Sermo.XXXIII.

habitualiter tn̄ retinet debitam reuerentiam. Et talisindignitas non facit ſumentem reum corporis ⁊ ſanguinis dn̄i impedit tn̄ fructum ſaltem in ꝑte. Si tn̄ talis defectꝰ deuotiōis tantū duraret ꝙ nō doleret de taqli diſtractōe ⁊ occupatōe tꝑalium gͣniter peccaret ⁊ indigne ſumeret euchariſtie ſacramētum. Ex iam dictꝭ colligunt̉ tria ſigna ꝑ q̄ ſacerdos pōt ſcire ſi indigne celebrat ⁊ vnuſquiſqꝫ ſi indigne manducat. Primum ſi nōcurat ꝯſuetudinem circa hoc ſacramētum obẜuare vtde officio miſſe vel circa horas canonicas pͥus dicēdasScd̓m ſi ſacerdos in pctō vel voluntate peccandi p̄ſumit celebrare. De quo dicit mgr̄ in glo. j. Chor̄. xj. Iudicium ſibi manducat ⁊ bibit qͥ in volūtate peccandi ꝑmanet ⁊ in crimine eſt volens. Sꝫ dicūt aliqui ſacerdotes ⁊ etiam alij ꝙ exn̄tes in pctō poſſint licite accederead hoc ſacramētum ⁊ mouent̉ ex tribꝰ. Primo ex eo ꝙillud ſacramētum eſt ſpūalis medicina. gͦ exn̄tes in peccato mortali dn̄t ad illud ſacramētum accedere ſicut infirmꝰ ad medicinā. Scd̓o mouent̉ ex dicto. b. Amb̓. inli. de ſacra. ⁊ ponit̉ de ꝯſecͣ. di. ij. Non iſte eſt vbi dicit.Iſte panis qͦtidianꝰ eſt accipe qͦtidie qd̓ tibi qͦtidie ꝓdeſt. vbi be. Amb. nullum excipit. Tercio on̄dunt ꝑ illud Ioh̓. vj. Qui manducat me ipſe viuet propter me.Et arguunt ſic. Pctōres licite tangebāt corpus xp̄i inꝓpria forma ⁊ ſecuti ſunt veniam maloꝝ. vt Luc. vij.de peccatrice Maria. Et Mar. vj. dr̄. Quicunqꝫ tetig.rint fimbriam veſtimenti eius ſalui facti ſunt. igit̉ quilibet pctōr pōt licite tangere corpus xp̄i ſiue ſumere in ſacramento vt veniaꝫ pctōꝝ ꝯſequat̉. ad illa facilit̓ rn̄det̉Ad pͥmum ꝙ licet illud ſacramētum ſit ſpūalis medicina. tn̄ non ꝓdeſt niſi viuis vita gr̄e. Mortuis v̓o. i. inpeccatis mortalibꝰ exiſtentibꝰ non ꝓdeſt. ⁊ hoc voluntAmb̓. ⁊ Aug. Sicut alimētum corꝑale nō ꝓdeſt mortuis ſꝫ ſolummodo viuis. Sic illud vitale ſacͣmentum⁊ ſpūale alimētum nō ꝓdeſt mortuis pctō mortali. ſꝫ ſolum viuis vita gr̄e ⁊ infirmis morbo peccati venialis.Ad ſcd̓m dr̄. ꝙ be. Amb̓. vult dicere ꝙ ille eſt panis qͦtidianus ⁊ ille meret̉ panem illum quotidie acciꝑe ſeuſumere qui viuit vita gr̄e. ⁊ habet vitam immaculataꝫideo dicit ſic. Uiue bene quotidie vt quotidie merearis acciꝑe. Ad tercium dr̄. ꝙ ſaluator illud dictū intelligit de digne manducantibꝰ qͥ ſine peccato mortali accedunt ad illud ineffabile ſacramentum qui em̄ cum peccato mortali accedūt iudicium ſibi ſumūt. Ad rōem dr̄ꝙ nō eſt ſimile de tactu corꝑis xp̄i in ꝓpria ſpecie ⁊ ſumptione corꝑis in ſacramento. Quia corpus xp̄i in ſacramento