Druckschrift 
2 (1487) Pars aestivalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In feſto ſancte Trinitatis

dere ſpūs calores tribuit ad exteriora. ſic ꝯcurrēte exterius ſanguīe rubeſcit. Secūdū ibi ꝓbat Ariſ.de vere cūdia eſt. qd̓ eſt paſſio laudabilis in iuuene. vn̄dicit. Laudamus iuuenes qͥdeꝫ verecūdos. Terciumon̄dit ꝯuenit etati ſenili. Quarto non ſtudioſoꝯuenit. qꝛ neqꝫ ſenex neqꝫ ſtudioſus aliqͥd dꝫ cōmitterevn̄ debeat verecūdari. Sed certe ſi ſenex aliqͥd turpe vl̓ſtudioſus illaudabile cōmittat. vn̄ verecundet̉ illaudabilis obſtinationis ſignū eſt ſi verecundet̉ de turpibꝰ. Quantū v̓o ſancti verecundiā cōmendāt. On̄ditBern̄. ſuꝑ Can̄. ſer. lxxxvij. Neſcio ſi quicꝙͣ in moribꝰhoīm gratius dep̄hendi queat verecūdia. Uerecūdiaem̄ eſt oīm ornatus virtutū vel etatū. Sꝫ in tenera etate āplius pulcriuſqꝫ eniteſcit. Quid amabilius verecūdo adoleſcente qͣꝫ pulcra hec ꝙͣ ſplendida gēma moꝝ invultū adoleſcentis. ꝙͣ vera mīme dubio nuncia boneſpei. bone indolis iudex. virga diſcipline. expugnatrixmaloꝝ. ꝓpugnatrix puritatis gl̓ia ꝯſcīe. fame cuſtos. vite decus. virtutis ſedes. pͥmitie nr̄e laus inſigne totiꝰhoneſti. hoc ē timoris nūcius. Ecc̄i. xxiij. Nihil meliusqͣꝫ timor dn̄i. Terciū bonū qd̓ facit donū timoris eſtcauſat in agentis diligentiā. Iuxͣ illud Ecc̄s. vij. Qui timet dn̄m nihil negligit. Et Eccͣi. xv. Qui timet deū faciet bona: Et iteꝝ Eccͣi. ij. Qui timent dn̄m inquirūtbn̄placita ſunt ei. Et idē. Qui inqͥt diligūt dn̄m cuſtodiūt mandata eiꝰ. patīam hēbunt in aduerſis. Quar bonū qd̓ cāt in ꝑiculis ꝯfidentiā. multi reputāt ſe debiles ingruente timore cogente ardua difficilia fecerūt. verbi gr̄a. multi eſtimauerūt ſe debiles ad ordinis ingreſſum ea ſunt ordinis ad ẜuandū timoremortꝭ vel interdū fuſpendij cōpulſi religionē intrauer̄t in ea ardua oꝑa fecerūt. Quia dicit Bern̄. Suꝑ illudEccͣi .j. Timor dn̄i eſt ſcīe religioſitas. hec inqͥt graꝝma totius religionis exordiū eſt. Nam ſine hac nullubonū pullulare poterit oīm virtutū edificiū ilico vertit̉in p̄cipitiū ſi huius gr̄e amiſerit fundamentū. Et quidplura ꝯnexa ſunt timor religioſitas? nec alteꝝ ſine altero poterit remanere. qꝛ timorē vniuerſa deſerimusmundo abrenūciamus noſmetipſos abnegamus. ſic̄dicit ſaluator. Nolite timere eos occidunt corpꝰ. necamplius hn̄t qͥd facient. Sed timete corpus occiderit ptātem hꝫ aīam mittere in gehennā. Ideo dicitGreg. ij. moral̓. In via dei a timore incipit̉ vt ad fortitudinē veniat̉. Quia dr̄ Prouer. xiiij. In timore dn̄i fiducia fortitudinis. Secūdū donū ē pietas ſine nihilvalet timor. Qui em̄ ꝓximo miſereri ignorat. eius tribulationi cōꝑati diſſimulat huius timor an̄ oculos deinullius eſt. dictū ſit. Qui timet dn̄m faciet bona.ſpūſſanctus eſt tercia ꝑſona in trinitate adueniēs cordi noſtro affert ſecū pietatē. Eſt aūt triplex pietas. Prima ad deū de Bern̄. Pietas eſt cultus dei hic cultus dei ī mēoria dei ꝯſiſtit in fiducia de mīa dei ſperāda neceſſaria eſt timore vt ſi timor p̄cipitat pietaseleuet. hec duo dona ſil̓ ꝯiuncta tangit Bern̄. dicit.Ego ꝙͣdiu reſpicio in me in amaritudine morat̉ ocl̓usmeus hoc donū timoris. Si aūt ſuſpiro ad diuinemiſerationis auxiliū. vicꝫ donū pietatis mox amaraꝫviſionē meā tꝑat leta dei mīa. Secūda pietas ē ad noſmetipſos qd̓ ꝯtingit qn̄ ꝯſcīa nr̄a tranqͥlla eſt ẜenata remiſſionē pctōꝝ nihil mali. nihil amari. nihil tribulationis poterit ſuſpicari. De Prouer. xv. Secura mēsqͣſi iuge ꝯuiuiū. dicit Sap̄. Eccͣi. xxx. Miſerere aīetue placens deo. Tercia pietas habet̉ ad ꝓximū quamtunc exhibemus. qn̄ in omībꝰ malis eoꝝ cōpatimur exaffectu oīa eoꝝ facta pie iudicantes. qꝛ dicit Bern̄. Caue ſerue dei aliene ꝯuerſationis eſſe curioſus exploratoraut temerarius iudex. Et ſi deprehendis perpetratumactū tn̄ ſic iudices ꝓximū. ſꝫ excuſa intentionē ſi opexcuſare potes .ſ. illud fecit ignorantiā vel ex ſurreptione vel ex caſu. Et ſubdit ſi neutrū poſſums ſal

debemus obuiare ꝓpter grauē tēptationē dicere 9ꝙͣuehemens fuit nimis hec tēptatio. qͥd in me feciſſet.in me hanc ptātem ſil̓r accepiſſet? Terciū donū eſt ſcīa hec neceſſaria eſt ad pietatē ſubleuandā vt qͥd ex mīapuniat aūt qͥd ex mīa dimittat ſciat̉. ſpūſſanctus incordibꝰ nr̄is adueniēs. Tercio apportat ſecū donū conſciētie qd̓ illūinati ſciremus qͥd ſit faciendū. qͥd dimittendū. qͥd diligendū. qͥd odio hn̄duꝫ. qͥd ſperandū. qͥdꝯtēnendū. qͥd deſiderandū? qꝛ bonū faciendū malum dimittendū. Iuxͣ illud psͣ. xxxiij. Declina a malofac bonū. Et Eſa. j. Quieſcite ꝑuerſe agere: diſcite bn̄facere. Sil̓iter deus diligendus dyabolus munduodiendus Math̓. vj. Unū ſcꝫ dyabolū odio habebitalteꝝ ſcꝫ xp̄m diliget. Et noͣ hoc donū ſcīe docet nosſcire genus nr̄m ex ꝑte qͣdruplici. Primo ex ꝑte pr̄iseſt deus ad hoc ẜuemus rōne patris nobilitatē. Dehoc videsͣ. dn̄ica infra octauā aſcenſiōis ſer. xx. x. Secūdo ex ꝑte mr̄is eſt terra. Quia dr̄ Eccͣs. iij. De terrafacta ſunt in terrā ꝑiter reuertent̉. Et Iob. xxxiij. Ecce me fecit te dn̄s de eodē luto formatus ſum. Q dr̄Sap̄. vij. Nemo ex regibꝰ habuit aliqd̓ aliud initiū natiuitatis. q. d. qͣntūcūqꝫ refulgeant ornamētis veſtiumminiſterio militū monum̄to