SermoALM.

Mendico vobis qui nōintrat ꝑ oſtium in ouile. ſed aſcendit aliundehic fur eſt ⁊ latro. Qui aūt intrat ꝑ oſtiuꝫ paſtor eſt ouium. h̓uic oſtiarius aperiet ⁊ oues vocem eiꝰAaudient Ioh̓. x. Eſt commune prouerbiū. Non omneqd̓ ſplendet in igne eſt aurum. quia cuprum in igne diſſolutū ſplendet ⁊ tn̄ nō eſt aurū. Sic etiā Nō omne qd̓in mari videt̉ inſula vel mons eſt. Quia refert autor ꝓprietatū libro. xvj. c. de piſcibꝰ. Ꝙ cetus poſtꝙͣ ſenuerit nitit̉ in mari qͥeſcere ⁊ ex qͥete ſine motu facta ꝑ multos annos ex ebulitione maris ⁊ pulueribꝰ maſſa terreſuꝑ eo ꝯgregatur. ⁊ tunc ibi frutecta creſcunt. qd̓ nautevidentes ſperant ibi bonū fundum haberi ⁊ montemeſſe applicant ſe cum nauibꝰ ſuis. et ignem componūtad cibaria decoquenda. quē qͥdē ignem cetus ꝑ maſſaꝫterre p̄ſentiens cedit ⁊ omnes ſubmergit. Et ꝙ hoc ſitverū ſcribit Uincen. in ſpecū. hyſt. libro. xxij. c. lxxxviijDuꝫ ſanctus Brandanus al̓s dictus Matures ī mari nauigaret accedente die paſche vidit quandā inſulāſuꝑ cetum ⁊ nauim applicauit. ibiqꝫ miſſam celebrauitCunqꝫ miſſam caneret. ⁊ ad dominicam orationē ꝑueniſſet. tota inſula cōmota eſt. beluā illa ſe mouente. Timentes igit̉ ſe mergendos clamauerūt. vir aūt dei ſtāsimpterritus finiuit miſſam. ⁊ poſt ſocios ꝯfortare cepittunc diffugientibꝰ cunctis ad nauim ſtans in orationeſe ꝓſtrauit. rogans dn̄m vt cetum illū immobilem faceret quouſqꝫ cōgregatio fratrū euaderet. qd̓ ⁊ factū eſtEx his patet ꝙ aliquando videt̉ aliquid ſplendere tanꝙͣ aurū. ⁊ eſſe velut mons cuꝫ tamen neqꝫ aurum neqꝫmons extet. Ita etiam eſt moraliter in ſancta eccleſia inqua quidam apparent magni velut montes ꝑ fictā ſanctitatem. ita vt in iudicio humano vident̉ electi. cū tamen in ꝯſpectu altiſſimi ſint reprobati. Quia dicit Grego. ⁊ ponit̉. xj. q. j. c. ſacerdotibꝰ. Multa inqͥt ſunt q̄ homines de iudicio dei ignorant qꝛ fortaſſis que vos laudatis ille reprehendit. ⁊ que vos reprehenditis ille laudabit. ⁊ hoc ꝓbat̉ in figura. j. Reg. xvj. vbi legit̉ ꝙ dominus miſerat Samuelem īnungere regem vnū de filijs Yſay. veniens gͦ Helyas vidit primogenitū ꝓceꝝcorpore ⁊ pre alijs pulcrū quem in regem vngere voluit quaſi electum. et dominus ad Samuelem. Non inquit reſpicies vultum eius neqꝫ altitudinē ſtature eiusqm̄ abieci eū. Ex quo patet ꝙ iudiciū humanum interdum fallitur quo ad electioneꝫ. ſed nouit deus ſolus qͥintuet̉ cor qui digni ſunt ⁊ quibus voluerit miſericordit̉ reuelare. Ponit tamen dominus in preſenti veruꝫſignum ꝑ quod cognoſcere pōt qͥlibet electum videlicꝫqui intrat ꝑ oſtium .i. chriſtum in ouile ouiū. qui auteꝫaſcendit aliunde electus a deo nō videt̉. Et hoc eſt qd̓dicunt verba preaſſumpta. Amen dico vobis qui nonintrat ⁊cͣ. In quo quidem euāgelio duo tangunt̉. Primo ꝑabole ꝓpoſitio. ibi. Qui nō intrat. ſcd̓o ipſius expoſitio. ibi. Ego ſum oſtiuꝫ. Circa hoc notandum. ꝙ perIouile de quo euāgeliū facit mentionē intelligere debesquamlibet eccleſiam beneficia et p̄bendas ꝯtinentē. inquā diuerſi diuerſimode intrant tanꝙͣ ꝑ varia oſtia. qͥdam em̄ intrant in ouile eccleſie ꝑ demonū ꝓcuratōnēSicut refert Rober. holk. lect. clxxix. de duobꝰ quoruꝫprimus fuit papa Silueſter qͥ prius dicebat̉ GerbertꝰHic primo fuit monachus floriacenſis cenobij ⁊ poſtea apoſtatauit ⁊ dyaboli obſequijs ⁊ arti magice ſe penitus obligauit intantū ꝙ fecit ei homagiuꝫ tali pactovt oīa ei ad nutū venirēt. ꝓcuratione igit̉ dyaboli eiuſqͣꝫ auxilio ꝓmotus ⁊ ſuffultus. factus eſt primo archiep̄s remenſis ⁊ poſtea Rauennēſis. ⁊ tandē papa romanus. et demū queſiuit a dyabolo ꝙͣdiu viueret ī papatu. reſponſum eſt ei ꝙͣdiu nō celebraret in quodaꝫ lo

