Feria. III. Penthecoſtes

eſt diuina gratia ⁊ ꝯſolatio ⁊ nō dat̉ admittentibꝰ alienam. Exemplum huius patet in tribꝰ regibꝰ quos ſtella adduxit ab oriente. qͥ dum hieruſalem intrauerūt q̄rentes de iudeoꝝ rege vbi natus eſſet. ſtellam ꝑdiderūtMath̓. ij. Suꝑ quo dicit Grego. ꝙ dū magi queſierūtꝯſilium humanū ꝑdiderūt ꝯſiliū diuinū. Quidam em̄in mundo iſto volunt delectari in cibo. in veſtibꝰ precioſis. in amicis. in vxore. in filijs. ⁊ in gaudijs mūdanis⁊ cū hoc etiam querūt delectationes ⁊ ꝯſolatiōes diuinas. ⁊ hi nō ſolū eas ꝑdunt ſed etiā ſeip̄os decipiūt: qͥadicit Aug. v. cōfeſſ. Gaudiū diuine dulcedinis nō deguſtas ſi carnali delectatione cor maculas. Octauo igit̉ſubtrahit̉ gratia ſpirituſſancti. ſi in his terrenis nimiūoccupet̉. Nam beatus Greg. ꝯquerebat̉ qn̄ fuit ī monaſterio diſtractus a negocijs ſecularibꝰ ⁊ qn̄ fuit liberin corde ab illis. tunc magis fuit quietus in corde ⁊ pacificus cū deo ꝙͣ ante fuit in officio cure paſtoralis. Squando fuit ſublimatus in papam tūc fuit inqͥetus. iōpetit in psͣ. liiij. Quis dabit mihi pennas ſicut columbe ⁊ volabo ⁊ reqͥeſcā. Nona cā ſi gratia ſibi data alijsreuelet̉. Quando em̄ homo reuelat grāꝫ ſibi datā a deovel iactat ſe inaniter de donis diuinis tūc amittit eam.Sicut patet de quodā fratre ꝯuerſo qͥ poſt multos labores ieiunia ⁊ orationes meruit ꝙ in ſuſceptiōe venerabilis ſacramenti ſuſciperet inenarrabilem dulcedinē⁊ delectationem in ore ⁊ in toto ſuo corꝑe ita ꝙ illa dulcedo ⁊ delectatio fuit ſuꝑ omnē delectationē ⁊ dulcedinem mundi. Qui veniens ad quendā fratrē petiuit ſibi dari oſculū ab eo putans ꝙ ille etiam deberet ſentireillam dulcedinem. Tunc ſtatim illa dulcedo euanuit ⁊poſtea eam nunꝙͣ rehabere potuit. idcirco quando hōſentit dulcedinem diuine gratie. tūc debet ſe homo humiliare ⁊ in humilitate cordis gratiarūactiones referreqꝛ ſuꝑbia ⁊ elatio ſpūalis valde eſt nociua. Quare dicitIſido. de ſummo bo. Non te arroges. nō te iactes. nōte inaniter extollas vel de te p̄ſumas. nihil boni tibi tribuas. Nam legit̉ in vitaſpatꝝ. Fuit qͥdā frater in quodam monaſterio multum verboſus ⁊ ſemel accidit. ꝙloquendo de nō ſibi cōmiſſis diceret ſibi abbas vade ⁊tace. qͥ recedens ab abbate cordi ſuo verba abbatis impreſſit ⁊ amplius ſilentiuꝫ tenuit. Cūqꝫ ſic taceret tuncab intra tantū ꝓfecit vt ſibi deus quedā ſecreta reuelaret. accidit vt quidam heremita nō longe a monaſterioinfirmaret̉ qͥ miſit ad abbatem ꝙ ad eū veniret ⁊ ſacramentū euchariſtie ei miniſtraret. Eūte aūt abbate ſumpſit ſecū illū taciturnū. In via aūt quidaꝫ latro audiēscampanā eos ſecutus eſt vſqꝫ ad cellam heremite manens