Feria. III. Penthecoſtes

vt etiam ſi non liceret in ea manere amplius ꝙͣ vniusdiei hora. ꝓpter hoc ſolū innumerabiles anni huiꝰ vitepleni delicijs ⁊ circūfluentia bonoꝝ tꝑaliū recte meritoqꝫ contemnerent̉. Et Chryẜ. de reꝑatiōe lapſi. Et cōtinue inqͥt oportet tormēta p̄ferre ſi ipſaꝫ gehennā ꝑuotꝑe tolerarem ꝓ eo vt chriſtum poſſemus videre ī gloria veniētē numero ſanctoꝝ ſociari. Nōne erat dignūpati omne quod eſt triſte modo. vt tanti boni tanteqꝫglorie ꝑticipes haberemus. q. d. ſic. ad quā gloriam perducat ⁊cͣ.¶ Feria tercia Penthe. Sermo primus.Piritus tuus bonus deEducet me in terraꝫ rectā psͣ. cxlij. Plinius inſpecu. na. li. viij. c. v. Si elephas hoīem errantē ſibi obuiū viderit in ſolitudine primū ne ipſum terreat aliquantulū de via ſe ſubtrahit ⁊ tūc gͣdū figit ⁊ paulatim ip̄m precedēs viā ei on̄dit. ⁊ ſi draco ei occurrerit:ꝓ hoīe defendendo cū eo pugnat ⁊ viriliter ſe opponit⁊ hoc potiſſimum dicitur facere qn̄ habet iuuenes. Timet em̄ ꝙ hō querat fetus ſuos. ⁊ ideo ſe de hoīe pͥmoexpedire deſiderat. vt ſic ſecurius poſſit filios ſuos ⁊ eocautius cuſtodire. Moraliter ꝑ elephantem qd̓ eſt aīalmagnū intellige p̄latū qͥ eſt magnus in dignitate. qꝛ dicit Innocē. iij. de maio. ⁊ obe. ad Conſtantinū imꝑatorem. c. Solite. Quanta inter ſolem ⁊ lunā tanta int̓ pōtifices ⁊ reges differētia cognoſcat̉. vbi dicit glo. Cumterra ſit ſepties maior luna ſol aūt occies maior terra. reſtat vt pontificalis dignitas qͣdrageſieſſepties ſit maior regali dignitate. In qua glo. Laurentij notat̉ maioritas prelatoꝝ. Iſti em̄ prelati ſi viderint errare homīesin ſolitudine huiꝰ mūdi debēt eos benigna monitiōe p̄cedere. ⁊ in viā rectā reuocare vel eis viā veritatis oſtedere. quia dicit Innocen. diſt. lxxxiij. c. error. Error cuinō reſiſtit̉ approbat̉. ⁊ veritas cū minime defenſat̉ oppͥmit̉. Sed ſpūaliter ꝑ elephantē ſubaudi ſpūmſanctumꝓpter ꝓprietates eiꝰ. Eſt em̄ elephas aīal valde benignūoꝛ caret felle vt dicit Areſto. ita ſpūſſanctꝰ eſt benignusSap̄. j. Spūs ſapīe benignus eſt. Nam licet in principio nobis cū quodā terrore appareat. tn̄ ſtatim poſt vl̓in eodem momento nobis ſuā pn̄tiam ſpū benignitatis atqꝫ lenitatis ꝯtēperat. ſicut figuratū ē Heſter. xv.