In feſto ſancte Trinitatis

ge ſibi cōmiſſo vt dn̄o rōnem reddant. Illi v̓o qͥ maleviuūt ⁊ ſubditos viuere bene cogunt errātes reuocantſꝫ rectos ⁊ fortes occidunt. reuocant verbis ⁊ exemplisoccidunt. De tercia ſpecie nō oportet facere mentionē.hec Hugo. Quarto informat̉ p̄latus ne ſit ꝑſonaꝝ acceptor. vicꝫ ne tm̄ diuites diligat. ſed ⁊ pauꝑes foueat ⁊paſcat. Ideo dicit Bern̄. ſuper Can̄. Diſcite ſubditoꝝmr̄es vos eſſe nō dn̄os ſtudete magis amari debere qͣꝫmetui. Si interdū ſeueritate opus eſt paterna ſit nō tyrannica matres fouendo patres corrigendo vos exhibentes ſuſpēdite verbera. ꝓducite vbera pectora lactepingueſcant nō cibo turgeſcant.¶ In feſto ſancte Trinitatis Sermo. .j.Rinitati laus perennisvnitati ſit decus perpetim. Ita canit̉ in matutinali officio. Reges terreni lꝫ ꝯtinue a ſuis pͥncipibꝰ militibꝰ ceteriſqꝫ ſuis ſubditis honorent̉ etlaudent̉ ſicut ⁊ dignū eſt. Iuxta illud. j. Pet̓. ij. RegeꝫM honorificate. Tamen ſpecialem hn̄t diem in anno in qͣſolennitatē faciunt ſubditis ad quā nō ſolū illos qͥ ſuntin curia ſua inuitant. ſꝫ vniuerſaliter om̄s ⁊ ſingulos qͥde ſuo exiſtant pͥncipatū. Sicut figuratū eſt de pharaon qͥ fecit ſolenne ꝯuiuiū pueris ſuis. in qua qͥdem ſolennitate recordatus eſt magiſtri pincernaruꝫ ⁊ piſtoꝝAlterū ſcꝫ pincernam reſtituit in officiū vt ei vinū miniſtraret. Alterum ſcꝫ piſtorem in patibulū ſuſpendit.⁊ a ſolennitate reprobat. vt patꝫ Gen̄. xl. Spūaliter rexceloꝝ deus oīpotens. trinitas benedicta ⁊ vnitas indiuiſa. pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. qͣꝫuis in om̄i tꝑe a pͥncipibus celeſtibus honorant̉ ⁊ laudant̉ cū cantat Eſa.vj. Sanctus ſanctus ſanctus dn̄s deꝰ ſabaoth. Et Iohānes vidit hͦ in Apoc̄. iij. c. ꝙ qͣtuor aīalia nō hēbantrequiē die ac nocte dicentia. Sanctus ſanctus ſanctusdn̄s deus oīpotens: qͥ erat ⁊ qui eſt ⁊ qui venturus eſt.⁊ idem vidit ꝙ vigintiqͣtuor ſeniores ꝓcedebant anteſedem in throno ⁊ adorabant viuentē in ſecula ſeculor⁊ mittebant coronas ſuas ante thronū dicētes. Dignꝰes dn̄e deus noſter accipere gl̓iam ⁊ honorē ⁊ virtuteꝫ.quia tu creaſti om̄ia ⁊ ꝓpter voluntatē tuā erant. ſcꝫ indiſpoſitione tua ab eterno. ⁊ creata ſunt. id eſt ꝓductaſunt in effectū. Et nō ſolum iſte rex oīpotens honorat̉a pͥncipibus ⁊ militibus ſupernis. ſꝫ etiam a militibusterrenis quotidie laudatur cū canūt Gloria patri ⁊ filio⁊ ſpūiſancto. ⁊ licꝫ omni tꝑe hoc ei ſicut valde dignū eſtexhibeat̉. voluit tn̄ ſpeciale feſtum habere ꝑ annū in qͦſibi laus fieret ſpecialis. Nam feſtum trinitatis ſanctoolim ab eccleſia