5In feſto corporis Chriſti

da die quolibet negocio excedit̉ domus ſuas ⁊ eccleſiasvbi xp̄s rex noſter in ſacramento ſingulariter honorat̉ingreditur cū leticia ⁊ ei exhibet laudū ſeruicia ad indulgantias ꝓmouendas qd̓ preuidit Eſa. ꝓpheta cū p̄dixitnō iudeis ſed xp̄ianis. In leticia egrediemini viꝫ in occurſum xp̄o ꝯducendo eū venerabiliter ad diuerſa locain ſuo excellentiſſimo ſacramento. ⁊ in pace deducemini ſcꝫ ab ipſo ne impediemini ab inimicis in ſuo ẜuicio.montes ⁊ colles. id eſt ſacerdotes ⁊ ſcholares cantabūtcoram vobis laudes vicꝫ xp̄o cū incipiunt ſacerdotes.Te deū laudamus ⁊cͣ. ſicqꝫ alternatim finiendo in laudem xp̄i ſaluatoris coraꝫ layco ppl̓o xp̄iano. vt ⁊ ipſi pariter in laudem ⁊ venerationē viuifici ⁊ adorandi ſacramenti excitētur. Propter quod in verbis allegatis duotangunt̉. Primo egreſſio gaudioſa. ibi. In leticia egrediemini. Secūdo iubilatio ſonoroſa ibi. Montes ⁊ colles cantabunt. Primo igit̉ tangitur in his verbis egreſY ſio gaudioſa. cū dicit ꝓph̓a. In leticia egrediemini. Ubinotandū ꝙ multiplex eſt egreſſio. Prīa a ſede paternalide qua ipſemet dixit xp̄s Ioh̓ xvj. Exiui a patre ⁊ veniin mundū. venit inqͣꝫ vt humilitatē aſſumeret ⁊ hoīesa poteſtate demonū liberaret. Sicut canit̉ in ſymbolonyceno. Qui ꝓpter nos hoīes ⁊ ꝓpter noſtram ſalutē deſcendit de celis. Et hec qͥdem egreſſio fuit gaudioſa. dauid atteſtante qͥ ait psͣ. xviij. Exultauit vt gygas ad currendū viam. ẜm glo. dum letus ⁊ nō inuitus tanqͣꝫ pugil fortiſſimus naturā hūanā ſuſcepit. Et ſubdit. A ſūmo celo egreſſio eius. Secūda egreſſio futura a ſinu maternali de qua canit̉. Et exiuit ꝑ aureā portam virginislux ⁊ decus vniuerſi fabrice mundi. De hac etiaꝫ intelligitur illud Mich̓. v. Tu bethleem effrata nequaꝙͣ esminima in milibus iuda. ex te em̄ egrediet̉ qui ſit dux ⁊dn̄ator in iſrl̓. Quare ergo egreſſus ſit de vtero matrisoſtendit ꝓpheta Hieremias. xiij. di. Quaſi colonus futurus es in terra ⁊ quaſi viator declinans ad manendūIſta aūt egreſſio fuit flebilis ei doloroſa qꝛ ad inſtar aliorū pueroꝝ fletum emiſit. ſicut teſtat̉ ꝑ ſapientem. pͥmāſil̓eꝫ vocē plorās emiſi Sap̄. vij. iō canit̉ de ipſo in hymno. Uagit infans inter arta poſitus p̄ſepia. de hac ſecūde egreſſione nō poteſt intelligi verbū thematis p̄libatū. In leticia egrediemini niſi qͣꝫtū ad angelos. qͥ egreſſide thronis ſuis gaudioſe canebant hic in terris. Gloriain excelſis deo Luc̄. ij. Tercia egreſſio xp̄i noſtri ſaluatoris fuit a cōmunitate ſociali. ſcꝫ Lazari. Marie magdalene. Marthe. ⁊ aliorū. Et hec egreſſio fuit a bethaniain hieruſalē in die palmaꝝ qn̄ equitauit in aſina ⁊ multa turba cū