Ꝙ Heſter cūcta ingreſſa ꝑ ordinem oſtia vbi ille ſedebat in ſolio regni indutus veſtibꝰ regijs auro fulgens.eratqꝫ terribilis aſpectu. cūqꝫ eleuaſſet rex faciē ⁊ ardētibꝰ oculis furorē pectoris indicaſſet. regina hoc vidēscorruit in pallorē colore mutato laſſuꝫ ſuꝑ ancillā caputinclinauit. Conuertitqꝫ deus ſpūm regis in manſuetudinē ⁊ feſtinās exiliuit de ſolio ⁊ ſuſtētās eā vlnis ſuis.blandiebat̉ ei. Tūc illa ait. vidi te dn̄e qͣſi angelū dei etconturbatū eſt cor meum pre timore glorie tue. Ac rexꝯſolabat̉ eam. Per reginā hanc pōt intelligi q̄libet fidelis aīa ſpūſſancti cōſolationē poſtulans q̄ in principioſue viſionis p̄ timore diuinitatis glorie aliqͦ terrore ꝯcutit̉. Sed mox blanda lenitate diuinitus ꝯſolat̉ ⁊ immutat̉ in elephantē qͥ a via ſe ſubtrahit ne hoīem terreat. ⁊ſicut elephas p̄cedit hoīem ⁊ viā ei on̄dit. Sic ⁊ ſpūſſāctus ſua benignitate nos p̄cedit ⁊ viam ſalutis oſtēditNā ſignat̉ ꝑ colūnā nubis que preceſſit filios iſrl̓ in deſerto: de qͣ Nee. ix. Colūna nubis nō defuit eis ꝑ diesvt duceret eos in viā. Et nō ſolū p̄cedēdo nos viā veritatis demonſtrat. ſꝫ etiā more elephantis ꝯtra draconēinfernalem ꝓ nobis pugnat. qꝛ non eſt alius qͥ pugnetꝓ nobis niſi tu deus noſter. vt canit̉. Et ideo quilibetxp̄ianus dicere pōt ad deū patrē. Spūs tuus bonꝰ deducet me in terrā recta. In qͥbꝰ verbis duo tangit. primo ſpūſſancti bonitatē. ibi. Spūs tuus bonus. Scd̓oeiuſdem ſpūſſancti vtilitatē. ibi. deducet me in terram.

Quo ad primū eſt notandū ꝙ bonitas ſpūſſancti ap­ Rparet in multis. Primo ex aīe viuificatiōe. qꝛ abſqꝫ ſpirituſancto aīa viuere nō poteſt etiā ad momētū ſic̄ necſine aīa viuere pōt cor noſtrū. Ꝙ aūt ſpūſſanctus viuificꝫ ſpūaliter on̄dit Ezech̓ .xxxvij. vbi legit̉ ꝙ ſpūs eduxit Ezechielē ī medio cāpi plenū oſſibꝰ mortuoꝝ ⁊ erātſicca vehementer. ⁊ dixit ei. fili hoīs putaſne viuēt oſſaiſta. Et ſubdit̉. Ecce ego mittā in vos ſpūm ⁊ viuetis ⁊dabo ſuꝑ vos neruos. ⁊ ſuccreſcere faciam ſuꝑ vos carnes. ⁊ ego extendā ſuꝑ vos cutē. ⁊ dabo vobis ſpiriti⁊ viuetis. ⁊ factus eſt ſonitus ꝓphetante Ezechiele ⁊ ecce cōmotio. ⁊ acceſſerūt oſſa ad oſſa vnūqd̓qꝫ ad iūcturā ſuā ⁊ ſuꝑ ea nerui ⁊ carnes ⁊ aſcēderūt ⁊ extēſa eſt ineis cutis ⁊ ſpūm nō habebāt. Et dixit dn̄s ad Ezech̓.Uaticinare ⁊ dices ad ſpūm a qͣtuor ventis veni ſpūs⁊ inſuffla ſuꝑ interfectos iſtos ⁊ reuiuiſcāt ⁊ ingreſſuseſt in ea ſpūs ⁊ vixerūt. Moraliter hic tangunt̉ aliqͣ neceſſaria vt ſpūaliter aīa viuificet̉. Primū eſt tribulatio⁊ afflictio quā īmittit ſpūſſctūs. ⁊ hoc tāgit̉ cū dr̄. Dabo ſuꝑ vos neruos. vbi ꝑ neruos intelligit tribulatōesiuxta illud. ij. Paraly. xvj. Et Hiere. xx. Iuſſit eū mitti in neruū .i. in durā tribulationē vel afflictionē. ⁊ heciuuat ad viuificationē aīaꝝ. ſicut pulcre declarat deuotus Amādus in ho. ſa. li. j. c. xiij. O ꝙͣ innumeri ſomnopctōꝝ ꝓfundiſſimo obdormierūt ⁊ morte ſpūali ꝑier̄t.quos infelix abſorbuerat