In feſto ſancte Trinitatis

multo plura ſunt ſacramenta qͣꝫ elementa. vnū vicꝫ pͥmū elementū ſtat ꝓ ſe ⁊ duo alia adinuicē ſyllabicāt̉ adexprimendū modū emanationis ⁊ originis ꝑſonaꝝ. qꝛpater eſt a ſe ⁊ a nullo alio. due alie adinuicē ſyllabicant̉Spūaliter ꝓpter duo ẜm ꝙ in hoc ꝯueniūt ꝙ vtraqꝫ eſtab alia quia vna ab vno ⁊ altera a duobꝰ. Et ſolum inter vocales ꝓprie format̉ in gutture. vnde illa deſignatde quo canit eccleſia. Tu rite ꝓmiſſo patris ſermone ditans guttura. Sic ergo hoc notabile verbuꝫ aue. ⁊ ſubvna dictione ꝓnunciat̉ diuine eſſentie notificat vnitatem. Sed quia ex tribus litteris integratur ꝑſonarū ſignificat trinitatē. vt dicit Holcot lec. cxciiij. De hac trinitate canunt pͥncipaliter verba preaſſumpta. trinitatilaus pennis vnitati ſit decus perpetim. Quia ſancta ⁊indiuidua trinitas eſt laudanda ⁊ nō temerarie ſcrutāda. quia dicit Aug. ſer. de trinitate lutum ⁊ vas de creatore diſputat. ⁊ ad nature ſue rōnem nō poteſt ꝑuenireEt curioſe querit ſcire de myſterio trinitatꝭ qd̓ angeli incelo non poſſunt ſcire. Quid em̄ dicunt angeli in celo.Quis eſt iſte rex glorie dn̄s virtutū ipſe eſt rex gl̓ie? Similiter in Eſa. Quis eſt iſte qͥ venit de edom candidaveſtimenta eius? vide quid dicūt pulcritudinē p̄dicāt⁊ de natura tacent. ergo ⁊ nos ſil̓iter dicamꝰ. Uis ſcirenaturā dei hoc ſcito qd̓ neſcias nec in hͦ ꝯtriſteris: qꝛ neſcias: qꝛ ⁊ angeli neſciūt. ſil̓iter ⁊ oīs creatura. ideo in fine ſermonis ꝯcludit. Rogo vos hͦ magis certamen ſitinter vos quō aduerſarium ſuꝑemus. quō ieiunemusquō peccata noſtra plangemus. quō ꝓ tanto ſcelere ſatiſfaciamus. quō elemoſynis inſiſtamus. quō cogitationoſtra nō nos in libidinem trahat. quō ꝯtra oēm iniuriā patientiā habeamus. quō fratri iniuriā facienti nōveſiſtamus. Sed vincamus in humilitate eum. Qm̄ axp̄o didicimus qͥ cū pateret̉ nō cōminabatur. Et ſubdit Aug. qn̄ venit cogitatio ⁊ ꝓpoſuerit quid ſit deus etque eſt ratio trinitatis nobis ſufficiat credere qꝛ eſt. Etnō temere rōnem querere. ſed timere ⁊ orare ſemꝑ debemus dn̄m ⁊ ei ſoli ſcīam noſtram in hac ꝑte exhibeamꝰvt diebus ac noctibus ei laudes canamus. hec Augꝰ.Secūdo trinitas dr̄ influxiua defluens ⁊ deſcēdens innos miſericorditer a diuina pietate. ⁊ hec trinitas ē gratia creationis. redemptionis. ⁊ ſpūſſancti miſſionis. ethuic fil̓iter ſit laus ꝑennis. quia cū om̄i deuotione cordis eſt ſemꝑ laudanda. cogitāda. rumināda. ⁊ nūqͣ aboculis cordis delimināda. De huiꝰ trinitatis pͥma gratia. ſcꝫ creatione dicit Bern̄. Memento homo qͥs te fecit? quia deus vt eū timeas. De quo? qꝛ de terra vt nonſuꝑbias. Qualē̓? quia ad imaginē ſuā vt eum diligas.Ad qͥd: vt ad debitū fineꝫ eterne beatitudinis tendas⁊ vt hic caduca reſpuas. Idem Bern̄. dicit de illa gratia. O mira dei dignatio. O ineffabilis dignitas hoīs.