gaudio exiens de ciuitate ei obuiauit vt verificetur verbū thematis aſſumptū. In leticia egrediemini ⁊ in pace deducemini. hanc qͥdem leticiam qͥdamoſtenderūt in veſtimētoꝝ ꝓſternatiōe. qꝛ Math̓. xxj. ⁊Mar. xj. Plurima aūt turba ſtrauerūt veſtim̄ta ſua invia. Alij in ramoꝝ inciſione. quia alij cedebant ramosde arboribꝰ ⁊ ſternebant in via. Reliqui vero in laudūdecantatione. qꝛ turbe que p̄cedebant ⁊ que ſequebant̉clamabant dicentes. Oſanna filio dauid benedictus qͥvenit in noīe dn̄i. Recte quidē hec ſolēnitas hodiernaꝯductioni xp̄i iam p̄dicte correſpōdet. quia ſicut ille tūcletanter de ciuitate exierūt ⁊ xp̄m in hieruſalem adduxerūt. Sic nūc fidelis ppl̓s xp̄ianus ſpūali gaudio aīatus exit de domībꝰ ſuis ⁊ cateruatim ruit in domū dei.in qͣ xp̄s in ſacramento adorando veraciter continet̉ ⁊ip̄m hodie ꝑ plateas honorifice ꝯducit ⁊ in eccl̓iam vſqꝫperducit vt in veritate dicatur de eis. In leticia egrediemini ⁊ in pace deducemini. Et hoc facit ppl̓s xp̄ianusex inſtitutiōe ⁊ inductu pij pr̄is Orbani pape quarti. qͥvt habet̉ in clemē. de reli. ⁊ vene. ſancto. ſi dn̄m. pn̄temdiem inſtituit vt in ea turbe fideliū ꝓpter hoc ad eccl̓iasaffectuoſe ꝯcurrant. ⁊ tam clerici qͣꝫ populi gaudētes incantica laudum ſurgant. ⁊ ſubdit ad laudandū eos incitando dicens. tunc corda oīm ⁊ vota ora ⁊ labia hym-

nos ꝑſoluant leticie ſalutarꝭ. ⁊ tūc pſallat fides. ſpes tepudiet. exultet charitas. deuotio plaudet. iubilet chorꝰpuritas iocundet̉. tunc ſinguli alacri aīo ꝓnaqꝫ voluntate cōueniant ſua ſtudia laudabiliter exequendo tantfeſti ſolēnia celebrantes. Et ꝯcludit. ⁊ vtinā ad xp̄i ſeruciū. Sic hmōi fideles ardor inflamet vt ꝑ hec ⁊ alia ꝓficientibꝰ ipſis meritoꝝ cumulus apud ip̄m qui ſe dediꝓ eis in p̄ciū. tribuitqꝫ ſe ipſis in pabulū tandē poſt huius vite decurſum eis ſe in p̄miū largiat̉. hec ille. Et eſtnotandū ꝙ ſicut illi xp̄m ꝯducentes veſtimēta ⁊ frondes in via ꝓſtrauerūt. ita ⁊ nos qͥ xp̄m in venerabili ſacramento hodie cū honore ꝯducimus veſtimenta ei invia ſternere debemus. Per veſtemnāqꝫ pͥmo intelligocharitatē. qꝛ ſicut veſtis tegit turpitudinem corporispudorē. Sic charitas operit pctōꝝ maculas ⁊ infectionem. Iuxͣ illud Prouer. x. Charitas operit delicta vniuerſa. Et idem aſſumit beatus Petrus. j. Pet̓. iiij. cumdicit. Charitas operit multitudinē pctōꝝ. Et allegat̉ aGratiano .j. q. j. c. multe ſunt oꝑationes. hāc veſtem dꝫquilibet xp̄ianus hac die induere ⁊ eā xp̄o in viā ſternre. hanc aūt tunc in viā ſternit. cū ei qͥ nos prius dilexitcharitatē verā rependit. Ut aūt eiꝰ charitatē erga noshabitam aīaduertamus. dicit idē Urbanus papa vbisͣ. O diuini