iniqͥtas qͥ adueniente gratiadiuine correctionis velut de ſomno graui ac mortꝭ imperio excitati vitam in melius cōmutauerūt. Scd̓m ēcorꝑalis corruptō. ⁊ hec tangit̉ cū addit. Et ſuccreſcerefaciā ſuꝑ vos carnes. vbi ꝑ carnes intelligunt̉ corruptiones carnales. q̄ etiā faciūt ad viuificationē animaruꝫ.Cū em̄ hō pctōr cogitat ſe moriturū ⁊ corpꝰ ſuū a v̓mibus corrupturū a pctō qd̓ mortē aīe infert vtiqꝫ reſurget. iuxͣ illud qd̓ dicit Bern̄. in floribꝰ. Si nō timor deiſaltē metus mortis tue dolorqꝫ gehenne retrahit a delicto. iō dicit ſapiēs Ecc̄i. vij. Memorare nouiſſima tua⁊ ineternū nō peccabis. Terciū eſt virtutū induitio. ethoc tangit̉ cū dr̄. Et ego extendā in vobis cuteꝫ. vbi ꝑcutē intelligit quālibet virtutē. qꝛ ſic̄ corꝑa ornāt cutesſic ⁊ virtutes ornāt aīas vt dicat̉ de qͣlibet aīa virtutibꝰinduta vel ornata. iuxͣ illud psͣ. xliiij. Aſtitit regina a dextris tuis in ve. deau. circū. vari. id ē virtutū multiplicitate. Et cū hec tria habuit veſtra aīa vicꝫ neruos tribulatiōis. carnes corꝑalis corruptōis. ⁊ cutē virtualis inqͦuitiōis. tūc dat̉ ſpūs ei vt ſpūaliter viuat. Et nota ſpirituſſanctꝰ datus aīe qͣtuor in ea facit. q̄ facit aīa corpoꝝri. Primo .n. aīa p̄ſeruat corꝑis decorē. qꝛ videmꝰ ꝙ ſine aīa corpꝰ eſt pallidū nigrū ⁊ difforme. Sic aīa nō habet decore ꝯſcīe nec colore ꝯuerſatiōis ſancte ⁊ honeſteſine gr̄a ſpūſſancti. Sed ꝑ eius aduētū renouat̉ ⁊ omatur. ideo petit dauid psͣ. ciij. Emitte ſpūꝫ tuū ⁊ creabūtur. ⁊ renouabis fa. terre .i. hoīs terreni. cuiꝰ faciēs pōtdici aīa ad imaginē dei facta īmo verius creata. Scōoaīa nutrit naturalē calorē qꝛ ꝙͣdiu eſt in nobis aīa nr̄atādiu eſt calor ibi. ſꝫ aīa recedēte corpꝰ frigeſcit. ita ſpūiſanctus nutrit in nobis calorē diuīe charitatis. Inxtaillud ad Roma. v. Charitas dei diffuſa eſt in cordibusnr̄is ꝑ ſpm̄ſanctū qͥ datꝰ eſt nobis. Tercio aīa ꝯfortatvirtutē corꝑalē. qꝛ ſine aīa ſubſiſtere corpꝰ neqͣꝙͣ pōt. ſic⁊ ſpūſſcūs ꝯfortat infirmitatē nr̄aꝫ. Quarto corpꝰ ſintaīa motu caret. ſic aīa ſine ſpūſancto nec moueri in vtūtibꝰ pōt nec eas oꝑari. Sed adueniēte ſpūſcō exibit hēde virtute in v̓tutē. donec videbit deū deoꝝ in ſyon. iopsͣ. lxxxiiij. dicit. dn̄s dabit benignitatē .i. bonā igneitatē ſiue ſpm̄ſanctū ⁊ terra nr̄a dabit fructū ſuum. Scd̓o alapparet bonitas ſpūſſancti ex ſua ꝯſolatiōe. ⁊ hec fit tipliciter. Primo tētationē mitigādo qꝛ ſi ſpūſſanctꝰ nōfuiſſet cū martyribꝰ ⁊ tentationes eoꝝ penales miligatſet. nullꝰ ip̄oꝝ tātā penā ſuſtinere potuiſſet. ſꝫ in tentadone defeciſſet. Sed ille erat cū eis qͥ ait Eſa. xliij. Cula