eo rome qui hieruſalem dicit̉. ⁊ eſt em̄ lateran̄. Cōtigitvt ibi celebraret ⁊ ex ſtrepitu demonū mortē ſibi ſenſitadeſſe. Suſpirauit ergo ⁊ ingemuit ⁊ licet ſceleratiſſimꝰnullatenus tn̄ deſperauit. ⁊ in hoc valde ſapienter egitquia dicit celeſtinꝰ papa .xxvj. q. vj. c. agnouimꝰ. Horremus inqͥt fateor tante impietatis aliqueꝫ reperiri vtde dei bonitate deſperet. igit̉ corā omnibꝰ peccatum cōfeſſus eſt ⁊ membratim corpus ſuū diuidi iuſſit ſeu ordinauit vt omnia illa membra amputarent̉ quibꝰ demones adorauerat. Truncū v̓o mortuū ſuꝑ bigaꝫ iuſſit imponi ⁊ vbi illa animalia currentia ſiſterent ſepeliri deberet. deo v̓o ſignū euidens oſtendente aīalia corpus illud in eccleſiam lateranen̄. trahunt. In cuius ſepulcro adeo ratum habetur ꝙ tumultū oſſium ⁊ ſudore pape prebetur preſagiū morituro. et hec habentur inchronica fratris Martini. Secundus qͥ etiaꝫ intrauitin ouile eccleſie ꝑ demonis ꝓcurationē nō nominaturqui ꝓpter honores ꝯſequendos arti magice ſe dedit. tādem procurante dyabolo factus eſt epiſcopus. hic cummultos haberet aduerſarios ⁊ eſſet in quodam caſtroſuo de quo multum confidebat et cum plurimū timeret conſuluit demonem ſuum ſub hac forma. Fugiamvel non? ℟ndit demon. Non ſta ſecure venient inimici tui ſuauiter ⁊ tibi ſubdent vr̄. Accedunt ergo hoſtes⁊ caſtrū rapiūt ⁊ ſuccendūt. Inuocauitqꝫ ergo demones in extrema neceſſitate. queſiuit quid faceret et quare eum ſic finaliter fefelliſſet? Reſpondit demon ꝙ enꝫnō decepit ſed verum dixit. ſi dictum ſuum intellexiſſꝫ.dixit inꝙͣ. nō ſta ſecure .i. fugias. veniēt inimici tui ſuauiter ⁊ ſubdent tibi vr̄ .i. ignē. Et ſic ip̄m vltimate deceperūt qui per oſtium dyabolice procurationis in ouile ſancte matris eccleſie peſſime intrauit. Secundi intrant in ouile eccleſie per munerum largitiones. vt omnes qui mediante pecunia intrant in religiones. Quiaſymoniacum eſt ⁊ ꝑuerſum. ideo dicitur extra de ſtatumo. c. monachi. Monachi nō precio recipiant̉ nec peculium ꝑmittant̉ habere. Si quis em̄ exactus ꝓ ſua receptione aliquid dederit: ad ſacros ordines nō aſcēdatIs v̓o qui euꝫ recipit officij ſuſpenſione mulctet̉. Dicitem̄ Raymundus. Si monaſterium eſſet adeo tenue ⁊pauꝑtate depreſſum. vtputa ꝙ redditus nō ſufficerētꝑſonis preſentibꝰ non ſolum pn̄t intentōnē habere ſedetiam poſſunt dicere. Nō ſufficiunt nobis temꝑalia libenter te reciꝑemus ad ſpiritualia. Sed ad tꝑalia nonniſi haberemus plures poſſeſſiones ⁊ tunc ille offerat ſe⁊ ſua. Sed decretalis allegata videlicet. mōachi. poteſtintelligi cum monaſterium abundat. et tunc nō debetreciꝑe quēꝙͣ ſub illa forma. Recipimus te in fratrem ſiattuleris vnde viuas. quia eccleſie bona nō ſufficiuntniſi nobis. vt extra de ſymo. c. tua. In monaſterijs etiāmonialium non mendicantiū non debent recipi niſi q̄poſſunt de ꝓuentibꝰ monaſterij ſuſtentari abſqꝫ penuria al̓s nulla eſſet receptio. vt extra de ſtatu monachoꝝ⁊ canoni. regula. periculoſo. §. Sane. libro. vj. Item clericus ſecularis dans pecuniam pro eccleſie prebēda male intrat ⁊ ſymoniam committit. vt. j. q. iij. per totum.Idem intellige ſi pater daret pecuniam vt filius beneficium habeat. Sed diceres. Quid ſi pater emit beneficium filio ignorāte? nunquid ſymonia reputatur. Reſpondet Huguitio. .j. q. j. Conſtat. Si filius ignorat ꝙpater dedit pecuniam aut aliquod aliud munus ꝓ eccleſia vel altaria non peccat nec ei imputatur ꝙͣtum adreatum. ⁊ ſi ſtatim vt cognoſcat dimittit excuſatur ⁊ exmiſericordia tolerat̉. Si aūt poſtꝙͣ ſciuerit nō dimittitpeccat. et tanꝙͣ ſymoniacus directe ẜm canones eſt deponendus. Item prelati qui dant potentiam vt vſumclauium eccleſie pro muneribus et temporali mercedefrequenter ⁊ domini terreſtres qui eccleſiam vnicā ſpōſam xp̄i ⁊ beneficia vendunt multū deū offendunt. qd̓patet ex illo quod dicit Holk. lect. cxxxj. Ipſe enim in