ſuꝑ quē tota cura eſt deo vt nō ſolum creationis officiūſibi exhibeat in creando. ſꝫ ip̄m ad imaginem ſuaꝫ fecitdiuine trinitatis ſignaculū imprimendo. In hac gratiacreationis pͦ ceteris creaturis nos quadruplici gratia p̄ſignauit. Primo libeꝝ arbitriū nobis tribuēdo. Iuxtaillud Ecc̄i. xv. Deus ab initio ꝯſtituit hoīem ⁊ reliquitillum in manu cōſilij ſui adiecit mandata ⁊ p̄cepta ſua.De hoc etiam dicit Aug. de fide ad Petrū. firmiſſimetene ⁊ nullatenus dubites pͥmū hoīem. id eſt Adam ⁊mulierē eiꝰ bonos ⁊ rectos cū libero arbitrio: quo poſſent ſi vellent deo ſemꝑ humili ⁊ bona voluntate ẜuireatqꝫ obedire: peccaſſe ⁊ nō neceſſitate ſꝫ ꝓpria volūtate.illoqꝫ peccato ſic in deterius mutatā humanā naturaꝫ.hec ille. Secundo ad imaginem ⁊ ſil̓itudinē ſuam noscreando. ſicut teſtat̉ ſcriptura Gen̄. j. Deꝰ crauit hoīemad imaginem ⁊ ſimilitudinē ſuā. vbi dicit glo. Imagodei conſiſtit in aīa ꝙͣtum ad ꝓprietates naturales .ſ. memoriā. intelligentiā. ⁊ voluntatē. Similitudo aūt dicit̉in gratuitis. ⁊ ideo ſil̓itudo eſt quedā ꝑfectio imaginisquia gratia perficit naturam. de hac dicitur Eccͣi. xvij.

Deus creauit de terra hoīem ⁊ ad imaginē ſuam fecitillū. Tercio perpetuitatē viuendi nobis tribuendo velcōmunicādo. Iuxta illud Sap̄. ij. deus fecit hoīem inexterminabilē. Inuidia autē dyaboli mors intrauit inorbem terraꝝ. Dicūt em̄ doc. ꝙ pͥmus parens in ſtatuinnocentie habuit poſſe mori ſi peccaret. ⁊ habuit poſſenō mori ſi peccatū vitaret. Et ideo quantū fuit ex partedei ipſe creauit hoīem inexterminabilē ẜm corpꝰ vt tractatur de hoc. ij. ſenten. diſ. xix. Sed dyabolus poſt ſuūlapſum videns hoīem ad vitam eternaꝫ creatū ad quāipſe creatus fuit ⁊ quā ꝑ ſuꝑbiam perdidit hōi inuidit⁊ ip̄m ad peccatū temptauit. vt patet Gen̄. iij. Homoaut habens p̄ceptum vt nō peccaret. ꝙ ſi peccaret moreretur. illo atteſtante qui ait. Quacūqꝫ hora comederitis ex eo morte moriemini. vt patꝫ Gen̄. iij. Peccauit etmortalitatē omni humano generi acquiſiuit. qd̓ ſub illa lege ligni vetiti ꝓhibitionē accepit. Sed hic orit̉ dubitatio. vtrum corpus pͥmi hoīs fuiſſet incorruptibiledato ꝙ in ſtatu innocentie ꝑſtitiſſet? ad dubitationemrn̄dendū ⁊ dicendū. ꝙ fuiſſet incorruptibile. tn̄ notanda ſūt duo. Primū eſt ꝙ īmortalitatē nō hūit a naturaſꝫ a diuina gratia. Sed ẜm Dyoni. de dini. noībꝰ. c. iiij.Naturalia etiam data ſunt demonibꝰ. ideo ꝑierant ꝓpt̓peccatū. Sed ſi