In feſto Corporis Chriſti

homo ad opus ſuum. ſcꝫ noſtre redemptionis vſqꝫ adveſꝑam. qꝛ qͣſi de veſꝑe expirauit ⁊ opus ſibi iniūctumꝯſummauit. Et hunc egreſſum pͥncipalit̓ hodie recoliteccl̓ia ſancta in hac ſancta ꝓceſſione. in qͣ ad laudem viuifici ſacramenti multa fiunt. Et pͥmo qͥdam canticahonoris que fiunt in ſexta ſignificāt diuerſa obprobriaque xp̄o obtulerunt anteꝙͣ eum ad crucifigēdum deduxerūt. Nam aliqui eum falſe accuſabant. ⁊ hi fuer̄tpͥncipes ſacerdotum. De quibꝰ Lu. xxiij. dr̄. Stabantetiam pͥncipes ſacerdotum ꝯſtanter accuſantes eum.Alij ſibi blaſphemias imponebant. Sicut CayphasMath̓ .xxvj. qͥ ſcidit veſtimēta ſua di. Blaſphemauitqͥd adhuc egemꝰ teſtibꝰ. Ecce nūc audiſtis blaſphemiam. Alij ei alapas dabant. ſicut mīſtri pontificis Ioh̓.xviij. qͥ dedit alapam Ih̓u di. Sic rn̄des pōtifici? Alijeum regem ſuum negabant ſicut iudei qͥ dixerūt. Regem nō habemus niſi ceſarē. ⁊ ſic de alijs. Ioh̓. xix. Etſicut tunc tam ſacerdotes ꝙͣ ppl̓us laicalis inductus ꝑſacerdotes xp̄o obprobria inferebant. ita nunc omnesdeuoti ſacerdotes ⁊ omnis generalit̓ ppl̓us laudes eicantabūt. vnde impleret̉ illud psͣ. cxlviij. Senes cumiunioribꝰ laudent nomen dn̄i. Ubi ꝑ ſenes intelligit ſacerdotes qui dn̄t eſſe ſenes taꝫ in moribꝰ ꝙͣ etate. Sꝫ ꝑiuuenes ſignificat alium ppl̓m qui tanꝙͣ iuuenes dn̄tſacerdotibꝰ obtemꝑare ⁊ doctrinas ab eis caꝑe. Iuxͣ illud. j. Pet̓. ij. Quaſi mō geniti infantes lac .i. doctrināhcupiſcite. Scd̓o interim ꝙ ſexta canit̉ crinalia diſponunt̉ ⁊ capitibꝰ imponunt̉. ⁊ hoc ad lrāꝫ fit ad mēoriale ſignum coronatōis xp̄i. De qua habes Ioh̓. xix. Milites plectentes coronam de ſpinis impoſuerunt capitieius. Et ſicut illi xp̄m cum corona ſpinea inhonorabātSic xp̄iani corona roſea hunc honorāt. videant tn̄ homines xp̄iani ne talia ſerta ferant ad laſciuiam. cum tali die gaudioſa ꝯſueta ſunt portari ad gloriaꝫ xp̄i. Et lꝫad corꝑis Xp̄i honorem in hac feſtiuitate ſerta ad portādum ſunt admiſſa nō tn̄ ſalubre eſt ſemꝑ portare ea.. Quia legit̉ in li. apum. c. xxvij. Ꝙ qͥdam frat̓ nomineIoh̓es in Bononia ppl̓o p̄dicauit. viditqꝫ ꝙ ſertis exroſis vere totus ppl̓us ſedebat coronatꝰ. finito ẜmonedixit. pudeant membra fidelis ppl̓i roſis aut floribꝰ ſb̓ſpinato xp̄i capite coronari. Et addidit excōmunico ẜta rōſaꝝ. nō ppl̓m quibꝰ ille vtit̉ in pctm̄. Deſtitit gͦ populus a maiori vſqꝫ ad minimū portare ſerta. poſt nōnullos dies ſolēnes nuptie celebrabāt̉ in vrbe. aderat ⁊puer iunior qͥ ſertum ex roſis tm̄ portabat in manu. qd̓vt vidit adoleſcens ſuꝑbꝰ rapuit ſertum ex manu pucri ⁊ ꝯtumax poſuit ſuꝑ caput. nec mora flama edax ſertum inuaſit ⁊ anteꝙͣ ille adoleſcēs deponere poſſet omnes crines capitꝭ eiꝰ exuſſit. Cōuerſus ppl̓us in ſtuporem ſancti viri v̓ba timere cepit ⁊ didicit ⁊ deum benedixit. Sꝫ moral̓r ꝑ ſerta q̄ hac die glorioſa homīes portant diuerſoꝝ coloꝝ ſignificant coronas accipiēdas p̄mioꝝ ꝓ diuerſis exercitijs v̓tutum aut oꝑm v̓tuoſoꝝNam qͥdam recipiunt aureolam. q̄ vt ait Tho. de argen. in ꝯpen. the. in li. viij. c. xxix. Eſt mentis ſpāle gaudium veniens ex oꝑe p̄cellenti ⁊ pͥuilegiato. Et debet̉tribꝰ generibꝰ hominū. Verſus. Aureolam doctor v̓go martyrqꝫ meret̉. Quod ptꝫ ex oꝑbꝰ excellētiſſimistriū potentiaꝝ anime. Excellētiſſimū em̄ opus rōnabilis eſt p̄dicatio veritatis. Excellentiſſimum opus ꝯcupiſcibilis eſt obẜuatio v̓ginalis caſtitatis. Excellentiſſimum opus iraſcibilis eſt ꝑpeſſio mortis. Unde ptꝫ ꝙpͣdicatoribꝰ. v̓ginibꝰ ⁊ martyribꝰ debet̉ aureola. Ꝙͣtūad p̄dicatores quibꝰ debet̉. apl̓us ad Phil̓. iiij. Chariſſimi ⁊ deſideratiſſimi gaudiū meū ⁊ corona .ſ. ī futuro.glo. ꝑ qͦs nō ſolum in pn̄ti letificor. ſꝫ in futuro coronabor. Et dicit mgr̄ in glo. diſcipulis in agone victor dignus erit corona mgr̄i. Quod v̓bum mgr̄i ẜm Alanūſic eſt intelligendum. ꝙ ſi diſcipulus ſit victor vehemēspugnando ꝯ mundū carnem ⁊ dyabolū apparet mgr̄i

exhortatio. ⁊ ita apparet ꝙ magiſter ſit corona dignnsque dr̄ aureola. Alij aūt homines qͥ ſunt ad vitam eternam p̄deſtinati accipiūt auream q̄ eſt pͥmium que methaphorice corona dr̄. tum ex ꝑte meriti. qꝛ non rn̄detgeneri operis ſꝫ radici charitatis. tum ex ꝑte p̄mij. or inhoc efficit̉ homo particeps diuinitatis ⁊ ꝑ ꝯſequens regie ptātis. tum etiam rōne ꝑfectionis ꝙ ſignificat figura circularis. Sunt em̄ aliqui inter p̄deſtinatos qͥ accipiunt palmam que eſt p̄mium accidentale ꝙ nec operinec radici ſꝫ volūtati debet̉. Et tale p̄mium habuit ſanctus Martinus ex eo ꝙ martyrium deſiderauit licꝫ nōfuit oꝑe ſubſecutum. iō canit̉ de ip̄a. O ſanctiſſima anma quā etſi gladiꝰ ꝑſecutoris non abſtulit. palmam timartyrij nō amiſit. Et hec diuerſitas p̄mioꝝ ſignificat̉in diuerſitate crinalium vel ſertoꝝ. De his pͥmus p̄dixit Yſa. xxviij. In die illa erit dominus exercituum corona glorie ⁊ ſertum exultationis refidui ppl̓i ſui. Ubiꝑ coronā glorie pōt intelligi p̄mium aureole. Sꝫ ꝑ ſertum intelligit̉ aurea q̄ eſt eſſentiale p̄mium qd̓ dat omnibꝰ ſaluandis. Tercio fit ꝓceſſio tam viroꝝ ꝙͣ mulierum in qua corpus ſaluificum noſtri redemptoris cuꝫmagna laude circumfert̉ ⁊ econtra ad eccleſiam deportat̉. ideo illa ſolennis ꝓceſſio