In feſto ſancte Trinitatis
dere ſpūs ⁊ calores tribuit ad exteriora. ⁊ ſic ꝯcurrēte exterius ſanguīe hō rubeſcit. Secūdū ꝙ ibi ꝓbat Ariſ.de vere cūdia eſt. qd̓ eſt paſſio laudabilis in iuuene. vn̄dicit. Laudamus iuuenes qͥdeꝫ verecūdos. Terciumon̄dit ꝙ nō ꝯuenit etati ſenili. Quarto ꝙ non ſtudioſoꝯuenit. qꝛ neqꝫ ſenex neqꝫ ſtudioſus aliqͥd dꝫ cōmitterevn̄ debeat verecūdari. Sed certe ſi ſenex aliqͥd turpe vl̓ſtudioſus illaudabile cōmittat. vn̄ nō verecundet̉ illaudabilis obſtinationis ſignū eſt ſi nō verecundet̉ de turpibꝰ. Quantū v̓o ſancti verecundiā cōmendāt. On̄ditBern̄. ſuꝑ Can̄. ſer. lxxxvij. Neſcio ſi quicꝙͣ in moribꝰhoīm gratius dep̄hendi queat verecūdia. Uerecūdiaem̄ eſt oīm ornatus virtutū vel etatū. Sꝫ in tenera etate āplius pulcriuſqꝫ eniteſcit. Quid amabilius verecūdo adoleſcente qͣꝫ pulcra hec ꝙͣ ſplendida gēma moꝝ invultū adoleſcentis. ꝙͣ vera ⁊ mīme dubio nuncia boneſpei. bone indolis iudex. virga diſcipline. expugnatrixmaloꝝ. ꝓpugnatrix puritatis gl̓ia ꝯſcīe. fame cuſtos. vite decus. virtutis ſedes. pͥmitie nr̄e laus ⁊ inſigne totiꝰhoneſti. hoc ē timoris nūcius. Ecc̄i. xxiij. Nihil meliusqͣꝫ timor dn̄i. Terciū bonū qd̓ facit donū timoris eſt ꝙcauſat in agentis diligentiā. Iuxͣ illud Ecc̄s. vij. Qui timet dn̄m nihil negligit. Et Eccͣi. xv. Qui timet deū faciet bona: Et iteꝝ Eccͣi. ij. Qui timent dn̄m inquirūt q̄bn̄placita ſunt ei. Et idē. Qui inqͥt diligūt dn̄m cuſtodiūt mandata eiꝰ. ⁊ patīam hēbunt in aduerſis. Quartū bonū qd̓ cāt in ꝑiculis ꝯfidentiā. multi reputāt ſe debiles qͥ ingruente timore ⁊ cogente ardua ⁊ difficilia fecerūt. verbi gr̄a. ꝙ multi eſtimauerūt ſe debiles ad ordinis ingreſſum ⁊ ea q̄ ſunt ordinis ad ẜuandū qͥ timoremortꝭ vel interdū fuſpendij cōpulſi religionē intrauer̄t⁊ in ea ardua oꝑa fecerūt. Quia dicit Bern̄. Suꝑ illudEccͣi .j. Timor dn̄i eſt ſcīe religioſitas. hec inqͥt graꝝ pͥma totius religionis exordiū eſt. Nam ſine hac nullubonū pullulare poterit oīm virtutū edificiū ilico vertit̉in p̄cipitiū ſi huius gr̄e amiſerit fundamentū. Et quidplura ꝯnexa ſunt timor ⁊ religioſitas? nec alteꝝ ſine altero poterit remanere. qꝛ ꝑ timorē vniuerſa deſerimusmundo abrenūciamus ⁊ noſmetipſos abnegamus. ſic̄dicit ſaluator. Nolite timere eos qͥ occidunt corpꝰ. necamplius hn̄t qͥd facient. Sed timete eū qͥ cū corpus occiderit ptātem hꝫ aīam mittere in gehennā. Ideo dicitGreg. ij. moral̓. In via dei a timore incipit̉ vt ad fortitudinē veniat̉. Quia dr̄ Prouer. xiiij. In timore dn̄i fiducia fortitudinis. Secūdū donū ē pietas ſine qͣ nihilvalet timor. Qui em̄ ꝓximo miſereri ignorat. qͥ eius tribulationi cōꝑati diſſimulat