Feria. III. Penthecoſtes

ſuo aduentu venit in carne iudicari nō iudicare. venitpeccata tollere nō punire ad oſtendendā clemētiā nonvindictā. tamen ꝯtra peccatum ſymonie. ꝙ ita fremebat quaſi oblitus innate māſuetudinis non examināscauſam ſed obiurgans ſtatim ad puniendum ſe dedit.Nam Ioh̓. ij. Math̓. xxj. dicit̉. ꝙ facto flagello de funiculis eiecit emētes ⁊ vendentes de templo ⁊ menſasnumularioꝝ es. ⁊ cathedras vendentiū colūbas euertit qui ſymoniacos figurabāt. Et dixit eis. Scriptumeſt .n. domus mea domus orationis vocabit̉. vos autēfeciſtis eā ſpeluncā latronū. nec mirū ſi contra tales ſicexarſit. Nam ip̄i xp̄m expellūt de ſuo officio. chriſtusem̄ hic oſtiū ſe dicit. Ego ſuꝫ oſtiū. Nolens ꝙ aliqͥs ineccleſiam .i. eccleſiaſticam dignitatem intret niſi ꝑ xp̄m.Iſti gͦ prelati mali qͥ expellunt xp̄m de ſuo officio facientes pecuniā eſſe oſtiū ⁊ nō xp̄m ſimiles ſunt ſymōi mago. Cui dixit Petrꝰ Act. viij. Pecunia tua tecū ſit in ꝑditionē. qꝛ exiſtimaſti donū dei pecunia poſſideri. nec ēcerte aliqua ꝑſona ita ꝑui valoris qͥn ſibi magnā cōtumeliā iudicaret inferri que ſi duceret̉ de foro ad forum.⁊ vbiqꝫ offerrēt̉ venalis. quāto magis ſponſa xp̄i eccleſia. ideo xp̄s ꝓ ſponſa offendit̉ que viliſſimis ribaldisad emendū offert̉. nūc in foro pape. nūc in foro regis ſiue principis vel alterius dn̄i ſecularis. talis merito fur⁊ latro debet vocari. Si em̄ vocat̉ ille fur vel latro ⁊ ſacrilegus qui furat̉ calicē vel librū ſacruꝫ de eccleſia mul.tomagis ille qͥ totam furatur eccleſiaꝫ. ⁊ oīa bona eius.dn̄o eius inuito. Quātū ꝯtemptū ⁊ damnū faceret aliqͥs regi qͥ in camerā introduceret ſerpentes. buffones.et vermes immundos. Sed certe iſti venditores in eccleſiam dei introducunt callidos verſutos plenos veneno pctī. adulatores. p̄dones ⁊ latrones qͥ reptilia vermes magis ꝙͣ hoīes nūcupat̉ ſeu dici pn̄t. Et ſicut maximū damnū fieret hoī ſi ſponſa ſua ſic ꝑ artē magicamincantaret̉ ꝙ loco ꝓlis hūane ꝓduceret talpas ſerpentes ⁊ aſinos cornutos. Ita ſic fit ex ꝑte iſta. irrecōpēſātibꝰ damnū eccleſie. ꝑ eccleſie venditores. Quaudo em̄aliquis auarus qͥ totus inheret terrenis ī eccleſia canonicat̉ vel preficit̉ in cura. pn̄t filij eccleſie dicere mat̓ noſtra ꝓ fratre noſtro peperit nobis talpaꝫ. Qn̄ ponit̉ ineccleſia maximus rixator vel bellator poſſunt dicere mater noſtra genuit nobis vnū ſerpentem. Et qn̄ p̄ficiturvnus ep̄s illiteratus vel laicus pn̄t dicere merito ꝙ eccleſia peꝑit vnū aſinū cornutū: dicit em̄ btūs Aug. perlxx. annos babylōice captiuitatꝭ durauit fax ignis quāHieremias abſconderat qͥ tunc primo extinctꝰ ē quando Antiochꝰ vendidit ſacerdotiū Iaſoni. vt