SermoꝘ.

Spūaliter aūt ſignificat̉ ꝑ hos tres celos trinitas ꝑſonaꝝ. Nam ꝑ celū empyreū qd̓ nō eſt mobile ſignificatur deus pater qͥ om̄ino eſt īmobilis. ꝓpter quod dicit̉ꝑ Boetiū ſtabilis lib̓. iij. de ꝯſo. metro. ix. vbi loquensde deo patre dicens. O qͥ perpetua mundū rōe gubernas terrarū celiqꝫ ſator .i. creator qui tp̄us ab euo ire iubes. Stabiliſqꝫ .i. īmobilis manens dans cuncta moueri. Per celum aūt mobile. ſcꝫ firmamentū. intellige filiūqui mobilis fuit qn̄ a patre exiuit. ⁊ in hunc mundumꝓpter nos hoīes venit. Sicut canit̉ in ſymbolo nycenoQui ꝓpter nos hoīes ⁊ ꝓpter noſtram ſalutē deſcenditde celis. ꝓpter qd̓ ⁊ dic̄ Ioh̓. xvj. Exiui a patre ⁊ veni inhunc mundū. Et ꝑ terciū celum quod eſt mobile ſcꝫ criſtallinū intellige ſpm̄ſanctum. de quo Sap̄. vij. Spūsintelligentie ſpūs vnius ⁊ mobilis. Ecce dicit ſpm̄ſanctū qui eſt tercia ꝑſona in trinitate mobilem nō qͥdemin ſe. quia īmobilis eſt om̄ino ⁊ neceſſario. vt dicit ph̓sviij. phi. Sed dr̄ mobilis in hōibꝰ ſanctis ad quos venire dignatur. Nam hos facit moueri ꝓmpte ⁊ obedienter. ſicut patuit in apl̓is ad quos hodie octo dies venit mobiles adeo fecit ꝙ in oēm terrā exiuit ſonus eoꝝpsͣ. xviij. ex his patet ꝙ deus in creatione celoꝝ voluiton̄dere trinitatē ꝑſonaꝝ. Secundo angeli ſanctiſſimārepn̄tant trinitate. Nā oēs ꝑ tres diſtīguūt̉ hierarchias ⁊ q̄libꝫ adhuc tres ordīes ꝯtinet hierarchia. ſicut hicrarchia ſuꝑior hꝫ tres ordines thronos cherubin ⁊ ſeraphin. ꝑ quod ſignat̉ ꝙ deus gl̓ioſus. in thronis vt maieſtas. in cherubin vt veritas. in ſeraphin vt charitas.Primū ſcꝫ maieſtas refertur ad patre cui principaliterattribuit̉. vt canit̉ in p̄fatione. maieſtatem tuā laudantangeli adorant dn̄ationes tremunt poteſtates. Secundū ſcꝫ veritas refertur ad filiū qͥ dicit Ioh̓is. xiiij. Egoſum via veritas ⁊ vita. Terciū puta charitas conuenitſpūiſancto. quia ipſe charitas eſt vel amor quo pater afilio ⁊ filius a pr̄e diligit̉. ſicut teſtat̉ mgr̄ lib̓. j. diſ. x. c. v.Allegando Hiero. qui dicit ſuꝑ psͣ. xiiij. Spūſſanctusnec eſt pater nec filius. ſꝫ dilectio quā habet pater in filium ⁊ filius in patrē. Similiter adducit Augꝰ. lib̓. vj.de trinita. c. iiij. ⁊ .v. qui ꝓbat ꝙ ſpūſſanctus talis eſt qͦpater ⁊ filius ꝯiungitur. quo genitus a gignente diligatur ⁊ genitorē ſuū diligat. ⁊ concludit magiſter. ecce hichabes ſpm̄ſanctū eſſe quo filius diligitur a patre ⁊ pat̓a filio. ⁊ quo illi duo ẜuant vnitatē pacis. Tercio altiſſma trinitas repn̄tatur in aqua. Nā vna eſt aqua fonsriuus ⁊ lacus. a fonte generat̉ riuus. ⁊ tam a fonte ꝙͣ riuo ꝓcedit lacus. Per rontem ſpūaliter. intellige patreꝫde quo canit̉. fons bonitatis