nō fiebat. Sed quia ꝑ ipſam multe hereſes ſuccreſcebant. Ideo karolus xp̄ianiſſimus imꝑator Alcuinū mgr̄m ſuū rogauit vt hyſtoriam de ſanctatrinitate cōponeret ꝑ quam errores eliminaret ⁊ fidemcatholicam roboraret. Qua cōpoſita deo inſpirante ordinatū eſt vt feſtum illud ab eccl̓ia ſolenniter celebraret̉ꝓpter quod quidā celebrant illud in octaua Penthecoſtes que octaua eſt pͥncipiū dn̄icaꝝ ſequentiū ad demōſtrandū ꝙ ipſa beata trinitas eſt cauſa pͥma omniū creaturaꝝ in eſſe ꝓductaꝝ. Quidam v̓o celebrant hoc feſtum in vltima dn̄ica que eſt ante aduentū dn̄i. ad oſtēdenduꝫ qd̓ eſt finis omniū. Iuxͣ illud Apoc̄. j. Alpha ⁊o. pͥncipium ⁊ finis. Illi auteꝫ qui celebrant hoc feſtumin octaua penthecoſtes. ſicut hodie bene faciunt. vt dicit Guilh̓. in rōnali diuinoꝝ li. vj. Quia poſtꝙͣ celebramus feſtum pr̄is in die natalis xp̄i in qua dignatus eſtfilium ſuū mittere in terris ex miſericordia magna ⁊ incarnari ꝓ nobis. Et feſtum xp̄i filij in die reſurrectiōisFeſtum aūt ſpūſſancti ſolēnizamus in die pēthecoſtes.in quo oſtendimus trinitatē ꝑſonaꝝ. Hodie v̓o ſolenniter agimus ſiml̓ feſtum triū ꝑſonaꝝ. ad deſignandū

eſſentie vnitatem. ⁊ hoc etiā deſignat eccleſia in his verbis q̄ hodie decantauit in matutinis. trinitati laus pennis vnitati ⁊cͣ. que fuerūt v̓ba vr̄e p̄poſita charitati inquibus pͥncipaliter duo tangit eccleſia. pͥmo ꝑſonaruꝫtrinitate ibi. trinitati laus pennis. ſecundo eſſentie vntatē ibi. vnitati decus perpetim. Pro quo eſt notanduꝫquantū ſufficit ꝓpoſito ꝙ triplex eſt trinitas. prima deformatiua. ſecunda inflexiua. tercia deformatiua. Quedam trinitas eſt in diuinis formans ⁊ creans om̄ia. Ftdr̄ ideo formatiua. quia ſub certis formis ꝓducit om̄iain eſſe. ⁊ hec in eſſentie vnitate eſt in tribꝰ ꝑſonis. hec trinitas ſumma ⁊ ineffabilis increata dr̄ cū ſit inexplicablis a qua tanꝙͣ a fonte ⁊ pͥncipio om̄ia ſumūt eſſe. Et iōẜm Greg. hec ſumma trinitas magis eſt fide veneranda ꝙͣ curioſe rimanda. qꝛ dicit Aug. ſuꝑ psͣ. lxxxv. Deineffabilis eſt. Ideo facilius dicimus quid nō ſit: ꝙͣ qͥdſit. Si terraꝫ cogitas nō eſt hoc deus. mare cogitas nōeſt hoc deus. Om̄s que ſunt in terra hoīes ⁊ aīalia noneſt hoc deus. Quicqͥd lucet in celo. ſtelle. ſol. luna. nō eſthoc deus. angelos cogitas archangelos thronos dn̄ationes. cherubin. ſeraphin. nō eſt hoc deus. Et qͥd ē hocſolum potui dicere quid nō ſit? Queris quid ſit nec oculus vidit: nec aurꝭ audiuit: nec in cor hoīs aſcēdit. Queris vt aſcenpat in linguā qd̓ in cor non aſcendit. Circahanc ſanctam ⁊ indiuiduā trinitatē