patet. ij.Mach̓. iiij. De illis malis venditoribꝰ exponi pōt illudIohel̓. iij. Poſuerūt puerū in proſtibulo ⁊ puellā vendiderūt ꝓ vino vt biberēt. Per puerū ſubaudi chriſtūde quo Eſa. ix. Puer natus eſt nobis. hic ponit̉ in ꝓſtibulo qn̄ eccleſia ſancta cōfert̉ vni lubrico ⁊ luxurioſo. ⁊ꝑ puellā intellige eccleſiam que eſt virgo ſine ruga ⁊ hecEꝟendit̉ ꝓ vino qn̄ honor eccleſie cōfert̉ guloſo. Tercijintrant ouile ſancte eccīe ꝑ ꝓcuratoꝝ reſignatiōes. p̄tem̄ curatus qͥlibet cum ſit ſenex vel debilis renunciareeccleſie. vt exͣ de renunc̄. niſi cū pridem. ⁊ hanc eccleſiaꝫpōt cum licentia patronoꝝ alij ydoneo reſignare. videat aūt ille qͥ bene ad tale regimen intrat. ne circa hoc negligens exiſtat: qꝛ legit̉ in libro apum. c. ij. ꝙ Bruno inꝑtibꝰ theutōnie in oppido magno qd̓ mons martis dibonus p̄ſb̓r extitit ⁊ caſtus hic conſobrinū habuit noīeBrunonem virū ſcīa ⁊ moribꝰ approbatū hūc auunculū preſb̓r Bruno ſepius deuote rogabat vt dicte parochie curam ſuſciperet et ipſe tam ſenex religioneꝫ intraret: annuit ille poſt multas preces inuitus tamē: eo ꝙregimē tante parochie formidaret. hic vt obtinuit: brunō preſb̓r religionem intrauit ⁊ cito ab hac vita pꝰ hocmigrauit differente brunone iuniore regimē attentareeo ꝙ aliud beneficium capellanie. xx. marcaꝝ in caſtro

teneret vicariū ꝓcurauit. Brunone vna nocte iuntore in lecto qͥeſcente apparuit ei ſenex Bruno in capponigra iam defunctus et dixit ei. In grege cōmiſſo malete regis. et pede ſciſſo claudus es inſpice que pena futura reduco. hoc dicens eleuauit cappam qua indutꝰvidebat̉ ⁊ ſe grauiter affligi demonſtrauit. ad hoc brnno exꝑgefactus recolit viſionē atqꝫ verſus ⁊ mox iterūreſoluit in ſoporem cui eadeꝫ ſcemate defunctus apparens dixit. Tu pene cauſa requies ꝑ te mihi clauſa adire ſit vncibꝰ ignis ⁊ eſca futuri. Et hoc dicēs illi tormētū ignis oſtendit iterato. Cui tercio apparens dixit ſoporato. Mundi delicijs interdū ſeria miſce. ⁊ his pͥmitijs cape partes ac reſipiſce. Ad cuiꝰ verba Bruno reſurrexit ⁊ flexis genibꝰ ſe impleturum qd̓ auunculo viuente ꝓmiſerat. nec mora cū ſplendore nimio defunctꝰapparens manifeſte ꝯgaudens vouenti. Letatus ſuminqͥt in his que dicta ſunt mihi in domū dn̄i ibimꝰ. Ethoc dixit in ſublimi. Et ꝯcludit apiariꝰ. vide quanti periculi ſit curā aīarū ſuſcipere ⁊ in manus relinquere negligentis qd̓ in brunone ſeniore potes aduertere qͥ curam negligenter deſeruit. ⁊ in brunone iuniore qͥ ſuſceptam alteri commiſit incurate. Sed di. a. Nunqd pōt.preſbyter alium ſubſtituere curamqꝫ ei committere ⁊ ſeʳab ouibꝰ ſuis abſentare? Ad hoc rn̄det Bart. brixi. di.