Sermo.XXXII.

raere predicationis ⁊ inſtructionis dicens. vt habet̉ inclemen. vbi ſupͣ. Hic eſt cibꝰ qui vere nutrit. vere reficit ſummeqꝫ impinguat. non corpus ſꝫ cor. nō carnemſꝫ animam. nō ventrem ſꝫ mētem. Et iteꝝ ſumat aliumramuſculum laudis ⁊ dicat. O excellentiſſimū ſacr̄m.A adorandum venerādum colendum glorificādump̄cipuis magnificandum laudibꝰ dignis p̄conijs exaltandum. cunctis honorādum ſtudijs. deuotis ꝓſeq̄ndum obſequijs. ⁊ ſinceris mētibꝰ retinendum. O memoriale nobiliſſimum intimis ꝯmedandum p̄cordijsfirmit̉ animo alligādum ⁊ diligent̓ in corde reẜuādumvtero ⁊ meditatione ac celebratōe ſedula recenſendumHos ramuſculos laudis ſtrauit in via xp̄i deuotꝰ papa Vrbanꝰ qͦs ⁊ hodie dꝫ qͥlibet p̄dicator ad laudemhuiꝰ venerabiliſſimi ſacramēti aſſumere. ⁊ in viam p̄dicando ꝓſternere. Inſuꝑ frāgat ramuſculum laudis aſanctiſſimo Hieronymo. qͥ velut arbor lata ⁊ alta nobiliſſimos ꝓduxit ramos laudis de v̓tute huiꝰ ſacr̄i. ⁊ꝓſtrauit in via cum dixit vt ſcribit Euſebiꝰ Dāmaſoportuenſi ep̄o. Tu inqͥt panis angeloꝝ. tua viſione angelos reficis ⁊ glorificas. tu eſca es anime ⁊ non corꝑis.impinguas mētem nō ventrem. Tu manducātem vtꝯdecet in te tranſmutas vt tui participatōe efficiat̉ deus. nec tn̄ in illum trāſmutaris velut alia eſca facit corporea. Sꝫ ve te indigne ſumentibꝰ certe ad tui penam⁊ reatum te iteꝝ crucifigūt. Et iteꝝ alium pertulit ramum cum ait. Tu certe vita es vitalis dulcis ⁊ amabilis ⁊ iocūda. Tu vita es qͣ viuit omnis creatura ⁊ ſineqͣ morit̉ odoris tui ſuauitas egros recreat ⁊ debiles qͦſqꝫ tuꝰ facit ſapor ſalubres ⁊ fortiſſimos. Tu lux illa incomp̄henſibilis es. q̄ omnem illuminat hoīem venientem in hūc mūdum. Tua mi dn̄e eſt omnis potētia tuum omne regnum. ante te curuabit̉ omne genu. Omnia quecūqꝫ vis facꝭ in celo ⁊ in terra ⁊ in abyſſis. Tuenihil eſt qd̓ poſſit reſiſtere voluntati. In te. ex te. ⁊ ꝑ teſunt omnia. ⁊ ſine te nihil. Eya gͦ fidelis anima gaude ⁊exultare ne moreris his paſci delicijs. ne pigriteris hocfrui ꝯuiuio in quo nō carnes hircoꝝ ⁊ tauroꝝ vt olimin lege. ſꝫ ſaluatoris tui corpus ſumendum p̄ponit̉. hecille. Hos ramos ſanctaꝝ doctrinaꝝ dꝫ ſumere p̄dicator ⁊ in viam ꝓſternere. ſꝫ dn̄t eſſe de palmis. Palmamoral̓r ſignificat rectam intentōꝫ. Iux illud Can̄. vij.cta intentione. Sꝫ tūc fit recta intentione. Primo cuꝫillud qd̓ ꝑ anni circulum omiſſum eſt circa hoc ſacramētum. in hac feſtiuitate reſtaurat̉. vel cum paſſio xp̄ideuote memorat̉. De pͥmo dr̄ in clemē. vbi ſupͣ. Potiſſime gͦ exeq̄ndum