huius timor an̄ oculos deinullius eſt. cū dictū ſit sͣ. Qui timet dn̄m faciet bona. iōſpūſſanctus qͥ eſt tercia ꝑſona in trinitate adueniēs cordi noſtro affert ſecū pietatē. Eſt aūt triplex pietas. Prima ad deū de qͣ Bern̄. Pietas eſt cultus dei ⁊ hic cultus dei ī mēoria dei ꝯſiſtit in fiducia ⁊ de mīa dei ſperāda q̄ neceſſaria eſt cū timore vt ſi timor p̄cipitat pietaseleuet. hec duo dona ſil̓ ꝯiuncta tangit Bern̄. cū dicit.Ego ꝙͣdiu reſpicio in me in amaritudine morat̉ ocl̓usmeus ⁊ hoc ꝑ donū timoris. Si aūt ſuſpiro ad diuinemiſerationis auxiliū. vicꝫ ꝑ donū pietatis mox amaraꝫviſionē meā tꝑat leta dei mīa. Secūda pietas ē ad noſmetipſos qd̓ ꝯtingit qn̄ ꝯſcīa nr̄a tranqͥlla eſt ⁊ ẜenataꝑ remiſſionē pctōꝝ nihil mali. nihil amari. nihil tribulationis poterit ſuſpicari. De qͣ Prouer. xv. Secura mēsqͣſi iuge ꝯuiuiū. Iō dicit Sap̄. Eccͣi. xxx. Miſerere aīetue placens deo. Tercia pietas habet̉ ad ꝓximū quamtunc exhibemus. qn̄ in omībꝰ malis eoꝝ cōpatimur exaffectu oīa eoꝝ facta pie iudicantes. qꝛ dicit Bern̄. Caue ſerue dei aliene ꝯuerſationis eſſe curioſus exploratoraut temerarius iudex. Et ſi deprehendis perpetratumactū tn̄ nō ſic iudices ꝓximū. ſꝫ excuſa intentionē ſi opexcuſare nō potes .ſ. ꝙ illud fecit ꝑ ignorantiā vel ex ſurreptione vel ex caſu. Et ſubdit ꝙ ſi neutrū poſſums ſal
tē debemus obuiare ꝓpter grauē tēptationē ⁊ dicere 9ꝙͣuehemens fuit nimis hec tēptatio. qͥd in me feciſſet.in me hanc ptātem ſil̓r accepiſſet? Terciū donū eſt ſcīa⁊ hec neceſſaria eſt ad pietatē ſubleuandā vt qͥd ex mīapuniat aūt qͥd ex mīa dimittat ſciat̉. Iō ſpūſſanctus incordibꝰ nr̄is adueniēs. Tercio apportat ſecū donū conſciētie ꝑ qd̓ illūinati ſciremus qͥd ſit faciendū. qͥd dimittendū. qͥd diligendū. qͥd odio hn̄duꝫ. qͥd ſperandū. qͥdꝯtēnendū. ⁊ qͥd deſiderandū? qꝛ bonū faciendū ⁊ malum dimittendū. Iuxͣ illud psͣ. xxxiij. Declina a malo ⁊fac bonū. Et Eſa. j. Quieſcite ꝑuerſe agere: ⁊ diſcite bn̄facere. Sil̓iter deus diligendus ⁊ dyabolus ⁊ munduodiendus Math̓. vj. Unū ſcꝫ dyabolū odio habebit ⁊alteꝝ ſcꝫ xp̄m diliget. Et noͣ ꝙ hoc donū ſcīe docet nosſcire genus nr̄m ex ꝑte qͣdruplici. Primo ex ꝑte pr̄is qͥeſt deus ⁊ qͦ ad hoc ẜuemus rōne patris nobilitatē. Dehoc videsͣ. dn̄ica infra octauā aſcenſiōis ſer. xx. x. Secūdo ex ꝑte mr̄is q̄ eſt terra. Quia dr̄ Eccͣs. iij. De terrafacta ſunt ⁊ in terrā ꝑiter reuertent̉. Et Iob. xxxiij. Ecce me fecit ⁊ te dn̄s ⁊ de eodē luto formatus ſum. Q dr̄Sap̄. vij. Nemo ex regibꝰ habuit aliqd̓ aliud initiū natiuitatis. q. d. qͣntūcūqꝫ refulgeant ornamētis veſtiumminiſterio militū ⁊ monum̄to fortiū tale fuit eoꝝ initiūvnus