ꝙ iura ꝑmittunt abſentiam ꝯtinue vel ad tp̄us. ſi ipſeſua cura impenſis prouidet. ꝙ eccleſia decenter officietur ⁊ ppl̓s ſufficienter regat̉ ⁊ ipſe exemplū bonū ppl̓ison̄dat ⁊ interdū ꝑ ſe ad locū accedat ⁊ de p̄dictis certificet̉. ⁊ qn̄qꝫ ꝑ ſe officiū ꝑſoluat ⁊ hoc quo ad forū ꝯtentioſum videt̉ ſufficere ad ſalutē. Sed an hoc ad foꝝ conſcientie ſufficiat? videt̉ certe ꝙ nō. qꝛ ſi ſufficeret Brunō ſenior ꝓpter abſentiā auunculi ſui punitus nō fuiſſet. aut nec a celeſti gaudio retardatus eſſet. Id̓o additBar. Tutius ē vt ꝯtinue ꝑ ſe faciet ⁊ apud oues ſuasreſideat. Quarti intrant in ouile ſancte eccleſie ꝑ precuꝫoblationes. ⁊ he preces ſi ſint carnales ſymoniā cōmittunt. vt ptꝫ. j. q. j. ſunt nōnulli. Quia tales ꝓ ſpūali obtinendo munus alingua offerūt. diſtinguūt tn̄ hic doctores vl̓ aliqͥs porriget p̄ces ꝓ indigno. Si ꝓinde preces offerunt̉. tā ille qͥ offert. ꝙͣ ille etiā qui eos exaudit.ſymoniā cōmittunt. vt patet. .jͣ. q. j. de ordinatiōibꝰ. Siaūt preces porrigant̉ ꝓ digno nō eſt ſymonia. vt. jͣ. qlatorem. pōt tn̄ eſſe in intentione qn̄ habet̉ reſpectꝰ adfauorē humanū nō ad dignitatē ꝑſone. vt extra de eta.⁊ quali. ordinan. tuam. Sed. d. a. Nunqͥd p̄ces porrigens ꝓ ſeip̄o peccat? rn̄det Ray. ꝙ nō pōt petere eccleſiam vel beneficium hn̄s curā aīaꝝ qͣntūcūqꝫ ſit dignꝰvt pꝫ .j. q. j. ordinandos. Sed beneficiū ſimplex ſi ſentitſe eē dignū petere pōt abſqꝫ mētu ſymonie. extra de lymo. c. tua nos. concordat Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. c. Et in. iiij.diſt. xxv. Et hoſti. Quidam tn̄ dicūt ꝙ licet rogare etiam beneficiū qd̓ habꝫ curā aīaꝝ ſi eſt dignus ⁊ indigeſet ſi nō indiget etiam ſi petit beneficium ſimplex peccatẜm ſctm̄ Tho. vbi sͣ. Quinti intrant ꝑ ꝑentū collationes. vt ſunt illi quibꝰ ꝑentes ꝯferunt eccleſias a ſe fundatas qd̓ tn̄ eſt inhibitū. exͣ de iurepatro. conſuluit. perAlexan. iij. vbi idē dicit. Patronatꝰ nō pōt ꝓpria aucteeccleſiā quā fundauit dare filio ſuo. nec filiꝰ pōt occupare. Et dicit notanter ꝓpria aucͣte. pōt tn̄ ẜm Hoſti. pater filiū vel nepotem p̄ſentare dūmodo ſit ydoneus. qꝛpotiꝰ videt̉ pn̄tandus ꝙͣ alius. ar. exͣ de coha. cle. ⁊ mū.c. j. Et extra de cēſi. cū apl̓s. §. inhibemꝰ. Cōcordāt Innoc̄. Goffre. ⁊ Bern̄. Sexti intrāt in ouile eccleſie ꝑ potentū intruſiones. nā ſunt nōnulli potētes ⁊ dn̄i. q̄ interdū ꝑ vim ītrudūt ſuos familiares aut ſeruitores adeccleſiaſticas dignitates ⁊ alijs illas aufer̄t qͥ in illis maius ius vident̉ rōne electionis obtinere. Et om̄s iſti qͥſic intrant ſunt fures ⁊ latrones. fures ꝓ tanto. qꝛ auferūt eccleſiā vel aliud beneficiū dn̄o ſuo inuito. Sꝫ latrones ſunt. qꝛ vi aufer̄t. Et tales habēt timere qd̓ Chore