circa hoc viuificum ſacramentū corporis ⁊ ſanguinis domini nr̄i Ih̓u xp̄i. qui eſt ſanctoꝝomnium gioria ⁊ corona. vt feſtiuitate ac celebritate p̄fulgeat ſpāli quatenꝰ ī ea qd̓ in alijs miſſaꝝ officijs circa ſolennitatem eſt forſan p̄termiſſum deuota diligentia ſuppleat̉. Et fideles feſtiuitate ipſa inſtante intra ſep̄terita memorātes id qd̓ in ipſis miſſaꝝ ſolēnijs ſecularibꝰ forſitan agendis implicati. aliquid al̓s ex negligētia vel fragilitate humane minus plene geſſerint tuncattente in humilitate ſpūs ⁊ animi puritate reſtaurēt.De ſcd̓o apl̓us. j. Chor̄. xj. Dominꝰ Ih̓s in qua noctetradebat̉ accepit panem grās agēs fregit ⁊ dixit. Hoceſt corpus meum qd̓ ꝓ vobis tradet̉. hoc facite in meam ꝯmemoratōꝫ. Quod exponit Orbanꝰ papa in bulla que ponit̉ in clemē. Tranſiturꝰ de mūdo inqͥt ad patrem ſaluator dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄c cum tempus ſue paſſionis inſtaret ſumpta cena in memoriā mortis ſue ⁊ paſſionis inſtituit ſummū ⁊ magnificum ſui corꝑis ⁊ ſanguinis ſacramētum. corpus in cibum. ⁊ ſanguinem inpotum tribuendo. nam quotiens hūc panem manducamꝰ. ⁊ calicem bibimꝰ mortem domini annunciamꝰ.Et ſubdit in inſtitutōe qͥdem huiꝰ ſacramēti dixit ipſe

apoſtolis. Hoc facite in meaꝫ commemorationem vtp̄cipuum ⁊ inſigne memoriale ſui amoris eximij qͦ nosdilexit eſſet nobis hoc p̄celſum ⁊ venerabile ſacramentum. Quarta egreſſio fuit de ciuitate ꝓphetali .ſ. hirl̓mque eſt dicta ciuitas ꝓph̓aꝝ eo ꝙ ꝓph̓e in ea ꝓphetabātvt Yſaias. Ieremias. ⁊ ceteri. Et fuit duplex. Prima acena in montem oliuaꝝ. de qͣ Math̓ xxvj. Et hymnodicto exierūt in mōtem oliuaꝝ. hec egreſſio fuit ſero inbona qͥnta feria poſt eſum agni paſchalis. ⁊ inſtitutōꝫſacramēti venerabilis. Sꝫ fuit triſtis ſicut figuratum ēij. Reg. xv. de Dauid ⁊ his qͥ cum eo erāt. qꝛ dr̄ ibidē.Dauid aſcēdebat cliuū oliuaꝝ ⁊ ſcandens ⁊ flens oꝑtocapite ⁊ nudis pedibꝰ incedens. ⁊ omnis ppl̓us qͥ cumeo erat oꝑto capite aſcendebat plorās. Spūaliter Dauid interp̄tat̉ aſpectu deſiderabilis ⁊ ſignificat xp̄m qͥadeo hꝫ aſpectum deſiderabilē ꝙ in ip̄m deſiderāt angeli ꝓſpicere celeſtis curie ⁊ omnes diuites plebis. Depͥmo. j. Pet̓. j. In quem deſiderāt angeli ꝓſpicere. Deſcd̓o. psͣ. xliiij. Uultum tuum dep̄cabunt omnes diuites plebis. Iſte inquam verus dauid xp̄c poſtꝙͣ cenauit cū diſcipulis ſuis egreſſus eſt a hirl̓m triſtis in mōtem oliuaꝝ ad ꝓbandum veritatem aſſumpti homīs.