pater ingenite a quo bonacuncta ꝓcedunt. Et ingenitus quia ſicut fons eſt a ſeipſo ⁊ a nullo generat̉. Sic pater habet eſſe eternū ⁊ a nullo eſt factus nec creatus nec genitꝰ. vt dic̄ Athanaſiusin ſymbolo. Per riuū ſubaudi filium. quia ſicut riuusīmediate gignitur a fonte. ſic filius ab eterno genitus ēa patre. Sicut atteſtat̉ Athanaſius. filius a patre ſolo ēnō factus nec creatus: ſꝫ genitus. quod teſtat̉ Augꝰ. inlib̓. de fide ad pe. c. iij. pater inquit. Deus de nullo genitus deo ſemel de ſua natura ſine initio genuit filiumdeū ſibi equalē ⁊ eadem qͣ ipſe eternaliter eternus diuinitate coeternū. Sed fuerūt qͥdam heretici qͥ hoc negare auſi ſunt quoꝝ p̄cipuus fuit Maximianus ꝯtra qͥsſcribit btūs Aug. lib̓. ij. ꝯtra Maximianū dicens. Carnalibus cogitationibꝰ pleni ſubſtantiā dei de ſeipſa gignere filium non putatis niſi hoc patiat̉. qd̓ ſubſtantiacarnis patit̉ qn̄ gignit̉. Errantes nō ſciētes ſcripturasneqꝫ virtutē dei. Nullo em̄ modo veꝝ dei filium cogitatis ſi eū natū eſſe de ſubſtantia patris negatis. Nonem̄ iam erit hoīs filius ⁊ deo donante factus eſt dei filius. ex deo natus gratia nō natura. hec Aug. Sed hecgeneratio eſt inenarrabilis. Iuxta illud Eſa. liij. Generationē eius qͥs enarrabit. quaſi diceret: nullus homo.Sed ꝑ lacum intellige ſpm̄ſanctū. quia ſicut lacus ꝓce

dit tam a fonte qͣꝫ a riuo. Sic ſpūſſanctus ꝓcedit tam apatre ꝙͣ a filio. Sicut teſtatur Athanaſiꝰ. Spūſſanctꝰa patre ⁊ filio nō factus nec creatus nec genitus ſꝫ ꝓcedens. De hoc vide ſupͣ ẜmo .xxvj. L. Et dicit magiſterlib̓. j. diſ. xiiij. c. j. Preterea diligenter adnotandū eſt. ꝙgemina eſt ꝓceſſio ſpūſſancti eterna vicꝫ que ineffabius eſt quā a patre ⁊ filio eternaliter ⁊ ſine tꝑe ꝓceſſit. ettꝑalis qua a patre ⁊ filio ad ſanctificandā creaturam ꝓcedit. Et ſicut ab eterno cōmuniter ac ſimul procedit apatre ⁊ filio. ita ⁊ in tꝑe cōmuniter ⁊ ſimul ab vtroqꝫ ꝓcedit ad creaturā nō diuiſima patre in filiū. ⁊ a filio increaturā. ⁊ declarat hoc dicto Aug. xv. lib̓. de trini. c. xxvij. Spūs inquit ſanctus nō de patre ꝓcedit in filium⁊ de filio ꝓcedit ad ſanctificandū creaturā. ſed ſimul devtroqꝫ ꝓcedit. Ꝙͣuis hoc pater filio dedit. vt ſicut de ſeita etiam de illo ꝓcedat. hec Aug. Fuerūt aūt qͥdam heretici dicti Neſtoriani. qͥ dixerūt ſpm̄ſanctū tm̄ ꝓcedere a patre ⁊ nō a filio. vt dicit magiſter li. j. diſ. xj. Et hocideo dixerūt. quia veritas in euangelio ſcꝫ Ioh̓. xv. Fidem integre ꝯtinente de ꝓceſſione ſpūſſancti loquensſolum patrem cōmemorat dicens. Spūs qui a patre ꝓcedit hunc errorē damnat magiſter ibidem. c. iij. dicēs.Cū dicat in eo ſcꝫ euangelio. veritas ſpm̄ſanctū a