foras: reputans ſe indignū ꝙ ad cellam ſancti viri introiret. poſtꝙͣ aūt heremita cōfeſſus eſſet ſtans ꝓpe ianuam cum humilitate cordis ſui dixit. O ſi eſſemtalis qualis tu es. Et heremita in elatione mētis ſue dixit. Hoc libenter deberes velle ꝙ eſſes talis qualis egoſuꝫ. Tunc ille frater taciturnus cepit amare flere. poſtꝙͣ aūt frater ⁊ abbas recederent ille latro a remotis cucurrit poſt eos ⁊ inuocauit deum vt ſibi daret ꝯtritionem ⁊ vite emendationem. quia iam ꝓpoſuit abbati illi confiteri ⁊ amplius nunꝙͣ peccare velle. ⁊ in curſu veloci cecidit ⁊ mortuus eſt. qd̓ ille frater videns cepit letanter ridere. Cum autem abbas ad monaſteriū redijſſet queſiuit a fratre quare ſic taceret? ℟ndit. Pat̓ ſemeldixiſtis mihi vade ⁊ tace. ab illo die ſemꝑ tacui niſi fuiſſem interrogatus. Et abbas. quare fleuiſti cum illū ſanctum hominē heremitam cōmunicaui? et quare riſiſti:cum ille malus latro poſt nos cucurrit volens nos ſpōliare vel forte necare ⁊ cadendo in ſuis peccatis obijt?Reſpondit ille. Pater cauſa fletus mei fuit iſta. qꝛ cuꝫcommunicaſti heremitā iſtū infirmum latro ſtetit forianuam dicens in humilitate cordis. O ſi eſſem talis qͣlis tu es. ⁊ heremita reſpondit in elatione mentis. hocpoſſes libenter velle. ⁊ ſic mortuus eſt ⁊ damnatus. Sꝫlatro ille qui poſt nos cucurrit habuit ꝓpoſitū ꝯfitendi

non nos ſpoliandi nec occidendi. et ſic currēs cecidit⁊obijt. ⁊ angeli animam eius receperūt. ⁊ ad celū cū gandio adduxerunt. qꝛ contritio eius fuit tanta ꝙ deleuipenam ⁊ culpaꝫ. et ideo riſi. ideo nos in humilitate mētis gratiam nobis datam occulte cū gratiarūactione teneamus. nec ſuꝑbe eam alijs reuelemus. vt cum latrone celeſte gaudium habeamus. hic ꝯclude. Ꝙͣtum ad7ſecundū tangit in verbis premiſſis ſpirituſſancti ſubtilitatem cum dicit. Deducet me in terrā rectā. Circa qd̓nota. homines diuerſimode deducunt̉ in hac vita. qudaꝫ enim ducunt̉ a ſpiritu illecebro ſeu ſenſualitatis. hiſunt qui nō ẜm veritatem ſed ẜm paſſionem viuunt qͥnō quod honeſtum eſt ſed delectabile in omnibꝰ conſequunt̉. ſicut ductus fuit ille iuuenis vecors quē muliermeretrix ſermonibꝰ ⁊ blandicijs labioꝝ ꝓtraxit ⁊ irretiuit. De quo dicit Salomon Prouerbioꝝ. vij. De feneſtra domus mee ꝑ cancellos ꝓſpexi inuenem qui trāſiuit ꝑ plateas iuxta angulum. ⁊ mulier in habitu meretriceo occurrit ei. ⁊ dixit. veni fruamur cupiditatis amplexibꝰ ⁊ ſecutus eſt eam. Sicut bos qui ducit̉ ad victimam. Sed ille ſpūs nō ducit in terram rectam celeſtispatrie ſed eterne miſerie vbi nullus ordo ſed ſempiternus horror inhabitat Iob. x. Quia ẜm apoſtolū. j. Corinth̓. vj. Fornicarij. adulteri. molles. maſculoꝝ ꝯcubitores regnum dei non poſſidebunt. Gloſa. niſi peniteant ⁊ a fornicatione ceſſent. Nam refert Petrus damiani. ⁊ Uincentius libro. xxvj. ſpecu. hyſto. ꝙ vmbertꝰquidam epiſcopus retulit ꝙ in monaſterio ſancti Silueſtri quidam monachus obijt. ⁊ ab incipiente gallicātu nocturnalis articuli vſqꝫ ad ſecundam diei horaꝫ cadauer exanime: fratribꝰ circūquaqꝫ pſallentibus: iacuit. Cunqꝫ ad miſſam agnus dei ꝓ eo diceret̉: ſurrexit etmaledictiones ⁊ cōtumelias in deum cepit euomere. ⁊in crucem que ſibi oblata erat vt oſcularet̉ conſpuere etbeatam virginē Mariā ignominioſis obprobrijs lacerare. ⁊ dixit. Quare ꝓ me pſallitis? nam ego in infernofui ibi magiſter meus lucifer coronam ſuam ereaꝫ inextinguibili ardore ardentem mihi impoſuit. eiuſdemqꝫmētalli clamidē quā induebat̉ veſtiuit. Eratqꝫ hec clamis tamferuenter ignita vt guttas videret̉ emittere.Cū fratres eū vt pn̄īam ageret admonerēt. ille anathematizabat ⁊ omnia redemptoris noſtri ore ſacrilego cōdemnabat myſteria. Tunc monachi toto corde pro eoorantes exutis veſtibꝰ ſe verberantes ⁊ pugnis pectora tūdentes oībꝰ quibꝰ valebant precū generibꝰ inſudabant. Et ecce deſperatus ille ad ſe redijt ſaluatoris om̄ipotētiā laudat. ſathane ludificatōibꝰ abrenūciat. crucēadorat. pnīam flagitat. Cōfeſſus eſt aūt ꝙ pꝰ abrenūciationē ſeculi in fornicatōnē inciderat. qd̓ hactenus celauerat landanſqꝫ ⁊ benedicens deū vſqꝫ ad alterā diē vixit. ⁊ in ſancta cōfeſſione migrauit. Ecce ꝙ iſte ſpiritusſenſualitatis ⁊ fornicatiōis hūc ad terrā miſerie finalit̓duxiſſet niſi p̄cibꝰ illoꝝ electoꝝ liberatus fuiſſet. Iō ſcri Rbit Fulgentiꝰ in martilogio. ꝙ Admethꝰ rex alceſcamduxit in vxorē. cōtigit aūt Admēthū infirmari ꝯſuluitappolinē quō poſſit de infirmitate curari. rn̄ſum eſt eiab appoline ꝙ curari nō poſſet niſi aliqua ꝑſona de ſuis ꝓpinqͥs volūtarie ꝓ eo moreret̉. qͦ intellecto alceſca inmortē ſponte obijt ⁊ ad inferna deſcēdit. Quā cū hercūles inueniſſet ei ꝯpatiēs eā ab inferis liberauit. Moral.hoc exponit holk. lec. ccvj. di. Mens humana ⁊ ſenſualitas adinuicē copulant̉ ſic̄ ſpōſus ⁊ ſponſa. vir ⁊ vxor.infirmat̉ ſpūs qͣi vir qn̄ tētatōibꝰ varijs angit̉. clamascū psͣ. vj. Miſere mei dn̄e qm̄ infir. ſuꝫ ſana me dn̄e. etſic orare qn̄ mēs tētat̉ eſt deū ſapīe ꝓ ꝯſilio petere vel reqͥrere. reſpondet aūt deus. ꝙ oporteat ſi ſpūs debet cōſequi ſalutē: vnū de ꝓpinquis ſuis mortē voluntariamſubire. hoc eſt carnē volūtarijs penis mortificare. qꝛ niſi caro moriat̉ ſpūs vitā gratie non habebit. Et hoc eſtquod dicitur ad Roma. viij. Si ẜm carnem vixeritis:moriemini. ſi autem ſpiritu facta carnis mortificaueri-