū ꝙ ſedebat in curruin qͦ illud qd̓ nunc eſt in rota ſuꝑiꝰ cito fit inferiꝰ. ſignificat̉ ꝙ homo qͥ nūc eſt in alto diuitiaꝝ ⁊ honoris citocadit in infimo pauꝑtatis. qꝛ ẜm psͣ. lxxiiij. Hunc humiliat ⁊ hūc exaltat. ⁊ iō cum admiratōe exclamat metriſta. O bona fortuna cur nō es omnibꝰ vna. Rndeiipſa. Si nō mutarer fortuna nō vocarer. Per octauuꝫꝙ hūc curꝝ trahebant qͣtuor leones. ſignificat̉ ꝙ curꝝdiuitiaꝝ trahūt qͣtuor pct̄ā vicꝫ ſuꝑbia. gula. īmiſcd̓ia⁊ negligentia. hec omnia p̄dicta patent in diuite. de qͦdicit euāg. Nam in md̓o fuit honoratꝰ. hūit multa veſtimēta. fuit ſuꝑbꝰ qꝛ purpura indutꝰ. fuit guloſus. qꝛepulabat̉ quotidie ſplendide. fuit immiſericors. quiapauperi non dabat de micis que cadebant de menſa ſua. ⁊ fuit negligens. quia ꝓpriam neglexit ſalutem.Et hec pretendunt verba allegata in qͥbꝰ diues iſte de

A