patreꝓcedere nō addit ſolo. Et ideo etiam a ſe ꝓcedere nonnegat. Sed ideo tm̄ patrē noīat. quia ad eū ſolet referriEtiā qd̓ ipſius eſt quia ab illo habet. Quarto beata trinitas in hoc verbo aue repn̄tatur. volens em̄ deus omnipotens oſtendere trintatē ꝑſonaꝝ in archano diuinitatis. hoc verbū cōpoſuit quod ad virginem ſalutandāmiſericorditer tranſmiſit. vt vicꝫ daret intelligi ꝙ totatrinitas pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus ſalutem humanaꝫoꝑaretur. per primā ergo litterā que eſt a. deſignat̉ perſona ẜm ordinē originis que eſt pater. Circa quod notandū ꝙ pater dupliciter accipit̉ in ſcriptura. vno modo eſſentialiter. alio modo notionaliter. Eſſentialiter qͥdem accipit̉ Math̓. vj. cū dicit xp̄s ſic orabitis. Paternoſter qui es in celis. Notionaliter aūt accipit̉ Ioh̓. x.Ego ⁊ pater vnū ſumus. ita hoc elementū a. qn̄qꝫ accipitur eſſentialiter ⁊ ꝓ qualibet perſona ſupponit. qn̄qꝫaūt notionaliter ⁊ ſoli patri deſeruit. Eſſentialiter autēꝑ qualibet ꝑſona videtur accipi a ꝓph̓a Hiere .j. Aa adn̄e deus neſcio loqui. Per hoc ꝙ triplicat hic a. trinitatē ſignat ꝑſonaꝝ. ꝑ hoc ꝙ ſemel ſubiungit dn̄e deus:indicat vnitatē. ideo tota trinitas dicit Apoc̄. j. Ego ſūalpha ⁊ o. pͥncipiū ⁊ finis. Alpha grece dicitur a. latine.Qn̄qꝫ notionaliter accipitur ⁊ ſic ſoli ꝑſone patris deſeruit Ioh̓is. xvij. Exiui a patre ⁊ veni in mundū. ⁊ ſic canit eccleſia. a patre vnigenitus ad nos venit ꝑ virginēSecundo ꝑ hoc elementū u. quod eſt ſecunda vocalisdeſignat̉ vnius verbi veritas. ſcꝫ filius qui dicit̉ verbūpatris. Et notandū ꝙ illud elementū qn̄qꝫ eſt vocalisqn̄qꝫ conſonans. qn̄qꝫ nota mirabilis. Uocalis diciturquia ꝑ ſe vocem efficit ẜm Priſtianū in maiori volumine. Conſonans. qꝛ cū alio ſonat. Sꝫ certe iſto modo v̓bum diuinū fuit qͣſi vocalis ante incarnationē ꝯſonāsin incarnatione. nota mirabilis in ſua paſſione. diciturante incarnationē quaſi vocalis ſola que nō habuit niſinature vnius diuine ſoliū. Iuxta illud Ioh̓. j. In pͥncipio erat verbū ⁊cͣ. Sed poſtea in incarnatiōe illud verbum factum eſt conſonans quādo cū humana naturacōmunicauit ſonum ⁊ idiomata. Iuxta illud Ioh̓is .j.Uerbum caro factum eſt ⁊ habitabit in nobis. ⁊ hoc factum eſt ꝑ illud verbum aue. ⁊ u. manet ibi conſonansnō vocalis ⁊ tandē factum eſt illud elementū. nota mirabilis in ſua paſſione. ⁊ hoc ꝓpter eius numeꝝ quinariū. vicꝫ ꝓpter quinqꝫ vulnera. Tercio ꝑ illud elementū e. eterne emanationis extremitas deſignatur videlicet ſpūſſanctus qui eſt vltima perſona ẜm originem inemanando. ſicut eſt in hoc vocabulo aue. e. eſt vltimain ſonando. ⁊ ꝙ in hoc notabili ⁊ myſtica dictione in qͣ

mm ij