gͦ introitus eſt oībꝰ ad vitā ⁊ ſil̓is exitus. Iō dic̄Bern̄. in qͦdam ẜmo. de paſſione dn̄i. Graue iugūſoēs filios ade a die exitus de ventre mr̄is eoꝝ in ſordibꝰgeneramur. in tenebris ꝯfouemur. in doloribus ꝑturimur. ante exitū miſeras mr̄es oneramus. in exitu morvipere laceramus. hec ille. Et ſi hoc ꝑ ſcīaꝫ ſpūſſancti ꝑpendet hō merito ẜuat rōne mr̄is humilitatē. Tercioſcire debemus genus nr̄m ex ꝑte fratꝝ qͥ ſunt angeli vtẜuemus in bono ſtabilitatē. dicit̉ em̄ hūana natura eſſemāna angeloꝝ. vn̄ cum Tobias ſenior ab angelo Raphaele vellet genus inqͥrere. Rn̄dit genus q̄ris mercenarij? an ip̄m mercenariū qͥ cū filio tuo erat? Sꝫ ne forte ſollicitū te reddā. Ego ſū azarias ananye magni fil⁊ rn̄dit Tobias ex magno genere es tu Tob̓. v. Uerūdixit angelus ẜm noīs interp̄tationē. Azarias nāqꝫ interp̄tat̉ adiutor. Ananias gl̓ia dei. Erat em̄ adiutor glerie filij dei. Qn̄ em̄ ſcimus vel recogitamꝰ frēs nr̄os eēin tanta gl̓ia ⁊ nos ad eā nō poſſe ꝑtingere niſi fratribꝰnr̄is aſſimilemur conari debemus noſtris totis viribꝰiſtos fratres imitari. In iſtius fraternitatis ſignū Raphael ⁊ qͥ Azarias dicit̉. ⁊ tobias frēs ſe viciſſim noīaſſe legunt̉ Tob̓. vj. Obſecro te azaria frater vt dicas mihi qd̓ remediū hēbunt iſta q̄ de piſce ſeruare iuſſiſti. EtTob̓. ix. Azaria frater peto vt auſcultes verba mea. Etangelus ad eū viceuerſa dixit Tob̓. xj. Frater ſcis queadmodū reliquiſti fratrē tuū. Sunt em̄ tā hō qͣꝫ angelꝑentele diuine. Sed certe hō multiplicius. Cum em̄ ſittriplex cognatio .ſ. legalis ꝑ adoptionē. ſpūalis ꝑ ſacramenti ſuſceptionē. ⁊ carnalis ꝑ ꝓpagationē. Angeli tm̄attinēt deo ꝑ legalem adoptionē quā ꝑ gr̄am ſunt adoptati. Hō aūt attinet deo triplici cognatione legali. qꝛeſt adoptiuꝰ dei Eph̓. j. Predeſtinauit nos in adoptionē filioꝝ. Eſt etiā filius dei ſpūalis. qꝛ ꝑ baptiſmū nosregenerauit Ioh̓ .j. Dedit eis ptāteꝫ filios dei fieri. Etetiā carnalis frater. qꝛ de noſtra ꝓgenie naturā aſſumpſit. Ad Heb̓. ij. Nuſqͣꝫ angelos apprehendit ſꝫ ſemeAbrae. Ideo poſſumus dicere angelo illud. ij. Machvij. Noli putare genus nr̄m a deo eſſe derelictū. Quarta ſi ꝑ donū ſcīe recolligimus genus nr̄m ex ꝑte filiorūẜuemus in oꝑbꝰ vtilitatē. Filij em̄ ſunt oꝑa nr̄a Eccl.xj. Ante mortē ne laudes hoīem quēqͣ qm̄ in filijs ſuisagnoſcit̉ vir .i. in oꝑbꝰ perfectis ẜm glo. In iſtis gͦ filijsſuis ẜuemus vtilitatē vt ſint nobis meritoria ad glſaꝫnō ad penā qd̓ fit qn̄ opus ꝓducit̉ a gr̄a diuina. ⁊ a libero arbitrio. Qn̄ v̓o ꝓducit̉ a dyabolo carne vel mundoeſt qͣſi ſpurenſe genus. ⁊ nō pōt ſequi hereditatē celeſteEt ideo ꝓhibet̉ pontificibꝰ veteris legis ſub figura Ce