ſumit̉ in ſignum ſpūalis vnionis cum xp̄o in ꝓpria ſpecie. iō exhibuit ſe pctōribꝰ tangendum in ꝓpriaſpē. ⁊ iō ex hoc nō ꝯͣhebant crimē. Sꝫ ꝯſequebant̉ anime ſanitatem. vel pōt dicere ꝙ xp̄c in ꝓpria ſpecie gerebat ſimilitudinem carnis peccati. iō ꝯuenienter ſe exhibuit pctōribꝰ tangendū. Sic remota ſimilitudine carnis ꝑ gloriam reſurrectōis ſe tangi ꝓhibuit a muliere q̄defectu fidei circa ip̄m patiebat̉. Ioh̓. xx. Noli me tangere. nō em̄ aſcendi ad patrem meum. glo. in corde tuovt exponit Aug. ⁊ tn̄ poſtea miſit ſe tangi ab ea cum reſurrectōꝫ credidit. Sic niſi formata fide nemo pōt licito⁊ laudabil̓r accedere ad corꝑis xp̄i ſacr̄m. Terciū ſignūeſt ſi nō curat ꝯſcīam ſuam diligent̓ examinare. Si em̄aliqͥs defectum deuotōis in ſeipſo reꝑiret ꝓpter mentꝭdiſtractōꝫ quam patit̉ ex diſtractione tꝑalium dꝫ diligenter examinare ꝯſcīam ſuam an de illa diſtractiōe qͣimpedit̉ in deuotōe ſua doleat vel non. Si reꝑit ſe dolere de tali lꝫ ſit indignꝰ tn̄ nō indigne accedit ad illudſacramētum. Si nō reꝑit ſe dolere de tali defectu deuotōis nō ſolum eſt indignus accedere. ſꝫ indigne acceditSimilit̓ dꝫ examinare ꝯſcīam ſuam an ſit in aliqͦ pctōmortali. Et ſi nō inueniat ſe fore in aliquo pctō mortalitimere ſe tn̄ dꝫ fore in aliquo pctō. qꝛ pōt in eo eſſe aliqd̓occultum pctm̄ ſuꝑ quo eum ꝯſcientia non accuſat. qꝛ

piaꝝ mentium eſt culpam timere vbi culpam nō hn̄t.vt dicit Greg. di. v. c. Ad eius. Et ſi tunc accedit ad ſacramentum ꝙͣuis accedat cum aliquo defectu deuotōnis ⁊ indignꝰ non tn̄ accedit indigne. Quia dicit doct.Alanus in glo. j. Chor̄. xj. Aliud eſt indignus accedere⁊ aliud eſt indigne. vn̄ pōt bene eſſe ꝙ aliqͥs indignusaccedit ⁊ ſumat non tn̄ ex hoc peccabit. Sꝫ quicūqꝫ indigne accedit peccat. hec ille. Tercio qͥdam accipiuntaut manducant hoc ſacramētum ſpūaliter ⁊ ſacͣmentaliter. vt qͥ accipiunt rem ⁊ ſacramētum vt ꝯmunicātesin gr̄a ⁊ in illis pene omnia miracula q̄ xp̄c in mūdo fecit corꝑaliter hoc corpus xp̄i facit ſpūaliter. Primū miraculum ꝙ ſicut xp̄c in mundo de v̓gine natus eſt. ſiceuchariſtia digne ſumpta facit nos naſci ex deo ſpūalit̓Iuxͣ illud Ioh̓. j. Quotquot aūt receperūt eum dediteis ptātem filios dei fieri. Et be. Iohannes in pͥma cano. c. ij. Scitote qꝛ omnis qͥ facit iuſticiam ex deo natꝰeſt. Et Origenes. Sicut inqͥt ſplendor naſcit̉ ex ſole. ſiciuſtus ꝑ ſingula oꝑa bona ex deo naſcit̉. Nam natiuitas ſpūalis felicior eſt natiuitate xp̄i. qꝛ corpus naſcentis ſeꝑabat̉ a corꝑe genetricis. Sꝫ in natiuitate nr̄a ſpirituali manemus in deo ⁊ deus in nobis. ſicut dicuntv̓ba thematis. In me manet ⁊ ego in eo. qꝛ ẜm ſanctūTho. in. iiij. di. xij. Proprius effectus euchariſtie eſt cōuerſio hominis in deum. ideo dicit Aug. de v̓bis euāgelij. Quid eſt xp̄m manducare nō eſt hoc ſolum in ſacramento eius corpus accipere: multi em̄ accipiūt indigne. glo. qui non ſunt in corꝑe xp̄i myſtico ſꝫ in ipſo manere .