amoris īmenſitas. diuine pietatis ſuꝑabundantia. diuine largitatis affluētia. Dedit em̄ uobis dn̄somīa ⁊ ſubiecit ſub pedibꝰ nr̄is. Et ſuꝑ vniuerſas terrecreaturas ꝯtulit nobis dn̄ij pͥncipatū ⁊cͣ. Et cū tam copioſa fuerit erga nos eius munificentia volens adhucipſe in nob̓ ſuā exuberantē charitatē p̄cipua liberalitate monſtrare ſemetip̄m ꝓ nobis exhibuit ⁊ tranſcēdēsoēm plenitudinē largitatis oēm modū dilectionis excedens attribuit ſe in cibū. hec ille. Hac igit̉ charitate inſpecta qͥs eſt qͥ xp̄m nō rediligat. cuius tā magna beneficia charitatis erga ſe vidit?: ideo dicat qͥlibꝫ cū b. Aucli. ſoli. c. xvij. Diligam te dn̄e virtus mea. diligam te ineffabilis exultatio mea ⁊ viuat iam nō mihi: ſꝫ tibi totavita mea. q̄ ꝑierat in miſeria mea que ſuſcitata eſt a mīatua qͥ es deus miſerator ⁊ miſericors ⁊ multe mīe in milia his qͥ diligūt nomē tuū. Secūdo ꝑ veſtimenta intel-lige bona exempla q̄ debent pͥncipal̓r ſacerdotes in viaſternere vt ex his ppl̓us vulgaris aut laycalis poſſit inde modū benefaciendi ſumere. qꝛ eis p̄cipue dixit dn̄sMath̓. v. Sic luceat lux vr̄a corā hōibꝰ vt videant oꝑaveſtra bona ⁊ glorificent pr̄em vr̄m qͥ in celis eſt. Tuncaūt ſacerdotes veſtimenta bonoꝝ exemploꝝ in via ſternunt cū in hac feſtiuitate tremendi ſacramenti ꝑ totanoctauā diligētes in oībꝰ horis exiſtunt vt viſa ipſoꝝ diligentia ppl̓s cōmunis eo attentius ꝯcurrat deuotexiſtat. quia quod ab his vicꝫ ſacerdotibꝰ agit̉ a ſubditꝭfacile trahit̉ in exēplū. vt extra de voto ⁊ voti redē. magne deuotōis. Ipſi em̄ ſunt tanqͣꝫ ſignū poſitū ad ſagittam. vn̄ inferiores vitam eoꝝ reſpiciūt. vt de accu. c. qͣliter ⁊ qn̄. Et nota ꝙ ꝙͣuis hoc p̄cipue ſpectat ad ſacerdotes. tn̄ ſecundario etiā ꝑtinet ad oēs xp̄anos fideles. vtvicꝫ ad ꝯfundendā ꝑfidiam iudeoꝝ ⁊ negligentiā oſtedatur hodie ⁊ ꝑ totā octauam ipſoꝝ fides ⁊ diligentia ⁊celebrior habeat̉ huius ſacramenti memoria. de quo inclemen. Si diuinū dr̄. licꝫ em̄ hoc memoriale ſacramentū in quotidianis miſſaꝝ ſolennijs frequentet̉ ꝯueniesquoqꝫ arbitramur ⁊ dignū. vt de ipſo ſalteꝫ ſemel in annō ad ꝯfundendū ſpāliter hereticoꝝ ꝑfidiam ⁊ inſaniamēoria ſolennior ⁊ celebrior habeat̉. Secūdo ramos patmaꝝ ꝓſternere debemus. Moral̓r ꝑ ramos qn̄qꝫ intelligunt̉ ſancte doctrine vel ſcientie q̄ debēt cedi de arboribꝰ. id eſt ſumi de ſanctis patribꝰ. ⁊ debent ſterni in viain ſanctis p̄dicatiōibꝰ pͥncipaliter de laude huiꝰ ſanctiſimi ſacramenti. Scindat ergo p̄dicator ramos doctrine de arboribꝰ patrum vicꝫ antiquoꝝ. ⁊ p̄cipue deuotuſſimi patris Urbani quarti ſumat ramuſculos doctrine⁊ laudis huius ſacramenti venerabilis. ⁊ ſternat in via