Sermo.XXVII.

rie ſue virtutem corroborari ꝑ ſpiritum in interiori homine. chriſtum inhabitare ꝑ fidē in cordibꝰ veſtris. Secundo oſtendit nobis deus ſuam dilectioneꝫ in hoc ꝙabluit feditatem ingrate conſcientie. deleuit enim peccatum originale ⁊ actuale. Originale deleuit peccatumꝑ ꝓprij ſanguinis effuſionē. Sed delet peccatum actuale ꝑ ſacramentalem penitentie lotionem. Et hoc eſt qd̓nobis commemorat Ioh̓. Apoca .j. Dilexit nos ⁊ lauitnos in ſanguine ſuo. Sanguis em̄ ſignificat amorē. Iō⁊ ſanguinee complexiones ſunt naturaliter amatiue etiuuenes ſunt magis amatiui ꝙͣ ſenes ꝓpter ſanguiniseffuſionem ampliorem. Narrat Hieronymus contraIouinianū libro .j. allegans Xenofontem hic ſcripſiſſede infantia Cyri maioris. Scribit em̄ Hierony. xenofon. occiſo ab tridato viro queꝫ pēthear vxor miro dilexerat collocaſſe ſe iuxta corpus lacerum ⁊ confoſſo pectore ſanguinem ſuum mariti vulneribꝰ infudiſſe. Iſtomodo moraliter anime deuote ſponſe fideles chriſti videant contemplando maritum ſuū occiſum nō caſualiter. ſꝫ ꝓ eoꝝ amore defunctū ſponte collocēt. ergo ſe iuxta corpus lacerum crucifixi. ⁊ illud tam volūtate ꝙͣ intellectu quaſi duobꝰ brachijs amplectent̉. Confodiātpectus ſuū gladio doloris contritionis ⁊ compaſſionisvt inde ſanguis amoris erūpat ⁊ in vulnera ſaluatoriserumpat. vt dicit Holk. lect. clxxxiiij. Hic incidit queſtio cum dicit apoſtolus. Sine ſanguinis effuſione nōſit remiſſio peccatoꝝ ad Hebre. vij. Et quia chriſtꝰ exvera dilectione ſanguinem ſuū totalem effudit. ⁊ quare tunc peccatum originale in poſteris nō fuit remiſſuꝫEt ſic etiam querit archidyaconus in roſario ſuꝑ decretum. Quare venia preſtita ade ⁊ eue de peccato remanſit originale in poſteris ex quo damnant̉ eternaliter pena damni. Et reſpondet ꝙ ex peccato primoꝝ parentūfuit caro corrupta ⁊ illā carnis corruptionem trāſmiſerunt in poſteros ⁊ quotidie tranſmittūt patres in filios. vt. jͣ. q. iiij. Iam itaqꝫ. Unde cum originale naſcit̉ ⁊trahit̉ ex communione anime ad carnem corruptā cuꝫilla corruptio ſublata nō fuerit nec originale. Tercio deus on̄dit ad nos ſuam dilectionē in hoc ꝙ ſuperat quātitatem noſtre ſufficientie. plura enim tribuit ꝙͣ ꝑfecteintelligere vel deſiderare ſciamus nec ſufficimus ſuumamorem recompenſare. propter quod apoſtolus vocatcharitatem eius nimiam dicēs. Propter nimiam charitatem ſuam qua dilexit nos. Sicut .n. dicit Chryſoſt.de reꝑatione lapſi. nemo amicoꝝ carnaliū etiam ſi ſit inhoc ſupra modū inſaniēs ita exardeſcere poteſt in amorem dilecte ſue ſicut deus effundit̉ in amorem animaꝝnoſtraꝝ. Eſt notandū ꝙ quatuor defectus in dilectione hominū cōtingit reꝑire a quibꝰ amor diuinus totaliter eſt alienus. Sunt .n. aliqui qui licet amentur nō tn̄readamēt amatores ſicut ſunt ingrati. Econtra diligitillos deus qui ipſuꝫ amant. iuxta illud ꝓuerbioꝝ. viij.Ego diligentes me diligo. Sunt qui diligunt. Sed ꝓpter ꝓpriam vtilitatem. indigent em̄ beneficijs amicoruꝫ. ⁊ ſi non indigerent eos nō amarent. de quoꝝ amicicia dicit Sene. in quadam epl̓a. Negociatio eſt amicicia que ad cōmodum attendit. Et ẜm Areſtotil̓. viij.ethicꝭ. Cum ſit amicicia ꝓpter vtile ꝓpter delectabile ꝓpter honeſtuꝫ. Diligentes ꝓpter vtile ſunt minimi amici inter omnes. hoc etiā plangit Ouidius li. ij. de ponte. Sit tibi turpe quidem. Sed ſi modo vera fatemur.vulgus amicicias vtile ꝓbat. Per oppoſitū aūt deusnō diligit nos ꝓpter ſuam vtilitatem. qui noſtris nō indiget. teſte Dauid in psͣ. xv. Bonoꝝ meoꝝ non indiges. Sed diligit nos ad fructum noſtrum. Iuxta illudad Epheẜ .j. Gratificauit nos. id eſt gratos nos ſibi fecit in ſuo filio. iuxta illud Oſee. xiiij. Sanabo contritiones eorum diligam eam ſpontaneę. Tercio ſunt qͥ diligunt homines. ſed non niſi in ꝓſperitate ⁊ felicitate. etde quolibet illorum verificatur illud Boetij. ij. de cō-