ſ. ꝑ grām ⁊ charitatem. ⁊ hre ipſum in ſe manentēSecūdum miraculum ſicut xp̄c naſcens matri ſue ꝯẜuauit integritatem. Sic euchariſtia ꝯẜuat in nobis integritatem fidei ⁊ v̓tutum. Quia dicit Beda ꝙ omnedonum celeſtis gr̄e ſancta attribuit̉ euchariſtiā medidiante. Tercium miraculum ꝙ claritas dei circūfulſitpaſtores. Quia dr̄ Lu. ij. ꝙ impleti ſunt dies Marie vtpareret ⁊ peperit filium ſuum pͥmogenitum. ⁊ ſtatim.claritas domini circumfulſit paſtores. Sic poſtꝙͣ xp̄cnaſcit̉ ſpūaliter in corde hominis ꝑ ꝯdignam ſumptionem. ſtatim lumen gratie ⁊ intelligentie animaꝫ circūfulget. ⁊ omnes vires anime vt rōnalis acutior claretad bonum eligendum ⁊ maium reprobandum. Iuxtaillud Yſa. vij. Meī comedet vt ſciat reprobare malum⁊ eligere bonū. Ubi ꝑ mel intelligit̉ xp̄c. qui ẜm Bern̄.eſt mel in ore ⁊ melos in aure. Item concupiſcibilis fitferuentior ad bonum deſiderandum. iraſcibilis diſcretior ⁊ fortior ad malum deteſtandum. In cuius figuralegit̉. j. Regū. xiiij. Quod Ionathas quaſi tota die ꝯͣPhiliſteos pugnaſſet fere pre laſſitudine non videbatextenditqꝫ ſummitatem virge quam in manu tenebat⁊ extinxit in fauum mellis ⁊ conuertit manum ſuaꝫ ados ſuum comeditqꝫ ⁊ illuminati ſunt oculi eius. PerIonathan qui interp̄tat̉ columba pulcra intellige animam deo dilectam que ex penitentia fit candida ⁊ pulcra vt dicat ſibi xp̄c. Tota pulcra es amica mea ⁊ macula non eſt in te .ſ. mortalis culpe Can̄. iiij. c. Hec pugnat contra Philiſteos qui interpretant̉ cadentes. etignificat demones qui de celo ceciderunt. Yſa. xiiij. ⁊Lu. x. ⁊ hec pugna durat vſqꝫ ad veſperam. id eſt vſqꝫad mortem. in qua quidem pugna anima laſſat̉. Ideorecurrere debet ad refectōis ſacramentum dulce ſupermel ⁊ fauum. tunc illuminantur oculi eius vt poſſit intelligere aſtutias dyaboli ⁊ demonum ⁊ eis viriliter reluctari. Quartum ꝙ angeli nato xp̄o ſunt ad laudandum deum excitati. ⁊ ad referēdum gratiarūactionesquia ſubito facta eſt cum angelo multitudo militie celeſtis laudantium ⁊ dicentium. Gloria in excelſis deo.Luce. ij. Sic quilibet homo poſt ſumptionem corꝑisChriſti. debet ad gratiarumactiones excitari. Iuxtaillud psͣ. xxj. Edent pauperes et ſaturabuntur ⁊ laudabunt dominum. quaſi diceret. Humiles et con-

A.