fortiū tale fuit eoꝝ initiūvnus introitus eſt oībꝰ ad vitā ſil̓is exitus. dic̄Bern̄. in qͦdam ẜmo. de paſſione dn̄i. Graue iugūſoēs filios ade a die exitus de ventre mr̄is eoꝝ in ſordibꝰgeneramur. in tenebris ꝯfouemur. in doloribus ꝑturimur. ante exitū miſeras mr̄es oneramus. in exitu morvipere laceramus. hec ille. Et ſi hoc ſcīaꝫ ſpūſſanctipendet merito ẜuat rōne mr̄is humilitatē. Tercioſcire debemus genus nr̄m ex ꝑte fratꝝ ſunt angeli vtẜuemus in bono ſtabilitatē. dicit̉ em̄ hūana natura eſſemāna angeloꝝ. vn̄ cum Tobias ſenior ab angelo Raphaele vellet genus inqͥrere. Rn̄dit genus q̄ris mercenarij? an ip̄m mercenariū filio tuo erat? Sꝫ ne forte ſollicitū te reddā. Ego ſū azarias ananye magni fil rn̄dit Tobias ex magno genere es tu Tob̓. v. Uerūdixit angelus ẜm noīs interp̄tationē. Azarias nāqꝫ interp̄tat̉ adiutor. Ananias gl̓ia dei. Erat em̄ adiutor glerie filij dei. Qn̄ em̄ ſcimus vel recogitamꝰ frēs nr̄osin tanta gl̓ia nos ad poſſe ꝑtingere niſi fratribꝰnr̄is aſſimilemur conari debemus noſtris totis viribꝰiſtos fratres imitari. In iſtius fraternitatis ſignū Raphael Azarias dicit̉. tobias frēs ſe viciſſim noīaſſe legunt̉ Tob̓. vj. Obſecro te azaria frater vt dicas mihi qd̓ remediū hēbunt iſta de piſce ſeruare iuſſiſti. EtTob̓. ix. Azaria frater peto vt auſcultes verba mea. Etangelus ad viceuerſa dixit Tob̓. xj. Frater ſcis queadmodū reliquiſti fratrē tuū. Sunt em̄ qͣꝫ angelꝑentele diuine. Sed certe multiplicius. Cum em̄ ſittriplex cognatio .ſ. legalis adoptionē. ſpūalis ſacramenti ſuſceptionē. carnalis ꝓpagationē. Angeli tm̄attinēt deo legalem adoptionē quā gr̄am ſunt adoptati. aūt attinet deo triplici cognatione legali. qꝛeſt adoptiuꝰ dei Eph̓. j. Predeſtinauit nos in adoptio filioꝝ. Eſt etiā filius dei ſpūalis. qꝛ baptiſmū nosregenerauit Ioh̓ .j. Dedit eis ptāteꝫ filios dei fieri. Etetiā carnalis frater. qꝛ de noſtra ꝓgenie naturā aſſumpſit. Ad Heb̓. ij. Nuſqͣꝫ angelos apprehendit ſꝫ ſemeAbrae. Ideo poſſumus dicere angelo illud. ij. Machvij. Noli putare genus nr̄m a deo eſſe derelictū. Quarta ſi donū ſcīe recolligimus genus nr̄m ex ꝑte filiorūẜuemus in oꝑbꝰ vtilitatē. Filij em̄ ſunt oꝑa nr̄a Eccl.xj. Ante mortē ne laudes hoīem quēqͣ qm̄ in filijs ſuisagnoſcit̉ vir .i. in oꝑbꝰ perfectis ẜm glo. In iſtis filijsſuis ẜuemus vtilitatē vt ſint nobis meritoria ad glſaꝫ ad penā qd̓ fit qn̄ opus ꝓducit̉ a gr̄a diuina. a libero arbitrio. Qn̄ v̓o ꝓducit̉ a dyabolo carne vel mundoeſt qͣſi ſpurenſe genus. pōt ſequi hereditatē celeſteEt ideo ꝓhibet̉ pontificibꝰ veteris legis ſub figura Ce