pͥmo querit̉. an indiuinis tres ꝑſone ſint vna eſſentia? Ad hanc queſtionem ſimpliciter rn̄detur ꝙ ſic. quia trinitas perſonaꝝſit vnus ⁊ ſolus ⁊ verus deus. ⁊ vnis eiuſdēqꝫ ſubſtantie ⁊ eſſentie. dr̄. credit̉ ⁊ intelligit̉. vt ait btūs Aug. j. li.de trinitate dicens. Hoc aūt ſancte trinitatis myſteriūpurgatiſſimis cernit̉ mentibꝰ. Iuxta illud Beati mundo corde qm̄ ipſi deū videbunt Math̓. v. Mentis em̄humane acies tam inualida in tā excellenti lumine nonfigitur niſi ꝑ iuſticiam fidei emundet̉. vt inducit magiſter li. j. di. ij. c. j. Quocirca dicit ſcriptura. Niſi credideritis nō intelligitis Eſa. vij. vt em̄ ait Augꝰ. vbi ſupra.Om̄s catholici tractatores qͥ de trinitate que eſt deusſcripſerūt. Hoc intenderūt ẜm ſcripturā dicere ⁊ docere. ꝙ pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus vnius ſint ſubſtantie⁊ inſeꝑabili equitate vnus ſit deus. ⁊ ſic vnitas in eſſentia ⁊ in ꝑſonis pluralitas. Ex quibꝰ clare colligit̉ ꝙ tresperſone in diuinis ſunt vna eſſentia. Secundo querit̉an diuine eſſentie vnitas ⁊ ꝑſonarū pluralitas poſſintaliqua ſimilitudine ꝑ creaturas explicari? Ad hanc q̄ſtionem rn̄detur ꝙ ſic. Quia vt dicit apl̓us ad Roma.j. Inuiſibilia dei a creatura mundi ꝑ ea que facta ſuntintellectu ꝯſpiciunt̉. ſempiternaqꝫ eius virtus ⁊ diuinitas. Ecce qd̓ dicit apl̓s. Inuiſibilia dei .ſ. vnitas eſſentie ⁊ ꝑſonaꝝ pluralitas a creatura mūdi .i. ab hoīe ꝑ eaq̄ fct̄ā ſunt ſcꝫ ꝑ rōnē ⁊ intellectū ꝯſpiciūt̉. de hoc btusAmb̓. in exame. ſuꝑ illud Roma .j. deus manifeſtauitillis. dic̄ vt deus qͥ natura inuiſibilis ē. etiā a viſibilibꝰpoſſet cognoſci vel ſciri opus fecit qd̓ ex ſua viſibilitateopificē manifeſtaret. vt ꝑ certum ⁊ incertuꝫ poſſet dici.Et ille qui deus omniū eſſe credit̉ qui fecit qd̓ ab hoīeimpoſſibile eſt fieri. Accedat em̄ homo aūt quecūqꝫ viscreature ⁊ faciat tale celum ⁊ talem terrā: ⁊ dicam: qꝛ deus eſt. dij ergo qui non fecerunt celum ⁊ terram ꝑeuntHiere. x. Modus aūt cognoſcendi trinitatis duplexvicꝫ ꝑ veſtigium creaturarū ⁊ ꝑ imaginē in mente hūna. Per veſtigiū in creaturis ſic cognoſcit̉ ſancta trinitas. qꝛ om̄e illud quod creatū eſt trinitatis ē quodamodo repn̄tantiuū. primo quidē in celis cōputant̉ ab apoſtolo tres celi. quia dicit ſe raptū ad terciū celū. ij. Coꝝ.xij. Propter quod in ſperis celoꝝ triplex eſt differentiaNam aliquod celum dicit̉ mobile ⁊ ſtellatum ſicut firmamentū cū quo etiam computant̉ ſeptem orbes pianetaꝝ qui ſunt ſub eo. Aliquod celum eſt mobile ⁊ nōſtellatū ſicut criſtallinū. Terciū aūt quod nec eſt mobi-

ijela.