ſolat. Quem amicum felicitas in inimicum infortunium facit. vnde dixit quidam. Exemplo didici ꝙ ꝓſperitas amici res amplectant̉ non nos. ſed noſtra ſequūtur. Et alius dixit. Nō ſunt ꝑſone ſed ꝓſperitatis amici. Quos fortūa tenet dulcis aduerſa fugat. per oppoſitum deus eſt qui maxime diligit. tunc quando homo amundo deſerit̉ ⁊ a malis hominibꝰ agitat̉. Quia dicitꝑ psͣ. ix. Cum ipſo ſum in tribulatiōe. Ideo cōſulit hocAuguſtinus cuilibet homini vt deum amicum pͦ alijsdiligat dicens. Elige illum amicum pre omnibꝰ amicistuis. qui cum omnia ſubtracta fuerint. tibi ſoli fidē ſeruabit in die ſepulture tue. cum amici tui recedēt a te illenon relinquet te. ſed tuebit̉ te a rugientibꝰ preparatisad eſcam. ⁊ ꝓducit ad ignotam regionem atqꝫ ad plateas celeſcis hieruſalem vbi collocabit te cum angelisante faciem ſue maieſtatis. vbi eſt cumulus felicitatis.ſuꝑeminens gloria abundans. leticia ⁊ omnia bona.Quarto in mundanis amicis inuenit̉ defectus. qꝛ multi diligunt viuentem ſed mortuum odiunt ⁊ ꝑſequunt̉cuiuſmodi ſunt filij vxor ſeruus ⁊ executor. cum em̄ fuerit defunctus tunc illi qui eum de bonis ſuis iuuare deberent. ſpoliant ⁊ depredantur ⁊ ſibi appropriant quicquid poſſunt. Unde metrice dicit̉. Poſt mortis morſum vertit dilectio dorſum. Finita vita finit ⁊ amor itaIdeo mortui conquerūt̉ principaliter de tribꝰ. Primode malis executoribꝰ quoꝝ qͥdā legata diminuūt ⁊ defalcant. Quidam differunt ⁊ ꝓlongant. Quidā totaliter auferunt vt vſibus ſuis appropriant ⁊ ꝑmittūt miſeros ſpūs eiulare ⁊ clamare in purgatorio. dum ipſi tripudiant ⁊ cantant in cōuiuio. Ecce qualis dilectio ip̄orum ad mortuos. ideo poſſunt dicere illud Eſa .xxviij.Poſuimus mēdaciū ſpem noſtrā. Similiter illud Trenoꝝ. iij. Perijt ſpes noſtra ⁊ finis meus. Secūdo conquerunt̉ de ꝑuerſis ſacerdotibꝰ qui defunctis nocēt tripliciter. Primo eos defraudant debitis orationibꝰ. Secundo abutunt̉ eoꝝ legatis ⁊ oblationibꝰ. Tercio male viuendo faciunt ſe indignos dei ⁊ ſanctoꝝ exauditionibꝰ. Ioh̓. ix. Scimus qm̄ deus peccatores non exaudit. Sed ſi quis dei cultor eſt ⁊ eius volūtatē facit hūc⁊ exaudit. vnde iſti poſſūt dicere Eſa. xx. Heccine eratſpes noſtra ad quos confugimus in auxilium vt liberarent. q. d. ſed non liberant. Tercio ꝯquerunt̉ de ingratis heredibꝰ qui eoꝝ bona ꝑ labores ⁊ tedia queſita iaꝫoccupant in iocunditate. filijs fratribꝰ vxoribꝰ filiabusconſanguineis ⁊ extraneis aſſignatis qui omnes illosobliuioni tradiderunt ac ſi eoꝝ bona nunꝙͣ vidiſſent:quoꝝ aliqui bona parentū expendunt in luxurijs. aliqui ea mutuant ꝓ vſuris. Sed vilioribꝰ ⁊ de minimisdant forte vnū fruſtuꝫ vix nigri panis ad magis ſemelin hebdomada. Aliqui ſunt peſſimi qui nec eos habētin memoria vnde de defunctis ſic dolentibꝰ deceptꝭ exponi poteſt illud Zach̓. ix. Dolebas nimis Acharon qͦniā ꝯfuſa eſt ſpes eius. Acharon interp̄tat̉ tribulatioſpūs ⁊ ſignificat ſpūs ī purgatorio exn̄tes qͦꝝ ſpes quāhabuerūt de amicis ꝯfuſa ē. Sꝫ ꝑ oppoſitū deus facit?qͥ ſatis diligit viatorē dū viuit. ſed longe amplius poſtmortē. Ioh̓. xiij. Cū dilexit ſuos qͥ erāt in mundo. in finem .i. in ꝑpetuū dilexit eos. Hiere. xxxj. In charitateꝑpetua dilexi te. Et ideo vt inqͥt psͣ. xxxix. Beatus vircuius eſt nomen domini ſpes eius ⁊ nō reſpexit in vanitates ⁊ inſanias falſas. Et iterū Ecc̄i. xxxj. Btūs virqͥ nō ſperauit in theſauris pecunie vicꝫ qͦs ꝑ manꝰ amicoꝝ relinqueret poſt mortē diſꝑgēdos ſꝫ ſperauit ī deū:qͥ eū in tribulatione liberauit ⁊ nō dereliqͥt. Quarto on̄dit deꝰ dilectionē ſuā in hoc ꝙ nobis temꝑat voluptatem plurime affluentie. vnde. ij. Theſſa. ij. Dilexit nos⁊ dedit ꝯſolationē eternā que ⁊ quanta ſit ſancti exprimere nitunt̉ ⁊ nō pn̄t. Aug. de moribꝰ eccleſie. Quantainquit eſt pulcritudo iuſticie. tanta eſt iocunditas letiientiecie ⁊ lucis. hoc eſt immutabilis veritatis atqꝫ ſ

ſapiIl iu

G.