ſicut Hiero. ſuꝑ illo v̓bo Math̓. xxvj. Cepit ꝯtriſtari⁊ meſtus eſſe vt veritatem inqͥt ꝓbaret aſſumpti hominis vere ꝯtriſtatꝰ eſt. Sꝫ ꝑ illos qͥ erant cum dauidtriſtes exierūt ⁊ in ſignum iſtius p̄ triſticia dormierūt.qn̄ in ortum in qͦ captus eſt Ih̓s deuenerūt. qꝛ dr̄ Lu.xxij. de xp̄o. Cum ſurrexiſſet ab or̄one ⁊ veniſſet ad diſcipulos ſuos inuenit eos dormientes pͦ triſticia. Sedꝯͣ hunc triſtabilem egreſſum in mōtem oliuaꝝ ⁊ in ortum egreſſus eſt heri ad veſꝑas .ſ. xp̄c de ſacriſtia vel ciborio in ſuo venerabiliſſimo ſacramēto ad quaꝫ egreſſionem ppl̓us lete ꝯuenit ⁊ ip̄m cum gaudio vſqꝫ ad altare ꝯduxit in hac paſſionem xp̄i ⁊ triſticiam memorādo. De qͣ ꝯmemoratione dic̄ ſacꝝ ꝯcilium Uienēſe approbando bullaꝫ Orbani qͣrti. in clemē. vbi ſupͣ. Hecinqͥt eſt ꝯmemoratō glorioſa qͣ fidelium animas repletgaudio ſalutari. ⁊ cum infuſione leticie deuotionis lachrymas ſubminiſtrat. Et ſubdit. Exultemꝰ nimirumnr̄aꝫ memorādo liberatōꝫ ⁊ recolēdo paſſionem dominicam ꝑ quam liberati ſumꝰ vix lachrymas ꝯtinemusEt iteꝝ. In hac inqͥt ſacͣtiſſima ꝯmunione aſſunt nob̓ſuauitatis gaudium ſimul ⁊ lachryme. ⁊ in ea ꝯgaudeamus lachrymantes ⁊ lachrymamur deuote ꝯgaudentes letas habendo lachrymas ⁊ leticiam lachrymātemNaꝫ ⁊ cor ingenti ꝑfuſum gaudio dulces ꝑ oculos ſtillat guttas. hec ille. Et ſicut xp̄c in orto in triſticia poſitus patrem deuote adorauit. Ita populus deuotꝰ heri ad veſꝑam ꝯueniens ſigna leticie adorando xp̄m demonſtrauit dicendo hanc or̄onem vel ꝯſimilem q̄ ponit̉ ſuꝑ decretali in glo. Honorij tercij. Sane tn̄ olimexͣ d̓ cele. miſ. ſacr̄o eucha. ⁊ di. offi. Que talis eſt. v̓ſus.Salue lux mundi. verbum patris. hoſtia vera. Uiuacaro. deitas integra. verus homo. Et hanc ſalutatōempoteſt quilibet xp̄ifidelis dicere cum viderit corpus ꝑſacerdotem de ciborio vel ſacriſta reuerenter deportare. Iſtam quidem triſtem xp̄i egreſſionē ꝑ totam iſtaꝫoctauam ꝯmemorat̉ ſancta eccl̓ia. cum ad veſperas vndiqꝫ ppl̓us ꝯfluit. ⁊ xp̄m gaudioſe ꝯducit vt congruede ipſis dicat̉ verbum thematis allegatum. In leticiaegrediemini domus vicꝫ vr̄as ad horam relinquendo⁊ dn̄m vniuerſoꝝ Ih̓m in eccleſijs iubilo mentis cumleticia ꝯducendo. Secunda egreſſio xp̄i de domo pilati eſt in montem caluarie. Ioh̓. xix. Suſceperūt autemIh̓m ⁊ eduxerūt ⁊ baiulans ſibi crucem exijt in eum qͥdicit̉ caluarie locum. Hec egreſſio xp̄i ſimiliter fuit triſtis ⁊ lamētabilis. qꝛ ſaturatus ineffabilibꝰ obprobrijs⁊ iniurijs iuit ad locum ignominioſe paſſiōis vbi opꝰnr̄e redemptionis ꝯſummauit. Sicut de hoc ẜm vnāglo. ꝓphetauit. psͣ. ciij. Exibit homo .ſ. xp̄c qui eſt verꝰ

nn