fuiſſet naturale hōi nō mori etiā ꝓpterpeccatū nō periſſet. reſtat ergo ꝙ nō fuit a natura īmotalis. Secundā eſt ꝙ hōi fuiſſet ex ſpāli gratia ꝯditoriīmortalitas corporis conceſſa. Cuius ratio eſt quia hōfuiſſet ordinatus ad finē ſuꝑ naturam ſuā corpoream.ideo decuit in ipſa ꝯſtitutione nature. ꝙ aliquid eſſet ſibi collatum ſuꝑ facultatē pͥncipioꝝ naturaliū que ſuntcorpus ⁊ aīa. Habuit ergo aīa ꝑ donū gratie ſuꝑnaturalis. ꝙ qͣꝫdiu ſeruaret ordinē obedientie ad deū corrviuificare poſſꝫ imperpetuū. Et ideo corpus hoīs ſi nōpeccaſſet corruptū nō fuiſſet. vt dicit ſanctus Tho. ſuꝑij. ſen. diſ. xix. Item eſt notandū ꝙ in corruptibilibꝰ rebus corruptionis modus quadruplex inuenit̉. Unuseſt generalis. vicꝫ ꝙ om̄s res habent ſue durationis periodū. vt dicitur. ij. de generatione. Secūdus eſt ꝓpterdn̄ium exceſſiuū vnius ꝯͣrioꝝ ⁊ hoc dūtaxat in mixtisTercius eſt. ꝙ calor qui eſt inſtrumentū aīe vegetatiueꝯſumit humidū in quod agit ⁊ cū nō poſſit illud humidū reſtaurari naturaliter in ſua puritate ſemꝑ admiſcetur cū humido nutribili. ⁊ ſic ſit impurius vt vinū mixtū aqua. Sicut .j. de generatione dicit̉ in fine. ita humidū radicale cōſumit̉ finaliter ⁊ aīal moritur. Conſil̓iterfit in planta deficiente iſta reſtauratione. ⁊ hec eſt morsnaturalis. Quartus modus corruptionis eſt ꝑ violentiaꝫ ab aliquo extrinſeco agente gladio vel igne vel alicContra pͥmos duos modos datū fuit aīe ꝙ ẜm ꝯditionem ſue īmortalitatis corpus ꝑficeret ⁊ perpetuitatemcōplexionis ꝯferret. Contra terciū modū corruptionishabuit iſtud donū. vt ꝑ eſum lignoꝝ in paradiſo de paradiſo conceſſoꝝ fiebat reſtauratio deperditi ad certuꝫtp̄s. Et quia iſta reſtauratio cū admixtione extranei hūmidi debilitantis humidū radicale magis ac magis. iōhō habuit vſum ligni vite cuius virtus erat alimentuꝫtotū aſſumptū in ꝑfectam aſſil̓ationē adducere ⁊ facerehumidū radicale ita recens ſicut fuit a pͥncipio naturevite condite. Hoc tn̄ lignū vite nō habuit ex ſua virtute naturali dare hōi perpetuitatē viuendi. quia cū eſſetres creata virtus finita fuit in durabilitate. ⁊ ideo norcontulit fortitudinē nature radicali niſi ad certu tp̄s qͥlapſo hō iterū comedere debuiſſet ſi itadiu perſtitiſſet.Contra quartū modū corruptionis qͥ eſt ꝑ violentiantꝯſeruature hō ꝑ diuinā ꝓuidentiā ⁊ per ꝓpria prudeūtiam ab extrinſeco nihil potuit pati corruptinū. Sꝫ cōtra hec poſſet aliquis inſtare ſic. Om̄e cōpoſitū ex ꝯtrarijs de neceſſitate nature eſt corruptibile. vt patet. ij. degeneratione. Sed corpus hoīs in ſtatu innocente rultcōpoſitū ex ꝯtrarijs ſicut nunc eſt ⁊ eiuſdē ſpeciei ꝑ dia

L