olim figurata eſt. ij. Reg.vj. vbi legit̉ ꝙ Dauid accinctus ephod lineo deduxitarchaꝫ domini cum gaudio in ciuitatem ſuaꝫ. Et erātcum eo ſeptem chori. Cunqꝫ tranſiſſent qui portabantarcham ꝑ ſex paſſus immolabant bouem ⁊ arietem etDauid ꝑcutiebat in organis armigatis .i. ad armum ligatis. ⁊ ſaltabat totis viribus ante dominum. ipſeqꝫ ⁊omnis populus ducebant archam teſtamenti dominicum iubilo ⁊ clangore buccine alijſqꝫ inſtrumentis miſicis. Et ſequit̉ ꝙ Michol filia Sani ꝓſpiciens per feneſtram vidit regem Dauid ſaltantem coram domino deſpexit eum. ⁊ introduxit archam ⁊ depoſuit eamin loco ſuo ⁊ obtulit holocauſta Dauid ⁊ partitus eſtvniuerſe multitudinis tortaꝫ panis ⁊ aſſituraꝫ carnisſimilam frixam oleo ⁊ dimiſit populū ire in ꝓpria. Moraliter ꝑ archam que decorata fuit auro ⁊ in qua manna ſeruabat̉ in memoriale ꝑpetuum cibationis populiſrahelitici in deſerto ſignificatur monſtrantia in quacorpus xp̄i veꝝ ꝯtinet̉ quod cibat populum xp̄ianumẜm ꝙ canit̉. Ecce panis angeloꝝ factus cibꝰ viatorumUel ꝑ archam in qua manna occultabat̉ ſpecies ⁊ accidentia ſub quibꝰ latet verum ⁊ naturale corpus xp̄i figurat̉ que quidem accidentia vt dicit mgr̄. li. iiij. di. xij.c. j. Remanent ꝑ ſe ſubſiſtentia ad ipſius fidei fundamentum. Ad myſterij ritum .ſ. ne infidelis irrideat adguſtus .i. ne crudam carnem abhorreat. fideiqꝫ ſuffraum .ſ. vt fides habeat merituꝫ quibꝰ corpus xp̄i habesformam ⁊ naturam ſuam tegit̉. Dicit em̄ mgr ibidem.Non em̄ corpus xp̄i talem in ſe habet formaꝫ. Sꝫ qualis in iudicio apparebit .ſ. in gloria. Tercio ꝑ archam inqua erat manna ſignificat̉ verum corpus ſumptum deMaria virgine ꝯtinens in ſe manna diuinitatis. De qͦarcha dr̄ Exod̓ .xxv. Facies ⁊ archam de lignis ſethim.Ubi moraliter ꝑ archam ſignificat̉ corpus xp̄i. Sed ꝑligna ſethim que ſunt incorruptibilia ſignificat̉ Mariav̓go ꝑpetua incorrupta. de qua corpus xp̄i ſanctiſſimicooꝑante ſpūſſancti gr̄a eſt factum. Sicut teſtat̉ apl̓usad Gal̓. iiij. Ubi verūit plenitudo temꝑis .i. xp̄i tempvel tempus ab eterno a deo patre diffinitum miſit defilium ſuum factū ex muliere .ſ. ꝙͣtum ad corpus ſumptum de v̓gine. Sed ꝑ Dauid q̇ interp̄tat̉ aſpectꝰ deſiderabilis pͥncipaliter ſignificat̉ papa Urbanus qui ꝓmagnum deſiderium ad corpus xp̄i habuit qn̄ feſtumillud inſtituit ⁊ indulgentijs dotauit vt xp̄ifideles magis ad tantum feſtum colendum ⁊ celebrādum donisſpūalibꝰ animaret. omnibꝰ vere penitentibꝰ ⁊ ꝯfeſſis qͥmatutinali officio feſti eiuſdem in eccleſia in qͣ idem celebrabit̉ int̓fuerint. centū vicꝫ dies indulgētiaꝝ dedit.